LOGINShare
4 ไม่ได้สำคัญกับชีวิต
Last Updated:
2026-02-11 10:47:22บริษัท
ริสาสาวเท้าเข้ามาในบริษัทหรูที่มีขนาดใหญ่โตซึ่งมีหลายสิบชั้น เมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาก็เดินไปหาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มตามประสา “พี่คะ ฉันมาหาคุณคีรินค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคีรินอยู่ชั้นไหนเหรอคะ” “ท่านประธานอยู่ชั้นสามสิบค่ะ ชั้นบนสุดเลยค่ะ” “ขอบคุณมากนะคะพี่” ริสาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกคนพูดกับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตร “ยินดีค่ะ” “งั้นฉันขอตัวไปหาคุณคีรินก่อนนะคะ” พูดจบร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยก็ขึ้นไปยังชั้นบนสุด เรียวขาสวยก้าวออกจากลิฟต์ก็กวาดสายตามองหาห้องของเขา เมื่อเห็นป้ายหน้าห้องเขียนว่าประธานก็ไม่รอช้าที่จะก้าวไปยังหน้าห้องนั้นทันที ก่อนจะเอ่ยถามเลขาสาวที่นั่งอยู่หน้าห้อง “คุณเป็นเลขาของคุณคีรินใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ” เลขาสาวตอบด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง “ฉันขอเข้าไปหาคุณคีรินหน่อยค่ะ” “ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าน้องเป็นอะไรกับท่านประธานเหรอคะ” “เอ่อ…ฉันเป็น” เธอได้แต่อ้ำอึ้งพลางคิดในใจว่าถ้าบอกไปว่าเป็นภรรยาของเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร ก็ในเมื่อเธอกับเขาแต่งงานกันแล้ว เมื่อคิดได้อย่างนั้นริสาจึงบอกออกไป “ฉันเป็นภรรยาของคุณคีรินค่ะ” “อ๋อ ภรรยาของท่านประธานนี่เอง คือดิฉันเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ยังไม่ถึงอาทิตย์เลยค่ะ ก็เลยไม่ทราบ ขอโทษนะคะคุณ” “ไม่เป็นไรค่ะ งั้นฉันเข้าไปเลยได้ไหมคะ” “เชิญตามสบายเลยค่ะ” สิ้นเสียงของเลขาสาว ริสาก็เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของเขาทันทีจึงเห็นว่าเขานั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนตักของเขาและจูบกันอย่างดูดดื่ม ริสาที่เห็นอย่างนั้นก็เบิกตากว้าง อ้าปากค้างอย่างตกตะลึงเพราะคิดไม่ถึงว่าจะได้มาเห็นคนจูบกัน ก่อนที่เธอจะตั้งสติได้แล้วพูดออกไป “ไม่ทำงานทำการกันเหรอคะ” พลั่ก! คีรินผลักร่างของยี่หวาออกแล้วอุทานออกไปด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าใครจะเข้ามา “นี่เธอ! มาทำไม!” “ริสาเห็นว่าคุณไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้วก็เลยเป็นห่วงค่ะ” “ไม่ต้องมาห่วงฉัน กลับบ้านไปได้แล้ว” “ริสารู้สึกเบื่อบ้านแล้ว พอมาถึงคุณก็จะไล่ให้กลับบ้านอีกเหรอคะ” “อย่ามายุ่งกับฉัน” “ริสาก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละค่ะว่าที่คุณไม่กลับบ้าน ก็เพราะมัวหลงระเริงอยู่กับผู้หญิงคนนี้นี่เอง” เธอพูดออกไปด้วยสีหน้าเยาะหยัน “ฉันจะกลับบ้านหรือไม่กลับบ้าน แล้วมันเรื่องอะไรของเธอ ฉันเคยบอกเธอแล้วไงว่าฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องส่วนตัวของฉัน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ” “ทำไมริสาจะไม่เกี่ยวล่ะคะ ก็ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้ว ถ้าริสาไปบอกใครๆว่าคุณกับริสาเป็นสามีภรรยากัน เขาก็เชื่อค่ะ เพราะภาพงานแต่งหลายร้อยภาพยืนยันได้” “ฉันกับเธอไม่ได้เป็นอะไรกัน” “แล้วคุณกับผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกันเหรอคะ” ริสาชำเลืองไปมองยี่หวาเล็กน้อยแล้วหันมาพูดกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งจ้องหน้าเธอด้วยแววตาแข็งกร้าว “กลับไป” เขาเอ่ยปากไล่เธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “วันนี้ริสาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะมาอยู่กับคุณ แล้วก็กลับบ้านพร้อมกับคุณ” “ฉันไม่กลับไปกับเธอหรอก บ้านหลังนั้นเธออยู่คนเดียวไปเถอะ” “ริสารู้สึกวังเวงค่ะเวลาอยู่คนเดียว” “งั้นฉันจะหาแม่บ้านไปอยู่เป็นเพื่อนเธอแล้วกัน” “ริสาไม่ต้องการแม่บ้านค่ะ แต่ริสาต้องการให้คุณไปอยู่ด้วยค่ะ” เขาถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอาแล้วหันบอกกับยี่หวาที่ยืนอยู่ “เธอกลับคอนโดไปก่อน” “ค่ะ” ว่าจบยี่หวาก็ชำเลืองมองหน้าของริสาอย่างไม่พอใจแล้วออกจากห้องไป ก่อนที่ริสาจะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มโล่งใจที่อีกคนออกไปจากห้อง “นี่ก็เที่ยงแล้ว เราออกไปกินข้าวกันเถอะค่ะ” “…” เขาก้มหน้าสนใจงานตรงหน้าโดยไม่คิดจะสนใจหญิงสาวที่ยืนอยู่ ริสาที่ไม่คิดจะยอมแพ้จึงก้าวไปยืนข้างเขาแล้วพูดความในใจออกไป “ริสาชอบคุณคีรินนะคะ แล้วก็ชอบมานานแล้ว” “…” ร่างสูงถึงกับชะงักเมื่อได้ยินอีกคนบอกออกมาตรงๆว่าชอบเขา “ตอนที่คุณคีรินไปดูตัวคุณไอวาเมื่อหลายเดือนก่อน แล้วริสาก็ยกน้ำออกมาเสิร์ฟให้คุณ พอริสาได้เห็นคุณคีริน ริสาก็ชอบคุณคีรินมาตั้งแต่นั้นเลยค่ะ” เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้บอกความในใจกับเขา “ไม่อายบ้างหรือไงที่อยู่ๆมาบอกชอบผู้ชาย” “ทำไมจะต้องอายด้วยล่ะคะ ก็แค่บอกคนที่เราชอบว่าชอบ” “หึ คงบอกชอบผู้ชายคนอื่นมาหลายคนแล้วสินะ” เขาแสยะยิ้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ริสาไม่เคยบอกชอบผู้ชายคนไหนค่ะ เพราะริสาไม่เคยชอบใครเลย นอกจากคุณคีริน” “เธอจะไปไหนก็ไปไป ฉันรู้สึกรำคาญเสียงของเธอ ฉันจะทำงาน“ “งั้นริสาไปนั่งตรงโน้นนะคะ เดี๋ยวจะได้ออกไปกินข้าวพร้อมกัน” “ฉันไม่อยากไปกินข้าวกับเธอ” “แต่ริสาอยากกินข้าวกับคุณค่ะ ตั้งแต่เราแต่งงานกัน เรายังไม่เคยได้กินข้าวกันเลยนะคะ วันนี้กินข้าวกับริสานะคะคุณคีริน” “…” เขาไม่สนใจที่จะตอบเพราะเธอไม่ได้มีความสำคัญกับชีวิตของเขา เธอก็แค่ผู้หญิงที่ต้องมาแต่งงานเพื่อรักษาชื่อเสียงของครอบครัวเขาและครอบครัวของเพื่อนพ่อเท่านั้น ริสาที่เห็นเขาเงียบไปจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางคิดในใจว่าเธอจะใช้ความพยายามเพื่อเอาชนะใจของเขาให้ได้ ดั่งคำเปรียบเปรยที่ว่าน้ำหยดลงหินทุกวัน หินมันยังกร่อน คงจะมีสักวันหนึ่งที่หัวใจของเขาจะหวั่นไหวกับเธอ
Latest chapter
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 7 เป็นได้แค่เจ้าสาวตัวแทน
