เจ้าสาวชลธร...เพียงรักนี้มีเธอ

เจ้าสาวชลธร...เพียงรักนี้มีเธอ

last updateLast Updated : 2024-10-30
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
6Chapters
503views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะผิดหวังจากรักครั้งแรกที่ถูกบอกเลิก ด้วยเหตุผลด้านฐานะและการศึกษาที่ไม่เท่าเทียม ชลธรจึงครองโสดมากว่าสิบปีโดยไม่มองผู้หญิงคนไหนอีกเลย เขามุ่งมั่นเล่าเรียนและสร้างฐานะจนร่ำรวย เป็นนายหัวแห่งสวนชลธรที่มีดีกรีระดับดอกเตอร์ คุณสมบัติของเขาจึงเป็นที่หมายปองของสาว ๆ มากมาย แต่ก็ไม่มีใครถูกใจเขาสักคน! กระทั่งวันหนึ่งอรุณนิภาลูกสาวเจ้าของสวนแปลงติดกัน ที่คิดว่าเขาเป็นแค่หัวหน้าคนสวนได้เข้ามาในชีวิต ความเรียบง่ายของเธอเป็นแม่เหล็กดึงดูดให้หัวใจเขาหวั่นไหว มันจะไม่มีปัญหาอะไรเลยระหว่างเธอกับเขาที่จะรักกัน หากเธอไม่ได้เป็นน้องสาวของอดีตคนรัก

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ความหลัง 30%

「0119番、出所だ」

刑務所の小さな門が開き、そして閉まった。

木漏れ日が葉の隙間から差し込み、森野亜夕美(もりの あゆみ)の顔に落ちた。

青白い顔を上げ、生気のない花のように、久しぶりに見る自由の光をじっと見つめていた。まぶしさに目が耐え切れなくなって、ようやく視線を外した。

周囲は閑散として誰の姿もなく、ただ春先の冷たい風が寂しく吹いていた。

今日は出所の日。一年前、彼女の手を握り、「息子と一緒に迎えに行くよ」と約束した辰川将臣(たつかわ まさおみ)の姿はどこにもなかった。

亜夕美はかすかに口角を引き上げた。一年前、将臣の差し金で無理やり清水路加(しみず みちか)の代わりに刑務所に入ることになった時、すでに失望は限界に達していた。今はただ無の感覚が残るだけだ。

亜夕美は小さな荷物を手に歩き続け、夕方になってようやく家にたどり着いた。

豪邸の明かりは煌煌と輝き、庭からは賑やかな笑い声が響いてくる。

玄関口では使用人たちが談笑していた。「旦那様と路加様は本当に仲が良いわよね。交際10年の記念日に友人たちまで招いて祝うんだもの。路加様が辰川家の女主人になられるのも時間の問題かしらね?」

亜夕美の胸がギュッと締めつけられた。――交際10年の記念日?じゃあ私は一体何だったの?

彼と結婚して五年、記念日の度に彼は冷たい顔で「そんなことで騒ぐな」と言っていた。あれが彼の性格だと思っていたが、相手が違えば態度も変わるのか。

門が開いていたので、亜夕美は黙って中へ入った。亜夕美のことを見知らぬ使用人が彼女を行く手を遮る。「どこから来た浮浪者だ!ここはお前みたいなヤツの来るところじゃない、さっさと出て行け!」

