LOGIN"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
"เอ่อ...พี่เดย์คะ เซียร์อยากไปห้องน้ำ" ลูเซียร์ยื้อร่างกายเอาไว้ในตอนที่มือหนาเคลื่อนมาจับข้อมือเล็กแล้วตั้งท่าเตรียมเดินกลับเข้าไปข้างใน ใบหน้าหล่อเหลาเบือนกลับมามองคู่หมั้นสาวแล้วถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความเอือมระอา เปลี่ยนเส้นทางเดินพาลูเซียร์ไปห้องน้ำก่อน หญิงสาวเปิดประตูห้องน้ำออกมาหลังจา
ภายนอกของทุกคนดูเหมือนเข้าถึงยาก แต่ในความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม "ทำไมวันนี้มึงพูดน้อยกว่าปกติจังวะไอ้เดย์ ทุกครั้งกูเห็นมึงพูดเยอะกว่านี้นะ" มังกรถาม หลังจากสังเกตเพื่อนสนิทมาสองนาน "ขี้เกียจพูด" ครืด ครืด~ แรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์ใต้กระเป๋าสะพายทำให้ลูเซียร์หยิบออกมาดูว่าใครโทรมา เบอร์ที่ไม่ม
ลูเซียร์เดินตามอังเดรเข้ามายังสถานที่จัดงานวันเกิดของณิชา ภรรยาสาวของแม็กซ์เวลล์ ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบงานด้วยความตื่นเต้น รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าสวยหวานเมื่อเห็นเด็กสามคนอายุไล่เลี่ยกันกำลังวิ่งเล่นหยอกล้ออย่างสนุกสนาน "สุขสันต์วันเกิดนะณิชา" "ขอบคุณนะ" ณิชายื่นมือไปรับของขวัญที่อั
ลูเซียร์เดินตามอังเดรเข้ามาในบริษัทโดยมีสายตาของพนักงานคอยมองตลอดทางเดิน พานทำให้หญิงสาวรู้สึกประหม่าและไม่เป็นตัวของตัวเอง ก่อนหน้านั้นที่มา ไม่ถูกตกเป็นเป้าสายตามากเท่าวันนี้ หรือเป็นเพราะเดินมากับผู้บริหารสูงสุดของบริษัทอย่างอังเดร เลยถูกพนักงานที่นี่จับตามองและตั้งคำถามว่า...เธอเป็นใคร เธอก้า







