Mag-log inShare
บทที่ 899
Pinakabagong kabanata
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 904
ต่อหน้าเซี่ยถานโจว การเอ่ยถึงเรื่องในอดีตย่อมเป็นเรื่องที่น่ากระอักกระอ่วนใจไม่น้อยฉีเหมี่ยวจ้องมองเนื้อหาเหล่านั้นในโทรศัพท์มือถือที่เธอเคยบันทึกเก็บไว้ในอดีต ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากพูดอย่างไรดีเรื่องระหว่างเธอกับเหอซิงไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายจบได้ในสองสามคำผู้ที่เรียนกฎหมาย ส่วนใหญ่แล้วย่อมมีสักวันที่ต้องยืนอยู่บนบัลลังก์ศาล โต้เถียงกับผู้คนมากมายผู้ที่ก้าวเดินอยู่บนเส้นทางสายกฎหมาย น้อยคนนักที่จะฝีปากไม่คล่องแคล่วยามนี้ในอกของฉีเหมี่ยวรู้สึกอึดอัดจนแน่นหน้าอกไปหมดเธอเลือกที่จะเงียบยามนี้เข้าสู่เดือนพฤษภาคมแล้ว ภายในโรงแรมเริ่มเปิดเครื่องปรับอากาศกันแล้วเซี่ยถานโจวเห็นเธอไม่ยอมปริปากพูดอะไร ในใจย่อมเข้าใจดีว่า ไม่ว่าฉีเหมี่ยวจะยินยอมเล่าให้เขาฟังหรือไม่ นั่นย่อมเป็นสิทธิ์ของเธอทว่าเขากลับยังสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มอันไร้ขอบเขตและความหงุดหงิดใจเขาลุกขึ้นยืน “ผมออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกสักครู่นะครับ”ทางโรงแรมจัดสรรพื้นที่สูบบุหรี่เอาไว้ที่ชั้นล่างเซี่ยถานโจวหยิบคีย์การ์ดห้องพักมาหนึ่งใบ แล้วสาวเท้าเดินลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็วเขาจุดบุหรี่ในมือ สูบพ่นอย่างไม่ร
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 903
เซี่ยถานโจวชะงักไปเล็กน้อยเขายื่นโทรศัพท์มือถือคืนให้กับฉีเหมี่ยวโดยไม่ได้ทำการปลดล็อก“ดูเหมือนคุณจะมีข้อความเข้านะ”ฉีเหมี่ยวจ้องมองเนื้อหาด้านบนแล้วขมวดคิ้วมุ่นเรื่องของฮั่วจี้เซิน ฉีเหมี่ยวเคยพูดถึงให้เซี่ยถานโจวฟังไปก่อนหน้านี้แล้ว แต่เรื่องที่เธอกับเซี่ยถานโจวคบหาดูใจกันอยู่นั้น มีคนรู้เรื่องนี้ไม่มากนักฉีเหมี่ยวเห็นเงาดำจากอดีตบางส่วนซ้อนทับออกมาจากข้อความทั้งสองข้อความนี้เธอนึกถึงข้อความที่เคยได้รับมาก่อนหน้านี้แต่เลือกที่จะเมินเฉยไปชั่วขณะนั้น เธอก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เคยเจอสมัยเรียนปริญญาตรีขึ้นมาได้รวมถึงผู้หญิงคนที่ฉีเหมี่ยวคิดว่าตัวเองลืมเลือนไปจนหมดสิ้นแล้วคนนั้นเหอซิงน้ำเสียงของข้อความเหล่านี้ช่างคล้ายคลึงกับเหอซิงเหลือเกินชั่วขณะหนึ่งฉีเหมี่ยวไม่แน่ใจว่าเหอซิงพ้นโทษออกจากเรือนจำแล้วหรือยังฉีเหมี่ยวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อยากจะโทรศัพท์หาสวี่เพียวเพียว แต่ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าสวี่เพียวเพียวอยู่ในช่วงตั้งครรภ์ไตรมาสสุดท้ายแล้ว จึงไม่อยากรบกวนเธอกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ เซี่ยถานโจวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เป็นคนที่คุณรู้จักเหรอ? ขอโทษด้วยนะ พอดีเมื่อกี้ผม