そう言いながら亜夕美を押し返そうとした。

「どいて」亜夕美はその手を払いのけ、無表情のまま奥へと向かった。

もみ合っていると、執事が現れた。「何を騒いでいる。今日が何の日か分かってるのか?」

亜夕美の顔を見た執事は目を見開いた。「お、お、奥様……ご出所されたのですか?」

亜夕美は無言で通り過ぎていく。執事は慌てて進路を遮った。「奥様、まずはお休みになられてはいかがでしょう?」

ちょうどその時、裏庭から囃し立てる声が聞こえた。「キスだー!将臣、早くキスしろー!」

亜夕美は目を閉じ、深く息をついた。「どきなさい!」

執事は亜夕美を止められず、慌てて後を追った。「奥様、奥様!お待ちください……」

前庭を抜けた時。

そこには将臣の友人である十数人の男女が和気あいあいと過ごしていた。

路加は紅潮した顔で将臣を恥ずかしそうに見上げていた。はたから見たら美男美女のお似合いのカップルだ。

彼らの傍らには5歳の脩太(しゅうた)がムードメーカーとなり、楽しそうにお手製の紙吹雪を撒き散らす。家族三人と親しい友人たちからの祝福に満ちた声、幸せのそのものの光景だ。

その影の中で亜夕美は立ち尽くし、胸の奥が鈍く切り裂かれるような痛みに襲われた。

夫は他の女を抱き、命がけで産んだ息子もすっかり別人のようになっていた。

ちょうど将臣と路加が顔を近づけ、周りの囃し声が途切れた瞬間、「奥様!」という執事の場違いな鋭い声が響き渡り、宴の空気を一瞬で凍りつかせた。

「亜夕美?!」誰かが叫んだ。

将臣は一気に酔いが醒め、慌てて路加から離れた。質素な身なりで周囲とそぐわない亜夕美を見つめ愕然とした。「どうやって帰ってきた?」

亜夕美は嘲るように薄く笑った。「邪魔したわね。もう少し遅く帰ってくれば、あなたと路加さんがベッドインする所を見られたかもね」

「何を馬鹿なことを言っているんだ!帰ってくるなり騒ぎ立てて、場を乱すつもりか?」将臣の声が鋭く響く。

息子の辰川脩太(たつかわ しゅうた)は憎々しげに亜夕美を睨みつけて言った。「ママ、また病気が出たの?」

ああ、これが私の息子だった。

一年前、路加とグルになって嘘の証言をし、父親である将臣とも結託し、母である私を刑務所へ送り込んだ息子だ。

無意味な争いはもうしたくなかった。

亜夕美は脩太に構わず、無表情で将臣に向けて手を差し出した。「一年前に渡した離婚届、もうサインしたでしょ」

将臣は一瞬言葉に詰まる。あの離婚届はとっくにゴミ箱に捨てていた。亜夕美に罪を着せた時、彼女は離婚する、と激しく騒ぎ立てたため、やむを得ず離婚に同意しただけだった。

将臣のことを心底愛していた亜夕美が、出所後最初にすることが離婚手続きとは、夢にも思わなかった。

傍らにいた路加は目をきらめかせた。亜夕美と将臣の間に割って入り、亜夕美の手を取って優しく言った。

「亜夕美さん、怒らないで。将臣が私との記念日を優先して、あなたを迎えに行けなかったわけじゃないのよ。わざとじゃないの。お疲れでしょう。何か食べさせてあげて……」

まるでこの家の女主人のような態度だった。

亜夕美は笑みを浮かべて。

路加の頬を平手打ちした。

周囲が反応する間もなく、さらに一回ビンタをお見舞いした。

将臣が慌てて路加を庇った。「亜夕美!気でも狂ったか!?」

「そうよ、狂ったのよ。一年前、路加が酒に酔って車を運転し、ひき逃げをしたとき、あなたたち親子が路加と共謀して代わりに私を刑務所に入らせようとしたとき、私は正気を失ったの」

将臣は言葉に詰まった。

亜夕美は冷笑した。「それとも、今のビンタで、また私を刑務所に戻すつもり?」

実は将臣は亜夕美に負い目を感じていた。一旦深呼吸して、怒りを抑えて言った。「償いはすると約束した。君に罪を着せたのは俺の判断だ。路加は関係ない。怒りは俺にぶつけろ。部外者を巻き込むな」

――は?「部外者」を巻き込むな?

