LOGINShare
ตอนที่2 คนที่คาดไม่ถึง
Last Updated:
2026-01-07 15:23:54อีกฝั่งของผับ ในตอนนี้ร่างบางของเรเน่กำลังเดินโซซัดโซเซ เพื่อฝ่ากลางวงล้อม โดยที่ผู้คนกำลังโยกย้ายตามจังหวะของเสียงเพลง เมื่อแสงไฟสาดกระทบลงมา กลับต้องหรี่ตามอง เกิดอาการพร่าเบลอ
ปึก! “ขะ...ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ” และจู่ๆ กลับชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เรเน่กลับเซถลาถอยหลัง ก่อนจะตั้งสติได้จึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นกลับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อไม่คิดเลยว่าโลกจะบังเอิญขนาดนี้ คนที่โดนพูดถึงไม่กี่นาทีก่อน กลับยืนอยู่ตรงหน้า โดยที่สายตาดันเหลือบเห็นหญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่ ใบหน้ากำลังบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ เมื่อถอนสายตากลับมา ทำให้สะดุ้งสายตาคมกริบยังคงไม่ละออกจากเรเน่ “ครับ ไม่เป็นอะไร”ร่างสูงยกยิ้มมุมปาก “ถ้างั้น...ฉันขอตัวก่อนนะคะ ตามสบาย” จากที่มึนเมา ทำให้ได้สติขึ้นมา ร่างบางหมุนตัวเดินกลับไปทางเดิม เมื่อบรรยากาศในตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเดินไปต่อ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้า กลับรู้สึกได้ถึงฝ่ามือคว้าจับแขนไว้ “จะทำอะไรคะ? ปล่อยนะ”เรเน่ตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ มือเรียวสะบัดด้วยความรุนแรง ทว่ากลับไม่ยอมหลุด “ขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่าผมจะกลับโต๊ะแล้ว” เรเน่จ้องมองร่างสูง สลับหญิงสาวอีกคนด้วยความงุนงง เมื่ออีกฝ่ายแม้จะยิ้ม แต่กลับไม่ถึงดวงตา สายตาที่จ้องมองมานั้นกลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ค่ะ” เสียงของหญิงสาวเพียงแค่ตอบรับสั้นๆ ก่อนจะโดนร่างสูงนั้นจูงมือก้าวเท้าเดินตาม พอรู้สึกตัวเรเน่กลับหยุดนิ่ง ทำให้ทั้งสองอยู่ท่ามกลางวงล้อม “ปล่อยเดี๋ยวนี้! จะพาไปไหน”แม้จะพยายามบิดแขนหนี ก็ทำไม่สำเร็จ “อย่าดื้อ จะไปไหน” “ไม่เกี่ยวกับพี่ ปล่อยก่อน...” เมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ผล จึงจำเป็นจะต้องใช้ไม้อ่อน และได้ผล มือหนาที่กอบกุมไว้แน่นยอมปล่อย ทว่ากลับทำได้แค่เพียงกอบกุมไว้หลวมๆ “ยังไม่ตอบพี่เลยนะเรเน่ ว่าจะไปไหน”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทว่าเรเน่กลับมองบนด้วยความไม่พอใจ ริมฝีปากเม้มแน่นไม่ยอมขยับ ก่อนจะหลุดร้องด้วยความตกใจ เมื่อมือที่กอบกุมกลับบีบรัดแน่น “อ๊ะ! เจ็บนะ” “เจ็บมากไหม ไหนพี่ขอดูหน่อย” จังหวะที่มือปล่อยจากแขน ทำให้เรเน่รีบดึงมือกลับ ก่อนจะซุกซ่อนไว้ด้านหลัง สายตาจ้องมองอีกฝ่ายเขม็ง เต็มไปด้วยความไม่พอใจ “พี่ต้องการอะไรกันแน่” “ไปที่เงียบๆ เถอะ” “ไม่ค่ะ เพื่อนรออยู่บนห้อง จะกลับแล้ว” ทว่ากลับไม่เป็นไปตามที่หวัง ไม่ว่าเรเน่จะขยับตัวไปทางไหน กลับมีร่างสูงยืนขวางกั้น