เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 7: ผู้ทำลายล้างหรือราชันแห่งขุมนรก
วันที่เผยแพร่:
2026-05-12 09:49:47พรีตีทมองดูเจ้าแมวอ้วนนอนสงบในอุ้งมือและออ้มแขนกำยำของท่านชายอย่างไว้ใจและอบอุ่นสำหรับมันในตอนนี้ ขาใช้นิ้วเรียวลูบไล้ที่หัวของอาบาโดเบา ๆ พรางอธิบายเพิ่มเติม
"คำว่าอาบาโด มันมาจาก อาบัดดอน (Abaddon) ครับ... ในตำนานเก่าแก่ ชื่อนี้หมายถึง 'ผู้ทำลายล้าง' หรือ 'ราชันแห่งขุมนรก' บางคัมภีร์บอกว่าเขาคือปีศาจที่ร้ายกาจที่สุด ผู้นำกองทัพตั๊กแตนจากขุมนรกขึ้นมาแผดเผาโลก"
เขายกมือข้างที่สวมแหวนทองขึ้นมาเกลี่ยที่ใบหูของแมวอย่างแผ่วเบา
"ดูไม่เข้ากับขนฟู ๆ นี่ใช่ไหมครับ? แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ผมชอบ... การตั้งชื่อที่ย้ำเตือนว่า ภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูไร้เดียงสาและนุ่มนวลที่สุด อาจซ่อนปีศาจที่โหดเหี้ยมที่สุดเอาไว้ข้างใน"
เขาส่งสายตาคมกริบมายังเธอ
"เหมือนกับที่ทุกคนเรียกผมว่าทูตนรก แต่คุณกลับเรียกผมว่าสุภาพบุรุษ... บางทีเราต่างก็แค่เลือกที่จะมองในสิ่งที่อยากมองเท่านั้น"
พรีตีทนิ่งอึ้งไปกับความหมายของชื่อแมวที่แสนขัดกับรูปลักษณ์
"อาบาโด... ราชันแห่งขุมนรกในร่างแมวอ้วนงั้นหรือคะ"
"ใช่ครับ" เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "และตอนนี้อาบาโดก็พร้อมจะฟังธุระของคุณแล้ว มิสเวทเธอร์... ว่ามาสิ ความลับที่หนักหนากว่าอาวุธปืนในกระเป๋าคุณน่ะ คือเรื่องอะไร?"
"โอ้!" หญิงสาวกระแอมเบาๆ
"เอ้อ...ก็อย่างที่ฉันบอกน่ะแหละค่ะ ฉันไม่แปลกอะไรหรอก แต่เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดามากที่โชคไม่ดี ยังไม่ชินกับวิถีชีวิตของคนในเมือง"
"ผมไม่เห็นด้วย คุณเวทเธอร์ คุณเป็นผู้หญิงแปลกที่สุดที่ผมเคยพบ"
"ฉันไม่อยากเชื่อเลยแหละค่ะ ยากจะเชื่อจริง ๆ" เธอพูดตรงๆ
"ฉันดูเหมือนจะเป็นสาเหตุของความเดือดร้อนระหว่างท่านชายกบน้องชายฉันเมื่อค่ำที่ผ่านมาค่ะ และฉันอยากจะยุติมันลงค่ะ”
“เรื่องเดือดร้อน?”
เขาหรี่ตาลง แววตาที่เคยขี้เล่นกลับนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำที่เย็นจัด
“ผมไม่รู้ว่ามีเรื่องเดือดร้อนระหว่างผมกับน้องชายคุณ”
เจสโต้ขมวดคิ้วน้อย ๆ ราวกับกำลังดึงข้อมูลจากความทรงจำที่พร่าเลือนในงานเต้นรำ ก่อนจะเอ่ยชื่อออกมาช้า ๆ
“เทรเวอร์ เวทเธอร์... หรือเปล่านะ?”