将臣は亜夕美がこれ以上騒ぐことを恐れて、これ以上やりあうことを諦めた。「もういい!話は後だ。湯川!亜夕美を部屋に案内しろ!」

「奥様、まいりましょう」執事の湯川は先導するものの、亜夕美とは距離を置いて歩いていた。自分にも平手打ちをしてくるのを恐れていたのだ。ただ、湯川の目からは軽蔑の感情が滲み出ていた。

その昔、辰川家の大旦那が存命の時、将臣と路加が一緒になるのを反対し、路加を海外に追いやったりしなければ、将臣が一時の迷いで亜夕美を娶ることはなかっただろう。

亜夕美は当時、芸能界で多少名の知れた存在だったとはいえ、大舞台に立つことはない名ばかりの役者に過ぎなかった。

亜夕美は周囲の反応を見て場の空気を察し、口元を歪ませて踵を返した。

数歩歩いた後、ふと何かを思い出したように、足を止め、息子を見やった。

脩太は路加にぴったり寄り添い、将臣と瓜二つの小さな顔をしわくちゃにして、亜夕美を睨んでいた。

一年前、脩太は今日と同じように路加にぴったりとくっつき、無邪気な声でこう言った。「ママ、お願いだから刑務所に行って。俺とパパは路加おばさんと一緒にいたい!」

脩太は小さい頃から聡明で、彼女の誇りの息子だった。全てを彼に捧げたいと思っていた。しかし、脩太も父親や他の人々と同じように、彼女を恥と思って憎んでいた。

亜夕美の胸はギュッと締めつけられ、鼻の奥に酸っぱいものがこみ上げてきた。

亜夕美は結局、息子に何も言わず背を向けた。

夫も息子も、すでに路加のものになっていた。亜夕美にはもうどちらも不要なものだ。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
6 Chapters
บทที่ 1 ความหลัง 30%
๑ความหลังชายหนุ่มผิวสองสีดวงหน้าคมเข้มในชุดเสื้อโปโลสีขาว สวมกางเกงยีนส์สีซีดเดินอย่างกระฉับกระเฉงไปยังรถ SUV สีขาว ซึ่งจอดอยู่ในโรงรถของบ้านหลังใหญ่สไตล์โรมัน ที่ตั้งเด่นตระหง่านอยู่บนเนินสูง รายล้อมด้วยสวนทุเรียนกว้างใหญ่สุดหูสุดตา ก่อนจะเปิดประตูรถเขาได้ยินเสียงตะโกนถามไล่หลังมาจากหญิงวัยกลางคนร่างท้วม“ตาชล จะไปไหนหรือลูก” ชลธรหันกลับไปหามารดาแล้วยิ้มด้วยสีหน้าสดใสก่อนจะตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ“ไปรับตาหนูครับแม่ ไม่ได้เจอหน้าลูกหลายวันแล้วคิดถึง”“ก็เพิ่งไปส่งเมื่อสองวันก่อนนี้เองไม่ใช่เหรอ” สายชลผู้เป็นมารดาว่า“ก็นั่นแหละครับ คิดถึงแล้ว เดี๋ยวผมมานะครับแม่”“จ้ะ งั้นก็ไปเถอะ แม่ก็คิดถึงตาธีแล้วเหมือนกัน”“ครับแม่ เดี๋ยวผมซื้อขนมมาฝากนะครับ” ว่าแล้วก็ก้าวเท้าขึ้นรถขับไปตามถนนที่ลาดด้วยซีเมนต์ ซึ่งเป็นถนนในสวนที่มีความกว้างขนาดรถสวนกันได้สองคันระยะทางราวห้าร้อยเมตร มุ่งตรงออกจากสวนทุเรียนไปยังถนนใหญ่ก่อนจะแวะซื้อของกินเล็กน้อยที่ร้านอาหารจีนเจ้าประจำเพื่อไปฝากน้องสาวและน้องชายที่ไร่คีริน ซึ่งเป็นที่ตั้งบริษัทและรีสอร์ตของน้องชายไม่นานชลธรก็มาถึงไร่คีรินที่มีอาณาบริเวณกว้างขวาง เข
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
บทที่ 1 ความหลัง 70%
