4

นาทีนี้ร่างเปลือยของเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่อีกคนฝืนกัดฟันแต่งงานด้วย ส่วนอีกคนนั้นเต็มใจและพร้อมจะทำหน้าที่ภรรยาของเขาแม้ว่าเขาจะเกลียดชังตัวเองมากนักก็ตาม หัวใจสาวของกลิ่นจันทร์เต้นระรัวเมื่อถูกทาบทับด้วยร่างใหญ่ และสองมือของเขาก็บีบนวดคลึงเคล้นเต้าของเธอ แม้จะรู้สึกเจ็บและไม่คุ้นชินแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธหรือผลักไสเขาไปไหนได้ เมื่อมันคือหน้าที่ของภรรยาที่ต้องทำร่วมกับสามี

                “เธอจำไว้ว่าสิ่งที่ฉันทำตอนนี้คือหน้าที่เท่านั้น ฉันไม่เคยคิดจะแตะต้องเธอเลยสักนิดจันทร์ แต่ฉันก็ต้องแตะต้องกาฝากอย่างเธอเพราะแม่ของฉันต้องการหลานที่เกิดจากเธอ” เขาพูดแล้วก็โน้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอระหง กลิ่นจันทร์ได้แต่เม้มปากแน่นเก็บความจุกเจ็บไว้ในอกของตัวเองแต่น้ำตาของหล่อนก็ห้ามไม่ได้เหมือนความเจ็บที่อัดแน่นไว้ในอกมันกำลังไหลล้นดวงตาสวยออกทางหางตา

                อึก!

                เสียงสะอื้นไห้ของหล่อนดังลอดออกมาจากปากที่เม้มกันแน่จนคนที่กำลังขูดถูเคราสากตามซอกคอระหงผละออกมาดูแล้วแสยะยิ้มสมเพชส่งให้เธอแล้วพูดว่า...

                “น้ำตามันช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก ร้องไห้เป็นเลือดฉันก็ไม่คิดจะมองเธอเป็นอื่นไปได้นอกจากคนที่ฉันเกลียด”

ธรรพ์ไม่ได้สนใจและสงสารกลิ่นจันทร์เลยสักนิด เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหล่อนมากกว่า มันทำให้เขารู้สึกแปลกมันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมราคาแพง มันคือกลิ่นตัวของหล่อนงั้นเหรอ ปลายจมูกโด่งซุกไซ้ถูไถเคลื่อนไว้มายังเนินอกอวบอูมของคนที่ร้องไห้สะอื้นอยู่ใต้ร่าง สองมือก็ลูบไล้ตามต้นแขนเนียนเคลื่อนไล้ตามเรียวแขนมายังสีข้างเล็กแล้วมาคว้าเอวเล็กคอดของกลิ่นจันทร์ให้ยกเร่าขึ้นหาใบหน้าของตัวเองที่กำลังเคลื่อนไซ้จูบผ่านร่องอกมายังหน้าท้องแบนราบของเจ้าหล่อน

                “อือ คุณดี...จันทร์...อ่ะ อื้อ” หล่อนครางซ่านออกมาด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มในทรวงกาย ตอนนี้ปากน้อยร้องครางออกมาตลอดการสัมผัสของปากหนา เสียงสะอื้นไห้ได้เปลี่ยนเป็นเสียงคราง เอวเล็กคอดยกเร่าตามแรงจับบังคับของมือใหญ่

                เขายิ้มมุมปากกับหน้าท้องแบนราบของเจ้าหล่อน เขาได้ยินเสียงครวญครางของเธอ เขารู้ว่าหล่อนกำลังต้องการอะไรในตอนนี้ และเขาเองก็ไม่ต่างกัน ทำไมร่างกายของยัยกาฝากถึงได้หอมรัญจวนน่าปรารถนาแบบนี้ ทำไมเขารู้สึกว่ากลิ่นตัวอ่อนๆ ของหล่อนมันทำให้เขาปวดร้าวได้ขนาดนี้

                “ฉันไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว เรามาทำให้เสร็จๆ กันเถอะ” เขาผละเงยหน้าขึ้นจากหน้าท้องแบนราบของหล่อนแล้วเคลื่อนตัวมาคร่อมทับเธออีกครั้ง

                “คุณดี...จะทำยังไงต่อคะ อ่ะ อื้อ”

แล้วเสียงของหล่อนก็ถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อปากหนาบดจูบลงมาแบบไม่ให้ได้ตั้งตัว ส่วนคนจูบก็ไม่คิดว่าตัวเองจะจูบปากหล่อนเช่นกัน พอได้บดจูบทายทับสอดแทรกปลายลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กก็ยากจะถอนจูบออกมา