“ใช่ค่ะ! นั่นแหละน้องชายฉันเอง” เธอรีบแทรกขึ้นอย่างร้อนรน “เขาพูดกันออกแซ่ดไปทั่วว่าคุณกับเทรเวอร์จะไปดวลกันตอนรุ่งอรุณนี้ ฉันยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!”
“คุณจะหยุดเรื่องนี้ได้อย่างไร?”
เขาถามพลางจิบเหล้าในแก้วช้า ๆ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างอยากรู้
“ในเมื่อการดวลคือทางออกเดียวของ ‘สุภาพบุรุษ’ เพื่อรักษาเกียรติ... หรือคุณคิดจะใช้ปืนในกระเป๋านั่น บังคับให้ผมถอนตัว?”
พรีตีทเม้มริมฝีปากแน่น
“ฉันไม่ได้จะบังคับค่ะ แต่ฉันมาเพื่อขอร้อง... หรือถ้าจำเป็น ฉันก็มี ‘ข้อเสนอ’ ที่ท่านชายอาจจะสนใจมากกว่าการไปยืนดวลปืนกับเด็กหนุ่มที่เลือดร้อนจนขาดสติ”
เจสโต้เลิกคิ้วสูง ความสงสัยเริ่มเปลี่ยนเป็นความสนุกครั้งใหม่ เขาวางแมวอาบาโดลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาเธอจนพรีตีทสัมผัสได้ถึงความกดดันที่แผ่ออกมา
“ข้อเสนอจากผู้หญิงที่บุกมาหาทูตนรกยามวิกาล เพื่อช่วยน้องชายที่รนหาที่ตาย...” เขาเหยียดยิ้มเย็น “ว่ามาสิครับ มิสเวทเธอร์ อะไรที่คุณคิดว่ามีค่าพอจะทำให้ผมยอมเสียเกียรติและยกเลิกการดวลในครั้งนี้?”
"สำหรับเรื่องดวลปืน... ฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านมาค้นคว้าหาความรู้เรื่องนี้อย่างหนัก จนในที่สุดฉันก็ได้วิธีแก้ปัญหามาค่ะ"
"ได้วิธีแล้วหรือครับ?"
เจสโต้ถามพลางเลิกคิ้ว นึกขันในความพยายามของเธอที่ไปเปิดตำราหาทางออกเรื่องการดวล
"ค่ะ... 'คำขอโทษ' จะทำให้เรื่องนี้จบลงได้ทันที" พรีตีทตอบด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น "ทันทีที่ฉันรู้ความจริงข้อนี้ ฉันก็รีบตามไปพบเทรเวอร์ที่งานบ้านแอทคินส์เพื่อคุยกับเขาเป็นคนแรก แต่โชคไม่ดีที่เขามันพวกดื้อหัวชนฝา ไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น... ทั้งที่ฉันดูออกว่าลึก ๆ เขากำลังหวาดหวั่นกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในยามอรุณ แต่เขายังเด็กมากนะคะ ท่านชาย คุณก็เห็น"
"ไม่เด็กเกินกว่าจะโยนถุงมือท้าดวลกับผมหรอกครับ" เขาตอบเสียงเรียบ
พรีตีทเงยหน้าสบตาเขาตรง ๆ
"เขาเอาแต่พูดว่าต้องดวลกับคุณ เพื่อปกป้องเกียรติยศของฉันและของเขาที่กำลังสั่นคลอน... เกียรติยศของฉันน่ะหรือคะ? คุณนึกภาพออกไหมว่ามันน่าขันแค่ไหน?"