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 902
ช่วงนี้ฉีเหมี่ยวรู้สึกราวกับว่าตัวเองไม่ได้เช็กดวงวันมงคลซะแล้วหากเช็กดูบ้าง คงจะมีคำเตือนระบุไว้ว่า ช่วงนี้โทรศัพท์มีเคราะห์เรื่องที่มีมัลแวร์ดักฟังข้อมูลถูกติดตั้งลงในโทรศัพท์เครื่องก่อนหน้านั้น ฉีเหมี่ยวไม่ได้บอกเซี่ยถานโจวมาโดยตลอดแต่ตอนนี้กลับได้จังหวะเหมาะพอดีจึงเอ่ยเล่าขึ้นมาเพียงแต่ไม่ได้พูดถึงส่วนที่เธอสงสัยเซี่ยชิงซางท้ายที่สุดแล้วความสัมพันธ์ระหว่างเซี่ยถานโจวกับเซี่ยชิงซางก็เห็นกันอยู่ชัด ๆ ฉีเหมี่ยวจึงพูดคาดเดาที่ไม่มีหลักฐานไม่ได้เซี่ยถานโจวเดินเคียงคู่เธอไปทางสถานีตำรวจซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก พอได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ชาร์จแบตเหรอ? ก่อนหน้านี้โทรศัพท์มือถือของคุณเคยเอาไปชาร์จที่ไหนมาบ้างล่ะ?”“ครั้งสุดท้ายก็คือที่โฮมสเตย์บนเส้นทางเสฉวนทิเบต คุณจำได้ไหม?”เซี่ยถานโจวพอจะมีลางสังหรณ์อยู่บ้าง“เท่าที่จำได้ วันนั้นช่วงเย็นมีแค่ผมที่แตะโทรศัพท์ของคุณ แล้วมีคนอื่นแตะอีกไหม?”“จำไม่ได้แล้ว”ฉีเหมี่ยวหาข้อความอ้างขึ้นมาลอย ๆ “อาจจะเป็นเพราะคนชาร์จก่อนหน้าที่หลงเหลือเอาไว้ก็ได้ ท้ายที่สุดแล้วที่ชาร์จก็ไม่ใช่ของฉัน”สายชาร์จเส้นนั้นในตอนนั้นอยู่ภายในลิ้นชักของโ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 901
ทว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มรสชาติจริง ๆ ของเหล้าที่หมักด้วยสมุนไพรเหล่านั้นรสชาติขมฝาดกว่าที่เธอเคยจินตนาการเอาไว้เล็กน้อยอีกทั้งยังไม่ได้สูงส่งจนเอื้อมไม่ถึงอย่างที่คิดฉีเหมี่ยวจิบเหล้าเข้าไปอึกหนึ่ง สัมผัสได้ถึงกระแสน้ำอุ่น ไหลผ่านลำคอลงไปจนช่องท้องพลันอุ่นวาบขึ้นมาเมื่อเห็นเธอดื่มแล้ว เซี่ยถานโจวก็ยกดื่มตามไปอึกหนึ่งเช่นกันมีลูกค้ากลุ่มอื่นเดินเข้ามาในร้าน เจ้าของร้านจึงรีบเดินไปต้อนรับหลังจากดื่มเหล้าเข้าไปอึกหนึ่ง ใบหน้าของฉีเหมี่ยวก็แดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเซี่ยถานโจวมองดูแล้ว ก็ยกนิ้วขึ้นไปแตะพวงแก้มแดงระเรื่อของฉีเหมี่ยวเบา ๆ มีความร้อนผ่าวอยู่เล็กน้อย“คุณดื่มแอลกอฮอล์ไม่เก่งงั้นเหรอ?”“ดื่มได้สิคะ แค่นี้ไม่ถึงกับเมาหรอกค่ะ เพียงแต่ฉันเป็นคนดื่มแล้วหน้าแดงง่ายน่ะค่ะ”เธอเป็นเด็กที่เติบโตมาจากในขุนเขา ตั้งแต่เด็กก็ใช้ชีวิตอยู่บนพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลค่อนข้างมาก ผิวหน้าจึงค่อนข้างบางกว่าคนทั่วไปขอเพียงแค่ดื่มเหล้าเข้าไป ใบหน้าก็จะเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็วทันทีเมื่อเซี่ยถานโจวได้ยินดังนั้น ก็ถือวิสาสะหยิบเหล้าครึ่งแก้
