LOGIN“มีเรื่องอะไรเหรอคะคุณคีริน”
“เจ้าสาวฉันหนีไปแล้ว” “จริงเหรอคะ” ยี่หวาเอ่ยด้วยรอยยิ้มดีใจเมื่อรู้อย่างนั้น เพราะเธอก็ไม่อยากให้เขาไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเธอรักเขา เขาเคยบอกว่าถึงจะต้องแต่งงาน แต่เขาก็จะไม่ทิ้งเธอ เขายังจะให้เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขาต่อ เมื่อเจ้าสาวของเขาหนีไปแล้วก็ดีเลยสิ “ถึงเจ้าสาวจะหนี แต่ฉันก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิงอื่น” คีรินเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย “เหรอคะ” เธอสีหน้าสลดลงทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น “อืม” ร่างสูงที่รู้สึกหงุดหงิดก็ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นเตียง “คุณคีรินจะทำอีกเหรอคะ” “ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะงั้นฉันจะเอาเธอให้หายหงุดหงิด” “เอาเลยค่ะคุณคีริน คุณคีรินจะเอากี่รอบก็ได้ค่ะ ถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจขึ้น” เธอพูดอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยิบถุงยางอนามัยมาใส่เข้าที่แท่งร้อนหนาและจัดการร่วมรักกับเธอจนเสร็จไปหนึ่งรอบ ยี่หวาเป็นเด็กเลี้ยงของคีรินมาสี่ปีแล้ว ก็ตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีสอง ตอนเรียนมหาลัยเธอเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ผับแห่งหนึ่ง มีอยู่คืนหนึ่งเขาไปดื่มที่ผับคนเดียวแล้วเธอก็ทำหน้าที่เสิร์ฟให้เขา เธอเห็นเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรัก เขาถามชื่อเธอ แล้วเขากับเธอก็ได้รู้จักกัน หลังจากนั้นคีรินก็ไปที่ผับบ่อยๆ คีรินเรียกยี่หวาให้ไปชงเหล้าให้เขาในห้องวีไอพีทุกครั้งเพราะเขารู้สึกถูกชะตากับเธอ จนกระทั่งวันหนึ่งเขาถามเธอว่า ‘เธอทำงานที่นี่นานหรือยัง’ ‘ยี่หวาทำมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งแล้วค่ะ’ ‘พ่อแม่เธอทำอาชีพอะไร’ ‘ยี่หวาอยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิดค่ะ เพราะพ่อทิ้งไปตอนที่ยี่หวายังอยู่ในท้อง แล้วแม่ของยี่หวาก็เสียเมื่อหนึ่งปีก่อนค่ะ’ คีรินที่ได้รู้เรื่องราวของเธอก็รู้สึกสงสารและหดหู่ใจไม่น้อยจึงตัดสินใจพูดออกไป ‘เธออยากอยู่สบายโดยที่ไม่ต้องเป็นเด็กเสิร์ฟไหม’ ‘อยากค่ะ แต่มันเป็นได้แค่ความฝันเท่านั้นแหละค่ะ เพราะในความเป็นจริงมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย’ ‘แต่ฉันจะทำให้ความฝันของเธอเป็นจริง’ ‘ยังไงเหรอคะ’ เธอถามด้วยสีหน้างุนงง ‘ถ้าเธออยากอยู่สบาย เธอต้องมาเป็นเด็กเลี้ยงของฉัน’ ยี่หวาที่ได้ยินอย่างนั้นก็เบิกตากว้าง ใจเต้นระส่ำด้วยความตกใจและดีใจเมื่อเขาจะให้เธอไปเป็นเด็กเลี้ยงของเขา ‘เธออยากเป็นเด็กเลี้ยงของฉันไหม’ ‘ยี่หวาอยากเป็นเด็กเลี้ยงของคุณคีรินค่ะ’ เธอที่หลงรักเขาอยู่แล้วตอบกลับทันควันโดยไม่ต้องคิดอะไร ‘งั้นคืนนี้เธอก็ลาออกจากที่นี่ได้เลย แล้วไปอยู่กับฉันที่คอนโด’ ‘ได้ค่ะคุณคีริน ยี่หวาขอขอบคุณคุณคีรินมากนะคะที่เมตตายี่หวา’ ‘งั้นก็เช็คบิลได้เลย แล้วเธอก็ไปจัดการลาออกด้วย เดี๋ยวเธอจะต้องกลับคอนโดไปกับฉัน’ ‘ได้ค่ะ งั้นคุณคีรินรอสักครู่นะคะ’ จากนั้นยี่หวาก็ออกไปทำเรื่องลาออกแล้วเอาบิลค่าเครื่องดื่มเข้ามาให้เขา เมื่อคีรินจัดการจ่ายเงินเสร็จก็พายี่หวาไปคอนโดของเขา เมื่อไปถึงคอนโดเขาก็จัดการร่วมรักกับเธอทันที และเขาก็ได้รู้ว่าเธอยังซิง ด้านนพรัตน์ เมื่อนพรัตน์ลงจากรถก็พูดกับวิฑูรย์ที่เป็นคนขับรถคู่ใจทันที “เดี๋ยวเข้าไปในบ้าน ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อย” “ได้ครับคุณนพรัตน์” วิฑูรย์รับคำด้วยท่าทีนอบน้อมแล้วเดินตามหลังคนเป็นนายเข้าไปในบ้าน ห้องรับแขก เมื่อทั้งสองนั่งกันเรียบร้อยแล้ว นพรัตน์ก็เอ่ยขึ้นทันที “ไอวาหนีงานแต่งไปอยู่ฝรั่งเศสแล้ว” “…” วิฑูรย์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจไม่น้อย เขารอฟังอย่างตั้งใจว่าเจ้านายจะพูดอะไรต่อ “ดังนั้นฉันจึงจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากนายหน่อย” “คุณนพรัตน์อยากให้ผมช่วยอะไรก็บอกมาได้เลยครับ ผมยินดีช่วยคุณนพรัตน์ทุกอย่างครับ” วิฑูรย์พูดออกไปด้วยท่าทีหมายมั่น เขาพร้อมจะช่วยคนเป็นนาย เพราะเมื่อหลายปีก่อนตอนที่แม่เขาต้องผ่าตัดหัวใจเร่งด่วน ก็ได้คนเป็นนายนี่แหละที่ช่วยออกค่าผ่าตัดให้ทั้งหมด ซึ่งได้รับการรักษาในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง รวมค่ารักษาทั้งหมดก็หลายแสนบาท “ฉันอยากให้ริสาแต่งงานแทนไอวา” “…” วิฑูรย์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับเกือบช็อก ก่อนที่นพรัตน์จะเอ่ยขึ้น “ฉันไม่อยากเสียชื่อเสียง ดังนั้นมีวิธีนี้วิธีเดียวที่จะทำให้ครอบครัวของฉันและครอบครัวของเพื่อนฉันไม่เสียชื่อที่สั่งสมมานาน ช่วยฉันหน่อยนะวิฑูรย์ ฉันรู้ว่านายลำบากใจ” “งั้นผมจะไปคุยกับริสาให้นะครับ คุณนพรัตน์เคยช่วยผมมาตั้งมากมาย ดังนั้นมันถึงเวลาแล้วที่ผมจะต้องช่วยคุณนพรัตน์บ้าง” “ริสาไปทำงานใช่ไหม” “วันนี้ริสาหยุดครับ” “งั้นนายก็รีบไปพูดกับริสาเถอะ ถ้าริสาตกลงฉันจะให้ริสาได้ไปเจอกับคีรินก่อน” “ได้ครับ งั้นผมขอตัวนะครับ” ว่าจบ วิฑูรย์ก็ลุกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านหลังใหญ่ไป วิฑูรย์เดินไปบ้านที่ตัวเองอาศัยอยู่กับลูกสาว ส่วนแม่ของลูกก็ทิ้งเขาไปมีสามีใหม่ตั้งแต่คลอดได้หนึ่งเดือน และเขาก็กลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวตั้งแต่นั้นมา เมื่อวิฑูรย์เข้ามาในบ้านที่คนเป็นลูกสาวกำลังทำงานบ้านอยู่ เขาก็บอกให้ลูกมานั่งในห้องโถงแล้วบอกออกไป “คุณไอวาหนีงานแต่งไปอยู่ฝรั่งเศสแล้ว ดังนั้นคุณนพรัตน์จึงมาขอร้องพ่อให้ช่วย…” เขาพูดแล้วหยุดไปพลางมีสีหน้าลำบากใจ “คุณลุงให้พ่อช่วยอะไรเหรอคะ” ริสาถามด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม “คุณนพรัตน์อยากให้ลูกแต่งงานแทนคุณไอวาเพราะไม่อยากเสียชื่อเสียง” “…” เธอถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อได้ยินเรื่องที่ไม่คาดคิด “คุณนพรัตน์ช่วยเหลือเรามาตั้งมากมาย ลูกก็รู้” นอกจากนพรัตน์จะช่วยจ่ายค่าผ่าตัดให้แม่เขาแล้ว นพรัตน์ยังจ่ายค่าเทอมให้ริสาตั้งแต่เรียนมัธยมต้นจนกระทั่งจบปริญญา นพรัตน์ให้ริสาเรียนในโรงเรียนเอกชน “ริสาจะแต่งงานแทนคุณไอวาค่ะ” เจ้าของใบหน้าสวยไร้ที่ติเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มันไม่เป็นการฝืนใจลูกมากเกินไปใช่ไหม” “ไม่ค่ะพ่อ” “ลูกเคยเห็นว่าที่เจ้าบ่าวของคุณไอวาไหม” “เคยเห็นครั้งนึงค่ะเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนที่เขามาดูตัวคุณไอวา แล้วริสาก็ยกน้ำไปเสิร์ฟให้เขาค่ะ” ตอนที่เธอเห็นเขาครั้งแรกก็รู้สึกชอบเขามาก เธอชอบที่เขาหล่อ ทุกอิริยาบถของเขาเธอชอบทุกอย่าง ตอนนี้เธอก็ยังชอบเขาอยู่ และไม่คิดเลยว่าจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองชอบ “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพ่อไปบอกคุณนพรัตน์ให้บอกทางฝั่งเจ้าบ่าวนัดวันดูตัวลูกนะ” “ค่ะพ่อ” ว่าแล้ววิฑูรย์ก็ออกจากบ้านไป ริสาที่นั่งอยู่ก็คลี่ยิ้มอย่างดีใจเมื่อจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นคีรินก้าวมายืนตรงหน้าเธอพร้อมกับพูดออกไปด้วยสีหน้าขึงขัง น้ำเสียงเข้มดุ“เอากุญแจรถมา”“ถ้าริสาให้กุญแจรถคุณ คุณก็จะกลับไปหาคู่นอนของคุณอีกใช่ไหม”“ใช่”คนตัวเล็กถึงกับสะอึกก้อนน้ำลายเมื่อเขายอมรับออกมาว่าจะไปหายี่หวาเด็กเลี้ยงที่อยู่ในสเปคของเขา ก่อนจะกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนแล้วปั้นหน้ายิ้มพูดออกไป“ริสาอยากให้คุณนอนที่นี่ค่ะ อย่าไปเลยนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สายตาอ้อนวอน“ฉันไม่อยากนอนกับเธอ แต่ฉันอยากไปนอนกับยี่หวา เข้าใจไหม” ตั้งแต่ให้ยี่หวามาเป็นเด็กเลี้ยง เขาก็ไม่เคยไปนอนกับใครเลย“…” เธอถึงกับนิ่งและรู้สึกจุกไปอีกครั้งกับการที่เขาพูดย้ำว่าอยากอยู่กับยี่หวา“เธอเป็นได้แค่เจ้าสาวตัวแทนเท่านั้นแหละ ไม่มีทางที่จะเป็นอย่างอื่นไปได้หรอก”ร่างบางลุกจากโซฟาแล้วเงยหน้ามองเข้าไปในดวงตาคมแข็งกร้าวด้วยแววตาตัดพ้ออยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะใช้ความใจกล้าสวมกอดเอวสอบเอาไว้แน่นหมับ“นี่เธอ! ปล่อยฉันนะ!” เขาถึงกับอึ้งและตกใจเมื่อเธอกอด มือหนาแกะแขนเรียวออกอย่างกับโดนของร้อน ในระยะเวลาที่ยี่หวาเป็นเด็กเลี้ยงของเขา ก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมากอดเขานอกจากยี่หวาคนเดียวยิ่งเขาห้ามและพย
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่คีรินอยู่แต่คอนโด เขาไม่คิดที่จะกลับบ้านที่เป็นเรือนหอ ส่วนริสาก็ไม่ไปหาเขาอีกเลย ก็ตั้งแต่วันที่เธอไปเห็นเขากับยี่หวาอยู่ในห้องทำงานด้วยกันจนกระทั่งวันนี้เมื่อริสาออกจากที่ทำงานเธอก็ขึ้นรถแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าไปยังบริษัทของเขา เธอชอบเขา เพราะฉะนั้นเธอจะต้องใช้ความพยายามให้มากเพื่อจะเอาชนะใจของเขาให้ได้บริษัทเมื่อลงจากรถ ริสาก็รีบสาวเท้าเข้ามาในบริษัทของเขาที่เธอเข้ามาเมื่อสามอาทิตย์ก่อน ก็เป็นจังหวะที่ชายหนุ่มกำลังเดินไปที่รถพอดี เมื่อเห็นอย่างนั้นร่างเล็กจึงสาวเท้าก้าวเดินอย่างเร่งรีบไปยังรถของเขาแล้วเปิดประตูเบาะข้างคนขับพร้อมกับเข้าไปนั่ง“นี่เธอ! ลงไปเลยนะ ฉันจะกลับคอนโด” เขาหันมาพูดกับเธอด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์“วันนี้ริสาจะไปกับคุณด้วยค่ะ คุณไปไหน ริสาก็จะไปด้วยค่ะ” เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ต่อไปนี้เธอจะไม่ปล่อยให้เขาทำตามใจได้อีกแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไปเธอจะเป็นฝ่ายรุกเขาเอง“ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงอย่างเธอมาก่อน”“ผู้หญิงอย่างริสามันทำไมเหรอคะ”“ผู้ชายไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป”“ก็ริสาชอบคุณคีรินนี่คะ เพราะฉะนั้นริสาก็ต้องเป็นฝ่ายรุกแบบน
