LOGINShare
บทที่ 226 ไม่น่าไว้ใจ
publish date:
2026-10-23 10:46:26
Latest chapter
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 240 ทำไมต้องกอด
กระนั้นก็ยังทำให้คนตัวใหญ่ร้องครางออกมา “อา” ลิ้นสีชมพูระเรื่อเริ่มเลียวนตรงปลายหัวบานซ้ำ ๆ ทำให้รักนรินทร์ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก “อา แก้มอ้วน” คนตัวใหญ่ครางออกเสียงสั่น ยิ่งทำให้เธอชอบใจเธอค่อย ๆ เลียรอบแท่งเอ็นร้อนที่มีเส้นเลือดโอบพันไว้โดยรอบตั้งแต่โคนจรดปลาย กระทั่งปากเล็ก ๆ ดูดกลืนลำเอ็นใหญ่เข้าไปจนสุดลำ จากนั้นใช้มือทั้งสองรูดรึงขึ้นลง ปากก็ขบเม้มดูดดึงอย่างหนักหน่วงมือหนากดศีรษะเธอให้ทำตามจังหวะที่เขาต้องการ หลายนาทีเขาก็เริ่มทนไม่ไหวแล้ว “แก้มอ้วน ผัวจะเสร็จแล้ว”กัลยากกรได้ยินเขาแทนตัวเองว่าผัวก็ยิ่งฮึกเหิม และอยากทำให้เขาเสร็จด้วยปากของเธอ เธอเร่งจังหวะการดูดเพิ่มขึ้นอีก แม้เขาพยายามผลักใบหน้าเธอออก แต่กัลยากรกลับไม่ยินยอม กระทั่งเขาคำรามออกเสียงต่ำ “อ้า อ้า อ้า เมียจ๋า” พร้อมกับปล่อยน้ำรักเข้าไปในปากของเธอ กัลยากรรีบกลืนมันลงท้องทันทีที่ได้ยินเขาเรียกตนว่าเมียจ๋า เขาช่างรู้วิธีควบคุมผู้หญิงโดยไม่ต้องร้องขอเลยสักนิด“เด็กดี ทำไมไม่คายออกมา”“ไม่ทันแล้วค่ะ”เขาประคองร่างเธอลุกขึ้นแล้วประกบปากตนลงบนเรียวปากเธออีกครั้ง จากนั้นอุ้มเธอขึ้นไปทำท่าคลานเข่าบนเตียงดังเดิมรักนรินท
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 239 ปิดทำไม (NC)
ลิ้นของเขากำลังปาดเลียอยู่ตามซอกขาหนีบและต้นขาทั้งสองข้าง เธอรู้สึกซ่านสยิวไปทั่วร่าง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เอื้อมมือมาปิดตรงกลีบดอกไม้ของตนไว้“ปิดทำไม”“วันนี้ไม่ต้องทำหรอกค่ะ” แค่นี้เธอก็ลืมเขายากมากแล้ว เธอไม่อยากลุ่มหลงเขาไปมากกว่านี้“ทำไม กลัวหลงรักพี่เหรอ” เขาจำได้ว่าในสมุดบันทึกเธอเขียนไว้ว่าอย่างไร ตอนที่เขาใช้ลิ้นให้ครั้งแรก และมันยิ่งทำให้เขาอยากทำให้เธออีก“ไม่เห็นกลัวสักหน่อย”รักนรินทร์แค่นยิ้ม “ไม่กลัวก็เอามือออก” เขาแกะมือเธอออกอย่างง่ายดาย ลงลิ้นกับกลีบดอกไม้ ปากก็เอ่ยชมไม่หยุด “กีสวยขนาดนี้จะไม่ให้พี่จูบได้ยังไง”“ซี้ดดด อา” เธอครางออกมาเสียงยาว เมื่อลิ้นของเขาปาดไล้ขึ้นลงตรงรอยแยกของปีกผีเสื้อทั้งสองข้าง “อย่ามาทำเป็นปากหวาน พี่รักพูดอะไรไว้แก้มจำได้หมดนั่นแหละ” เธอยังจำได้ขึ้นใจ เขาเคยบอกว่าจีจี้ของเธอใหญ่กว่าหน้าเธออีก เขาไม่ชอบสักนิด“แต่ตอนนี้พี่ชอบแล้ว พี่ชอบทุกอย่างที่เป็นของแก้มอ้วน ก้นใหญ่ ๆ ขาใหญ่ ๆ นี่ก็ชอบ” เสียงที่พูดออกมาทั้งแหบพร่าและขาดห้วง“จะหมั้นอยู่แล้วไม่ต้องมาพูดเอาใจแก้มหรอกค่ะ แก้มไม่มีทางหลงกลพี่รักหรอก อ้า” เธอครางออกเสียงหลงเมื่อเขาดันปลายลิ
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 238 คนโรคจิต
