บทที่ 2 เสี่ยมาเยือน 2

ฉันเดินโซซัดโซเซไปหาแม่ หวังให้แม่บอกว่ามันไม่จริง ไม่จริ๊ง!!

“แม่ แม่จะส่งจี้ไปเป็นนางบำเรอขัดดอกจริงเหรอ”

“...”

“แม่”

ฉันเรียกแม่สองสามครั้ง แต่แม่กำลังจิ้มไลน์คุยกับใครสักคน นิ้วรัวแป้นจนมองตามแทบไม่ทัน แหม... ติดมือถือมากกว่าลูกอีกนะคะ ฉันเรียกแล้วเรียกอีก แม่นั่งอยู่ตรงหน้าแต่ก็เหมือนมีแค่ร่างแม่ แต่จิตใจแม่ไม่อยู่ตรงนี้แล้ว ถ้าแม่ฟังอยู่ ไม่ว่าแม่อยู่ไหน ไม่ว่าแม่เป็นใคร ช่วยส่งรักกลับมา

“ไอ้จี้ มาถ่ายรูป”

แม่เงยหน้าขึ้น ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปฉัน ฉันก็ไม่ปฏิเสธไง ถึงจะสภาพใกล้ละสังขารแค่ไหนก็สวมจิตวิญญาณนางแบบโพสท่าเซ็กซี่ไม่หยุด แอ่นนมกระเด้งๆ แต่แม่ถ่ายแค่รูปแรกแล้วจิ้มส่งไปตั้งนานแล้ว ปล่อยให้ลูกสาวมันบิดเอวกระดกก้นบ้าบออยู่คนเดียว แม่นะแม่ ฉันเกาเผ้าผม วันนี้เห็นทีจะคุยกันไม่รู้เรื่องแน่ ฉันจึงเดินงงๆ จะกลับห้องแต่แม่เรียกเสียก่อน

“จะไปไหน”

“เล่นเกม เนี่ยเพื่อนตามให้ไปช่วยแล้ว”

“เดี๋ยวจะมีลูกค้าใหม่มา ไปอาบน้ำเตรียมตัวซะ แกต้องเป็นคนดูแลเขาให้ดี อย่าให้ขาดตกบกพร่อง”

“ใครอ่ะแม่ เจ้าสัวตกงานมาจากไหนอีก”

คนสติดีที่ไหนจะมาอาบอบนวดจีจี้เลิฟ เลิฟ ตั้งแต่หัววัน อ่อ ลูกค้าฉันก็มารอตั้งแต่ยังไม่เปิดร้านทั้งนั้นนี่เนอะ อ่ะ อยากมาก็มา ปกตินังจีจี้ก็รับบทนางประชาสัมพันธ์ แคชเชียร์ ช่างดูแลระบบท่อน้ำ คนดูคนแก่และแม่บ้านทำความสะอาดอยู่แล้วนี่ จะรับบทนางพาทัวร์ก็ไม่เกี่ยงหรอกค่ะ

……………….

หลังจากวิ่งผ่านน้ำ ฉันก็พร้อมอีกครั้งในชุดเสื้อกางเกงเจเจตัวเก่ง เปิดระบบออนเซ็น ปัดกวาดเช็ดถูห้องสตรีมอบไอน้ำ เตรียมเกลือใส่ในห้องสปาเกลือและเตรียมห้องอบซาวน่าให้พร้อม เสร็จแล้วก็ไปเอาผ้าขนหนูกับกางเกงที่ให้ลูกค้าใส่เวลาเข้าใช้บริการโยนเข้าเครื่องซักผ้าขนาดใหญ่ พออบแห้งเสร็จแล้วก็พับวางเรียงๆ กันเป็นตั้ง ช่วงสายพวกป้าที่ทำงานนวดแผนโบราณจะทยอยเข้ามาเบิกอุปกรณ์และลงชื่อเข้างาน ขณะที่ฉันกำลังทำงานก็จะมีอาแปะอากงขาประจำทยอยมาเรื่อยๆ บางคนลูกหลานห่อข้าวมาให้กินมื้อเที่ยงมื้อเย็นด้วย ทุกวันนี้ก็เลยชักจะกลายเป็นโฮมเดย์แคร์รับฝากผู้สูงอายุเข้าไปทุกที

โฮก เหนื่อย!

เมื่อเสร็จงานแล้ว ก็ได้เวลากินและเล่นเกมจ้า

อา... นี่แหละสวรรค์ กินข้าวคำเล่นเกมคำ ฉันรัวนิ้วยิกๆ แก้มเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ พอกำลังจะเก็บแต้มสำคัญ ดันมีสายโทรเข้ามา น้ำตาอีจี้ไหลเป็นสายเลือดเลยค่ะ ฉันข่มความบัดซบ จำใจกดรับสายทั้งน้ำตา

“ว่าไงคะอีพี่”

“แก ยัยจีจี้ แกอย่าปล่อยให้แม่ส่งเราสองคนไปขัดดอกเสี่ยอะไรนั่นเด็ดขาดนะ”

พี่อ้อแอ้ แฝดผู้พี่โทรมาโวยวายหลังจากรู้ข่าว คงจะเป็นพ่อที่โทรไปบอกพี่ ฉันจึงได้แต่พนมมือสาธุเพราะดูจากท่าทีของแม่แล้ว แม่ทำท่าว่าจะสนใจส่งพี่อ้อแอ้ไปเสนอมากกว่า อา... ฟิลลิ่งของลูกหมาลูกแมวรอขายในตลาดจตุจักรเป็นแบบนี้นี่เอง

“ท่านพี่โปรดวางใจ อีจี้จะจัดการให้เอง”

“ยังไง”