Partager

บทที่ 12 ทิ้งมันซะ

Auteur: สาวน้อยสุดจี๊ด
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งตอนที่แอเรียนยังเด็ก ถ้าจำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่กันนะที่เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดแบบนี้

เมื่อเธออยู่ใกล้กับมาร์ค เทรมอนต์ เธอสำผัสได้ถึงกลิ่นบุหรี่จางๆที่มาจากตัวเขาและกลิ่นของแอลกอฮอล์ - เขาดื่มอีกแล้ว!

“วิล ซีวาน ไปแล้ว มันเป็นใครในตอนนี้? จับมือแล้วก้าวไปด้วยกัน… บอกผมมาสิว่ามันเป็นใคร?” เสียงของมาร์ค เทรมอนต์ เย็นชาแต่กลับมีสเน่ห์ดึงดูด

แอเรียนกลัวมากที่จะตอบเขา เขาได้ “พา” ตัววิล ซีวาน ไปต่างประเทศแล้ว ถ้าเธอยอมรับว่าของขวัญชิ้นนี้นั้นมาจากเขา เธอไม่กล้าที่จะคิดเลยว่าเขาจะตกอยู่ในชะตากรรมแบบไหนกัน

“ฉัน… ฉันไม่รู้...”

“ไม่รู้งั้นหรอ? ทำไมคุณถึงซ่อนมันเป็นอย่างดีถ้าคุณไม่รู้? แอริ… เธอผิดปกตินะ…” ดูเหมือนว่ามือของมาร์ค เทรมอนนต์ ที่วางอยู่บนเอวของแอเรียนในขณะที่เขาพูดและเขาก็บีบเธออย่างเบาๆ

แอเรียนเครียดมาก ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะระเบิดออกมา “ฉันไม่รู้จริงๆ…”

มาร์ค เทรมอนต์ เลิกที่จะคั้นเธอ เขาซุกไปที่ซอกคอของเธอและสูดดมกลิ่นหอมอย่างเบาๆ “ถ้ายังมีอย่างนี้อีกเดี๋ยวคุณจะได้เห็นดีแน่”

เขาไม่ปล่อยเธอไป ริมฝีปากที่นุ่มและบางของเขานั้นค่อยๆไซ้ลงบนคอและไหล่ของแอเรียนอย่างเบาๆ ความคิดนับล้านพุ่งพรวดเข้ามาในหัวของแอเรียน สำหรับเธอแล้วความใกล้ชิดแบบนี้ทำได้แค่กับคนที่คุณชอบเท่านั้น เขาเกลียดเธอ แล้วทำไมเขายังทำแบบนี้ล่ะ?

แอเรียนตัวแข็งทื่อและยอมไม่ขัดขืน เธอไม่กล้าที่จะผลักเขาออกไป เธอคิดว่ามาร์ค เทรมอนต์คงจะทำอย่างอื่นกับเธอด้วย แต่เขากลับผลักเธอออกไปอย่างไม่คาดคิด เขาหอบอย่างรุนแรงเเละเหมือนกำลังยับยั้งชั่งใจตัวเอง

แอเรียนมองเขาด้วยความสับสน และเธอกำลังรอว่าเขาจะทำอะไรต่อไปอย่างไม่ขัดขืน

มาร์ค เทรมอนต์ หยิบกล่องของขวัญแล้วยื่นให้กับเธอพร้อมสั่งว่า “ทิ้งมันซะ”

แอเรียนขมวดคิ้ว นี่เขาต้องการให้เธอทิ้งมันด้วยมือของเธอเองหรือ?

“ต้องให้ฉันพูดอีกทีไหม?” มาร์ค เทรมอนต์ จ้องเธออย่างไม่พอใจ ความไม่พอใจในแววตาของเขานั้นใกล้จะถึงจุดเปลี่ยนที่ไม่สามารถยับยั้งไว้ได้อีก

แอเรียนรีบหยิบกล่องของขวัญแล้วโยนมันทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ลังเล เธอประกลาดใจกับรอยยิ้มบางๆที่มุมปากของเขาถึงกับทำให้เธองุนงงไปชั่วขณะ

วันต่อมาแน่นอนว่าแอเรียนต้องขอบคุณมาร์ค เทรมอนต์ ที่ถึงแม้ว่าเธอจะตื่นสายแต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรกับเธอเป็นพิเศษนอกจากการเคลื่อนไหวอย่างแนบชิดจนทำให้เธอสับสน

พ่อบ้านเฮนรี่กำลังรอเธอที่ประตู

“ผมจะไปส่งคุณหนูที่มหาวิทยาลัยนะครับ นายท่าน...ได้ทิ้งจักรยานของคุณไปแล้ว”