เมื่อถึงเวลาพักกลางวัน ร่างสูงของคีรินก็ลุกขึ้นเต็มความสูง ริสาที่เห็นจึงลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหาเขาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งผิดกับเขาที่มีสีหน้านิ่งขรึม“คุณคีรินจะไปกินข้าวแล้วใช่ไหมคะ”“…” เขาไม่ตอบ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องไป ร่างเล็กที่เห็นว่าเขาไม่ตอบจึงก้าวตามร่างสูงลงไปข้างล่างคีรินเดินไปยังรถหรูของเขาที่จอดอยู่ โดยมีร่างสวยเดินตามเขาไปติดๆ คนตัวสูงเปิดประตูเข้าไปนั่งก่อนที่ร่างเล็กของริสาจะเข้าไปนั่งเบาะข้างด้วยรอยยิ้มดีใจที่ได้นั่งรถไปกับเขาร้านอาหารเมื่อทั้งสองเข้ามาในร้านอาหาร คีรินก็หย่อนกายนั่งลง จากนั้นริสาจึงหย่อนสะโพกนั่งข้างเขา ก่อนเสียงทุ้มเข้มของร่างสูงจะเอ่ยขึ้น“ไปนั่งฝั่งโน้น อย่ามานั่งข้างฉัน”“ขอริสานั่งข้างคุณนะคะ” เธอเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ว่าสีหน้าของเขาจะดูขัดใจเป็นอย่างมากก็ตาม“เธออย่าพยายามเอาชนะใจฉันเลยนะ เพราะมันไม่ได้ผลหรอก”“เดี๋ยวพอนานไปคุณคีรินอาจจะชอบริสาขึ้นมาก็ได้นะคะ”“ไม่มีวันหรอก เลิกฝันซะเถอะ”“ริสาจะฝันจนกว่าคุณคีรินจะชอบริสาค่ะ”“งั้นเธอคงต้องฝันไปตลอดชีวิตนั่นแหละ”“คุณคีรินช่วยพูดดีๆกับริสาไม่ได้เหรอคะ”“ฉันรู้สึกร
บริษัทริสาสาวเท้าเข้ามาในบริษัทหรูที่มีขนาดใหญ่โตซึ่งมีหลายสิบชั้น เมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาก็เดินไปหาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มตามประสา“พี่คะ ฉันมาหาคุณคีรินค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคีรินอยู่ชั้นไหนเหรอคะ”“ท่านประธานอยู่ชั้นสามสิบค่ะ ชั้นบนสุดเลยค่ะ”“ขอบคุณมากนะคะพี่” ริสาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกคนพูดกับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตร“ยินดีค่ะ”“งั้นฉันขอตัวไปหาคุณคีรินก่อนนะคะ” พูดจบร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยก็ขึ้นไปยังชั้นบนสุดเรียวขาสวยก้าวออกจากลิฟต์ก็กวาดสายตามองหาห้องของเขา เมื่อเห็นป้ายหน้าห้องเขียนว่าประธานก็ไม่รอช้าที่จะก้าวไปยังหน้าห้องนั้นทันที ก่อนจะเอ่ยถามเลขาสาวที่นั่งอยู่หน้าห้อง“คุณเป็นเลขาของคุณคีรินใช่ไหมคะ”“ใช่ค่ะ” เลขาสาวตอบด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง“ฉันขอเข้าไปหาคุณคีรินหน่อยค่ะ”“ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าน้องเป็นอะไรกับท่านประธานเหรอคะ”“เอ่อ…ฉันเป็น” เธอได้แต่อ้ำอึ้งพลางคิดในใจว่าถ้าบอกไปว่าเป็นภรรยาของเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร ก็ในเมื่อเธอกับเขาแต่งงานกันแล้ว เมื่อคิดได้อย่างนั้นริสาจึงบอกออกไป“ฉันเป็นภรรยาของคุณคีรินค่ะ”“อ๋อ ภรรยาของท่านประธานนี่