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 900
บางโปรเจกต์ของโรงพยาบาลได้ปิดทำการและเคลียร์บัญชีไปแล้วจริง ๆ ก่อนหน้านี้ติดหนี้อยู่มากมาย ประกอบกับการเปลี่ยนมือเจ้าของโรงพยาบาลจำเป็นต้องผ่านขั้นตอนระเบียบการอีกหลายอย่าง ในตอนนั้นเซี่ยถานโจวเองก็ยังคงมีหนี้สินค้างอยู่ไม่น้อยเช่นกันกระทั่งโอนถ่ายกิจการเรียบร้อยแล้ว เซี่ยถานโจวจึงค่อยชำระหนี้จนหมด แต่ก็ปล่อยมือจากทุกสิ่งทุกอย่างของโรงพยาบาลไปอย่างเด็ดขาดเช่นกันฮั่วจี้เซินมีแนวคิดเป็นของตัวเอง อีกทั้งยังต้องการปรับปรุงโรงพยาบาลใหม่ก่อนจะเปิดทำการใหม่อีกครั้งเซี่ยถานโจวเชื่อมั่นว่าฮั่วจี้เซินจะต้องทำได้ดีกว่าตัวเขาเองอย่างแน่นอนในแวดวงธุรกิจ ฮั่วจี้เซินคืออัจฉริยะตัวจริงเสียงจริง ไม่เหมือนกับเขาที่เป็นพวกเข้ามาจับพลัดจับผลูและนึกอยากทำความดีขึ้นมาด้วยความชั่วครู่ชั่วคราวคนนั้นเจ้าของร้านฟังแล้วบนใบหน้าอวบอิ่มก็แย้มรอยยิ้มสดใสออกมา“จริงหรือจ้ะ? อย่างนั้นคงจะดีมาก ๆ เลยล่ะ! ถ้าไม่ได้คุณเซี่ยบอก ป้าก็คงไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย!”“อีกสักระยะคุณป้าค่อยติดต่อทางนั้นดูนะครับ ถ้าหากต้องการความช่วยเหลือ ผมสามารถช่วยติดต่อทีมงานให้ได้ ลองดูว่ายังมีเตียงว่างอยู่หรือเปล่า”“แบบนี้ป้าร
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 899
ภาพนั้นชวนให้รู้สึกผ่อนคลายราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิเซี่ยถานโจวพยักเพยิดหน้าไปยังตึกสูงที่ไม่ไกลนัก“บริษัทเก่าผมเอง สมัยก่อนทำงานด้านฝ่ายขายอยู่ที่ตึกนั้น ช่วงนั้นจึงพักอยู่แถวนั้นพอดี”“ไม่คิดเลยว่าคุณเซี่ยจะมีงานอดิเรกรับจ้างสอนพิเศษด้วย”เซี่ยถานโจวฟังออกว่าน้ำเสียงของเธอนั้นเจือความเย้าแหย่ แต่เขากลับไม่ได้นึกโกรธทว่าท่าทางกลับสุภาพและนุ่มนวลเป็นผู้ดี “ถ้าผู้อำนวยการฉีต้องการบริการติวเตอร์ ผมยินดีให้เกียรติสอนพิเศษภาษาต่างประเทศให้น้องสาวของคุณผู้อำนวยการฉีได้นะครับ สมัยก่อนคะแนนสอบไอเอลต์ของผมได้สูงมากครับ”ฉีเหมี่ยวเคยได้ยินเซี่ยถานโจวประชุมเป็นภาษาอังกฤษมาแล้วฝีมือถือว่าโดดเด่นน่าประทับใจจริง ๆ สำเนียงคล่องแคล่วและการออกเสียงได้มาตรฐานชัดเจนฉีเหมี่ยวเลิกคิ้วขึ้น “ภาษาต่างประเทศของฉันก็ไม่เลวเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องจ้างคุณเซี่ยหรอกมั้งคะ”“ผู้อำนวยการฉีงานยุ่งจะตาย เทียบกันแล้วผมว่างกว่าเยอะ”เนื้องานของทั้งสองคนไม่ได้แตกต่างกันมากนัก แต่เวลาส่วนใหญ่ของฉีเหมี่ยวต้องใช้ไปกับการสะสางงานที่มหาวิทยาลัยเมื่อเทียบกันแล้ว กลับเป็นฝั่งเซี่ยถานโจวที่มีเวลาว่างยืดหยุ่นกว่าฉี
Maaari mong magustuhan