คีรินก้าวมายืนตรงหน้าเธอพร้อมกับพูดออกไปด้วยสีหน้าขึงขัง น้ำเสียงเข้มดุ“เอากุญแจรถมา”“ถ้าริสาให้กุญแจรถคุณ คุณก็จะกลับไปหาคู่นอนของคุณอีกใช่ไหม”“ใช่”คนตัวเล็กถึงกับสะอึกก้อนน้ำลายเมื่อเขายอมรับออกมาว่าจะไปหายี่หวาเด็กเลี้ยงที่อยู่ในสเปคของเขา ก่อนจะกลืนก้อนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนแล้วปั้นหน้ายิ้มพูดออกไป“ริสาอยากให้คุณนอนที่นี่ค่ะ อย่าไปเลยนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สายตาอ้อนวอน“ฉันไม่อยากนอนกับเธอ แต่ฉันอยากไปนอนกับยี่หวา เข้าใจไหม” ตั้งแต่ให้ยี่หวามาเป็นเด็กเลี้ยง เขาก็ไม่เคยไปนอนกับใครเลย“…” เธอถึงกับนิ่งและรู้สึกจุกไปอีกครั้งกับการที่เขาพูดย้ำว่าอยากอยู่กับยี่หวา“เธอเป็นได้แค่เจ้าสาวตัวแทนเท่านั้นแหละ ไม่มีทางที่จะเป็นอย่างอื่นไปได้หรอก”ร่างบางลุกจากโซฟาแล้วเงยหน้ามองเข้าไปในดวงตาคมแข็งกร้าวด้วยแววตาตัดพ้ออยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เธอจะใช้ความใจกล้าสวมกอดเอวสอบเอาไว้แน่นหมับ“นี่เธอ! ปล่อยฉันนะ!” เขาถึงกับอึ้งและตกใจเมื่อเธอกอด มือหนาแกะแขนเรียวออกอย่างกับโดนของร้อน ในระยะเวลาที่ยี่หวาเป็นเด็กเลี้ยงของเขา ก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนมากอดเขานอกจากยี่หวาคนเดียวยิ่งเขาห้ามและพย
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 6 ตัดปัญหา
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่คีรินอยู่แต่คอนโด เขาไม่คิดที่จะกลับบ้านที่เป็นเรือนหอ ส่วนริสาก็ไม่ไปหาเขาอีกเลย ก็ตั้งแต่วันที่เธอไปเห็นเขากับยี่หวาอยู่ในห้องทำงานด้วยกันจนกระทั่งวันนี้เมื่อริสาออกจากที่ทำงานเธอก็ขึ้นรถแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าไปยังบริษัทของเขา เธอชอบเขา เพราะฉะนั้นเธอจะต้องใช้ความพยายามให้มากเพื่อจะเอาชนะใจของเขาให้ได้บริษัทเมื่อลงจากรถ ริสาก็รีบสาวเท้าเข้ามาในบริษัทของเขาที่เธอเข้ามาเมื่อสามอาทิตย์ก่อน ก็เป็นจังหวะที่ชายหนุ่มกำลังเดินไปที่รถพอดี เมื่อเห็นอย่างนั้นร่างเล็กจึงสาวเท้าก้าวเดินอย่างเร่งรีบไปยังรถของเขาแล้วเปิดประตูเบาะข้างคนขับพร้อมกับเข้าไปนั่ง“นี่เธอ! ลงไปเลยนะ ฉันจะกลับคอนโด” เขาหันมาพูดกับเธอด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์“วันนี้ริสาจะไปกับคุณด้วยค่ะ คุณไปไหน ริสาก็จะไปด้วยค่ะ” เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ต่อไปนี้เธอจะไม่ปล่อยให้เขาทำตามใจได้อีกแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไปเธอจะเป็นฝ่ายรุกเขาเอง“ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงอย่างเธอมาก่อน”“ผู้หญิงอย่างริสามันทำไมเหรอคะ”“ผู้ชายไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป”“ก็ริสาชอบคุณคีรินนี่คะ เพราะฉะนั้นริสาก็ต้องเป็นฝ่ายรุกแบบน
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 5 รำคาญ
