LOGIN
“เอ้า...ชน! ยินดีกับว่าที่เจ้าสาว”
เกร้ง เสียงชนแก้งดังขึ้น ภายในผับหรูใจกลางเมือง โดยที่สี่สาว กำลังขยับโยกเอวตามจังหวะเสียงเพลง ที่ดังกระหึ่มอยู่ในผับ ท่ามกลางแสงหลากสี “เพื่อนจะแต่งงานแล้ว วันนี้เมาให้สุด เมื่อไรจะได้พบกันอีก” เรเน่ ยิ้มบางๆ ก่อนที่มือเรียวจะจับแก้วขึ้นมาชนกับเพื่อนสนิทในกลุ่ม เพียงแค่จิบไม่กี่อึกก็ทำให้รู้สึกมึนเมา “เหล้าอะไรเนี่ย! ทำไมมันแรงแบบนี้”เรเน่เบ้หน้า เมื่อรู้สึกกลืนไม่เข้า คายไม่ออก “เอ๊ะ! หะ...ห้ามคายทิ้งเลยนะ นั่นมันของดี กว่าฉันจะอ้อนแฟนขอมาได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ รู้อยู่แล้วว่าแกไม่ชอบดื่ม แต่นี่มันปาร์ตี้สละโสดเลยนะ อีกไม่นานก็จะเป็นเจ้าสาว” และช่วยไม่ได้ที่จำต้องกลืนลงไป จนทำให้ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ด้วยเพียงไม่กี่แก้ว เมื่อไม่รู้เลยว่าที่มาวันนี้สละโสด หรือปลดปล่อยกันแน่ “พอแต่งแล้วคิดว่าจะทำอะไรต่อ...” “ทำลูกสิ ใช่ไหม” “บ้าไปแล้ว พวกแกนี่! มันในผับนะ ช่วยพูดเบาๆ หน่อย” ทันใดนั้น ไม่รู้ว่าเพราะความเมา หรือว่าเขินอาย จึงทำให้เรเน่ใบหน้าแทบจะแดงก่ำ จนลุกลามไปทั่วร่างกาย “เขิน...พอๆ คุยเรื่องนี้ทีไรเปล่าเปลี่ยวหัวใจทุกที แก้มผัวมึงเป็นเจ้าของผับ ขอพวกกูนอนสักห้องได้ไหม นอนรวมกันก็ได้ คืนนี้คงไม่ได้กลับแล้วล่ะ” “เออนั่นดิ! ขอกูด้วยได้ป่ะ เผื่อว่าคืนนี้จะได้หิ้วผู้เข้าห้องไปกอดสักคนสองคน” “แหม่...ก็เขินหน่อยนะ แต่เอาเถอะ! จองไว้แล้ว คนล่ะห้อง เดี๋ยวไปเลือกเอาว่าจะนอนห้องไหน” หลังจากที่เริ่มเมา บทสนทนากลับเปลี่ยนไป หญิงสาวทั้งสี่คน ผลัดเปลี่ยนชนแก้วแล้วแก้วเล่า ภายในห้องวีไอพี เมื่อไม่มีผู้คนกล้าจะเฉียดผ่านเข้ามา ภายในห้องจึงมีเพียงกลุ่มเพื่อนสนิทเท่านั้น ทำให้กล้าปลดปล่อยออกมาอย่างเต็ม “ร๊าก...ฉ๊าน! ด๊ายไหม...” “โอ๊ย! แล้วจะขึ้นเสียงสูงทำไม แสบแก้วหูหมดแล้ว ไปเอาไมค์จากลี่มันมาดิ เมาทีไรแหกปากร้องเพลงทุกที” “ปล่อยมันไปเถอะ! สงสัยเห็นเพื่อนกำลังจะแต่งงานแล้ว เลยปลดปล่อยออกมา” “ปลดปล่อยอะไรของมัน นี่!...เจ้าสาวนั่งอยู่ตรงนี้ ควรเป็นคนปลดปล่อยออกมาสิ เอ้า! เมาให้เต็มที่ ไม่ต้องห่วงกูมีห้องไว้ให้พวกมึงเอง” เรเน่ยกแก้วขึ้นมาชนอีกรอบ เมื่อปกติแล้วก็ไม่ค่อยที่จะดื่่มเท่าไร ทว่าวันนี้ไม่สามารถปฏิเสธได้ ทำให้จากท่าทางนิ่งเฉย เริ่มสนุกขึ้นมา ร่างบางลุกขึ้นจากโต๊ะ ก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้าของลี่ ที่ยังคงร้องเพลงไม่ยอมหยุด “เอา! เอาเข้าไป” ในตอนนี้กลับหลงลืมความอายจนหมดสิ้น เมื่อเริ่มมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เรเน่ยังคงโยกเอวตามจังหวะเสียงเพลง โดยที่ในห้องยังคงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย “แล้วแฟนไม่ว่าอะไรใช่ไหมเรเน่ ที่มาแบบนี้” “ไม่นะ พี่ฮาร์ทบอกสนุกให้เต็มทืี่” “ดี! วันนี้ไม่เมาไม่เลิก” เรเน่เป็นฝ่ายเดินรินเหล้าใส่แก้ว ก่อนจะยกขึ้นจิบทีละนิด เมื่อไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ จากการมึนเมา โดยที่ต่างฝ่าย ต่างถามไถ่สารทุกข์ สุขดิบกัน จนกระทั่งหัวข้อของเรื่องกลับต้องทำให้หยุดชะงัก “แล้ววันนี้พี่โฮปเข้าร้านไหม” “หืม...