Se connecterPartager
บทที่ 94
Dernier chapitre
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 478
ฮั่วหงชะงักไปครู่หนึ่ง“พ่อหมายถึงฮว่าฮว่าเหรอครับ?”คุณปู่ฮั่วขมวดคิ้วแน่นจนหนวดกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะตวาดกลับด้วยความไม่สบอารมณ์ “ถ้าไม่หมายถึงเด็กคนนั้น จะให้หมายถึงแกหรือไง?”ฮั่วหงรีบรับคำสั่งแล้วหันไปกำชับให้อาจวีรีบไปตามคนมาทันทีครู่ต่อมา ฮั่วจี้เซินก็ปรากฏตัวพร้อมกับเข็นรถเข็นของสวี่เพียวเพียวเข้ามาภายในห้อง ผ้าพันคอโอบล้อมร่างเธอไว้อย่างมิดชิดเพื่อกันลมหนาว ทันทีที่เข้ามาถึงด้านในที่อบอุ่นขึ้น ฮั่วจี้เซินจึงค่อย ๆ ถอดผ้าพันคอให้เธอตอนแรกคุณปู่ฮั่วนึกขัดใจไม่น้อยทั้งรถเข็นเอย ทั้งห่อตัวมิดชิดราวมัมมี่เอย เขานึกค่อนขอดในใจว่าลูกหลานจะทะนุถนอมราวกับเป็นของล้ำค่าแตกหักง่ายไปถึงไหนแต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นผ้าพันแผลสีขาวที่พันอยู่รอบศีรษะของสวี่เพียวเพียว ภาพความทรงจำเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์อันชาญฉลาดของเธอในงานนิทรรศการวันนั้นก็แล่นเข้ามาในหัวประกอบกับราคาหุ้นของตระกูลฮั่วที่พุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดช่วงที่ผ่านมาท่านจึงเลือกที่จะปิดปากเงียบในจังหวะนั้น เหลียนฮว่าที่อยู่ในอ้อมแขนของถงซินก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา ทันทีที่ถูกวางลงบนพื้น เธอก็รีบวิ่งไปยืนรวมกลุ่มกับอาจวี
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 477
นี่เป็นหลักฐานชั้นดีที่แสดงให้เห็นว่า ต่อให้เป็นเรื่องที่สวี่เพียวเพียวไม่ได้ใส่ใจ แต่คนรอบข้างกลับเต็มใจหยิบยกมาใส่ใจแทนเธอเสียทุกเรื่องเมื่อตกดึก ฮั่วหงกลับมาถึงบ้าน ทว่าเขาก็ยังแวะไปสำรวจที่ห้องดอกไม้ก่อนเป็นอันดับแรกเขาหยิบแว่นสายตาขึ้นมาสวมก่อนจะเดินกวาดสายตามองไปทั่ว จากนั้นเขาตะโกนเรียกโสงเจี๋ย“ดอกเบญจมาศของผมหายไปไหนหมด? ทำไมถึงไม่อยู่ตรงนี้ล่ะ? ดอกไม้ของผมหายไปไหน!”“อาจวีเอาไปให้เพียวเพียวที่ห้องกระจกฝั่งโน้นแล้วค่ะ ที่นั่นน่ะมีแต่กุหลาบพุ่ม ดูน่าเบื่อจะตายไป ฉันเห็นเบญจมาศที่คุณเลี้ยงไว้สวยดี ก็เลยสั่งให้คนยกไปประดับไว้ที่นั่น”ฮั่วหงขมวดคิ้วมุ่น“ทำแบบนี้ได้ยังไงกัน? รู้ไหมว่าดอกไม้พวกนั้นราคามันเท่าไหร่? นี่ผมไม่ได้เห็นหน้ามันทุกวันก็นอนไม่หลับแล้วนะ!”ทุก ๆ วัน ฮั่วหงเป็นคนลงมือดูแลด้วยตัวเองตลอดเพราะเขาไม่เคยวางใจให้คนสวนในบ้านคนไหนแตะต้องแทนตอนนี้พอไม่เห็นกระถางดอกไม้ที่คุ้นตา ฮั่วหงก็รู้สึกโหวงเหวงในใจราวกับว่าไม่ได้เห็นหน้าภรรยาอย่างไรอย่างนั้น“ไม่ได้หรอก ผมต้องไปเอาคืนมาเดี๋ยวนี้”พูดจบเขาก็เตรียมจะก้าวเดินออกไปทันที ท่าทีของเขาจริงจังราวกับจะไปทวงสม
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 476