เมื่อถึงเวลาพักกลางวัน ร่างสูงของคีรินก็ลุกขึ้นเต็มความสูง ริสาที่เห็นจึงลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหาเขาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งผิดกับเขาที่มีสีหน้านิ่งขรึม“คุณคีรินจะไปกินข้าวแล้วใช่ไหมคะ”“…” เขาไม่ตอบ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องไป ร่างเล็กที่เห็นว่าเขาไม่ตอบจึงก้าวตามร่างสูงลงไปข้างล่างคีรินเดินไปยังรถหรูของเขาที่จอดอยู่ โดยมีร่างสวยเดินตามเขาไปติดๆ คนตัวสูงเปิดประตูเข้าไปนั่งก่อนที่ร่างเล็กของริสาจะเข้าไปนั่งเบาะข้างด้วยรอยยิ้มดีใจที่ได้นั่งรถไปกับเขาร้านอาหารเมื่อทั้งสองเข้ามาในร้านอาหาร คีรินก็หย่อนกายนั่งลง จากนั้นริสาจึงหย่อนสะโพกนั่งข้างเขา ก่อนเสียงทุ้มเข้มของร่างสูงจะเอ่ยขึ้น“ไปนั่งฝั่งโน้น อย่ามานั่งข้างฉัน”“ขอริสานั่งข้างคุณนะคะ” เธอเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ว่าสีหน้าของเขาจะดูขัดใจเป็นอย่างมากก็ตาม“เธออย่าพยายามเอาชนะใจฉันเลยนะ เพราะมันไม่ได้ผลหรอก”“เดี๋ยวพอนานไปคุณคีรินอาจจะชอบริสาขึ้นมาก็ได้นะคะ”“ไม่มีวันหรอก เลิกฝันซะเถอะ”“ริสาจะฝันจนกว่าคุณคีรินจะชอบริสาค่ะ”“งั้นเธอคงต้องฝันไปตลอดชีวิตนั่นแหละ”“คุณคีรินช่วยพูดดีๆกับริสาไม่ได้เหรอคะ”“ฉันรู้สึกร
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 4 ไม่ได้สำคัญกับชีวิต
บริษัทริสาสาวเท้าเข้ามาในบริษัทหรูที่มีขนาดใหญ่โตซึ่งมีหลายสิบชั้น เมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาก็เดินไปหาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มตามประสา“พี่คะ ฉันมาหาคุณคีรินค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคีรินอยู่ชั้นไหนเหรอคะ”“ท่านประธานอยู่ชั้นสามสิบค่ะ ชั้นบนสุดเลยค่ะ”“ขอบคุณมากนะคะพี่” ริสาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกคนพูดกับเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตร“ยินดีค่ะ”“งั้นฉันขอตัวไปหาคุณคีรินก่อนนะคะ” พูดจบร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยก็ขึ้นไปยังชั้นบนสุดเรียวขาสวยก้าวออกจากลิฟต์ก็กวาดสายตามองหาห้องของเขา เมื่อเห็นป้ายหน้าห้องเขียนว่าประธานก็ไม่รอช้าที่จะก้าวไปยังหน้าห้องนั้นทันที ก่อนจะเอ่ยถามเลขาสาวที่นั่งอยู่หน้าห้อง“คุณเป็นเลขาของคุณคีรินใช่ไหมคะ”“ใช่ค่ะ” เลขาสาวตอบด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง“ฉันขอเข้าไปหาคุณคีรินหน่อยค่ะ”“ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าน้องเป็นอะไรกับท่านประธานเหรอคะ”“เอ่อ…ฉันเป็น” เธอได้แต่อ้ำอึ้งพลางคิดในใจว่าถ้าบอกไปว่าเป็นภรรยาของเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร ก็ในเมื่อเธอกับเขาแต่งงานกันแล้ว เมื่อคิดได้อย่างนั้นริสาจึงบอกออกไป“ฉันเป็นภรรยาของคุณคีรินค่ะ”“อ๋อ ภรรยาของท่านประธานนี่
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 3 ไม่ได้เป็นอะไรกัน
วันต่อมาร้านอาหารแห่งหนึ่งวันนี้คีรินกับริสามีนัดมาดูตัวกัน ร่างสูงที่นั่งรอว่าที่เจ้าสาวตัวแทนมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เห็นจึงรู้สึกหงุดหงิดแล้วบ่นอุบกับยี่หวาที่นั่งอยู่ข้างๆ“มัวทำอะไรอยู่นะ ทำไมถึงไม่มาสักที”“ใจเย็นๆนะคะคุณคีริน เดี๋ยวเขาก็มาค่ะ รถคงจะติดมั้งคะ” สิ้นเสียงของยี่หวาเอ่ย ร่างสวยของริสาในชุดเดรสสีหวานก็สาวเท้าเข้ามาอย่างร้อนใจพร้อมกับพูดออกไป