เมื่อชลธรรับเจ้าตัวน้อยมาได้สมใจที่คิดถึงแล้ว จึงรีบพาไปแวะที่ร้านมินิมาร์ทในตัวอำเภอเพื่อซื้อของเล่นให้อย่างเคย“ธีเอาอันไหนดีครับลูก อันนี้มั้ย เป็ดน้อย มีเสียงปี๊บ ๆ ด้วย” ชลธรบีบตุ๊กตาเป็ดน้อยสีเหลืองให้หนูน้อยในอ้อมแขนดู ชลธีหัวเราะถูกใจพยายามเอื้อมมือไปคว้า ชลธรยิ้มด้วยท่าทางมีความสุข“จะถือเองหรือครับลูก โอเค ป๊าให้ถือเองนะครับ ไปจ่ายเงินที่พี่คนสวยกันเนอะ” ว่าแล้วก็หันไปยังพนักงานร้านที่อยู่หลังเคาน์เตอร์“น้องคะ เอารังนกให้พี่แพ็คนึงค่ะ แล้วก็ซุปไก่อีกแพ็คนึงด้วยค่ะ” เสียงหญิงสาวที่เดินไปถึงเคาน์เตอร์ก่อนหน้าเขาดังขึ้น พลางชี้ไปด้านหลังพนักงานที่มีเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพหลากหลายชนิดวางอยู่ชลธรหันมองแล้วอึ้งไปอึดใจหนึ่ง เมื่อเห็นหญิงสาวผิวขาวผมยาวสลวยรูปร่างบอบบาง ดวงหน้าเรียวหวานสะดุดตา ซึ่งเขาจำได้ชัดเจนว่าหญิงสาวคนนี้เคยวิ่งมาชนเขาที่งานแต่งงานของนภาธร เธอยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจของเขาเต้นแรง เธอจ่ายเงินเสร็จก็รับของ แล้วหมุนตัวจะเดินออก ก่อนจะชะงักนิ่งเมื่อเห็นเขายืนอยู่ ชายหนุ่มได้แต่ยืนอึ้ง นึกไม่ออกว่าจะทักทายอย่างไร“พี่คะ ถึงคิวแล้วค่ะ” เสียงพนักงานสาวเอ่ยเรียก ชลธรละสายต
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
บทที่ 1 ความหลัง 100%
ภาพที่หญิงสาวคนนั้นยัดเงินห้าร้อยบาทใส่มือของเขา ตอนที่วิ่งมาชนจนไวน์แดงหกรดเสื้อเชิ้ตในงานแต่งงานของนภาธร แล้วเธอก็วิ่งหายลับไปอย่างรวดเร็ว ผุดขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง เขามั่นใจว่าผู้หญิงที่เห็นวันนี้คือคนเดียวกับที่วิ่งชนเขาวันนั้นอย่างแน่นอน เพราะเขาอยู่ที่นี่มานานยังไม่เคยเห็นใครที่มีใบหน้าหวาน ผิวพรรณขาวใสสะดุดตาเช่นนี้มาก่อน“จะได้เจอกันอีกไหมนี่ จะได้เอาเงินไปคืนให้” เขาพึมพำก่อนจะเก็บเงินไว้ในลิ้นชักอย่างเดิมแล้วหยิบโน้ตบุ๊กออกมานั่งอยู่ริมระเบียง ทอดสายตามองไปยังลำธารด้านล่าง วันนี้น้ำขึ้นสูงและไหลเชี่ยวกว่าปกติเพราะฝนตกในช่วงกลางคืนมาหลายวันแล้วก่อนจะก้มมองจอคอมพิวเตอร์เพื่ออ่านข่าวและดูราคาหุ้นที่ตนเองซื้อเก็บไว้เก็งกำไร ไหนยังจะกองทุนต่าง ๆ ที่ซื้อเก็บไว้เพื่อรับเงินปันผล ซึ่งเขามักจะเข้าไปตรวจเช็คอยู่บ่อย ๆหลังจากนั้นจึงเข้าไปดูข้อมูลด้านการเกษตรอื่น ๆ ที่จะต้องอัปเดตให้ทันสมัยอยู่เสมอ เพราะมีเรื่องโรคและแมลงต่าง ๆ ที่อาจจะมาลงในแปลงสวนทุเรียนของเขาได้ จะได้ระมัดระวังไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆตอนนี้เขาเรียนจบปริญญาเอกแล้ว จึงไม่ได้มีงานให้ทำมากเหมือนเมื่อก่อน ได้แต่ใช้เวลาส่วน