คงเข้าล่ะมั้งถามทำไม”แก้มเอียงคอมองด้วยความสงสัย “กะ...ก็มึงก็รู้นี่ ว่าพี่คนนั้นเป็นเพื่อนสนิทพี่โฮป แล้วถ้าวันนี้มาแล้วเจอเรเน่จะทำยังไง”มะปรางเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พลางเหลือบตามองอีกฝั่ง ทว่าแม้จะพูดคุยกีะซิบเบาสักแค่ไหน แต่ในห้องกลับเป็นเสียงสะท้อน จนทำให้ได้ยินคำพูด เรเน่จึงหยุดเต้น ก่อนจะเดินมานั่งโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า ใบหน้าสวยยังคงชื้นไปด้วยเหงื่อ “ไม่ต้องกระซิบกันแล้ว มีอะไรก็พูดตรงๆ กันเลย อีกอย่างในนี้ก็เป็นเพื่อนกันหมด” “อะ...เอ่อ จะว่ายังไงดีล่ะ”มะปรางหลบสายตาของเพื่อนสนิท “เดี๋ยวกูถามเอง อึกอักอยู่ได้ มึงจะไม่อึดอัดแน่นะ” เมื่อได้ยินแบบนั้น กลับทำให้คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน เรเน่จึงพยักหน้า เมื่อในตอนนี้ปล่อยวางจากทุกสิ่ง “มีเรื่องอะไรไม่ชวนกูหน่อย” “เอ๊ะ! ก็ร้องเพลงเพี้ยนๆ นั่นไปสิ” “ไม่เอาอยากรู้ๆ...” เรเน่ขบขันกับท่าทางอยากรู้อยากเห็นของลี่ ที่แทบจะทรงตัวไม่อยู่ในการก้าวเดิน จนต้องคอยประคอง เพื่อให้นั่งลง ในสภาพที่กำลังเอนเอียงไปมา “จะอะไรเล่า มันก็ไม่มีอะไรมากก็มะปรางมันอยากรู้เฉยๆ ว่าถ้าพี่โฮปเข้าร้านแล้วพี่เฟิร์สจะไม่ตามมาด้วยเหรอ ทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกัน แล้วก็หุ้นส่วน เรื่องนี้เรเน่น่าจะรู้ดี” “อืม! แล้วไง ใครจะไป จะมาเกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วยเล่า” “ก็ไม่เกี่ยว แค่เป็นห่วง ตั้งแต่ที่เลิกกันครั้งนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยนะ แล้วนี่จะแต่งงานด้วย แล้วได้เชิญไหม” หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นกลับทำให้บรรยากาศในห้องพลันเงียบลง เมื่อเรเน่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป ทำให้กลุ่มเพื่อนมองหน้ากันด้วยความเลิ่กลั่ก “มะปราง มึงถามอะไรออกไป-”แก้มเอ่ยตำหนิ “ไม่ต้องหรอก เชิญแล้ว จะไป หรือไม่ไปก็แล้วแต่เขาเถอะ สงสัยคงดื่มเยอะไปหน่อย ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” มือเรียววางแก้วลง ก่อนจะลุกขึ้นยืน โดยที่ใบหน้ายังคงไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา พลันก้าวเท้าเดินออกจากห้อง สามสาวที่ยังคงอยู่ในห้อง ถอนหายใจออกมาพร้อมกัน เมื่อกลัวว่าเหตุการณ์เมื่อสักครู่ จะทำให้เพื่อนรู้สึกอึดอัดขึ้นมา “มึงก็นะ ไปถามอะไรแบบนั้นเรเน่มันหน้าซีดหมดแล้ว ก็รู้ๆ อยู่เลิกกันไม่ค่อยดี อีกอย่างพี่เฟิร์สก็เป็นเพื่อนสนิทของแฟนกูด้วย เรเน่ก็เพื่อนกูอีก” “ขอโทษนะ กูคิดไม่ทันวะมึง แต่ว่าปล่อยให้ออกไปคนเดียวแบบนั้นจะดีใช่ไหม แล้วยิ่งในผับกลัวใครจะฉุดมันไป” “ดื่มๆ! วันนี้จะเมาให้เต็มที่”ลี่ยกแก้วขึ้นสูงเพื่อไล่ชนกับกลุ่มเพื่อน “มึงนี่! สนุกกว่าว่าที่เจ้าสาวอีกนะ”เรเน่สมองขาวโพลนด้วยความคับแน่นจากช่วงล่าง เมื่อห่างหายเรื่องบนเตียงจากแฟนหนุ่มมานาน แต่ในวันนี้กลับโดนแฟนเก่าที่เลิกราไปนาน กระตุ้นไฟร่านที่ซุกซ่อนไว้ ทำให้หลงลืมสถานะที่แท้จริง“ชอบไหมล่ะ พี่จะขยับแล้วนะ”มือหนาจับประคองเอวบางไว้แน่น โดยที่ร่างสูงโน้มตัวลงโอบกอดไว้ ทำให้ยิ่งดันเข้ามาลึกมากยิ่งขึ้น ส่วนล่างแนบสนิทเข้าหากัน จนไม่มีช่องว่างเลยแม้แต่น้อยตับๆๆ!!และสะโพกแกร่งกลับขยับกระแทกด้วยความรัวเร็ว ริมฝีปากขยับดูดดึงเต้านมอวบอิ่ม เพื่อระบายความอึดอัดจากช่องทางเสียวตอดรัดแน่น โดยที่ตอนนี้เริ่มลื่นมากยิ่งขึ้นจากแรงกระแทก“อ๊าๆ! เสียวร้อนไปหมดเลย...อื้อ! ผัวขา...”ทันใดนั้นเสียงครางกลับร้องเรียกเสียงหวาน เมื่อเห็นแบบนั้นเฟิร์สจึงผละใบหน้าออกจากจุกนม จ่้องมองดวงตากลมโตที่จ้องมองกันด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม“หึ ถ้าชอบมากก็กินเยอะๆ”เอวแกร่งขยับหมุนควงเพื่อให่ท่อนเอ็น เคลื่อนไหวอยู่ด้านใน ขยายจนร่องรูแทบปริ โดยที่สายตายังคงไม่ละออกจากกัน และเฟิร์สทนไม่ไหวที่ต้องเห็นแก้มสองข้างแดงก่ำจากแรงอารมณ์ ริมฝีปากก้มลงขบกัด ตวัดเลีย
ทันใดนั้นร่างสูงขยับตัวลุกขึ้น ก่อนจะปลดปกางเกงลง ทำให้เห็นถึงท่อนเอ็นกำลังดุนดันอยู่ข้างใน โดยที่ตอนนี้แข็งชูชันอยู่ตรงหน้า ส่วนหัวคล้ำยังคงมีน้ำขาวขุ่นไหลออกมา ไม่เพียงแค่นั้นเมื่อฝ่ามือหนา จับขยับชักขึ้นชักลงด้วยความรัวเร็ว ยิ่งทำให้น้ำขาวขุ่นไหลออกมามากยิ่งขึ้นทำให้ชะโลมจนดูฉ่ำวาว ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นสูงร้องครางด้วยความเสียว โดยที่อีกมือยังคงขยับเคลื่อนไหวอยู่ในช่องทางอ่อนนุ่มฟึ่บ! ฟึ่บ!“อึก! ปะ...ปล่อยนะ พอแล้วหนูกำลังจะแต่งงาน”ทว่ายิ่งเอ่ยปฏิเสธ นิ้วมือยิ่งขยับเร็วมากขึ้น และดูเหมือนว่าประโยคสุดท้ายจะสะกิดโดนความรู้สึกบางอย่าง ทำให้สายตาจ้องมองแทบจะขย้ำร่างตรงหน้า เพื่อกลืนกินจนแทบไม่อยากให้ใครได้พบเห็น“งั้นเหรอ แล้วเจ้าบ่าวรู้ไหมล่ะ ว่าตอนนี้เจ้าสาวกำลังจะโดนผัวเก่าเอา”เรเน่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อไม่คิดว่าจะกล้าเอ่ยออกมาเช่นนี้ แม้ว่าปากจะพยายามเอ่ยปฏิเสธ ทว่าร่างกายยังตอบสนอง จำสัมผัสได้อย่างชัดเจน ยิ่งทำให้รู้สึกผิดกับสามีในอนาคตขึ้นมา“อย่าพูดแบบนั้นอ๊ะๆๆ!...”แจ๊ะๆ!“ทำไม? ก็ดูชอบดีนี่ ร่อนเอวเข้าหานิ้วแบบนี้ไม่เปลี่ยนเลยนะ ข้างในเหมือนจะรัดแน่นกว่าเดิมอีก อย่า