พลางดวงตาสีหวานก็เหลือบไปมองยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างเขานิดหนึ่ง“ริสาต้องขอโทษด้วยนะคะที่ให้คุณคีรินต้องรอนาน”“นั่งสิ” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยออกไปพลางดวงตาคมที่จ้องมองร่างเล็กฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจนที่ให้เขาต้องรอนาน“ค่ะ” เธอรับคำด้วยรอยยิ้มบางๆแล้วหย่อนสะโพกนั่ง ก่อนเสียงทุ้มนิ่งจะเอ่ยขึ้น“จะกินอะไรก็สั่ง”“ค่ะ” จากนั้นริสาก็จัดการสั่งอาหารไปหนึ่งอย่าง และคีรินกับยี่หวาก็จัดการสั่งไปคนละอย่างพอเป็นพิธีเมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟทั้งสามคนก็รับประทานกัน ยี่หวาชวนคีรินคุยกันตามประสาคนที่อยู่ด้วยกันมานาน ส่วนริสาก็ทานไปอย่างเงียบๆด้วยท่าทางเรียบร้อย ร่างสูงที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็ลอบสังเกตอิริยาบถและการวางตัวของเธอไปด้วย ซึ่งในสา
เจ้าสาวตัวแทนที่ไม่ใช่เมีย 2 หงุดหงิด
“มีเรื่องอะไรเหรอคะคุณคีริน”“เจ้าสาวฉันหนีไปแล้ว”“จริงเหรอคะ” ยี่หวาเอ่ยด้วยรอยยิ้มดีใจเมื่อรู้อย่างนั้น เพราะเธอก็ไม่อยากให้เขาไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะเธอรักเขา เขาเคยบอกว่าถึงจะต้องแต่งงาน แต่เขาก็จะไม่ทิ้งเธอ เขายังจะให้เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขาต่อ เมื่อเจ้าสาวของเขาหนีไปแล้วก็ดีเลยสิ“ถึงเจ้าสาวจะหนี แต่ฉันก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิงอื่น” คีรินเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย“เหรอคะ” เธอสีหน้าสลดลงทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น“อืม”ร่างสูงที่รู้สึกหงุดหงิดก็ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นเตียง“คุณคีรินจะทำอีกเหรอคะ”“ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะงั้นฉันจะเอาเธอให้หายหงุดหงิด”“เอาเลยค่ะคุณคีริน คุณคีรินจะเอากี่รอบก็ได้ค่ะ ถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจขึ้น” เธอพูดอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยิบถุงยางอนามัยมาใส่เข้าที่แท่งร้อนหนาและจัดการร่วมรักกับเธอจนเสร็จไปหนึ่งรอบยี่หวาเป็นเด็กเลี้ยงของคีรินมาสี่ปีแล้ว ก็ตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีสอง ตอนเรียนมหาลัยเธอเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ผับแห่งหนึ่งมีอยู่คืนหนึ่งเขาไปดื่มที่ผับคนเดียวแล้วเธอก็ทำหน้าที่เสิร์ฟให้เขา เธอเห็นเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรัก เขาถามชื่อเธอ แล้วเขากั
You may also like
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์270.8K viewsกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)39.2K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น51.3K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง50.5K viewsพ่ายรักเมียขัดดอก
นัลลนิล456 viewsสะดุดรักพี่คนสวย
suyuesui3.4K viewsอย่าแม้แต่จะคิด ไม่งั้นจะโดนทำโทษเป็น 2 เท่า!
เจ้าก้อนทอง89 viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_1_nc+++
เจ้าหนอนผีเสื้อ1.2K views