เมื่ออาจวีไปถึง สวี่เพียวเพียวกำลังตื่นและนั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นเพื่อรับแสงแดดอุ่น ๆ ยามสายหลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด เธอก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอาจวีมองดูภาพตรงหน้าพลันรู้สึกได้ว่าคุณนายใหญ่ผู้นี้ช่างงดงามเหลือเกินสำหรับบางคน ความสวยมักหยุดอยู่แค่ใบหน้า ทว่าบางคน ความงามนั้นดูเหมือนจะเปล่งประกายออกมาจากจิตวิญญาณภายในภายใต้แสงแดดอ่อน ๆ ที่ตกกระทบลงบนใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ดูอ่อนโยนนั้น ทำให้อาจวีนึกย้อนไปถึงภาพของโสงเจี๋ยในสมัยสาว ๆ ขึ้นมาทันทีในตอนนั้น คุณนายก็มีความงามสะพรั่งและมีเสน่ห์เหลือล้นเช่นนี้ไม่ผิดเพี้ยนทว่าในตัวสวี่เพียวเพียวกลับแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว และมีพลังมากกว่าเธอฝากบอกอาจวีให้กลับไปบอกโสงเจี๋ยว่า ฮั่วจี้เซินเพิ่งจะหลับไป ให้โสงเจี๋ยไปหาคุณปู่ฮั่วเพื่อขอความเป็นธรรมแทนดวงตาของอาจวีพลันสว่างวาบขึ้นมาทันทีเธอตระหนักได้ในฉับพลันว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นผลผลิตจากความต้องการของท่านผู้อาวุโสฮั่วเพียงผู้เดียวในฐานะผู้นำตระกูลอีกทั้งฮั่วจี้รุ่ยไม่ได้เกิดจากโสงเจี๋ยโดยตรงนั้นไม่ว่าจะเอ่ยสิ่งใดออกไป ก็ล้วนมีช่องโหว
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 475
“นายนอนตรงนี้เหรอคะ?”“อืม ฉันเป็นห่วงน่ะ กลัวว่าถ้ากลางดึกเธอจะตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอใคร”สวี่เพียวเพียวตบลงบนพื้นที่ว่างข้าง ๆ ตัวเธอเบา ๆ “ขึ้นมาสิ นอนตรงนี้ดีกว่าเตียงพับแข็ง ๆ นั่นตั้งเยอะ”ฮั่วจี้เซินกวาดสายตามองที่ว่างเพียงน้อยนิดนั้น“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากเบียดเธอ”“มาเถอะน่า ฉันใจดีแบ่งที่ให้ครึ่งหนึ่งเลย ขึ้นมาสิ”ริมฝีปากของเธอที่เพิ่งได้จิบน้ำอุ่นดูชุ่มฉ่ำเป็นประกาย ผิวหน้าเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมากหลังจากได้พักผ่อนฮั่วจี้เซินเห็นดังนั้นก็ใจอ่อนยวบ จึงขยับขึ้นไปล้มตัวลงนอนบนเตียงเคียงข้างเธอยามที่วงแขนแกร่งโอบกอดร่างของเธอไว้ ฮั่วจี้เซินก็หลับตาลงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เรื่องที่เธอเคยพูดน่ะมันถูกต้องมากจริง ๆ ”“เรื่องอะไรเหรอ?”“ถ้าสมัยมัธยมปลายฉันได้เจอเธอ ฉันคงจะตกหลุมรักเธออย่างรวดเร็วแน่ ๆ ”สวี่เพียวเพียวนิ่งงันไปครู่หนึ่งเธอมีความคิดอยากจะเอ่ยถามเขาเสียเหลือเกินว่าไปนึกเอาประโยคที่ดูไม่มีหัวไม่มีท้ายแบบนี้มาจากไหนกันแต่ฮั่วจี้เซินได้หลับตาลงไปเสียแล้ว รอยคล้ำจาง ๆ ใต้ดวงตาของเขานั้นฟ้องถึงความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดเธอจึงทำได้เพียงอดทนเก็บงำความสงสัยเอ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 474