แอเรียน ไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไร จักรยานของเธอก็ใกล้จะพังเต็มทนแล้ว ก็สมควรแล้วในเวลาแบบนี้

เมื่อถึงตรงถนนที่ทอดยาวที่ใกล้จะถึงมหาวิทยาลัยแล้ว แอเรียนขอให้พ่อบ้านเฮนรี่หยุดรถ

“คุณลุงเฮนรี่คะแค่ตรงนี้ก็พอแล้วค่ะ อีกแค่ไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึงแล้วเดี๋ยวหนูเดินไปเองค่ะ”

พ่อบ้านเฮนรี่จอดเร็วข้างๆถนน

“ระวังด้วยนะครับ ถ้าเลิกเรียนแล้วโทรหาผมครับ ผมจะมารับ”

แอเรียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างงั้นรอหนูตรงนี้เมื่อเลิกเรียนนะคะ ไม่ต้องขับรถเข้าไปที่มหาวิทยาลัย”

เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับมาร์ค เทรมอนต์ เพราะมันอาจจะทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียง

เมื่อเธอถึงที่ประตู แอเรียนที่กำลังรอเธอเหมือนดั่งเคยถามว่า “ทำไมวันนี้เธอสายจังล่ะ?”

“พอดีตื่นสายน่ะ” แอเรียนตอบอย่างง่ายๆ

ทิฟฟานี่ควงแขนของแอเรียนเหมือนที่เคยทำมาเสมอและนำทางไป “ช่างเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากเลยนะที่เธอจะตื่นสาย ฉันรอเธอก็เลยสายไปด้วยเลย”

ในขณะที่แอเรียนจะพูดเธอก็รู้สึกแสบท้อง

แอเรียนดูอาการไม่ค่อยจะดี ทิฟฟานี่จึงดึงเธอเข้ามาใกล้ๆแล้วถามว่า “เป็นอะไรไปเหรอ?”

“เปล่าน่ะ” แอเรียนสายหัว

“แน่ใจนะ? อยากไปตรวจที่โรงพยาบาลไหม?”

“ไม่ล่ะ ตอนนี้พวกเราสายแล้วนะ รีบเร็วเข้า” แอเรียนโบกมือปฏิเสธพร้อมกับลากเธอไปสตูดิโออย่างรวดเร็ว

เมื่อพวกเขามาถึง แอเรียนเหงื่อออกเนื่องความปวดแสบท้อง ติวเตอร์มองเธอด้วยหางตาและพูดว่า”รู้ว่ามีเรียนแล้วยังมาสายอีก ไปยืนตรงนั้นก่อน”
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1270 การปรากฏตัวของเจนิซ

    แน่นอนว่าแอเรียนจะไม่กล้าอุ้มเพลโตอีกเนื่องจากเธอกลัวว่าลูกชายของเธอจะอิจฉาเมื่อแอเรียนบอกให้ทิฟฟานี่ตั้งชื่อเล่นให้เพลโต ทิฟฟานี่ก็ส่ายหัว “ผู้ชายจำเป็นต้องมีชื่อเล่นด้วยเหรอ? ถ้าสมอร์โตไปเป็นหนุ่มหล่อ มันจะไม่ตลกเหรอถ้าเราจะเรียกเขาว่าสมอร์? พวกสาว ๆ ที่ชอบเขาจะต้องหัวเราะจนน้ำตาไหลแน่นอน ชื่อเล่นจะน่ารักแค่ตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ”แอเรียนเบะปาก “เธอแค่ขี้เกียจที่จะคิดชื่อ ถูกไหม? เธอเลยอ้างเหตุผลทั้งหมดนี้ ชื่อเล่นเขาก็มีไว้เรียกเฉพาะตอนที่ยังเด็กเท่านั้นแหละ ใครเขาจะเรียกชื่อเล่นกันตอนโตล่ะ?”เมื่อพวกเธอกำลังคุยกันอยู่ อยู่ ๆ แจ็คสันก็โทรมา “คุณขับรถไปหาแอเรียนกับเพลโตคนเดียวเลยเหรอ? คุณไม่รู้จักฝีมือการขับรถตัวเองเลยเหรอ? ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง? คุณน่าจะขอให้คนขับรถของแม่ไปส่งคุณแทน”ทิฟฟานี่หงุดหงิดมาก “นี่คุณคงอยากให้อะไรเกิดขึ้นกับฉันมากสินะ? ฉันมาถึงแล้ว แค่นั้นยังไม่ดีพออีกเหรอ? ฉันแค่ถอยรถไม่เก่งแค่นั้นเอง ถ้าฉันขับเดินหน้าอย่างเดียวจะมีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นได้บ้าง? คุณทำงานของคุณต่อไปเถอะค่ะ”ทิฟฟานี่อาจจะหงุดหงิด แต่จริง ๆ แล้วเธอก็แอบดีใจ อารมณ์ของเธอชัดเจนมากแม้ก