"มันก็เป็นแบบนี้เสมอแหละครับ" เจสโต้ขยับยิ้มเย็น "การดวลปืนคงจะกลายเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับทุกคน ถ้าไม่มีเรื่องเกียรติยศของสุภาพสตรีมาเป็นเครื่องอ้างให้มันดูศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา"
"ไม่จริงค่ะ!" พรีตีทสวนกลับทันควัน "บอกตามตรงนะ ถ้าคุณเชื่อแบบนั้นจริง ๆ สามัญสำนึกของคุณก็คงมีไม่มากไปกว่าน้องชายฉันสักเท่าไหร่หรอกค่ะ"
"นั่นเป็นคำด่าที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมาเลย" เขาประชดประชันพลางจิบเหล้า
บทล่าสุด
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 62...เจ้าของยานัตถ์กลิ่นพิเศษ
“เจเร็มมี่ไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน?” ท่านชายเจสโต้พึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย ขณะก้าวขึ้นไปนั่งบนรถม้าและรับสายบังเหียนมาจากคนสนิทหัวสมองของเขาแล่นเร็วปรี่ ความตื่นเต้นสายหนึ่งแล่นพล่านจนเขาอยากจะกลับไปถึงบ้านให้เร็วที่สุด พรีตีทจะต้องตกใจมากแน่ ๆ ถ้าได้รู้เรื่องนี้ เขารู้สึกกระตือรือร้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาแทบรอไม่ไหวที่จะได้ปรึกษาและแบ่งปันมุมมองใหม่ในคดีนี้ร่วมกับภรรยาสาว แต่พอก้าวเท้าเข้าบ้านเขาก็ได้รับรายงานจากพ่อบ้านว่าพรีตีทไม่อยู่ “หมายความว่ายังไงที่ว่าเธอไม่อยู่? แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ฟลาวเวอร์ส!”เขาพยายามควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวและรวบรวมความอดทนที่เหลืออยู่น้อยเต็มที“เลดี้ออกไปข้างนอกครับท่านชาย”ฟลาวเวอร์สรายงานพลางไอเบา ๆ“เธอเดินทางไปที่บ้านของมิสซิงเกิลตันบนถนนเวลวูดครับ”“แล้วมิสซิงเกิลตันนั่นใครกัน?”“เลดี้บอกว่าเป็นลูกค้าของเธอครับ...”คนรับใช้รายงานด้วยน้ำเสียงละล้าละลัง“หลังจากที่ท่านชายออกไปได้ไม่นานก็มีจดหมายส่งมาถึงเลดี้ครับ มิสซิงเกิลตันต้องการปรึกษาเธอเกี่ยวกับเรื่องวิญญาณ พอเลดี้อ่านจดหมายจบ ก็สั่งคนงานให้เตรียมรถม้าเปิดประทุนแล้วออกเดิ
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 61..ตามหาเจ้าของกลิ่นยาสูบสูตรพิเศษ
“นี่เจสโต้....”เสียงของแกริคทำให้ท่านชายเจสโต้หันกลับมาสนใจเพื่อนตรงหน้า“ว่าไงแกริค”แกริคกวาดสายตาอ่านหน้าโฆษณาในหนังสือพิมพ์อย่างรีบร้อนก่อนจะพับเก็บ “ผมว่าจะแวะไปที่แท็ตเทอซอล์สักหน่อย ดูว่าเขามีอะไรพิเศษบ้าง พอดีอยากได้ปืนล่าสัตว์ดี ๆ สักกระบอก” เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อน “แล้วคุณล่ะ วันนี้จะทำอะไร?”“ผมมีงานต้องทำ” ท่านชายเจสโต้ตอบเสียงเรียบ“อา! ผมจำน้ำเสียงแบบนี้ได้” แกริคยิ้มกว้างอย่างรู้ทัน“เป็นน้ำเสียงที่คุณชอบใช้เวลาที่กำลังเดินหน้าสืบสวนคดีอะไรสักอย่างอยู่แน่ ๆ”แกริคยิ้มอย่างรู้ทัน“ อย่าบอกนะว่าคุณเบื่อชีวิตสมรสแล้ว เลยต้องรีบกลับมาหาเรื่องสนุก ๆ ทำแก้เซ็ง?”