MasukShare
ตามความต้องการเลย
Tanggal publikasi:
2026-07-02 13:08:18ตามความต้องการเลย
ชมพูอ้าปากค้างสมองคิดทวนคำว่า ‘คุณผู้หญิงบ้านนี้’ ซึ่งเจ้าของบ้านคือฐานทัพ!
เมื่อประมวลคำพูดของป้าพวงได้ ตากลมโตที่กรีดสีดำจนดูคมดุเบิกกว้างจนดูดุดันกว่าเดิม มองปรายฝนตาเขม็ง
“ป้าพวงอำชมพูเล่นหรือเปล่าคะ”
คำถามที่ประคองน้ำเสียงไม่ให้สั่นถามซ้ำ …ซึ่งมีความเป็นไปได้สูง เพราะผู้หญิงตรงหน้า แม้จะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าธรรมดา ใบหน้าไร้สีสันจนดูจืดชืด หากแต่เมื่อมองดูดีๆ หล่อนมีความหวานละมุนน่าทะนุถนอม
กระนั้นชมพูก็ไม่อยากเชื่อ ว่าฐานทัพจะยอมสละความโสด ที่เจ้าตัวหวงแหนมานานหลายปีได้ และผู้หญิงที่คู่ควร ควรเป็นเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ไหนก็ได้!
“ป้าถึงถาม ว่าคุณชมพูหายไปไหนเสียนาน คุณฐานทัพเลยไม่ได้เชิญไปร่วมงานแต่งครั้งนี้เลย”
ใบหน้าที่แต่งไว้ด้วยเครื่องสำอางอย่างดีส่ายไปมา …เป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยได้ข่าวคราวในรายชื่อผู้หญิงของฐานทัพเลย!
“คุณฐานทัพอยู่ไหน…” ครานี้น้ำเสียงของเธอตึงขึ้น โดยสายตากวาดไปรอบห้องโถง “อยู่ในห้องทำงานใช่ไหม” เธอไม่รอคำตอบจากใคร ก่อนจะก้าวไปยังห้องที่รู้ดีว่าอยู่ส่วนไหนของบ้านหลังใหญ่
ปรายฝนยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยใจเต้นระทึก เอาแล้วไง!
“มีธุระไรกับผมงั้นเหรอ”
เสียงทุ้มดังอยู่ที่ไหนสักแห่งก่อนที่เจ้าตัวจะโผล่หน้าออกมาจากมุมห้อง…
เจ้าสาวมือใหม่ให้ถูกใจทั้งหมดคงไม่ได้
ชมพูหยุดชะงัก แล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ฐานทัพ
“ป้าพวงบอกว่าคุณแต่งงานแล้ว” น้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง พร้อมหันไปยังปรายฝนที่ยังยืนอยู่ที่เดิม
ฐานทัพมองตามสายตาของผู้หญิง ที่เขาไม่สามารถให้สถานะอื่นได้นอกจากน้องสาว ซึ่งเป็นลูกสาวของเพื่อนร่วมธุรกิจ
“ป้าพวงบอกนะถูกแล้ว” เขายืนยันแล้วเดินตรงไปหาปรายฝน
ปรายฝนกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อวงแขนแกร่งวาดกอดรอบเอวของเธอประหนึ่งยืนยันให้อีกฝ่ายเห็นว่าเรื่องจริง ผู้หญิงคนนี้คือคนของเขา!
แม้จะไม่สะดวกให้อีกฝ่ายโอบกอด แต่ปรายฝนกลับไม่ปฏิเสธหรือขัดขืนการกระทำของสามีในนามแต่อย่างใด
ซึ่งการกระทำของเธอสร้างความอิ่มเอมและชื่นชมจากฐานทัพอยู่ในใจ
มันไม่ผิดใช่ไหม ที่เขาเลือกความพอใจของตัวเองเป็นที่ตั้ง!