หลังจากกลับมาถึงตึกเล็กฮั่วจี้เซินเอ่ย “ค้างที่นี่สักคืนไหม?”“ก็ดีเหมือนกัน กูขี้เกียจขับรถกลับแล้ว เดี๋ยวไปนอนพักที่ห้องทำงานมึงก่อนก็แล้วกัน”เมื่อประตูห้องทำงานปิดลง แสงสีทองของรุ่งอรุณก็เริ่มทาบทาขอบฟ้าซาลวี่เอินหาวหวอดใหญ่ก่อนจะแยกตัวไปนอนที่ห้องรับรองส่วนฮั่วจี้เซิน หลังจากจัดการชำระล้างร่างกายเสร็จ ก็สาวเท้าเดินตรงเข้าสู่ห้องพักฟื้นของสวี่เพียวเพียวภายในห้องเต็มไปด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์จนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่างพอจะขยับตัว ฮั่วจี้เซินยืนจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของสวี่เพียวเพียวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงพับสำหรับผู้ติดตามที่จัดวางอยู่ข้างเตียงคนไข้เจ้าหน้าที่พยาบาลเห็นท่าทางเช่นนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยความเห็นใจ “คุณฮั่วคะ ขึ้นไปพักผ่อนชั้นบนเถอะค่ะ ทางนี้พวกเราดูแลเอง หากคุณผู้หญิงมีอาการผิดปกติอย่างไร พวกเราจะรีบเรียกทันทีค่ะ”“ไม่จำเป็น ฉันจะอยู่ที่นี่ พวกคุณไปพักผ่อนเถอะ”ฮั่วจี้เซินหลับตาลงพร้อมกับดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาคลุมกายการนอนบนเตียงพับที่ทั้งแคบและสั้นสำหรับร่างสูงโปร่งของเขา ย่อมไม่ใช่การนอนที่สุขสบายนักแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาใส่ใจขอเ
เจ้านายสายฟ้าแลบ บทที่ 473
“ขอบใจมาก”ซาลวี่เอินเอ่ยอธิบายเบา “ที่บ้านยังมีพี่น้องคนอื่นอยู่น่ะ เลยไม่ได้พามึงเข้าไปคุยข้างใน”ในฐานะลูกคนที่หกของบ้าน ซาลวี่เอินมีพี่น้องร่วมสายเลือดอาศัยอยู่ด้วยกันมากมาย การที่ฮั่วจี้เซินบุกมาหาเขาในยามวิกาล แถมยังมาในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฝั่งซุ้ม หากคุยกันในบ้านคงไม่ใช่เรื่องดีนักโชคดีที่พวกเขาคบหากันมานาน การอ้างว่าออกไปเดินเล่นในสวนตอนกลางดึกอาจจะฟังดูไร้เหตุผลสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับคนในตระกูลก็ไม่มีใครกล้าถามจี้อะไรทว่าท่ามกลางอากาศที่ติดลบเช่นนี้ จะมีคนปกติที่ไหนออกมาเดินเล่นกันเล่าฮั่วจี้เซินชะงักฝีเท้ากะทันหันเขาเงยหน้าขึ้นกวาดสายตาไปปะทะเข้ากับร่างของใครบางคนที่ยืนเด่นอยู่ที่หน้าต่างชั้นสองของตึกเล็กฝั่งบ้านสองบริเวณหน้าต่างชั้นสอง หานรุ่ยในชุดนอนผ้าไหมสีแดงเข้มคอวีลึก เธอส่งยิ้มยั่วยวนลงมาให้เขาริมฝีปากสีแดงสดของเธอขยับเบา ๆ เป็นจังหวะที่อ่านได้ทันทีว่ากำลังเอ่ยเรียก พี่ใหญ่ อย่างไร้เสียงฮั่วจี้เซินเบนสายตาหนีไปจากภาพนั้นในทันทีซาลวี่เอินเองก็เห็นหานรุ่ยที่ยืนเด่นอยู่เบื้องบนเช่นกัน เขาอุทานออกมาเสียงหลงโดยไม่คิดจะปิดบังความรู้สึกว่า “โอ้โห!”เขารี
Vous vous intéresseriez aussi à
คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี103.8K Vuesเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat163.3K Vuesลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.0K Vues3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X115.3K Vuesเด็กดื้อของกัปตันภีม
InTheStars450 Vuesพอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว
CHAOIL.50 Vuesความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้
T.M Tales67 Vuesยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป | พอร์ชxวันใหม่
พิชา - Phicha1.6K Vues