“ผมรับรองได้เลยว่าชีวิตสมรสไม่ใช่สิ่งที่ผมจะเบื่อ”“งั้นรึ?” แกริคมองเขาด้วยความแปลกใจ“แล้วเลดี้ของคุณรู้หรือเปล่าว่าคุณกำลังหาความบันเทิงด้วยวิธีไหน?”“รู้สิ”“และเธอเห็นดีเห็นงามไปกับคุณด้วย?”“เธอไม่ได้ว่าอะไร”ท่านชายเจสโต้ตอบเสียงนิ่ง โดยจงใจละเว้นเรื่องที่เธอเกือบจะปลอมตัวเป็นเด็กรับใช้ตามเขาไปร้านยาสูบเอาไว้ในใจแกริคระเบิดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ“ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอแสดงความยินดีกับคุณด้วยจริง ๆ ท่านชายเจส
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 60: เงาเตือนภัยในสโมสรบุรุษ
บรรยากาศภายในสโมสรสุภาพบุรุษอันทรงเกียรติใจกลางกรุงลอนดอนยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของยาสูบราคาแพงและเหล้าบรั่นดีชั้นเลิศ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของท่านชายเจสโต้ เอลเจนโสตน ก้าวผ่านประตูไม้โอ๊กสลักลายเข้ามาด้วยท่าทีนิ่งสงบ แววตาเขาคมปลาบดุจพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อเพียงสี่วันหลังจากพิธีแต่งงานอันหรูหราทว่าเต็มไปด้วยเงื่อนงำระหว่างเขากับพรีตีท เวทเธอ หญิงสาวผู้กุมความลับบางอย่างที่เขาต้องการ และในฐานะ "เจ้าบ่าวอันตราย" เจสโต้ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเพลิดเพลินกับชีวิตแต่งงานจนลืมเป้าหมายที่แท้จริง"ไง เจสโต้! ไม่คิดเลยว่าคนเพิ่งแต่งงานได้แค่อาทิตย์เดียว จะหนีเจ้าสาวมาสิงอยู่ที่สโมสรแบบนี้"เสียงทักทายของแกริค ที่กำลังนั่งไขว่ห้างหมุนแก้วเหล้าในมือด้วยรอยยิ้มรู้ทัน เจสโต้ขยับกายไปนั่งฝั่งตรงข้าม ใบหน้าไร้แววของความสุขแบบข้าวใหม่ปลามันอย่างที่ควรจะเป็น แกริควางถ้วยกาแฟพลางยิ้มล้อเลียน“ทะเลาะกับเลดี้ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วละสิ ท่านชายเจสโต้! ใคร ๆ ก็คิดว่าตอนนี้ท่านชายยังคงพยายามโชว์แต่ด้านดี ๆ ให้เธอเห็นแท้ ๆ ตัวตนจริง ๆ น่ะเอาไว้ให้เธอเห็นทีหลังก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ”“ให้ตายเถอะ....
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่59....แต่งงานกันไหม เมื่อใจเราตรงกัน?
"พูดสิครับคนดี... บอกว่าคุณตกลง""ข้อต่อไปล่ะคะ..... บอกข้อต่อไป... มาสิคะ"พรีตีทครางประท้วงเสียงสั่นพร่า ร่างกายเพรียวบางบิดเร่าอยู่ใต้ร่างแกร่งของเขา ขาเนียนก่ายพาดเอวสอบหนาอย่างลืมตัว สมองแสนกลพยายามเหนี่ยวรั้งสติอันน้อยนิดเพื่อไล่บี้ตรรกะเหตุผลของเขาท่ามกลางกระแสคลื่นพิศวาสที่โหมกระหน่ำลึกล้ำขึ้นทุกนาทีท่านชายไม่ตอบคำถามในทันที แแต่เลือกที่จะกดสะโพกเบียดเน้นย้ำความแข็งแกร่งร้อนรุ่มเข้าใส่ใจกลางความชุ่มฉ่ำหวานล้ำอย่างเนิบนาบ ก่อนจะเริ่มขยับกายพลิกแพลงบทรักด้วยทักษะอันช่ำชอง เขาจงใจถอยรั้งตัวตนออกมาจนเกือบสุดทางจนเธอใจหาย แล้วจึงค่อย ๆ สอดลึกฝังแน่นเข้าไปใหม่เชื่องช้า ละเลียดชิมความคับแน่นมหัศจรรย์สลับกับการบดคลึงปลายนิ้วลงบนจุดอ่อนไหวสะกิดเน้นรัวถี่"..! ท่านชาย... คะ... คุณ..."หญิงสาวตาปรือฉ่ำ อ้าปากค้างชิดเรียวปากหนา สัมผัสพิสดารเล้าโลมลึกล้ำนั้นกำลังสูบฉีดความสยิวซ่านจนสมองเธอเพริดเตลิดเปิดเปิงแทบไร้สติ แต่เธอก็ยังดื้อรั้นกุมผมเขาแน่น"อย่า... อย่าเพิ่งแกล้งฉัน... พูดข้อต่อไป... ซะทีสิคะ""ข้อต่อไป.... ข้อต่อไปคือเรื่องของคุณสมบัติทางการเมืองและสังคมยังไงล่ะพรี"ท่านชายคำรา