ทำให้ถอดถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย จนรู้สึกหงุดหงิด “พี่เฟิร์ส!” “อย่าขึ้นเสียง พี่ไม่ชอบ”น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยความจริงจัง ขณะเดียวกันแม้ว่าจะรู้สึกกลัว แต่ยังคงทำตัวนิ่งสงบ โดยที่ในใจกำลังสั่นระรัว “พี่แค่อยากถามว่าจะแต่งจริงๆ ใช่ไหม” “คะ? ใช่! หนูจะแต่งงานแล้ว อีกอย่างพี่ไม่สมควรจะทำแบบนี้” เมื่อพูดจบกลับเห็นร่างสูงยังไม่ขยับ หลังจากที่ได้โอกาสเรเน่ก้าวเท้าเดินจากไปด้วยความเร่งรีบ ไม่ได้หันกลับไปมองแม้แต่น้อย ว่าอีกฝ่ายนั้นรู้สึกเช่นไร ทุกอย่างจบลงแล้ว และต้องการจะเริ่มต้นใหม่ ทว่าเมื่อเดินจากมา ภายในใจยังคงรู้สึกอึดอัด แม้ว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นจะเป็นเรื่องที่ถูกต้องก็ตาม สายตาสำรวจมองรอบๆ ห้อง ฝ่ามือคว้าลูกบิดเพื่อเปิดประตู แกร็ก! “อ้าว! เห็นหายไปนานนึกว่าหลงทางซะแล้ว คงดื่มต่อไม่ได้แล้ว ดูสิลี่มันเมาจนทรงตัวไม่อยู่” “คาย...เมา กูไม่เมา” “ไม่เมาอะไร อยู่นิ่งๆ จะพยุงกลับห้อง”มะปรางจับให้เพื่อนสนิทยืนนิ่งๆ เมื่อเจ้าตัวนั้นเดินขยับเคลื่อนไหวไปมา “ไม่! จะแต่งงาน อยากแต่งงาน ทำไมไม่ได้แต่ง” “โอ๊ย! อยากแต่งก็ไปหาแฟนให้ได้ก่อน” หลังจากที่เห็นเพื่อนเมามายขนาดนี้ กลับหัวเราะด้วยความขบขัน “ไปๆ เดี๋ยวนอนดึกหน้าโทรมหมด พักผ่อนก่อน ทีแรกว่าจะดื่มต่อ แต่พอเห็นลี่มันเมาแล้วคิดว่าไม่ไหวหรอก เอ่อ...ลืมบอกไปเลย เรเน่เดินตรงไปจนสุดทางเดินนะ แล้วเลี้ยวขวา ห้องจะอยู่ตรงอื้ม...”แก้มหยุดครุ่นคิด เมื่อกำลังรู้สึกหนักอึ้ง “ซ้าย ไม่เอ่อ! ขวา” “หืม...สรุปทางไหนกันแน่ เดี๋ยวก็เข้าผิดห้องพอดี”เรเน่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ไม่ผิดๆ กูบอกให้พี่โฮปไม่ต้องล็อกห้อง เดี๋ยวห้องไหนที่เปิดเข้าไปได้ก็ห้องนั้นแหละ ไปล่ะ! มึนหัวสุดๆ” “ให้ช่วยไหม” เรเน่ขยับเตรียมตัว เพื่อช่วยพยุงลี่ที่ยังคงเมาไม่รู้เรื่อง โดยมีมะปรางช่วยประคอง ทว่าทั้งสองนั้นกลับเมาไม่ต่างกัน “ไม่ต้อง เดี๋ยวไปกันเองอึก...” หลังจากโดนปฏิเสธ ร่างบางทำได้แค่เพียงถอนสายตากลับ ก่อนจะก้าวเท้าเดินมองสำรวจโดยรอบ ไปทีละห้อง เจอเส้นทางที่เพื่อนสนิทบอก และเมื่อเจอกลับหยุดชะงัก “ห้องไหนแน่!” มือเรียวลองผลักประตูทีละบาน ด้วยความแผ่วเบา เมื่อกลัวว่าด้านในจะมีคนอยู่ ก่อนที่สายตาจะสะดุดเข้ากับบานหนึ่ง แตกต่างจากห้องอื่นๆ ทันใดนั้นไม่รอช้าเรเน่ลองผลักเข้าไปในทันที “เข้าได้นี่! ห้องนี้แหละ” เมื่อเข้ามาได้กลับยิ้มกว้างด้วยความอารมณ์ดี สายตาสำรวจมองโดยรอบ เมื่อดูเหมือนว่าจะตกแต่งได้สวยงาม จนเหมือนมีคนอยู่จริงๆ “พี่โฮปนี่ตกแต่งห้องได้สวยจริงๆ” แกร็ก! ฝ่ามือบิดลูกบิดเพื่อปิดประตู ก่อนที่เรเน่จะรีบทำธุระให้เสร็จ เมื่อดื่มมากจนไม่สามารถประคองสติได้อีกต่อไป ร่างบางจึงก้าวเท้าขึ้นเตียง โดยไม่ได้ถอดแม้แต่รองเท้า
Latest chapter
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่6 จำผัวเก่าคนนี้ได้ไหม