หลังจากที่เห็นว่าฐานทัพมีแขก ซึ่งเป็นคนพิเศษของเขาปรายฝนจึงแยกตัวออกมากับป้าพวงเพื่อช่วยงานในครัว
ในการไม่ถือเนื้อถือตัวของเธอทำให้คนอยู่ใกล้ชิดไม่รู้สึกอึดอัด กล้าพูดคุยอย่างเป็นกันเอง เช่นเดียวกันกับปรายฝนที่พร้อมเปิดใจรับไมตรีจากทุกคน
หลังจากเสร็จงานในครัว ปรายฝนออกไปเดินดูบรรยากาศรอบบ้านหลังใหญ่ ระหว่างนั้นเธอก็เดินไปเรื่อยๆ จนเห็นบ้านปูนหลังกะทัดรัดที่ปลูกสร้างแยกห่างออกมา โดยด้านหน้าบ้านพักมีชายฉกรรจ์นั่งอยู่หลายคน ด้วยความตกใจปรายฝนเตรียมเดินหลบไปทางอื่น แต่หนึ่งในนั้นก็ตะโกนทักทายมาเสียก่อน
“สวัสดีครับคุณปรายฝน”
น้ำเสียงนั้นทักมาอย่างกับว่าคุ้นเคยกันดี ปรายฝนจึงเพียงส่งยิ้ม รับคำทักทายก่อนจะถอยหลังเพื่อหลบออกไป แต่แล้วแผ่นหลังของเธอก็ชนกับอะไรบางอย่างไปเต็มๆ
ไม่แข็งแต่ก็ไม่ขยับ “อุ๊ย!”
“อีกแล้วนะครับ…” เสียงทุ้มหนักเปรยขึ้นพร้อมกับวงแขนรวบเอวคอดของเธอไว้แน่นไม่ปล่อย โดยปรายฝนจำสัมผัสได้ดี รีบดีดตัวออกแต่เขากลับรัดแน่นขึ้น
ปรายฝนกลืนน้ำลายลงคอ ใจก็หวาดหวั่น อีกทั้งมีสายตาหลายคู่มองมา ยิ่งทำให้เธอทำตัวไม่ถูก ปรับอารมณ์แทบไม่ทัน
“ปล่อยค่ะ” เธอบอกในขณะที่ประคองน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด
“คุณถอยมาชนผมเองนะ” เสียงทุ้มฟังดูระรื่นมากกว่าหงุดหงิด
“ก็ไม่ได้ตั้งใจค่ะ แล้ว ไม่คิดว่าคุณจะเดินอยู่ด้านหลังนี่คะ”
“เถอะ… ไม่ตามมา จะเห็นเหรอว่าคุณเดินมาอ่อยลูกน้องผม”
“บ้า!” ครานี้เธอเสียงแข็งใส่เขา เมื่อพูดไม่เข้าหู
“คนบ้าอะไร สุภาพบุรษสะขนาดนี้”
“งั้นปล่อยสิคะ”
“สามีกอดนิดกอดหน่อยก็ไม่ได้”
“อายบ้างไหมคะ”
“อายทำไม ไม่มีใครแอบดูสักหน่อย อีกอย่างคนที่อยู่ด้วยก็คนของผมทั้งนั้น” แล้วมองไปยังลูกน้องที่ตอนนี้ก้มหน้าไม่กล้าสบตากัน
“แล้วนี่แขกของคุณกลับไปแล้วหรือคะ”
“ยัง… ว่าแต่คุณหึงหรือเปล่า”
“อะ หึง? ทำไมต้องหึงในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“ผมน้อยใจได้ไหมเนี่ย”
“เรื่อง?”
“เมียไม่สนใจ!”
คำพูดและการกระทำของฐานทัพประหนึ่งสามีครั่งรักเมีย แต่ในกรณีนี้ ปรายฝนคิดว่ามันไม่ใช่ เธอเพียงเจ้าสาวผลัดมือและรอหย่าจากเขาก็เท่านั้น!
ปรายฝนคร้านจะเถียง แล้วค่อยๆ แกะนิ้วที่เหนียวแน่นไม่มีทีท่าว่าจะหลุดออกจากเอวอย่างยากลำบาก
“อย่าไปพูดแบบนี้ต่อหน้าใครนะครับ” เสียงทุ้มแผ่วบอก แล้วเป็นเขาที่ปลดแขนทั้งสองข้างออกจากเอวคอดเอง โดยที่เธอไม่มีโอกาสได้เห็นแววตาผิดหวังของผู้ชายอย่างฐานทัพ ผู้ที่หลายคนเกรงกลัวในความเอาจริง
ปรายฝนรู้สึกโล่งที่ตัวเองเป็นอิสระ แต่คำพูดของฐานทัพมันติดอยู่ในใจ ซึ่งเธอทำได้แค่เก็บมันไว้ลึกๆ แค่รอให้ถึงเวลาของมันเอง…
Bab terbaru
เจ้าสาว ผลัดมือ ความโหยหาให้ครอบครอง