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่58....ไฟสุมขอน...ที่คุกรุ่นแล้วลุกโชน
"ผมไม่เคยรู้สึกดีและเปี่ยมสุขขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต... พรีที่รักของผม"ท่านชายพลิกตัวนอนหงาย หนุนหมอนรองศีรษะก่อนจะดึงร่างบอบบางของพรีตีทขึ้นมานอนทาบทับอยู่บนอกกว้างอย่างแสนรัก "ผมบอกคุณแล้วไงครับ... ว่าผมเปิดล็อกแม่กุญแจนี้ได้แน่นอน"เธอใบหน้าแดงซ่านด้วยความขัดเขิน"แล้วคุณก็ทำมันสำเร็จจริง ๆ ค่ะ"ชายหนุ่มจุดยิ้มละมุนพลางใช้นิ้วชี้แตะปลายจมูกรั้นของเธอเบา ๆ "และมันจะดียิ่งขึ้นกว่านี้เรื่อย ๆ ครับ... ถ้าเราได้หมั่นฝึกฝนกันบ่อย ๆ""เรายังต้องฝึกฝนกันอีกมากเลยเหรอคะท่านชาย?" เธอถามเสียงซื่อ"ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วสิครับคนดี"ฝ่ามือหนาแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มผมที่ยุ่งเหยิงของเธอ ดึงรั้งให้ใบหน้าเนียนเลื่อนลงมาสบตาในระยะประชิด เขาประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วและหนักแน่น"ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วสิครับคนดี"ฝ่ามือหนาแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มผมที่ยุ่งเหยิงของเธอ ดึงรั้งให้ใบหน้าเนียนเลื่อนลงมาสบตาในระยะประชิด เขาประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วและหนักแน่นแม้ว่าร่างกายของท่านชายจะผ่านพ้นความสุขสมจนแทบหมดเรี่ยวแรงไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ความปรารถนาที่จะปรนเปรอแม่กุญแจแสนสวยชิ้นนี
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 57... แม่กุญแจกับลูกกุญแจเข้ากันได้ดี
ความรู้สึกอัดแน่นชวนอึดอัดขัดเขินในคราแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความอุ่นซ่านที่แผ่ขยายไปทั่วท่อนล่างของหญิงสาว พรีตีทผู้ไร้เดียงสาเพิ่งตระหนักรู้ในวินาทีนี้เองว่า กลไกตามธรรมชาติของร่างกายมนุษย์นั้นช่างมหัศจรรย์และน่าสะท้อนสะท้านเพียงใดยามที่เนื้อตัวอันแข็งแกร่งของเขาแทรกซึมลึกซึ้งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในกายเธอ"ท่านชาย....มันแปลกมาก..”มันทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าตนคือนกตัวน้อยที่ถูกโอบอุ้มด้วยปีกอันกว้างใหญ่และอบอุ่น ถึงแม้ส่วนลึกจะยังคงรู้สึกแปลกใหม่จนใจสั่น ทว่าความเจ็บปวดกลับเลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความหวิวไหวระทึกขวัญที่กวนตะกอนอารมณ์ให้เตลิดเปิดเปิง"ใจเย็น ๆ นะครับพรีคนดี... ผ่อนคลายนะ"ท่านชายกระซิบปลอบด้วยสุ้มเสียงทุ้มนุ่มละมุนละไมชิดผิวแก้มเนียนที่ขึ้นริ้วแดงปลั่งชายหนุ่มเจนโลกคอยกำกับจังหวะจะโคนอย่างเชื่องช้าที่สุดและนุ่มนวลที่สุด“มันแปลกค่ะ ไม่เจ็บแล้ว”“แล้วมันดีไหม? พรี.....”เขาจงใจแช่ค้างกายหนุ่มนิ่งสนิทอยู่อย่างนั้นเพื่อให้กายสาวอันคับแน่นได้มีเวลาปรับตัวและซึมซับไออุ่นของกันและกัน“อืมดี..ไม่เคยเจอแบบนี้ค่ะ ดีมากค่ะ”ฝ่ามือหนาอันชุ่มเหงื่อเลื่อนขึ้นมาเกลี่ยซับ