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
บทที่ 2 เธอคือใคร 30%
๒เธอคือใครที่บ้านสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้หลังไม่ใหญ่มากนัก บริเวณบ้านรายรอบไปด้วยไม้ดอกไม้ประดับ และผลไม้หลากหลายชนิด ด้านหน้าเป็นลานกว้าง ปูด้วยหญ้าญี่ปุ่นเขียวขจี มองเข้าไปในบ้านชั้นล่าง ด้านหน้าบ้านเทพื้นปูนออกมากว้างขวาง ปูกระเบื้องสีน้ำตาลและต่อหลังคายื่นออกมาเป็นพื้นที่นั่งเล่นและมีชุดโต๊ะไม้สีน้ำตาลขัดเงาตั้งอยู่หนึ่งชุดสำหรับนั่งเล่น และใช้สำหรับนั่งรับประทานอาหารได้ด้วย ชายชรานั่งอยู่บนรถเข็นหน้าบ้าน มองออกไปยังรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่สีดำที่ขับเข้ามาจอด ร่างเพรียวบางในชุดกางเกงยีนส์สีซีดกับเสื้อยืดแขนยาวสีครีมลงมาจากรถ ในมือถือถุงพะรุงพะรังเข้ามาหา ผมยาวสลวยของเธอพริ้วไหวไปตามแรงลม “อ้าว พ่อทำไมมานั่งคนเดียวตรงนี้ล่ะคะ แล้วพี่นิสาไปไหน” หญิงสาวถามพลางกวาดตามองไปยังที่จอดรถประจำของพี่สาว ซึ่งก่อนออกไปซื้อของข้างนอกเธอยังเห็นรถสปอร์ตสีแดงจอดอยู่ “พี่เขามีธุระน่ะ ออกไปสักพักได้แล้วละ เห็นบอกว่าไปไม่นานเดี๋ยวก็กลับ” นายอรุณผู้เป็นบิดาตอบ “แล้วทิ้งพ่อให้อยู่คนเดียวเนี่ยนะคะ ทั้ง ๆ ที่นิภาก็บอกไว้แล้วว่าให้อยู่เป็นเพื่อนพ่อก่อน” อรุณนิภาเอ่ย
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
บทที่ 2 เธอคือใคร 70%
อรุณนิภากวาดตามองไปทั่วบริเวณท้ายสวน ซึ่งเป็นเวิ้งกว้างก่อนถึงลำธาร เธอเพิ่งจ้างคนงานมาตัดหญ้าทำให้ดูโปร่งสบายตา ก่อนหน้านี้มีหญ้ารกท่วมทีเดียว ด้วยบิดาสุขภาพไม่ค่อยดีนัก เพราะตั้งแต่มารดาของเธอจากไปเมื่อห้าปีก่อน ท่านก็อยู่ลำพังมาตลอด มีเพียงน้าชายสวนใกล้กันที่คอยมาอยู่เป็นเพื่อน ในช่วงที่เธอกับพี่สาวไปอยู่ที่กรุงเทพฯช่วงสองสามปีมานี้ท่านมีปัญหาปวดเข่า จึงไม่ค่อยได้เข้ามาท้ายสวนบ่อยนัก ได้แต่ปล่อยที่ดินทิ้งร้างไว้ คนงานประจำก็ไม่มี ได้แต่จ้างทำเป็นรายครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ปลูกผลไม้ ยางพารา สวนมะพร้าว ซึ่งพอให้ท่านมีรายได้ทุกวันไว้ใช้จ่ายในยามแก่ แต่พอป่วยก็รู้สึกว่าพื้นที่มีมากเกินกว่าตัวเองจะทำไหว หากขายที่ดินได้เงินก้อนใหญ่มาแบ่งให้กับลูก ๆ ซึ่งเป็นผู้หญิงไม่ถนัดทำสวนทำไร่ ก็น่าจะดีกว่า ท่านเก็บไว้เพียงสวนยางพาราที่พอมีรายได้เลี้ยงชีพก็น่าจะเพียงพอ จึงได้มาบอกเธอว่าจะขายที่ดิน แต่เพราะเธอยับยั้งเอาไว้ไม่ยอมให้ขาย ท่านจึงต้องยกเลิกความคิดนี้ไปหญิงสาวมองข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นเนินสูงขึ้นไป ใกล้ลำธารมีกระท่อมหลังหนึ่ง ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะเป็นกระท่อมคนงานของสวนชลธร ซึ่งเป็
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
บทที่ 2 เธอคือใคร 100%
หญิงสาวรับผ้าเช็ดตัวมาเช็ดผมเช็ดหน้า ส่วนเขาเดินเข้าไปในห้องอีกครั้งแล้วหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมายื่นให้ เพราะเห็นเธอตัวสั่นราวกับลูกนก เนื่องจากบริเวณนี้อากาศค่อนข้างเย็น อีกทั้งเพิ่งจะจมน้ำมาอีก กลัวว่าจะเจ็บป่วยขึ้นมา“คุณไปเปลี่ยนเสื้อก่อนก็แล้วกัน อากาศหนาวแบบนี้ไม่ควรอยู่ตัวเปียก ๆ เดี๋ยวจะเป็นหวัด วันหลังค่อยเอามาคืนผมก็ได้ ห้องน้ำอยู่ด้านใน แต่เดินระวังหน่อยนะ ลูกชายผมหลับอยู่” เขาว่าหญิงสาวลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องน้ำอย่างว่าง่าย คงเป็นเพราะกำลังหนาวจัดจริง ๆ เพราะตอนนี้ใกล้สี่โมงเย็นแล้ว แถมยังอยู่ในหุบเขา อากาศเย็นทั้งวันและจะเย็นมากขึ้นเมื่อใกล้ค่ำชลธรกลับเข้าไปในห้องนอนของตนเอง เขาหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยนแล้วเดินออกมาข้างนอก พร้อมกับธนบัตรใบละห้าร้อยบาทที่เก็บไว้ในลิ้นชัก เห็นหญิงสาวนั่งมองชลธีอยู่ข้างเบาะ เขาผุดยิ้มขึ้นมาบาง ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาแล้วก็ยื่นธนบัตรใบละห้าร้อยบาทให้กับเธอ หญิงสาวทำหน้างุนงง“ให้ฉันทำไมคะ เธอเงยหน้ามาถาม”“เงินที่คุณให้มา ผมไม่พอซื้อเสื้อตัวใหม่ ก็เลยเอามาคืน คุณชดใช้ผมโดยการซักเสื้อที่คุณใส่อยู่มาคืนผมก็แล้วกัน วันนั้นในงานแต่งงานคุณทำไวน์แดงหกร
last updateLast Updated : 2024-10-30
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status