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1269 สมอร์เป็นเด็กใจร้อน

    เมื่อเมลานีทานอาหารเสร็จและพวกเขาออกจากบ้าน อเลฮานโดรก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีที่พวกเขาขึ้นรถเมลานีเห็นดังนั้นจึงถามเขาว่า “โล่งอกใช่ไหมล่ะ? ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องมา แต่คุณไม่ฟังฉันเอง ฉันเองยังเบื่อพ่อแม่ตัวเองเลย”อเลฮานโดรเงียบโดยไม่ตอบอะไร เขาตื่นเช้ามากและยังคงง่วงนอนอยู่ เขาจึงหลับตาลงและพักสายตาเมลานีเริ่มไม่สบายใจ อเลฮานโดรรู้เรื่องที่เธอแอบติดต่อกับทิฟฟานี่หรือเปล่า? เขาน่าจะ… ไม่รู้เรื่องหรอก ถูกไหม? ไม่อย่างนั้นเขาน่าจะโวยวายไปแล้วแทนที่จะนิ่งสงบแบบนี้ เธอเลยคิดว่าเธอน่าจะบอกเขาก่อนที่เขาจะรู้ด้วยตนเองหลังจากที่ลังเลอยู่ชั่วครู่เธอก็พูดว่า “ฉันติดต่อกับทิฟฟานี่อยู่”ร่างกายของอเลฮานโดรแข็งทื่อโดยไม่รู้ตัว “แล้ว?”เธอคิดถูกแล้วจริง ๆ อเลฮานโดรจะมีปฏิกิริยาก็ต่อเมื่อมันเป็นเรื่องของทิฟฟานี่ แต่นอกจากนั้นเขาจะเมินทุกคำพูดของเธอ เมลานีแอบไม่พอใจ แต่ไม่แสดงให้เขาเห็น “คุณไม่โกรธเหรอ?”อเลฮานโดรลืมตาและมองหน้าเธอ “ทำไมผมจะต้องโกรธด้วย? ยังไงคุณก็ไม่ทำอะไรเธออยู่แล้ว”เมลานีพูดไม่ออก เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าเธอจะไม่ทำอะไรทิฟฟานี่? เธอคิดมาเสมอว่าเธอไม่รู้จักอเลฮานโด

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1268 อเลฮานโดรผู้ได้รับรางวัลออสการ์สำหรับนักแสดงดีเด่น

    อเลฮานโดรรู้ตัวดีว่ามันเป็นเพียงความคิดตามสัญชาตญาณผู้ชายของเขาและไม่มีสิ่งอื่นใดหลังจากนั้นไม่นานหนังตาของเมลานีก็เริ่มหนัก อาจจะเป็นเพราะความเงียบสนิทที่เปรียบดั่งเพลงกล่อมนอนอย่างดี บวกกับครรภ์ของเธอที่ทำให้เธอง่วงเหนื่อยง่ายขึ้น ตอนแรกเธอคิดว่าเธอจะไม่สามารถนอนหลับได้เพราะอเลฮานโดรด้วยซ้ำ…ขณะที่เธอกำลังหาพลิกตัวหาท่านอนที่สบายด้วยความงัวเงีย อยู่ ๆ อเลฮานโดรก็พูดขึ้นมาว่า “หยุดขยับไปขยับมาสักที”เมลานีที่กำลังจะผล็อยหลับตื่นทันทีที่ได้ยินเสียงของเขาที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เธอเริ่มรู้สึกรำคาญและเหวี่ยงใส่เขา “นี่มันบ้านของฉันและเตียงของฉัน ทำไมฉันจะขยับตัวไม่ได้? นี่คุณอย่าหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผลได้ไหม?”เธอไม่ทันรู้ตัวว่าเธอเผลอไปโดนขาของเขาขณะที่เธอพลิกตัวไปมา ทันใดนั้นอเลฮานโดรก็ขึ้นคร่อมเธอโดยที่แขนแต่ละข้างของเขาอยู่ข้างตัวเธอเมลานีตกใจและหันหน้าหนีทันที “คุณจะทำอะไร? ลงไปเลยนะ!”กำปั้นของเธอเล็กมาก มันไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำให้อเลฮานโดรเจ็บได้ แต่การกระทำของเธอยังทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้นอีกด้วย “ผมบอกให้คุณเลิกขยับไง คุณจะไม่ฟังผมใช่ไหม?”เมลานีไม่กล้าที่จะขยับตัวอีกและ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1267 คนสองคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกันสามารถอยู่ด้วยกันได้เหรอ