เรเน่สมองขาวโพลนด้วยความคับแน่นจากช่วงล่าง เมื่อห่างหายเรื่องบนเตียงจากแฟนหนุ่มมานาน แต่ในวันนี้กลับโดนแฟนเก่าที่เลิกราไปนาน กระตุ้นไฟร่านที่ซุกซ่อนไว้ ทำให้หลงลืมสถานะที่แท้จริง“ชอบไหมล่ะ พี่จะขยับแล้วนะ”มือหนาจับประคองเอวบางไว้แน่น โดยที่ร่างสูงโน้มตัวลงโอบกอดไว้ ทำให้ยิ่งดันเข้ามาลึกมากยิ่งขึ้น ส่วนล่างแนบสนิทเข้าหากัน จนไม่มีช่องว่างเลยแม้แต่น้อยตับๆๆ!!และสะโพกแกร่งกลับขยับกระแทกด้วยความรัวเร็ว ริมฝีปากขยับดูดดึงเต้านมอวบอิ่ม เพื่อระบายความอึดอัดจากช่องทางเสียวตอดรัดแน่น โดยที่ตอนนี้เริ่มลื่นมากยิ่งขึ้นจากแรงกระแทก“อ๊าๆ! เสียวร้อนไปหมดเลย...อื้อ! ผัวขา...”ทันใดนั้นเสียงครางกลับร้องเรียกเสียงหวาน เมื่อเห็นแบบนั้นเฟิร์สจึงผละใบหน้าออกจากจุกนม จ่้องมองดวงตากลมโตที่จ้องมองกันด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม“หึ ถ้าชอบมากก็กินเยอะๆ”เอวแกร่งขยับหมุนควงเพื่อให่ท่อนเอ็น เคลื่อนไหวอยู่ด้านใน ขยายจนร่องรูแทบปริ โดยที่สายตายังคงไม่ละออกจากกัน และเฟิร์สทนไม่ไหวที่ต้องเห็นแก้มสองข้างแดงก่ำจากแรงอารมณ์ ริมฝีปากก้มลงขบกัด ตวัดเลีย
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่5 ตอบสนอง
ทันใดนั้นร่างสูงขยับตัวลุกขึ้น ก่อนจะปลดปกางเกงลง ทำให้เห็นถึงท่อนเอ็นกำลังดุนดันอยู่ข้างใน โดยที่ตอนนี้แข็งชูชันอยู่ตรงหน้า ส่วนหัวคล้ำยังคงมีน้ำขาวขุ่นไหลออกมา ไม่เพียงแค่นั้นเมื่อฝ่ามือหนา จับขยับชักขึ้นชักลงด้วยความรัวเร็ว ยิ่งทำให้น้ำขาวขุ่นไหลออกมามากยิ่งขึ้นทำให้ชะโลมจนดูฉ่ำวาว ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นสูงร้องครางด้วยความเสียว โดยที่อีกมือยังคงขยับเคลื่อนไหวอยู่ในช่องทางอ่อนนุ่มฟึ่บ! ฟึ่บ!“อึก! ปะ...ปล่อยนะ พอแล้วหนูกำลังจะแต่งงาน”ทว่ายิ่งเอ่ยปฏิเสธ นิ้วมือยิ่งขยับเร็วมากขึ้น และดูเหมือนว่าประโยคสุดท้ายจะสะกิดโดนความรู้สึกบางอย่าง ทำให้สายตาจ้องมองแทบจะขย้ำร่างตรงหน้า เพื่อกลืนกินจนแทบไม่อยากให้ใครได้พบเห็น“งั้นเหรอ แล้วเจ้าบ่าวรู้ไหมล่ะ ว่าตอนนี้เจ้าสาวกำลังจะโดนผัวเก่าเอา”เรเน่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อไม่คิดว่าจะกล้าเอ่ยออกมาเช่นนี้ แม้ว่าปากจะพยายามเอ่ยปฏิเสธ ทว่าร่างกายยังตอบสนอง จำสัมผัสได้อย่างชัดเจน ยิ่งทำให้รู้สึกผิดกับสามีในอนาคตขึ้นมา“อย่าพูดแบบนั้นอ๊ะๆๆ!...”แจ๊ะๆ!“ทำไม? ก็ดูชอบดีนี่ ร่อนเอวเข้าหานิ้วแบบนี้ไม่เปลี่ยนเลยนะ ข้างในเหมือนจะรัดแน่นกว่าเดิมอีก อย่า
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่4 สัมผัสที่คุ้นเคย
