Mag-log inตอนพิเศษ5 : หัวใจของพวกเรา (จบบริบูรณ์
“อื้ออ..อะไรคะ”ใบหน้าคมซุกเข้าที่ซอกคอขาว ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอขาว "ผัวต้องการเมีย"เสียงกระซิบพร่าข้างกกหู
4ปีต่อมา...เสียงหัวเราะปนเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ดังระงมอยู่ในห้องของเล่นขนาดใหญ่กลางคฤหาสน์ ของเล่นราคาแพงกระจายเต็มพื้น ทั้งหุ่นยนต์ รถบังคับ เครื่องบินจิ๋ว และตุ๊กตาที่ชีวาเป็นคนเลือกเองกับมือ“ไอ้เสือ
ค่ำวันนั้น...ห้องอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารและไออุ่นของแสงไฟสีทอง ชีวานั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะยาว ข้างหนึ่งคือออสตินที่กำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางสบาย ๆ ส่วนอีกข้างคือลีโอ ผู้มีสายตาคมคอยมองทุกอิริยาบถของเธอ ตั้งแต่ยกช้อนจนถึงยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก“เธอใส่ซอสเยอะไปหรือเปล่า” ออสตินเอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมไม่ละจากริมฝีปากเธอที่กำลังเป่าข้าวในช้อน “ไม่ค่ะ พี่ลองชิมดูก่อนค่ะ”ไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เขาก็เอนตัวเข้ามาใกล้ จ
เสียงปืนดัง แกร๊ก!กลิ่นดินปืนลอยอบอวลในอากาศ อุณหภูมิรอบสนามซ้อมกลางหุบเขาร้อนระอุไม่ต่างจากสายตาของผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอชีวาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด มือเล็กจับด้ามปืนสั้นไว้แน่น “แบบนี้...ถูกไหมคะ
ห้องจัดงานกว้างใหญ่ประดับประดาด้วยแสงไฟอุ่นและดอกไม้สีขาวทองที่เรียงรายตามทางเดิน กลิ่นดอกไม้สดอบอวลทั่วบริเวณ แขกผู้มีเกียรติจากทุกวงการต่างเข้ามาร่วมงาน ความรู้สึกตื่นเต้นและความสง่างามปะปนกันอย่างลงตัวชีวายืนอยู่ระหว่างออสตินและลีโอ ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ เธอเหมือนกุหลาบงามที่บานเต็มที่ ดวงตากลมโตประกายแวววาว ริมฝีปากระเรื่อแดงอ่อน สะท้อนความสดใสและความอ่อนโยน ท่ามกลางสายตาของผู้คนทุกคน เธอเปล่งประกายเป็นศูนย์กลางของความงดงามและความรัก แต่ดวงตากลมเต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอไม่สนใจสายตาที่มองมาที่เธอหรือความประหลาดใจจากแขกในงาน เพราะตอนนี้เธออยู่ กับสองคนที่รักและปกป้องเธออย่างแท้จริง ออสตินยืนข้างๆเธอ ใ
สวบบ!! สวบบ!!“อย่า...อย่าทำ..อื้อออ..แบบนั้นนะคะ..ออสติน..” เสียงขาดหายเป็นห้วง ๆ ปนกับแรงสะอื้น แต่ยิ่งปฏิเสธ สัมผัสกลับยิ่งโหดเหี้ยมราวกับเธอทำอะไรผิด ปลายนิ้วแข็งกดลึกเข้าในร่องรัก ขยับชักเข้าชักออกถี่ๆอย่างบ้าคลั่งดั่งเป็นการทรมานนักโทษ จนร่างกายเธอสั่นสะท้านอย่างน่ากลัว ความร้อนผ่าวสะสมจนเหมื
@เช้าวันต่อมา...ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมจนรู้สึกกดดัน ออสตินยืนพิงกรอบประตู สายตาคมทอดมองร่างบางที่ยังหลับสนิทบนเตียง กายเปลือยถูกคลุมด้วยผ้าห่มผืนหนาเพียงบางส่วน เผยให้เห็นแนวลาดไหล่ขาวเนียนที่เต็มไปด้วย รอยกัด รอยฟัน และรอยแดงช้ำ กระจายอยู่ทั่วจนเกินจะปิดบังกลิ่นอับเร่าร้อนของน้ำกามารมณ์ยังลอยอบ
“อึก..ชะ..ชีวา..ทำอะไรผิดคะ..”เอวสอบขยับหนักหน่วงเหมือนพายุ จงใจบดเบียดแท่งแข็งขึงลำโคนใหญ่เข้าออกร่องรักอย่างไม่ปรานี จังหวะเร็วรัวและแรงจนร่องรักฉ่ำวาวร่างบางแทบลอยตามแรงกระแทกทุกครั้ง“อ๊ายยย..อึก..มะ..ไม่ไหว..อ๊า..” ชีวาสะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่ถูกกระแทกเข้า ร่างในข้างในตึงแน่น ราวกับถูกบังคับให้โ



![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



