مشاركة

บทที่ 37

مؤلف: เจ้าเหมียวแวววาว
เถาอวี้ชิงวางโทรศัพท์ลง “หรันหรั่นไม่ได้ไปสร้างปัญหาอะไรให้อาเซินใช่ไหมคะ?”

พอพูดถึงเจียงหรั่น คุณ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 474

    หลังจากกลับมาถึงตึกเล็กฮั่วจี้เซินเอ่ย “ค้างที่นี่สักคืนไหม?”“ก็ดีเหมือนกัน กูขี้เกียจขับรถกลับแล้ว เดี๋ยวไปนอนพักที่ห้องทำงานมึงก่อนก็แล้วกัน”เมื่อประตูห้องทำงานปิดลง แสงสีทองของรุ่งอรุณก็เริ่มทาบทาขอบฟ้าซาลวี่เอินหาวหวอดใหญ่ก่อนจะแยกตัวไปนอนที่ห้องรับรองส่วนฮั่วจี้เซิน หลังจากจัดการชำระล้างร่างกายเสร็จ ก็สาวเท้าเดินตรงเข้าสู่ห้องพักฟื้นของสวี่เพียวเพียวภายในห้องเต็มไปด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่างพอจะขยับตัว ฮั่วจี้เซินยืนจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของสวี่เพียวเพียวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงพับสำหรับผู้ติดตามที่จัดวางอยู่ข้างเตียงคนไข้เจ้าหน้าที่พยาบาลเห็นท่าทางเช่นนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยความเห็นใจ “คุณฮั่วคะ ขึ้นไปพักผ่อนชั้นบนเถอะค่ะ ทางนี้พวกเราดูแลเอง หากคุณผู้หญิงมีอาการผิดปกติอย่างไร พวกเราจะรีบเรียกทันทีค่ะ”“ไม่จำเป็น ฉันจะอยู่ที่นี่ พวกคุณไปพักผ่อนเถอะ”ฮั่วจี้เซินหลับตาลงพร้อมกับดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาคลุมกายการนอนบนเตียงพับที่ทั้งแคบและสั้นสำหรับร่างสูงโปร่งของเขา ย่อมไม่ใช่การนอนที่สุขสบายนักแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาใส่ใจขอเ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 473

    “ขอบใจมาก”ซาลวี่เอินเอ่ยอธิบายเบา “ที่บ้านยังมีพี่น้องคนอื่นอยู่น่ะ เลยไม่ได้พามึงเข้าไปคุยข้างใน”ในฐานะลูกคนที่หกของบ้าน ซาลวี่เอินมีพี่น้องร่วมสายเลือดอาศัยอยู่ด้วยกันมากมาย การที่ฮั่วจี้เซินบุกมาหาเขาในยามวิกาล แถมยังมาในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฝั่งซุ้ม หากคุยกันในบ้านคงไม่ใช่เรื่องดีนักโชคดีที่พวกเขาคบหากันมานาน การอ้างว่าออกไปเดินเล่นในสวนตอนกลางดึกอาจจะฟังดูไร้เหตุผลสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับคนในตระกูลก็ไม่มีใครกล้าถามจี้อะไรทว่าท่ามกลางอากาศที่ติดลบเช่นนี้ จะมีคนปกติที่ไหนออกมาเดินเล่นกันเล่าฮั่วจี้เซินชะงักฝีเท้ากะทันหันเขาเงยหน้าขึ้นกวาดสายตาไปปะทะเข้ากับร่างของใครบางคนที่ยืนเด่นอยู่ที่หน้าต่างชั้นสองของตึกเล็กฝั่งบ้านสองบริเวณหน้าต่างชั้นสอง หานรุ่ยในชุดนอนผ้าไหมสีแดงเข้มคอวีลึก เธอส่งยิ้มยั่วยวนลงมาให้เขาริมฝีปากสีแดงสดของเธอขยับเบา ๆ เป็นจังหวะที่อ่านได้ทันทีว่ากำลังเอ่ยเรียก พี่ใหญ่ อย่างไร้เสียงฮั่วจี้เซินเบนสายตาหนีไปจากภาพนั้นในทันทีซาลวี่เอินเองก็เห็นหานรุ่ยที่ยืนเด่นอยู่เบื้องบนเช่นกัน เขาอุทานออกมาเสียงหลงโดยไม่คิดจะปิดบังความรู้สึกว่า “โอ้โห!”เขารี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 472