“อ๊า!”คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน เมื่อรู้สึกความชื้นแฉะด้านล่าง ทันใดนั้นกลับเคลื่อนไหวด้วยความรัวเร็ว ขาเรียวพยาบามบิดเร้าเข้าหากัน กลับโดนบางอย่างจับอ้ากว้าง“เร็วอึก! อ๊ะๆ”เรเน่ร้องครางเสียงหวาน เมื่อคิดว่าแฟนหนุ่มกำลังโลมเลียอยู่ช่วงล่าง ทันใดนั้นสะโพกอวบอิ่มส่ายร่อนเพื่อให้ลิ้นหนาตวัดเลียได้ถนัดมากขึ้นฝ่ายของเฟิร์สไม่อยากผละใบหน้าออกจากช่องทางฉ่ำเยิ้มเลยแม้แต่น้อย มือจับให้สองขาอ้ากว้างมากยิ่งขึ้น ยกขึ้นสูง จนทำให้ร่องรูลอยเด่นหราอยู่ตรงหน้าแจ๊ะๆ!!ลิ้นหนาลากไล้กลีบเสียวจนยับยู่ยี่ โดยที่มีน้ำเสียวที่ขับออกมานั้นเปียกชุ่ม ก่อนจะแตะลงไปติ่งเสียวแข็งชูชัน เพียงแค่แตะก็ทำให้เอวบางกระตุก“อ๊ะ! ตะ...ตรงนั้น”แผล็บ! แผล็บ!“ตรงนี้เหรออื้อ...”เมื่อลิ้นหนาตวัดเลียติ่งเสียวจนบวมเป่ง กลับยิ่งทำให้ช่องทางอวบอิ่มถูไถอยู่บริเวณใบหน้าหล่อเหลา ทันใดนั้นเฟิร์สกลับผละริมฝีปากออกมา ก่อนจะขยับไปแตะอยู่บริเวณร่องรูที่ยังคงขมิบตอดรัดรัวๆ เริ่มสอดลิ้นเข้าไปด้วยความเชื่องช้า สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนข้างในโพรงเสียว กำลังตอดรัดแน่นแจ๊ะ! แจ๊ะ!ทันทีที่สอดลิ้นเข้าไปก็ลื่นเข้าไปจนสุดจากน้ำที่ขับออกมา เมื่อร
“ไอ้โฮปนะ ไอ้โฮป เล่นอะไรของมันวะ!...”เสียงพึมพำของร่างสูงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด โดยที่ฝ่ามือยังคงควานหากุญแจภายในกางเกง แกร็ก!“หืม...”เฟิร์สขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เมื่อรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างขึ้นมา ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ทันใดนั้น ดันสะดุดเข้ากับภายในห้องที่เครื่องปรับอากาศดันกระทบเข้ามาเมื่อเห็นแบบนั้นจึงเดินสำรวจมองโดยรอบ สะดุดเข้ากับร่างบนเตียงที่นอนคว่ำหน้าอยู่โดยไม่ต้องพลิกตัวดู ก็สามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นใคร จู่ๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่กี่นาทีก่อนยังบึ้งตึงทว่าในยามนี้กลับกำลังยิ้มกว้างด้วยความอารมณ์ดี มือหนาถอดรองเท้าของเรเน่ออกไปให้พ้นทาง“ขนาดนอนยังไม่ยอมถอดรองเท้า เมาหนักขนาดไหนกันเนี่ย”เฟิร์สจับพลิก ให้อีกฝ่ายนั้นพลิกตัวเงยหน้าขึ้น ฝ่ามือจับเส้นผมที่ปกปิดใบหน้าไว้ เผยให้เห็นเรเน่ ใบหน้านั้นแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ไม่รู้เลยว่าริมฝีปากกลับกระตุกยิ้มตั้งแต่ตอนไหน“อื้อ!”เสียงพึมพำดังขึ้น จึงทำให้ฝ่ามือที่กำลังจัดแต่งทรงผมนั้นหยุดชะงัก เฟิร์สจับให้ร่างบางนั้นขยับด้วยความแผ่วเบา“พี่ฮาร์เหรอ?”เพียงแค่คำพูดประโยคเดียว ทำให้จากอารมณ์ดี กลับกลายเป็นลุกโชนขึ้นมา ใบหน้าข