    ในความเป็นจริงแล้วอเลฮานโดรกลับรู้สึกสบายใจโดยไม่รู้เหตุผลเมื่อเข้ามาในห้องของเธอ “คุณสบายดีไหม?”เมลานีตะลึงเล็กน้อย “ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณไม่ต้องแสดงหรอก ที่นี่ไม่มีใครสักหน่อย แล้วคุณจะแกล้งทำทำไม? ฉันไม่ฟ้องคุณปู่หรอก เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้คุณกลับไปเลยก็ได้ ฉันอยู่ที่นี่แล้วสบายดี”อเลฮานโดรไม่สนใจสิ่งที่เมลานนีพูดและเรียกหาเจตต์ผู้ซึ่งนำทุกอย่างที่อเลฮานโดรได้ซื้อให้เธอเข้ามาให้ โต๊ะเครื่องแป้งของเธอเต็มไปด้วยข้าวของมากมายในไม่ช้าหัวใจของเมลานีเริ่มละลายแต่เธอบังคับให้ตัวเองสงบนิ่งต่อไปเมื่อเธอพูดว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณนะคะ แต่ฉันขอไม่รับของพวกนี้ดีกว่า เพราะฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ให้มันด้วยความเต็มใจ”เจตต์ไม่ต้องการรู้เห็นเกี่ยวกับการทะเลาะของพวกเขา เขาจึงออกไปจากห้องเมื่อวางของเสร็จแล้วอเลฮานโดรพูดนิ่ง ๆ ว่า “ถ้าคุณไม่อยากได้นก็ทิ้งไปสิ เครื่องสำอางพวกนี้ไม่ได้แพงขนาดนั้น พวกเครื่องประดับก็ราคาแค่สองสามแสนดอลลาร์ เพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรกับพวกมันก็แล้วแต่คุณเลย ในเมื่อคุณไม่อยากเห็นหน้าผม ผมกลับวันพรุ่งนี้ก็ได้ นอนเถอะ ผมจะไปอาบน้ำก่อน”เมื่อเมลานีเห็นเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำเธอ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1266 เล่นใหญ่

    ทิฟฟานี่ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าสีหน้าของแจ็คสันเยือกเย็น แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรไป “เป็นอะไรเหรอ? ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ?”มันเหมือนกับว่าเขาเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็เยือกเย็น “เขาแต่งงานเพื่อความสะดวกแบบนั้น คุณยังจะเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเขาจะมีความรู้สึกให้เมลานี ลาร์คจริง ๆ ? คุณคิดไปเองทั้งหมด ผมบอกคุณแล้วว่าห้ามไปเจอเขา ไม่ว่ามันจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจยิ่งห้ามแล้วใหญ่ คราวหน้าก็หลีกเลี่ยงเขาซะนะ!”ท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเขาทำให้ทิฟฟานี่ตกใจกลัว เธอกลืนน้ำลายและไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรแจ็คสันรีบอาบน้ำให้เสร็จและออกไปโดยปล่อยเธอไว้คนเดียวในห้องน้ำ เธอรู้สึกว่างเปล่าทันที ทุกอย่างกำลังไปได้ดีจนกระทั่งเธอพูดถึงอเลฮานโดรและทุกอย่างกลายมาเป็นแบบนี้… แจ็คสันหนีไปที่ห้องทำงานของเขาหลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำเพื่อแอบดูดบุหรี่อย่างต่อเนื่องโดยที่ทิฟฟานี่ไม่รู้ นิ้วที่เขาถือบุหรี่สั่นไม่หยุด เขากลัวเกินกว่าที่จะคิดถึงปฏิกิริยาของทิฟฟานี่เมื่อเธอต้องรู้ว่าจริง ๆ แล้วอเลฮ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 1265 ใจเย็น ๆ เจ้าซื่อบื้อ