    เมื่อปิดประตูห้องทำงานลง ความเงียบสงัดของยามดึกก็เข้าปกคลุมภายในตึกเล็กเงียบเชียบ เหลือเพียงห้องนอนของสวี่เพียวเพียวเท่านั้นที่ยังคงเปิดไฟสว่างไสวอยู่ โดยมีทีมพยาบาลส่วนตัวที่ฮั่วจี้เซินว่าจ้างมาเป็นพิเศษคอยสอดส่องดูแลอาการของเธอฮั่วจี้เซินหยุดยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องของสวี่เพียวเพียว แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงลำลองของเขาสว่างวาบขึ้นมันเป็นข้อความจากเซ่ามู่ที่รายงานสถานการณ์ล่าสุดว่า หลังจากที่อันเหวินโม่ถูกนำตัวไปคุมขัง เธอยังคงปากแข็งและไม่ยอมปริปากสารภาพอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อยนิ้วของฮั่วจี้เซินเกี่ยวบานประตูห้องพักฟื้น ก่อนที่เขาจะหันตัวเดินไปยังระเบียงมุมอับสายตาลมหนาวในยามดึกพัดกรรโชกมาที่เบื้องล่างในสวน ต้นแอปเปิลต้นนั้นยังคงหยัดยืนเติบโตอย่างมั่นคง กิ่งก้านสาขาที่เคยเขียวชอุ่มในยามปกติ บัดนี้กลับถูกหิมะสีขาวโพลนปกคลุมฮั่วจี้เซินกดโทรออก ก่อนจะเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“กดดันทางนั้นให้พูดออกมาให้ได้ บอกพวกเขาว่า ตึกที่ฮั่วซื่อร่วมลงทุนด้วย ฉันจะถอนทุนคืนเมื่อไหร่ก็ได้”“รับทราบครับ”บานหน้าต่างระเบียงแง้มออกเพียงเล็กน้อย สายลมหนาวพัดกรรโชกผ่านช่องว่า

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 471

    ฮั่วจี้รุ่ยเอื้อมมือขึ้นลูบใบหน้าตนเองอย่างช้า ๆ “พี่ใหญ่ ถ้าคิดจะต่อยหน้ากันจริง ๆ แบบนี้ ต่อไปผมคงไปพบพี่สะใภ้ลำบากหน่อยนะครับ”“ถอยห่างจากเธอซะ!”ฮั่วจี้รุ่ยเหลือบสายตามองผู้เป็นพี่ชายด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูแคลน“ยังไงเธอก็ไม่มีวันมองผมอยู่แล้ว พี่ใหญ่จะกลัวอะไรนักหนาครับ”ฮั่วจี้เซินกระชากคอเสื้อฮั่วจี้รุ่ยเข้ามาใกล้ ดวงตาดำมืดของเขาที่จดจ้องมองอีกฝ่ายนั้นฉายแววอาฆาตเขาเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน“แกน่ะหรือ มีค่าพอให้ฉันต้องกลัว?”ฮั่วจี้เซินไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแต่เป็นความขัดเคืองที่รุนแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ผู้หญิงที่เป็นดั่งดวงใจ เป็นภรรยาเพียงคนเดียวที่เขารัก กลับถูกน้องชายแท้ ๆ ของตัวเองใช้สายตาหมายปองและแอบคอยเฝ้ามองอยู่ลับหลัง ความรู้สึกนี้เปรียบเสมือนเปลวไฟที่สุมอยู่ในอกเป็นเปลวไฟที่ร้อนแรงจนเขานึกอยากจะแผดเผาฮั่วจี้รุ่ยตรงหน้าให้มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปเสียเดี๋ยวนี้ฮั่วจี้รุ่ยไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนก เขากลับหัวเราะออกมาเบา ๆ ในลำคอ“พี่ใหญ่ครับ พี่ก็เป็นแบบนี้เสมอเลยนะครับ”ฮั่วจี้เซินคลายมือออก ก่อนจะผลักร่างอีกฝ่ายออกไปด้านข้