“อ๊า!”คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน เมื่อรู้สึกความชื้นแฉะด้านล่าง ทันใดนั้นกลับเคลื่อนไหวด้วยความรัวเร็ว ขาเรียวพยาบามบิดเร้าเข้าหากัน กลับโดนบางอย่างจับอ้ากว้าง“เร็วอึก! อ๊ะๆ”เรเน่ร้องครางเสียงหวาน เมื่อคิดว่าแฟนหนุ่มกำลังโลมเลียอยู่ช่วงล่าง ทันใดนั้นสะโพกอวบอิ่มส่ายร่อนเพื่อให้ลิ้นหนาตวัดเลียได้ถนัดมากขึ้นฝ่ายของเฟิร์สไม่อยากผละใบหน้าออกจากช่องทางฉ่ำเยิ้มเลยแม้แต่น้อย มือจับให้สองขาอ้ากว้างมากยิ่งขึ้น ยกขึ้นสูง จนทำให้ร่องรูลอยเด่นหราอยู่ตรงหน้าแจ๊ะๆ!!ลิ้นหนาลากไล้กลีบเสียวจนยับยู่ยี่ โดยที่มีน้ำเสียวที่ขับออกมานั้นเปียกชุ่ม ก่อนจะแตะลงไปติ่งเสียวแข็งชูชัน เพียงแค่แตะก็ทำให้เอวบางกระตุก“อ๊ะ! ตะ...ตรงนั้น”แผล็บ! แผล็บ!“ตรงนี้เหรออื้อ...”เมื่อลิ้นหนาตวัดเลียติ่งเสียวจนบวมเป่ง กลับยิ่งทำให้ช่องทางอวบอิ่มถูไถอยู่บริเวณใบหน้าหล่อเหลา ทันใดนั้นเฟิร์สกลับผละริมฝีปากออกมา ก่อนจะขยับไปแตะอยู่บริเวณร่องรูที่ยังคงขมิบตอดรัดรัวๆ เริ่มสอดลิ้นเข้าไปด้วยความเชื่องช้า สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนข้างในโพรงเสียว กำลังตอดรัดแน่นแจ๊ะ! แจ๊ะ!ทันทีที่สอดลิ้นเข้าไปก็ลื่นเข้าไปจนสุดจากน้ำที่ขับออกมา เมื่อร
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่3 เข้าผิดห้อง
“ไอ้โฮปนะ ไอ้โฮป เล่นอะไรของมันวะ!...”เสียงพึมพำของร่างสูงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด โดยที่ฝ่ามือยังคงควานหากุญแจภายในกางเกง แกร็ก!“หืม...”เฟิร์สขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เมื่อรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างขึ้นมา ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ทันใดนั้น ดันสะดุดเข้ากับภายในห้องที่เครื่องปรับอากาศดันกระทบเข้ามาเมื่อเห็นแบบนั้นจึงเดินสำรวจมองโดยรอบ สะดุดเข้ากับร่างบนเตียงที่นอนคว่ำหน้าอยู่โดยไม่ต้องพลิกตัวดู ก็สามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นใคร จู่ๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่กี่นาทีก่อนยังบึ้งตึงทว่าในยามนี้กลับกำลังยิ้มกว้างด้วยความอารมณ์ดี มือหนาถอดรองเท้าของเรเน่ออกไปให้พ้นทาง“ขนาดนอนยังไม่ยอมถอดรองเท้า เมาหนักขนาดไหนกันเนี่ย”เฟิร์สจับพลิก ให้อีกฝ่ายนั้นพลิกตัวเงยหน้าขึ้น ฝ่ามือจับเส้นผมที่ปกปิดใบหน้าไว้ เผยให้เห็นเรเน่ ใบหน้านั้นแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ไม่รู้เลยว่าริมฝีปากกลับกระตุกยิ้มตั้งแต่ตอนไหน“อื้อ!”เสียงพึมพำดังขึ้น จึงทำให้ฝ่ามือที่กำลังจัดแต่งทรงผมนั้นหยุดชะงัก เฟิร์สจับให้ร่างบางนั้นขยับด้วยความแผ่วเบา“พี่ฮาร์เหรอ?”เพียงแค่คำพูดประโยคเดียว ทำให้จากอารมณ์ดี กลับกลายเป็นลุกโชนขึ้นมา ใบหน้าข
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่2 คนที่คาดไม่ถึง