จากนั้นใช้ปลายจมูกโด่งของตนค่อย ๆ คลอเคลียไปทั่วดวงหน้าของเธอ พอมาถึงริมฝีปากจึงเปลี่ยนมาใช้ปากแทน เขาค่อย ๆ จูบเธออย่างละเมียดละไม คล้ายกับว่าอยากใช้เวลาแบบนี้อยู่กับเธอให้นานขึ้นอีกเกือบนาทีเขาถึงยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง “พี่รักคะ”“หืม”“เราไม่ควรทำแบบนี้นะคะ” แม้สิ่งที่พูดจะตรงข้ามกับหัวใจตัวเองก็ตาม“พี่ยังไม่ได้หมั้นสักหน่อย”“แต่ถ้าคุณแพรรู้ เธอคง…”เขาปิดปากเธอด้วยปากของเขาอีกครั้ง ดูดดึงลิ้นเล็ก ๆ อย่างทะนุถนอม พอถอนริมฝีปากออกมาแล้วค่อยพูดกับเธอ “อย่ากังวลไปเลย คืนนี้พี่อยากให้แก้มอ้วนมีความสุข ไม่ต้องคิดเรื่องของคนอื่น คืนนี้ขอให้มีแค่เราสองคนก็พอ” เขาจ้องเข้าไปในดวงตาคู่งาม “ได้ไหม”“ค่ะ” ถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายระหว่างเธอกับเขา เธอก็อยากจะจดจำมันไว้ตลอดไปเช่นเดียวกันรักนรินทร์ถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนร่างเปลือยเปล่า มือหนาลูบไล้ไปตามร่างเนียนด้วยความพึงพอใจ ปากก็ขบเม้มไปตามลำคอขาวผ่องเรื่อยมายังไหปลาร้า และเนินทรวงหอมกรุ่นมือข้างหนึ่งบีบคลึงเต้าเต่งตึงอย่างเมามัน ปากก้มดูดยอดอก สายตาก็จ้องเต้าทั้งสองสลับกับดวงหน้าเนียนใสของเธอ“ไหนบอกไม่ชอบคนนมใหญ่ยังไงล่ะคะ” เพราะดู
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 237 เรื่องของเขา
รักนรินทร์อาบน้ำเพียงสิบนาทีก็เดินออกมา ขณะที่กำลังเช็ดผมที่โดนน้ำเพียงหมาด ๆ เขาก็คุยเรื่องงานกับเธอไปด้วย “วันมะรืนพี่จะไปพบคุณดิเรกกับลูกสาว แก้มอ้วนช่วยเตรียมดอกไม้ให้พี่ด้วยนะ”น้ำเสียงที่พูดออกมาฟังดูนุ่มหูกว่าทุกครั้งที่เคยพูดกับเธอ สายตาของเขาลอบสังเกตเธอไปด้วย ทว่าทั้งสีหน้าและแววตาของเธอกลับไม่มีความผิดปกติวาบผ่านแม้แต่เสี้ยวเดียวมิน่าเล่าเขาถึงอ่านเธอไม่เคยออกใบหน้าของเธอยังแต้มไปด้วยรอยยิ้มบางเบา พลางตอบ “ค่ะ” สายตาของเธอตอนนี้มองแค่ลอนกล้ามบนหน้าท้องของเขาเท่านั้นเช็ดผมเสร็จเขาจึงคลายผ้าขนหนูที่พันอยู่รอบเอวออก จากนั้นพาดมันไว้บนราวตากผ้าแล้วเดินมาที่เตียงโดยไม่สวมใส่อะไร กัลยากรจำต้องเบือนหน้าไปทางอื่น“เมื่อกี้ยังเห็นมองอยู่เลย ตอนนี้ไม่อยากมองแล้ว?” คิ้วข้างหนึ่งของเขาเลิกสูงขึ้น“พี่รักทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าให้มันเรียบร้อยก่อนคะ” คนอะไรไร้ยางอายสิ้นดี ส่วนกลางกายยังห้อยโตงเตงยังมีหน้าเดินโชว์อยู่ได้“ใส่ทำไมเดี๋ยวก็ต้องถอดอยู่ดี”คนตัวใหญ่คลานขึ้นไปบนเตียง สอดกายเข้าไปในผ้าห่มแล้วนอนตะแคงลงข้างเธอ ดวงตาคมกริบจ้องหน้าเธอไม่วางตา“หน้าแก้มมีอะไรติดอยู่เหรอคะ” ดวงตาของเขา
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 236 เมียพี่รัก