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 470

    ภายในห้องทำงานของฮั่วจี้เซินแสงไฟยังคงสว่างไสวบนโต๊ะทำงานมีหน้าจอโทรศัพท์เปิดค้างไว้ แสดงภาพจากกล้องวงจรปิดภายในห้องนอนของสวี่เพียวเพียว หากเธอตื่นขึ้นมา เขาจะสามารถรับรู้และลงไปอยู่เคียงข้างเธอได้ทันทีนับเป็นโชคดีที่หลังจากตรากตรำจากงานนิทรรศการ สวี่เพียวเพียวเหนื่อยล้าจนเมื่อศีรษะถึงหมอนเธอก็หลับไปในทันทีฮั่วจี้เซินถอดแว่นสายตาไร้กรอบบนสันจมูกออกแล้ววางมันทิ้งไว้ข้างตัว แรงกระแทกเบา ๆ กับพื้นโต๊ะทำให้เกิดเสียงดังทึบหนักในห้องเขาหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นบีบนวดขมับด้วยความเหนื่อยอ่อนนิ้วมือเรียวยาวเคาะลงบนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอเคาะไปได้เพียงไม่กี่ครั้ง เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงที่คุ้นเคยของฮั่วจี้รุ่ยที่เอ่ยผ่านเข้ามา“พี่ใหญ่”“เข้ามา”เมื่อก้าวพ้นขอบประตูเข้ามา สิ่งแรกที่ฮั่วจี้รุ่ยสะดุดตาคือหน้าจอโทรศัพท์ของฮั่วจี้เซิน ซึ่งภาพบนจอนั้นปรากฏร่างของสวี่เพียวเพียวกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงแม้กระทั่งในเวลาเช่นนี้ ทั้งที่ตัวเขาอยู่ห่างจากห้องนอนไปเพียงไม่กี่ก้าว พี่ใหญ่ยังไม่วางใจ ถึงขั้นต้องเปิดกล้องวงจรปิดคอยเฝ้าดูด้วยตัวเองงั้นหรือ?ความคิดนี้ว

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 469

    อันเหวินโม่กำโทรศัพท์ในมือแน่น ก่อนจะรีบร้อนวิ่งหน้าตั้งออกจากบริษัทฮั่วซื่อแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวพ้นตัวตึก ร่างของเธอก็ถูกพนักงานรักษาความปลอดภัยกลุ่มใหญ่สกัดกั้นไว้เสียก่อนทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า พร้อมชูบัตรประจำตัวแสดงตนอย่างชัดเจน “เราได้รับแจ้งความว่าคุณมีส่วนพัวพันกับคดีทำร้ายร่างกายโดยเจตนา ขอเชิญคุณไปที่สถานีตำรวจเพื่อสอบสวนเพิ่มเติมด้วยครับ!”อันเหวินโม่เสียขวัญจนสิ้นฤทธิ์ เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงจนทรุดฮวบลงนั่งกองกับพื้นภายในโทรศัพท์ บัญชีโซเชียลมีเดียที่เธอเคยใช้ส่งข้อความข่มขู่ถูกลบทำลายไปนานแล้วยิ่งไปกว่านั้น บอสของเธอก็ใช้บัญชีจากต่างประเทศที่ไม่เปิดเผยตัวตนในการติดต่อสั่งการมาโดยตลอดเมื่อทุกอย่างถูกลบหายไปเช่นนี้ เธอจึงไร้ซึ่งหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะยืนยันได้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังการกระทำทั้งหมดนี้ร่างของอันเหวินโม่สั่นสะท้านอย่างรุนแรงบอสคงไม่ทอดทิ้งเธอไปดื้อ ๆ แน่ ๆ ไม่มีทางเด็ดขาดหลังจากอันเหวินโม่ถูกควบคุมตัวไป พนักงานในฮั่วซื่อที่ได้เห็นเหตุการณ์ต่างพากันหนาว ๆ ร้อน ๆ ไปตาม ๆ กันภายในแผนกการตลาด เสียงอุทานจากพ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status