                “อะ อื้อ” เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดจูบกันของทั้งสอง กลิ่นจันทร์ไม่รู้จะทำยังไงหล่อนปล่อยให้ปากหนาบดครอบครองปากตัวเองและปล่อยให้ลิ้นของเขาเกี่ยวพันลิ้นตัวเองได้ตามใจชอบ สองมือเล็กกำเกร็งแน่นข้างลำตัวไม่กล้าตวัดแขนโอบกอดร่างใหญ่โตเหนือร่าง

                “อ่า อื้อ”ความหวานของปากน้อยของกลิ่นจันทร์ทำให้ธรรพ์ไม่อาจถอนจูบได้ เขารุกเร้าปลายลิ้นควานกินความหวานในโพรงปากน้อย สองมือใหญ่ลูบไล้หัวไหล่มนร่างเล็กไม่ให้ขยับดิ้นถอยหนี ปากหนาตักตวงความหวานของปากน้อยไร้เดียงสา หล่อนไร้เดียงสางั้นเหรอ หล่อนจูบไม่เป็นเลยสักนิด ขนาดเผลอตัวจูบตอบยังผิดจังหวะ และมือน้อยที่กำแน่นเกร็งข้างลำตัวเขาก็เคลื่อนมาคลี่มือเธอออกพร้อมสอดประสานมือกับมือเล็กนุ่มนิ่ม

                “อ่า ฉันเพิ่งรู้ว่าเด็กของคุณแม่จะไร้เดียงสา แล้วส่วนนั้นจะไร้เดียงสาหรือผ่านมาเยอะกันนะ”

เขาผละออกมาเอ่ยเย้ยแล้วเคลื่อนเอวสอบบดเบียดหน้าท้องแบนราบของเธอแล้วถูไถเอ็นเนื้อแข็งร้อนที่เหยียดตัวพร้อมกรีดกายเข้าไปในโพรงสวาทของหล่อนไปกับกลีบดอกไม้งามกลางหว่างขาของเธอไปมา

                “อือ คุณดี...จันทร์ร้อน อื้อ” หล่อนครางกระเส่าบิดกายเปลือยไปมาอยู่ใต้ร่างใหญ่ มือเล็กที่ถูกมือใหญ่ประสานกดตรึงไว้ข้างลำตัวก็ได้แต่ขยับไป

                “ฉันรู้ว่าเธอร้อนเพราะอะไร เดี๋ยวจากนี้เธอจะไม่ร้อนและเราจะทำหน้าที่เข้าหอของเราเสร็จสมบูรณ์หลังจากนี้”

ธรรพ์เอ่ยแต่ร่างกายของเขามันร้อนรุ่มชื้นไปด้วยเหงื่อไม่ต่างจากกลิ่นจันทร์ เขาต้องการ ใช่ต้องการทั้งๆ ที่เขาเกลียดหล่อน ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่ตัวเองขยะแขยงที่สุดจะปลุกเลือดลมในกายให้ลุกโหมกระพือได้มากขนาดนี้ ให้ตายสิ เขากำลังปรารถนาหล่อน

                “อือ คุณดี..ชะ...ช่วยจันทร์ด้วยค่ะ” แม้จะเจ็บกับน้ำตาคลอกับการเหยียดหยามดูถูกของเขาแต่ก็ไม่อาจดิ้นรนต่อต้านขัดขืนได้เพราะมันคือหน้าที่อย่างที่เขาบอก

                “อืม ตอนนี้แหละ ฉันอยากรู้นึกว่าเธอผ่านอะไรมาบ้างแล้ว” แม้จะมั่นใจตั้งแต่จูบแล้วว่าหล่อนยังไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนแต่ปากของเขาก็อดจะพูดดูถูกหล่อนไม่ได้

                กรีดกายเอ็นเนื้อถูไถไปกับกลีบสวาทฉ่ำแฉะของกลิ่นจันทร์ไปมาก่อนจะหยุดนิ่งแล้วสอดแทรกกรีดกายดุนดันเข้าไปในความเป็นสาวของเธอ แต่ก็ลำบากเหลือเกินเมื่อเธอตัวเล็กนิดเดียว เขาประกบปากปิดปากน้อยไว้แล้วกดมือเล็กตรึงไว้ข้างลำตัวแน่นแล้วกระแทกกายครั้งเดียวสุดทางรักของหล่อนทันที

                “อ่ะ อื้อ” ร่างเล็กสะดุ้งเกร็งเมื่อถูกความใหญ่โตแทรกสอดเข้ามาในแช่นิ่งอยู่กลางร่าง อยากจะร้องกรี๊ดดิ้นหนีก็ดิ้นและร้องไม่ได้ เธอได้แต่ปล่อยให้น้ำตาใสๆ ไหลอาบล้นออกทางหางตาเมื่อปากน้อยนั้นถูกปากหนาบดจูบปิดเสียงทรมานเจ็บกลางร่างของเธอไว้