Todos los capítulos de เจ้าสาวมาเฟีย มากกว่าหนึ่งคน 3P NC25++: Capítulo 1 - Capítulo 8

เสียงพิธีกรเอ่ยเชิญแขกดังขึ้นพร้อมกับสายตาหลายคู่หันมาจับจ้อง ชีวาถูกพาเดินฝ่าความหรูหราของโถงกว้างไปหยุดตรงหน้าเจ้าบ่าวผู้เย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็งไร้หัวใจ แต่เธอกลับรู้สึกถึงแรงกดดันยิ่งกว่าเดิม เมื่อเพื่อนเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่ที่ยืนเคียงข้าง จ้องเธอด้วยแววตาเร่าร้อน ราวกับจะกลืนกินเธอทั้งเป็น“สะ..สวัสดีค่ะ”เสียงสั่นเครือของชีวาแทบไม่ต่างอะไรจากกระซิบ เธอพยายามประคองสติ คิดว่านี่คงเป็นคำทักทายที่ดีที่สุดสำหรับคนแปลกหน้าที่กำลังจะเป็นสามีของตัวเอง“อ๊ะ!”แต่คำพูดนั้นกลับไม่มีค่าแม้แต่น้อย ออสติน เจ้าบ่าวผู้เย็นชา ไม่แม้แต่จะเอ่ยปาก เขาเพียงยื่นแขนรวบเอวบางเข้ามาอย่างถือสิทธิ์ ก่อนโน้มลงบดริมฝีปากหยักเข้ากับปากอิ่มอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาลึกโดยไม่ให้เธอตั้งตัว ไม่สนใจว่ารอบข้างยังเต็มไปด้วยผู้คน“อื้อออ!” ชีวาเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งชาดั่งถูกตรึงไว้ ความตื่นตระหนกปะปนกับแรงสั่นสะท้านในอก เธออยากผลักเขาออกไป แต่เรี่ยวแรงกลับถูกพรากไปหมด และต้องจำใจปล่อยให้เจ้าบ่าวที่เย็นชาในสายตาคนอื่น กำลังเผาไหม้เธอด้วยจูบร้อนแรง รุนแรง และยาวนานราวกับจะประทับตราความเป็นเจ้าของ“หึ” เสียงหัวเร

แอ๊ด...เสียงประตูถูกเปิดออก ชีวาหันหน้าขวับกลับไปมอง พร้อมดวงตาคู่สวยที่เบิกกว้างด้วยความตกใจและความหวังเล็ก ๆ“..ชะ..ช่วย…” ปากเล็กชะงักค้างอย่างไม่เชื่อสายตา ความตั้งใจที่จะขอความช่วยเหลือหยุดลง เมื่อเธอเห็นหน้าของ..ลีโอ..เพื่อนเจ้าบ่าวร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมเข้มประดับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน แววตาคมฉายวาวกวาดมองภาพตรงหน้าอย่างพึงใจ“หึ… ดูเหมือนเจ้าสาวคนสวยกำลังวุ่นวายน่าดูเลยนะ”น้ำเสียงต่ำพร่าเปี่ยมไปด้วยความเสียดสี ร่างสูงพิงประตูอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาเต็มไปด้วยความน่ากลัวที่ทำให้ชีวาหนาวสะท้านยิ่งกว่าเดิมออสตินชะงักเล็กน้อย แต่ไม่ได้ผละออก เขายังคร่อมร่างบางเอาไว้ สายตาคมเหลือบไปมองเพื่อนสนิทอย่างไม่ทุกข์ร้อน ก่อนกระตุกยิ้มมุมปาก “ออกไปซะ นี่มันคืนเข้าหอของกู”“ออกไป!?” ลีโอหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละนิด แววตาเร่าร้อนปนเหี้ยมจ้องมองหญิงสาวที่ตัวสั่นอยู่ใต้ร่างเพื่อนรักไม่วางตา “มึงมีสิทธิ์ไล่กูเหรอ...มึงนี่มันลืมง่ายจริง ๆ”ออสตินแสยะยิ้มเย็น เสียงหัวเราะสั้น ๆ หลุดจากริมฝีปากราวกับคำขู่“หึ...มึงนั่นแหละที่ลืม ตอนนี้มันคือคืนเข้าหอของกู” ลีโอหัวเราะออกมาอย่างไม่สะทกส

ชีวาตัวสั่นเทิ้ม หัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดจากอก เมื่อเห็นเขา..ลีโอโน้มตัวก้มลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน ๆ“ใจเย็นหน่อยสิ ออสติน” ปากลีโอพูดถึงเพื่อนรักแต่ทว่ากลับกระซิบข้างใบหูขาวริมฝีปากประชิดเฉียดใกล้เธอแทน “ผู้หญิงน่ะ..บางทีก็ต้องรู้จัก ปลอบ ไม่ใช่แค่ ขย้ำ ”ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..“อื้ออ!! อ๊ะๆๆ..จุก..พอก่อน...ปล่อยชีวานะ..อื้ออ!”ดวงตาคมของออสตินวาวโรจน์ราวกับไม่พอใจ และยิ่งกอดรัดชีวาแน่นขึ้น จังหวะร้อนแรงที่เขาเคลื่อนไหวยิ่งดุดันตอกอัดท่อนเอ็นใหญ่แรงกว่าเดิม ราวกับจะตะโกนใส่หน้าลีโอว่า เธอเป็นของฉัน “ลูกแมวตัวนี้ ดูฤทธิ์เยอะมากเลยนะ” มือหยาบเขี่ยลงที่แก้มนวลเบาๆ ก่อนจะค่อยๆไต่นิ้วมือลงไปสัมผัสยอดหน้าอกตุ่มเล็กๆสีหวาน ราวกับไม่ได้ตั้งใจ “เชื่อฟังหน่อยสิ..ลูกแมวน้อย”“ฮึก..อ๊า..คุณมันโรคจิต มานั่งดูผู้หญิงถูกข่มขืนแต่ไม่คิดที่จะช่วย..!”“หึๆ..โคตรจะไม่เชื่อฟังเลย..” ลีโอยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมฉายแววความชั่วร้าย จงใจมองดวงตากลมอย่างลึกซึ้ง “เจ้าสาวมึงดื้อขนาดนี้ มีอะไรให้กูช่วยไหม”“ช่วยกูหน่อย..กูอยากได้ยา”“ได้สิ”“ยะ..ยาอะไร..ชีวาไม่เอาด้วยนะ!”ชีวาลมหายใจติดขัด ทั้งอ