ความโหยหาให้ครอบครองการกระทำของปรายฟ้า สร้างความแปลกใหม่ให้สุดรักเป็นอย่างมาก เมื่อภรรยาเป็นฝ่ายรุก ก็เข้าทางที่เขาจะบรรเลงบทรักให้อย่างถึงใจ ก่อนจะจัดการปลดเสื้อสูท และกระดุมเสื้อเชิ้ตตนเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จัดการเปลี่ยนมาถอดชุดเจ้าสาว ที่เจ้าตัวกำลังใช้ริมฝีปากโลมเลียไปทั่วริมฝีปากหนาของเขา ก่อนจะจับหมับที่เอวบางและพลิกให้เธอลงไปนอนราบบนเตียงแทน “อือ...” เธอส่งเสียงสีหน้าขัดใจเมื่อริมฝีปากถูกแยกออกจากกัน“ใจเย็นคราบบ ” เสียงทุ้มพร่าบอก ตาเป็นประกาย “ให้ไวสิคะ” เสียงหวานกระเส่า สายตาแพรวพราวไม่แพ้กัน ร่างเปล่าเปลือยที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ก้มทาบทับลงมา บรรจงจูบและซุกไซ้ไปทั่วเรือนร่างขาวนวลที่ชม้ายตามองมือเรียวหนาลูบไล้จากข้อเท้าไต่ขึ้นมาเรื่อย ๆ อย่างแผ่วเบา ก่อนจะวนกลับไปใหม่ และกลับขึ้นมาและไต่ขึ้นสูง“อืมส์...” เสียงหวานสั่นพร่าครางรับอย่างพอใจ เมื่อมือใหญ่ไม่ยอมอยู่นิ่ง ยังทำหน้าที่ต่อไป โดยซอกซอนไปทั่วกายงาม ก่อนจะหยุดอยู่ตรงเนินเนื้ออวบหยุ่นกระชับตึง ชูชันเหมือนกำลังท้าทายให้มือเรียวหนาเคล้นคลึง สายตาคมกล้าขยายกว้างอย่างหมั่นเขี้ยว พร้อม
เจ้าสาว ผลัดมือ ลงเอยด้วยรัก
ลงเอยด้วยรักหนึ่งเดือนต่อมา งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่บ้าน ‘ประชาพงศ์’ “เจ้าสวยมาก”สุดรักค้อนใส่เพื่อน เมื่อได้ยินคำชมจากปากฐานทัพ“นู้นไปชมคนของนายเลย” แล้วชี้ไปกับปาก ทางหญิงสาวที่กำลังยืนคุยอยู่กับเจ้าสาวของตนอย่างออกรส“คนของฉันที่หนึ่งอยู่แล้ว” คนหลงเมียเอ่ยอย่างมั่นใจ สุดรักเบะปากมองบน“ว่าแต่รอบนี้คุณปรายฝนดูเปล่งปลั่งขึ้นไหมหรือฉันตาฝาด”“แน่ล่ะ คนกำลังท้อง”“เฮ้ย จริงดิ”“จะพูดเล่นไปทำไม คนมีน้ำยา”“โอ้ยหมั่นไส้เว้ย!”“ไล่ให้ทันแล้วกัน” ฐานทัพท้า แน่นอนว่าสุดรักยืนไม่ติดเมื่อโดนท้าทายจากเพื่อน เขาหมายหมาดเอาไว้ว่าคืนนี้ ต้องกล่อมให้ปรายฟ้ายอมมีน้องปรายฟ้าน้องสุดรักน้อยให้ได้“เป็นไงบ้างลูก ไปนั่งพักก่อนไหม” พุฒเดินเข้ามาโอบไหล่ลูกสาวคนโต และลูกสาวคนเล็กที่ช่วยกันยืนต้อนรับแขกไม่มีทีท่าว่าเหนื่อยล้า สีหน้านั้นยิ้มแย้มตลอดเวลาสุดาที่ดูประหม่าทุกครั้งยามเจอหน้าปรายฝน ยืนมองอยู่ห่างๆ จนกระทั่งปรายฝนผันไปเห็น จึงเดินเข้าไปหา “ไปนั่งพักกับฝนก่อนไหมคะ” เธอเอ่ยชวน“ไปสิ…”แล้วทั้งหมดก็พากันไปนั่งพักที่โต๊ะ โดยที่เจ้าบ่าวและฐานทัพยังพูดคุยและยืนส่งแขกที่กำลังทยอยกันกลับ“ดูฝ
เจ้าสาว ผลัดมือ เรื่องของใจ อะไรก็รั้งไม่อยู่