อีกฝั่งของผับ ในตอนนี้ร่างบางของเรเน่กำลังเดินโซซัดโซเซ เพื่อฝ่ากลางวงล้อม โดยที่ผู้คนกำลังโยกย้ายตามจังหวะของเสียงเพลง เมื่อแสงไฟสาดกระทบลงมา กลับต้องหรี่ตามอง เกิดอาการพร่าเบลอปึก!“ขะ...ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ”และจู่ๆ กลับชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เรเน่กลับเซถลาถอยหลัง ก่อนจะตั้งสติได้จึงเงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นกลับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อไม่คิดเลยว่าโลกจะบังเอิญขนาดนี้ คนที่โดนพูดถึงไม่กี่นาทีก่อน กลับยืนอยู่ตรงหน้า โดยที่สายตาดันเหลือบเห็นหญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่ ใบหน้ากำลังบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ เมื่อถอนสายตากลับมา ทำให้สะดุ้งสายตาคมกริบยังคงไม่ละออกจากเรเน่“ครับ ไม่เป็นอะไร”ร่างสูงยกยิ้มมุมปาก“ถ้างั้น...ฉันขอตัวก่อนนะคะ ตามสบาย”จากที่มึนเมา ทำให้ได้สติขึ้นมา ร่างบางหมุนตัวเดินกลับไปทางเดิม เมื่อบรรยากาศในตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเดินไปต่อ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้า กลับรู้สึกได้ถึงฝ่ามือคว้าจับแขนไว้“จะทำอะไรคะ? ปล่อยนะ”เรเน่ตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ มือเรียวสะบัดด้วยความรุนแรง ทว่ากลับไม่ยอมหลุด“ขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่าผมจะกลับโต๊ะแล้ว”เรเน่จ้องมองร่างสู
เจ้าสาวเข้าผิดห้อง ตอนที่1สละโสด
“เอ้า...ชน! ยินดีกับว่าที่เจ้าสาว”เกร้งเสียงชนแก้งดังขึ้น ภายในผับหรูใจกลางเมือง โดยที่สี่สาว กำลังขยับโยกเอวตามจังหวะเสียงเพลง ที่ดังกระหึ่มอยู่ในผับ ท่ามกลางแสงหลากสี“เพื่อนจะแต่งงานแล้ว วันนี้เมาให้สุด เมื่อไรจะได้พบกันอีก”เรเน่ ยิ้มบางๆ ก่อนที่มือเรียวจะจับแก้วขึ้นมาชนกับเพื่อนสนิทในกลุ่ม เพียงแค่จิบไม่กี่อึกก็ทำให้รู้สึกมึนเมา “เหล้าอะไรเนี่ย! ทำไมมันแรงแบบนี้”เรเน่เบ้หน้า เมื่อรู้สึกกลืนไม่เข้า คายไม่ออก“เอ๊ะ! หะ...ห้ามคายทิ้งเลยนะ นั่นมันของดี กว่าฉันจะอ้อนแฟนขอมาได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ รู้อยู่แล้วว่าแกไม่ชอบดื่ม แต่นี่มันปาร์ตี้สละโสดเลยนะ อีกไม่นานก็จะเป็นเจ้าสาว”และช่วยไม่ได้ที่จำต้องกลืนลงไป จนทำให้ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ด้วยเพียงไม่กี่แก้ว เมื่อไม่รู้เลยว่าที่มาวันนี้สละโสด หรือปลดปล่อยกันแน่“พอแต่งแล้วคิดว่าจะทำอะไรต่อ...”“ทำลูกสิ ใช่ไหม”“บ้าไปแล้ว พวกแกนี่! มันในผับนะ ช่วยพูดเบาๆ หน่อย”ทันใดนั้น ไม่รู้ว่าเพราะความเมา หรือว่าเขินอาย จึงทำให้เรเน่ใบหน้าแทบจะแดงก่ำ จนลุกลามไปทั่วร่างกาย“เขิน...พอๆ คุยเรื่องนี้ทีไรเปล่าเปลี่ยวหัวใจทุกที แก้มผัวมึงเป็นเจ้าของผับ ขอพวกก
You may also like
จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)
ฟ้าดุษฎี227 viewsรวมเรื่องสั้นสั่นสวาท | NC++
กระดิ่งจันทร์31.7K viewsขยี้รักนอกสังเวียน
อัมพุท669 viewsแปดคนงาน
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ666 viewsชุด แอบซาบซ่าน
อัมพุท1.3K viewsป่วนหัวใจนายบอดี้การ์ดหน้านิ่ง
อิมอิน473 viewsเด็กดื้อของศิลา
อิมอิน1.8K viewsสองยามเถื่อน
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ1.7K views