อีกฝั่งของผับ ในตอนนี้ร่างบางของเรเน่กำลังเดินโซซัดโซเซ เพื่อฝ่ากลางวงล้อม โดยที่ผู้คนกำลังโยกย้ายตามจังหวะของเสียงเพลง เมื่อแสงไฟสาดกระทบลงมา กลับต้องหรี่ตามอง เกิดอาการพร่าเบลอปึก!“ขะ...ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ”และจู่ๆ กลับชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เรเน่กลับเซถลาถอยหลัง ก่อนจะตั้งสติได้จึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นกลับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อไม่คิดเลยว่าโลกจะบังเอิญขนาดนี้ คนที่โดนพูดถึงไม่กี่นาทีก่อน กลับยืนอยู่ตรงหน้า โดยที่สายตาดันเหลือบเห็นหญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่ ใบหน้ากำลังบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ เมื่อถอนสายตากลับมา ทำให้สะดุ้งสายตาคมกริบยังคงไม่ละออกจากเรเน่“ครับ ไม่เป็นอะไร”ร่างสูงยกยิ้มมุมปาก“ถ้างั้น...ฉันขอตัวก่อนนะคะ ตามสบาย”จากที่มึนเมา ทำให้ได้สติขึ้นมา ร่างบางหมุนตัวเดินกลับไปทางเดิม เมื่อบรรยากาศในตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเดินไปต่อ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้า กลับรู้สึกได้ถึงฝ่ามือคว้าจับแขนไว้“จะทำอะไรคะ? ปล่อยนะ”เรเน่ตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ มือเรียวสะบัดด้วยความรุนแรง ทว่ากลับไม่ยอมหลุด“ขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่าผมจะกลับโต๊ะแล้ว”เรเน่จ้องมองร่างสู
“เอ้า...ชน! ยินดีกับว่าที่เจ้าสาว”เกร้งเสียงชนแก้งดังขึ้น ภายในผับหรูใจกลางเมือง โดยที่สี่สาว กำลังขยับโยกเอวตามจังหวะเสียงเพลง ที่ดังกระหึ่มอยู่ในผับ ท่ามกลางแสงหลากสี“เพื่อนจะแต่งงานแล้ว วันนี้เมาให้สุด เมื่อไรจะได้พบกันอีก”เรเน่ ยิ้มบางๆ ก่อนที่มือเรียวจะจับแก้วขึ้นมาชนกับเพื่อนสนิทในกลุ่ม เพียงแค่จิบไม่กี่อึกก็ทำให้รู้สึกมึนเมา “เหล้าอะไรเนี่ย! ทำไมมันแรงแบบนี้”เรเน่เบ้หน้า เมื่อรู้สึกกลืนไม่เข้า คายไม่ออก“เอ๊ะ! หะ...ห้ามคายทิ้งเลยนะ นั่นมันของดี กว่าฉันจะอ้อนแฟนขอมาได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ รู้อยู่แล้วว่าแกไม่ชอบดื่ม แต่นี่มันปาร์ตี้สละโสดเลยนะ อีกไม่นานก็จะเป็นเจ้าสาว”และช่วยไม่ได้ที่จำต้องกลืนลงไป จนทำให้ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ด้วยเพียงไม่กี่แก้ว เมื่อไม่รู้เลยว่าที่มาวันนี้สละโสด หรือปลดปล่อยกันแน่“พอแต่งแล้วคิดว่าจะทำอะไรต่อ...”“ทำลูกสิ ใช่ไหม”“บ้าไปแล้ว พวกแกนี่! มันในผับนะ ช่วยพูดเบาๆ หน่อย”ทันใดนั้น ไม่รู้ว่าเพราะความเมา หรือว่าเขินอาย จึงทำให้เรเน่ใบหน้าแทบจะแดงก่ำ จนลุกลามไปทั่วร่างกาย“เขิน...พอๆ คุยเรื่องนี้ทีไรเปล่าเปลี่ยวหัวใจทุกที แก้มผัวมึงเป็นเจ้าของผับ ขอพวกก