เรื่องของใจ อะไรก็รั้งไม่อยู่ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูด้านนอก ทำให้ปรายฟ้าที่ซุกหน้าอยู่กับหมอน โดยผมเผ้ายุ่งเหยิงเงยหน้าขึ้นมาตะโกนบอก“เข้ามาเลยแม่”บอกเสร็จเธอก็ซุกหน้าไปกับหมอนต่อ โดยไม่สนใจหันไปดูคนที่เธอเข้าใจว่าเป็นแม่ ก่อนที่เตียงนุ่มด้านข้างจะยุบลงไป แต่แม่ก็ยังไม่ส่งเสียงพูดคุยเจื่อยแจ้วเหมือนอย่างเคยด้วยความสงสัยจึงเงยหน้าขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แล้วพบว่าคนที่เธอเข้าใจว่าเแม่ แต่มันไม่ใช่“คุณ…” เธอดีดตัวลุกขึ้นจนเกือบตกเตียง ดีที่สุดรักคว้าตัวเธอไว้ได้ทัน“กลัวอะไรผมขนาดนั้น”“ปล่อย!” เธอสะบัดตัวเพื่อให้หลุดจากวงแขนสุดรักออกแรงรัดแน่นขึ้น พร้อมกับส่งสายตากรุ่มกริ่ม “คิดถึงจะแย่”“หน้าด้าน!” เธอต่อว่า แต่สุดรักไม่ได้ใส่ใจกลับพูดขึ้นอีก“ยอมด้านไม่ยอมอดครับ” เขารับหน้าตาเฉยปรายฟ้าจึงกระทุ้งแขนไปที่ท้องเขาเต็มแรง และนั่นทำให้เธอหลุดจากวงแขนแล้วรีบวิ่งออกจากห้องโดยไม่รอให้อีกฝ่ายจับได้อีกสุดรักจุกจนตัวคู้งอ “ทำร้ายผมอีกแล้วนะ” เขาต่อว่า หากแต่อีกคนวิ่งหายไปแล้ว สุดรักจึงยืนเต็มความสูงแล้วกลั้นใจวิ่งตามออกไปเสียงวิ่งมาลงมาจากชั้นบนทำให้ผู้ใหญ่ที่นั่งคุยกันอยู่หันไปมองเป็นตาเดีย
เจ้าสาว ผลัดมือ อะไรจะเกิดก็เกิด
อะไรจะเกิดก็เกิดทุกอย่างเหมือนถูกแช่แข็ง ไม่มีใครเอ่ยคำใด ปิ่นมุกเลยเดินออกจากห้อง อเนกมองตามหลังด้วยความเป็นห่วง“อากลับไปทำงานของอาเถอะครับ” สุดรักหันไปพูดกับอา ในขณะที่สีหน้ายังเต็มไปด้วยความตึงเครียดอเนกจึงลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป โดยเก็บความอยากรู้ไว้ก่อน“ลูกจะเอาไงต่อ”“เขาคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับผมแล้วมั่ง”“พ่อก็ไม่ได้อะไร แต่หากจะจัดการอะไรสักอย่าง ก็ต้องจัดการให้เด็ดขาด อย่าปล่อยให้ครึ่งๆ กลางๆ”“ครับ ต่อไปผมจะเฝ้าระวังและหากมีเรื่องขึ้นอีก ผมจะจัดการขั้นเด็ดขาดกับปิ่นเองครับ”ในขณะที่ปิ่นมุกกลับมานั่งร้องไห้ฟูมฟายอยู่ในรถ มือถือของเธอก็มีเสียงเรียกเข้าแต่เมื่อเห็นว่าเป็นสายของใครเธอก็ตัดสายทิ้ง แต่อีกฝ่ายก็โทรฯรัวกลับมาจนเธอทนไม่ไหวจึงกดรับ‘กลับมาทำงาน’ น้ำเสียงทุ้มสั่ง‘อย่ามาสั่งปิ่น’‘ทำไม อยากมีผัวเพิ่มหรือไง’‘คุณไม่ใช่ผัวปิ่น’‘ไอ้ที่ทำให้เธอคราง เวลาเอากันเขาไม่เรียกผัวแล้วเรียกว่าอะไร’‘ต่างคนต่างสนองความอยากพอใจไหมคะ’ พูดจบเธอก็กดปิดเครื่อง แล้วขับรถออกไปในขณะที่ขับรถ น้ำตาของความอ่อนแอก็ไหลทะลักออกมาอยากเก็บไว้ไม่อยู่ในวันที่เธอตัดสินใจมอมเหล้าสุดรัก แต่ถูกจับไ
เจ้าสาว ผลัดมือ ของของใจใครก็มาแยกไม่ได้
