LOGINในงานเลี้ยงรัมภาเดินเข้ามาในงาน คุณหญิงคุณนายต่างเดินมาทักทายเธอ ทำเอาเธอเวียนหัวไม่น้อย ส่วนนครินทร์ก็อยู่ไม่ไกลจากเธอ เขาคุยกับเพื่อนและนักธุรกิจที่เป็นคู่ค้า จนเขาไม่อาจออกมาจากตรงนั้นได้ รัมภาจึงเดินไปเข้าห้องน้ำยังมีบอดี้การ์ดเดินตามมาถึงห้องน้ำ จนเธอเข้าห้องน้ำเขาจึงยืนรอข้างนอก เธอเข้าไปในส่ว
หญิงสาวเรือนร่างกายเปลือยเปล่าที่เก้าอี้ยาวหลังจากรักมาราธอนสี่วันเต็มที่อยู่กับเขาจนเธอเมื่อยล้าไปทั้งตัว ตอนนี้สามีของเธอหายไปคุยโทรศัพท์ได้สักพักหนึ่งแล้ว เธอจึงมีเวลาว่างมานอนอาบแดดดื่มน้ำส้มที่บนหัวเรือ ให้แสงแดดสาดลงมาบนตัว ชายหนุ่มใส่ผ้าขนหนูสีขาวเพียงผืนเดียวเดินมาข้างๆ เธอ รัมภาจึงลืมตาขึ้น
รัมภาตื่นขึ้นมายามเช้ามองข้างตน ไม่เห็นนครินทร์ มองมาทางหน้าต่างน้ำสีเขียวมรกตกับท้องฟ้าที่สว่างสดใส เธอเอาเสื้อคลุมสีเทาเดินออกจากเตียงเดินไปเปิดประตูเดินออกจากห้อง เห็นสิงห์เดินมาก้มโค้งให้เธอผู้เป็นนายหญิง รัมภาจึงเอ่ยถาม “นัทไปไหน” “ท่านลงไปว่ายน้ำได้สักพักแล้วครับ” “เขาคงไม่โดนฉลามตอดไปแล้วห
เมื่อรัมภาได้ยินเช่นนั้นเธอไม่รอช้าจับความเป็นชายเข้าไปในตัวเธอช้าๆ ริมฝีปากสวยเม้มด้วยความสะท้านไปทั่วทั้งกาย โน้มตัวเข้าหาเขา มีมือของเขาคอยประคองเธอให้เข้าออกช้าไป ไม่นานนักเขาเป็นคนขยับเสียเอง เธอจูบลงบนริมฝีปากของเขา เธอก็ขยับเองเช่นกันด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ เขาจับเธอเปลี่ยนมานอนใต้ร่างของเขา และขย
หญิงสาวตื่นมายามเช้าของวันเสาร์ ลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจเล็กน้อย ได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำคิดว่าเขาคงอยู่ในห้องน้ำแน่ๆ เธอจึงเดินไปยังห้องน้ำ เป็นจริงดังขาด เขาอยู่ในห้องน้ำจริง เขาอยู่ในอ่างจากุชชี่ เห็นขวดไวน์แดงราคาแพงวางเหลือเพียงครึ่งขวด เขาไม่เคยกินมากมายขนาดนี้ต้องมีเรื่องอะไรที่เขาไม่สบายใจแน่ เ
“ท่านประธานมาถึงแล้ว” พนักงานหน้าประตูพูดขึ้น นครินทร์ลงจากลัมโบกินี่ ซูเปอร์เอสยูวี โดยมีสิงห์เป็นคนขับ รัมภาเองก้าวลงจากรถมีบอดี้การ์ดเปิดประตูให้เธอ แสงแฟลชสาดส่งเขาและเธอ รัมภาเองก้าวเดินไปหาเขาที่ยืนอยู่ เขายืนรอเธอยกแขนข้างขวาให้เธอประคอง หญิงสาวมองเขาเผยรอยยิ้มแล้วประคองแขนเดินเข้าไปในงานพร้อ
รัมภาลืมตาเปิดกว้าง...มือเรียวลูบใบหน้าชายหนุ่มที่นอนหลับข้างเธอเบาๆ แล้วรู้สึกโล่งใจ เขานอนหลับไม่รู้เรื่องอะไร แต่เธอสิที่นอนไม่หลับ...มันเป็นฝันที่เหมือนจริงจนไม่คิดว่ามันเป็นความฝัน เธอจึงเลือกที่จะลุกขึ้นยืนเดินช้าๆ ไปยังประตู แล้วเปิดออก เดินลงบันได มาด้านล่างที่ยังเปิดไฟไม่กี่ดวง แต่พอที่จะเห
จับเรียวขาของเธอออกกว้างเล็กน้อย แล้วจูบลงบนความเป็นหญิง ลิ้นร้ายวนหาความหวานที่ไหลออกมาช้าๆ เป็นระลอกและเสียงควรครางดังเบาๆ ดั่งเสียงลูกแมวอย่างพึงใจ นิ้วกลางลงในความเป็นหญิงที่ทำให้เธอบ้าคลั่ง เขาพอใจกับน้ำหวานของเธอไม่รู้จักเบื่อหน่าย แต่ต้องหยุดไว้ก่อน ตอนนี้เขาอยากให้เธอรับความรักอย่างจุใจ เขาต
“แล้วตอนนี้ฉันอ้วนใช่ไหม” รัมภาถามขึ้นด้วยความตกใจ จับแก้มตัวเอง กลัวว่าตนเองจะอ้วนมากกว่ามีน้ำมีนวล “แบบนี้สวยแล้ว...” วิมาลาหัวเราะเบาๆ “ฉันเลี้ยงดีไหมล่ะ” นครินทร์มองมายังนิชคุณ สายตาไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ “ทำไมมองฉันแบบนี้...ฉันไม่ได้แย่งเธอชะหน่อย” นิชคุณหุบยิ้มทันที “ก็ไม่ได้ว่าอะไร” “โปรดทร
ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามตนในอ่างจากุชชี่ มือเรียวของเธอกำลังเอาฟองสบู่ขึ้นมาเป่าเล่น เขายกแก้วแชมเปญขึ้นดื่มมองใบหน้าของหญิงสาว ด้วยความหลงใหล และความรักที่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกที่ห้องสมุด เธอก็ขโมยดวงใจของเขาไปทั้งดวง ความรักที่เปี่ยมล้นยากที่จะบรรยายเป็นคำพูด "ที่รัก" “