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 8: เกียรติยศอันเหลือเชื่อ
“ฉันไม่ได้คิดแบบน้องชายนะคะ” เธอเริ่มอธิบายเรื่องราวการเข้าใจผิดของน้องชายที่มองว่าพี่สาวถูกท่านชายเสเพลมาโลมไล้แบบไม่ให้เกียรติตอนขอเต้นรำทำให้ครอบครัวและตัวเขาอับอาย ต่อให้เขาเป็นใครใหญ่จากไหนคนตระกูลเวทเธอร์ก็ไม่ให้ใครหยามเกียรติได้"ฉันคิดว่ามันไร้สาระไปกันใหญ่ แค่เพราะคุณเข้ามาคุยกับฉัน ขอฉัน
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่14: อุ่นกาย อุ่นใจ
“ถึงเวลาที่คุณควรกลับบ้านได้แล้วล่ะ”ท่านชายเจสโต้ยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ“โอ้... ค่ะ ใช่ค่ะ” พรีตีทตอบรับเสียงแผ่วพยายามจัดหมวกคลุมศีรษะให้เข้าที่ด้วยมือที่ยังสั่นเทาจนควบคุมไม่อยู่ “มีใครรู้บ้างไหมว่าคุณมาที่นี่...”หญิงสาวพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆพลางย้ำเตือนตัวเองว่าต้องเยือกเย็นให้ได้เหมือนช
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ 6: ภาพลวงตาใต้เงาปีศาจ
เขาโน้มตัวลงมาหาเธอจากทางด้านหลัง มือยาวเรียวข้างที่สวมแหวนทองวางลงบนพนักพิงเก้าอี้ จนพรีตีทได้กลิ่นจาง ๆ ของบรั่นดีและน้ำหอมชั้นดีแตะจมูก"คุณรู้ไหม... การพกอาวุธมาหาผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เรียกว่าปีศาจถึงในบ้านของเขา มันมีเส้นกั้นบาง ๆ ระหว่างความกล้าหาญกับความน่าเอ็นดู" เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ ”"...และต
เจ้าบ่าวอันตราย ตอนที่ ๕ : กระสุนลวงตากับทูตนรกจอมกะล่อน
พรีตีททรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้นวมอีกตัวที่หันหน้าเข้าหาเปลวเพลิงในเตาผิง ความร้อนจากฟืนที่ปะทุช่วยบรรเทาความหนาวเหน็บจากภายนอก แต่ไม่อาจลดทอนความปั่นป่วนในใจเธอได้ เธอยิ้มออกมาอย่างไม่แน่ใจนัก สายตาเหม่อมองไปยังประกายไฟพลางนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อตอนหัวค่ำภาพของเขาบนฟลอร์เต้นรำยังคงติดตา... พรีตีท
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กเสี่ย
C156.8K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.4K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.7K viewsสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่188 viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่98 viewsพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์66 viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา136 views