ของของใจใครก็มาแยกไม่ได้หลังจากปรายฟ้ากลับมาบ้าน ก็เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในห้องนอนของตัวเอง ไม่ยอมพูดยอมจา ซึ่งสุดาก็ตามมาดูลูกสาวด้วยความเป็นห่วง แต่ไม่กล้าซักถามเหมือนแต่ก่อน นางจึงเดินคอตกไปช่วยงานสามีต่อในขณะที่ปรายฟ้านอนพักสายตา เสียงข้อความก็ดังขึ้น ปรายฟ้าชะโงกหน้าดู และเห็นว่าเป็นข้อความของใคร เธอปิดตาหลับต่อทิ้งข้อความนั้นให้ค้างอยู่แบบนั้นอยากง้อก็ง้อไป!หลังจากที่เข้ามาในบริษัทวันนั้นอีกวันถัดไปสุดรักก็เดินทางมาทำงาน แต่รอบนี้อนุทินก็มาด้วย ทุกคนในบริษัทต่างฮือฮาและตื่นเต้น เมื่อผู้บริหารประกาศอย่างเป็นทางการ ขอวางมือและให้มอบโอนทุกอย่างให้ลูกชายคนเดียวเป็นผู้ดูแลและรับช่วงต่อในห้องประชุมแบบเร่งด่วน หลังจากที่เขาเรียกดูเอกสารที่ถูกดำเนินการค้างอยู่ สุดรักเปลี่ยนแนวทางและข้อตกลงหลายอย่างในบริษัทที่อนุทินไม่เคยกล้าทำ เพราะความเกรงใจของคนในหลายหน่วยงาน หากแต่คนรุ่นใหม่อย่างสุดรักไม่กลัว เพราะหากสิ้นค้าคุณภาพต่ำ แต่ราคาถูกลูกค้าใช้เพียงรอบเดียวก็จะไม่กลับมาใช้อีก แต่หากสิ้นค้ามีคุณภาพสูง มีอายุการใช้งานที่เพิ่มขึ้น และราคาที่ทุกคนสามมารถจับต้องได้ โดยเขาเน้นยอดสั่ง มากกว่ากำไร
เจ้าสาว ผลัดมือ ผ่านมาให้จำ
ผ่านมาให้จำแล้วคิดไปถึงเหตุการณ์ที่โดนบอกเลิก ในวันที่มีนักศึกษาจบใหม่ยืนกันเป็นกลุ่มทุกคนต่างมีสีหน้ายิ้มแย้มและสดใส พร้อมช่อดอกไม้ดอกใหญ่ที่เพื่อนและญาติเอามามอบให้ เช่นเดียวกันกับสุดรักที่เขาหอบดอกไม้ช่อใหญ่ ไปให้ปรายฟ้าแฟนรุ่นน้องที่ตกลงคบกันลับๆ หากแต่ไม่เคยมีอะไรเกินเลยนอกจากจูบและจับมือถือแขนในขณะที่ปรายฟ้ากำลังถ่ายรูปอยู่กับเพื่อนในกลุ่ม โดยเธอไม่ได้สนใจคนรอบข้าง จนกระทั่งเพื่อนสนิทสะกิดเธอ“รุ่นพี่มาแหนะ ดอกไม้งี้ช่อโตเด่นมาแต่ไกลเชียว อิจได้ไหมเนี่ย…”“เงียบไปเลย” เธอทำเสียงดุใส่เบาๆ ซึ่งเพื่อนสนิทไม่กี่คนที่รู้ว่าทั้งคู่คบกัน แต่ไม่มีใครเอาไปพูดถึงหรือเล่าต่อ“งั้นพวกเธอถ่ายกันไปนะ” แล้วปรายฟ้าก็เดินออกมาจากกลุ่มเพื่อน หลังจากนั้นสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป ไร้รอยยิ้ม“ขอโทษที่มาช้า… ยินดีด้วยนะครับ” สุดรักบอก พร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ช่อโตที่เขาสั่งทำเป็นพิเศษให้ หากแต่ปรายฟ้าเพียงมองไปที่ช่อดอกไม้ด้วยสายตาว่างเปล่า“รับสิ” สุดรักเร่งพร้อมยื่นช่อดอกไม้ใกล้ให้อีก“ขอบคุณ…” น้ำเสียงห้วนชวนให้สุดรักคิดมากแล้วปรายฟ้ามองดอกไม้ในมือที่ช่อเล็กกว่า เหมือนบอกให้เขารู้ว่า เธอมีช่อดอกไม้
Anda juga akan menyukai
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.7K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn98.1K Dibacaบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.2K Dibacaพี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง87.9K Dibacaจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow69 Dibacaไม่หวนคืน Never again
มนสิกานต์17.3K Dibacaเพลิงพ่ายพิศวาส
ศรีปุรัม มณีปุรัม169 DibacaBAD DEAL เดิมพันร้ายของนายวิศวะ
Ladyporn27 Dibaca