วันต่อมาร้านอาหารแห่งหนึ่งวันนี้คีรินกับริสามีนัดมาดูตัวกัน ร่างสูงที่นั่งรอว่าที่เจ้าสาวตัวแทนมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เห็นจึงรู้สึกหงุดหงิดแล้วบ่นอุบกับยี่หวาที่นั่งอยู่ข้างๆ“มัวทำอะไรอยู่นะ ทำไมถึงไม่มาสักที”“ใจเย็นๆนะคะคุณคีริน เดี๋ยวเขาก็มาค่ะ รถคงจะติดมั้งคะ” สิ้นเสียงของยี่หวาเอ่ย ร่างสวยของริสาในชุดเดรสสีหวานก็สาวเท้าเข้ามาอย่างร้อนใจพร้อมกับพูดออกไป พลางดวงตาสีหวานก็เหลือบไปมองยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างเขานิดหนึ่ง“ริสาต้องขอโทษด้วยนะคะที่ให้คุณคีรินต้องรอนาน”“นั่งสิ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยออกไปพลางดวงตาคมที่จ้องมองร่างเล็กฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจนที่ให้เขาต้องรอนาน“ค่ะ” เธอรับคำด้วยรอยยิ้มบางๆแล้วหย่อนสะโพกนั่ง ก่อนเสียงทุ้มนิ่งจะเอ่ยขึ้น“จะกินอะไรก็สั่ง”“ค่ะ” จากนั้นริสาก็จัดการสั่งอาหารไปหนึ่งอย่าง และคีรินกับยี่หวาก็จัดการสั่งไปคนละอย่างพอเป็นพิธีเมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟทั้งสามคนก็รับประทานกัน ยี่หวาชวนคีรินคุยกันตามประสาคนที่อยู่ด้วยกันมานาน ส่วนริสาก็ทานไปอย่างเงียบๆด้วยท่าทางเรียบร้อย ร่างสูงที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็ลอบสังเกตอิริยาบถและการวางตัวของเธอไปด้วย ซึ่งในสา
“มีเรื่องอะไรเหรอคะคุณคีริน”“เจ้าสาวฉันหนีไปแล้ว”“จริงเหรอคะ” ยี่หวาเอ่ยด้วยรอยยิ้มดีใจเมื่อรู้อย่างนั้น เพราะเธอก็ไม่อยากให้เขาไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเธอรักเขา เขาเคยบอกว่าถึงจะต้องแต่งงาน แต่เขาก็จะไม่ทิ้งเธอ เขายังจะให้เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขาต่อ เมื่อเจ้าสาวของเขาหนีไปแล้วก็ดีเลยสิ“ถึงเจ้าสาวจะหนี แต่ฉันก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิงอื่น” คีรินเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย“เหรอคะ” เธอสีหน้าสลดลงทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น“อืม”ร่างสูงที่รู้สึกหงุดหงิดก็ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นเตียง“คุณคีรินจะทำอีกเหรอคะ”“ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะงั้นฉันจะเอาเธอให้หายหงุดหงิด”“เอาเลยค่ะคุณคีริน คุณคีรินจะเอากี่รอบก็ได้ค่ะ ถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจขึ้น” เธอพูดอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยิบถุงยางอนามัยมาใส่เข้าที่แท่งร้อนหนาและจัดการร่วมรักกับเธอจนเสร็จไปหนึ่งรอบยี่หวาเป็นเด็กเลี้ยงของคีรินมาสี่ปีแล้ว ก็ตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีสอง ตอนเรียนมหาลัยเธอเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ผับแห่งหนึ่งมีอยู่คืนหนึ่งเขาไปดื่มที่ผับคนเดียวแล้วเธอก็ทำหน้าที่เสิร์ฟให้เขา เธอเห็นเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรัก เขาถามชื่อเธอ แล้วเขากั







