Se connecterPartager
บทที่ 196
Date de publication:
2025-04-04 00:04:34
Dernier chapitre
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 230
"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 229
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 228
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 227
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 226
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 225
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 179
"นั่งนิ่งๆ" อังเดรปรามลูเซียร์ที่เอาแต่ดิ้นไปมาบนตัก ก่อนหน้านั้นเธอปีนขึ้นมาตักแต่โดนจับลงไปนั่งที่เบาะแล้วรอบหนึ่ง หลายนาทีต่อมาก็ปีนขึ้นมานั่งเหมือนเดิม จนสุดท้ายทำอะไรไม่ได้จึงยอมปล่อย ใช่ว่านั่งบนตักเขาแล้วจะนั่งนิ่งๆ เพราะตลอดทางลูเซียร์ไม่สามารถอยู่นิ่งๆ ได้เลย ดิ้นไปมาราวกับลิงน้อยแสนซน
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 178
"ขออีกได้ไหมคะ" "หึ..." แม็กซ์เวลล์ไม่ปฏิเสธคำขอ เขาเอื้อมมือไปรับแก้วเปล่ามาทำการเติมเครื่องดื่มให้ลูเซียร์ในปริมาณที่มากกว่าเดิม "คอแห้งเหรอน้องเซียร์" ออสตินแกล้งถาม ทว่าสายตาในตอนถามไม่ได้มองลูเซียร์แต่มองเพื่อนสนิท "มีคนแถวนี้บอกว่าเซียร์คออ่อน เซียร์ก็แค่อยากดื่มเพื่อลบคำสบประมาทจากคนบางคน"
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 177
"เอ่อ...พี่เดย์คะ เซียร์อยากไปห้องน้ำ" ลูเซียร์ยื้อร่างกายเอาไว้ในตอนที่มือหนาเคลื่อนมาจับข้อมือเล็กแล้วตั้งท่าเตรียมเดินกลับเข้าไปข้างใน ใบหน้าหล่อเหลาเบือนกลับมามองคู่หมั้นสาวแล้วถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความเอือมระอา เปลี่ยนเส้นทางเดินพาลูเซียร์ไปห้องน้ำก่อน หญิงสาวเปิดประตูห้องน้ำออกมาหลังจา
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 176
ภายนอกของทุกคนดูเหมือนเข้าถึงยาก แต่ในความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม "ทำไมวันนี้มึงพูดน้อยกว่าปกติจังวะไอ้เดย์ ทุกครั้งกูเห็นมึงพูดเยอะกว่านี้นะ" มังกรถาม หลังจากสังเกตเพื่อนสนิทมาสองนาน "ขี้เกียจพูด" ครืด ครืด~ แรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์ใต้กระเป๋าสะพายทำให้ลูเซียร์หยิบออกมาดูว่าใครโทรมา เบอร์ที่ไม่ม
Vous vous intéresseriez aussi à