    ขณะที่เขากำลังหาสวิตช์เปิดไฟบนกำแพงเพื่อที่จะเปิดไฟทิฟฟานี่ก็หยุดเขาเอาไว้ “ไม่! ฉันชอบแบบปิดไฟมากกว่า ฉันอายนิดหน่อยน่ะ”เขารู้ดีว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอกลัวว่ารอยแตกของเธอจะทำให้เขาหมดอารมณ์ เขายิ้มและจุ๊บหน้าผากเธอ “ไม่เอาน่า ปกติคุณไม่ขี้อายนี่ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณจะอายเป็นด้วยซ้ำ ผมไม่มีวันที่จะหมดอารมณ์กับคุณหรอก คุณได้รอยแตกเหล่านั้นมาเพราะคุณอุ้มท้องลูกของผม พวกมันเป็นรางวัลแห่งเกียรติยศของคุณนะ”ทิฟฟานี่เชื่อคำพูดของเขา เขามีลิ้นที่กะล่อนที่ช่วยให้เขาสามารถถ่ายทอดคำพูดเหล่านั้นอย่างราบรื่นได้จริง ๆแจ็คสันเปิดไฟเมื่อเธอกำลังเหม่อลอยในห้วงความคิดทิฟฟานี่รีบหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวเองทันทีที่ไฟสว่างขึ้น “โธ่ อะไรเนี่ย! ฉันไม่อยากเปิดไฟ ขอเวลาฉันปรับตัวหน่อยสิคะ!”เขายิ้มอย่างมีเลศนัยขณะที่เมินคำบ่นของเธอและคว้าแขนเธอเพื่อหยุดเธอจากการดิ้นหนี…เธอลืมหายใจเมื่อเขาจับคางของเธอ สายตาเธอเริ่มพร่ามัวหมอนใบหนึ่งนอนอยู่บนพื้นหน้าเตียงราวกับว่ามันรับความป่าเถื่อนของพวกเขาไม่ได้...หลังจากที่เสร็จภารกิจแล้ว ทิฟฟานี่ก็ขดตัวในอ้อมแขนของแจ็คสันและวาดวงกลมบนแขนของเขาแจ็คสันจับมือของเธ

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 542 บาร์บีคิว!

    มาร์คปฏิเสธไม่ได้ว่า สำหรับเขาแล้ว สภาพแวดล้อมที่นี่แย่มาก แต่ตราบใดที่แอเรียนอยู่ที่นั่นกับเขา เขาก็จะคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ นี่แหละขณะที่พวกเขากำลังกินกันอยู่ ทิฟฟานี่ก็ถามแจ็คสันทันทีว่า “ฉันได้ยินมาว่าผู้ชายจะอ้วนขึ้น ถ้าเริ่มเข้าสู่วัยกลางคน พวงเขาจะพุงพลุ้ย มันจริงไหม? กล้ามท้องของคุณจะหายไปไหม?

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 531 เลิกกัน

    ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ยุ่งมากของร้าน แอเรียนจึงไม่มีเวลาแม้แต่จะมองทิฟฟานี่ “ทำไมเธอถึงมาอยู่ในครัวล่ะ? เธอไม่รู้วิธีทำขนมสักหน่อย ไปช่วยธัญญ่าทำเครื่องดื่มเถอะ”ทิฟฟานี่กำลังฟุ้งซ่าน “เดี๋ยวฉันเตรียมส่วนผสมให้เธอ ธัญญ่าไม่ได้ยุ่งเท่าไหร่”ตอนนั้นเองที่แอเรียนมองมาที่ทิฟฟานี่ “เกิดอะไรขึ้น?”“ จู่ ๆ ฉัน

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 507 เธอเกลียดฉันมากแค่ไหน?

    แอเรียนตกใจมากเมื่อเห็นสภาพของมาร์ค "เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? ใครทำกับคุณเป็นแบบนี้! คุณไม่มีบอดี้การ์ดเมื่อออกไปข้างนอกเหรอ? ทำไมถึงออกมาคนเดียว!”“ฉันขออธิบายทีหลังได้ไหม?” มาร์คเพียงต้องการเข้าไปตรวจสอบว่าคนขับรถทุบตีเขาตรงไหนบ้างในที่สุดแอเรียนก็ตอบสนองและช่วยพยุงเขาด้วยสุดความสามารถของเธอ หลังจากที่ม

  • เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์   บทที่ 501 การตัดไฟ

    ฌองเดินไปที่ประตูและมองผ่านช่องมอง ข้างนอกมืดสนิท เขามองไม่เห็นอะไรเลย ดูเหมือนว่าจะมีคนมาปิดช่องตา เขาเริ่มรู้สึกประหม่าจึงทำให้ตัวเองดูขุ่นเคืองและดุร้ายในขณะที่เขาพูดว่า “ใครน่ะ?”ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงผู้ชายดังขึ้นอย่างเฉยเมยจากอีกด้านหนึ่งของประตู “มีปัญหาบางอย่างกับไฟฟ้าในบ้านของคุณ ผมมาที่นี่

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status