รักนรินทร์กลับมาอ่านบันทึกของเธอต่อ พออ่านถึงตอนที่เธอเข้ามาทำงานกับเขาหัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นอีก มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อได้รู้ความจริงว่าที่เธอเข้ามาทำงานกับเขาแท้จริงแล้วส่วนหนึ่งก็เป็นแผนของเธอที่อยากใกล้ชิดเขาด้วยเพราะหัวเราะเสียงดังไม่ได้คนตัวใหญ่จึงทำได้เพียงฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน เพราะตั้งแต่เรื่องที่เธอทำกาแฟหกใส่เขา กระดุมหลุดหนึ่งเม็ด สวมกระโปรงสั้นวันที่ไปพบวิกรมครั้งแรก หรือแม้แต่ที่เธอสวมเสื้อคอกว้างตอนที่ไปดูงานที่โรงงานด้วยกัน ก็ล้วนเป็นแผนของเธอทั้งสิ้น“ร้ายนักนะยัยตัวแสบ” เขาพึมพำออกมาอย่างมีความสุข ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เขลายิ่งนัก เพราะแม้แต่มีผู้หญิงมาแอบชอบเขาก็ยังดูไม่ออก มากกว่านั้นคือเธอแอบชอบเขามานานนับสิบปีแล้วตั้งแต่เริ่มอ่านบันทึกของเธอ รักนรินทร์หยุดยิ้มไม่ได้จริง ๆ ยิ่งอ่านไปถึงวันที่เธอกับเขามีอะไรกันช่วงแรก ๆ ที่เขาไม่ได้ทำให้เธอสุขสมอีกทั้งยังไม่ดูดนมให้เขาก็แทบจะหลุดขำออกมา เธอเขียนทุกอย่างเกี่ยวกับเขาไว้ทุกวันจริง ๆ และสิ่งที่ภูมิใจที่สุดก็คือเธอบอกว่าน้องชายของเขามันทั้งยาวทั้งใหญ่นั่นเองและเมื่ออ่าน
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 235 อ่านบันทึก
ทางด้านกัลยากร วันนี้เธอเข้าไปในห้องนอนเร็วกว่าทุกวัน เพราะพรุ่งนี้แม่กับพี่ชายจะต้องไปโรงพยาบาลแต่เช้าเธอหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเขียนก่อนไปอาบน้ำ‘วันนี้นายไปกินข้าวกับว่าที่คู่หมั้น เธอสวยมาก มากเสียจนเราไม่กล้าเอาตัวเองไปเปรียบ คงอร่อยมากสินะ ป่านนี้ไม่รู้พากันไปต่อที่ไหน หวังว่าน้องชายนายจะใช้งานไม่ได้นะ เราไม่อยากให้นายใช้มันกับใคร ก็คนมันหวงอะ นายต้องเป็นของเราเท่านั้น เฮ้อ! ไม่หมั้นไม่ได้เหรอ นายรู้ไหมว่านายเป็นสามีเราแล้วนะรักนายว่ะสามี (พี่รัก)’กัลยากรกำลังจะเก็บสมุดบันทึกไว้ในกล่องแต่กลับมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นก่อนคิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย “ค่ะบอส”“ออกมารับหน่อย” เพราะเห็นไฟบางดวงในบ้านดับไปแล้ว เขาจึงกล้าโทร. หาเธอ“คะ?”“อยู่หน้าบ้านแล้วเนี่ย ยุงก็เยอะรีบออกมารับหน่อย”กัลยากรเก็บสมุดบันทึกยัดใส่ใต้หมอน จากนั้นจึงเดินออกไปรับเขาพอเดินเข้ามาในห้องแล้วค่อยถาม “ไหนว่าไปกินข้าวกับคุณแพรไงคะ”“จะให้กินถึงเที่ยงคืนเลยหรือไงเล่า”“ถึงอย่างนั้นพี่รักก็ไม่ควรทำลับหลังเธออย่างนี้นะคะ” ผู้หญิงคนไหนก็รับไม่ได้หรอก หากรู้ว่าว่าที่คู่หมั้นของตัวเองมาหาหญิงอื่น“ตอนนี้ฉันยังไม่ไ
You May Also Like
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.6K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat107.9K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย358.4K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.2K viewsอลิสกับเล่าสามีทั้งหลาย
ราตรีสีรุ้ง112 viewsอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู152 viewsครามคนเลว
ทิพยเวช49 viewsสาวใช้คนโปรดของซีอีโอจอมหยิ่ง
แอปเปิ้ล เชอร์รี่483 views
