Partager

บทที่ 10

last update Date de publication: 2025-01-28 08:19:43

“เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยทำไมต้องลงโทษให้วิ่งรอบสนามด้วย” นักศึกษาใหม่ที่ถูกลงโทษไปด้วยต่างก็ไม่ค่อยพอใจ

“อย่าพูดเสียงดังสิเดี๋ยวก็เจออีกรอบหรอก”

“ออกัสแกทำบ้าอะไรวะ อยู่ดีๆ ก็ให้พวกเรามาวิ่งรอบสนามด้วย” รุ่นพี่ที่จัดรับน้องไม่รู้เรื่องอะไรแต่ก็ต้องทำเพราะหัวหน้ารับน้องสั่ง

“โอ้ยเหนื่อยจะตายอยู่แล้วอุตส่าห์ว่าจะเข้าเรียนแบบสวยๆ ดูสภาพฉันสิดูไม่ได้ตั้งแต่วันแรกเลย” เมญ่าบ่นตั้งแต่เริ่มวิ่งจนกลับมาถึงที่

"พวกแกเป็นยังไงบ้างวะ" ออมสินมาถึงตั้งนานแล้วเพราะเธอวิ่งคนเดียว เห็นเพื่อนเหนื่อยหอบมาเลยรีบเอาน้ำมาส่งให้

"เพราะเธอคนเดียวเลย"

"เกี่ยวอะไรกับฉัน"

"ก็เธออยากเสนอหน้าวิ่งคนเดียวทำไมล่ะ เลยต้องลำบากกันทั้งรุ่นเลยเห็นไหม"

"อย่าว่าให้ออมสินเลย"

"ไอเดียเธอก็อีกคน ถ้าออมสินไม่อยากได้หน้าเพื่อนก็คงไม่ถูกทำโทษไปด้วย"

"อะไรนะ เธอว่าฉันอยากได้หน้าเหรอ" ออมสินไม่ชอบความคิดนี้ของเมญ่าเลย

"อยากจะวิ่งอีกสักรอบไหม" รุ่นพี่เห็นว่าเด็กใหม่พูดกันเสียงดังเลยขู่ และคำขู่นั้นก็ได้ผล

เที่ยงวันนั้นที่โรงอาหารมหาวิทยาลัย..

"คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ"

"เยอะกว่าโรงเรียนเดิมเราอีก"

"ก็นี่มันระดับมหาวิทยาลัย รีบไปต่อแถวซื้ออาหารดีกว่า"

"พวกเธอซื้อมาให้ฉันด้วยแล้วกันฉันเหนื่อยมากเลย เดี๋ยวจะนั่งจองโต๊ะรอ" เมญ่ามองไปเห็นโต๊ะที่ว่างก็เลยเดินไปนั่งรอ พวกเพื่อนๆ เลยแบ่งหน้าที่กันสองคนไปซื้ออาหารอีกคนไปซื้อน้ำ

"พวกเธอซื้ออะไรมาให้ฉันเนี่ย"

"กินๆ ไปเถอะน่าวันนี้แค่วันแรกเรายังไม่รู้ว่าร้านไหนน่ากิน" เห็นว่าร้านนั้นคนต่อแถวน้อยเลยไปเข้าแถวด้วย แต่ดูท่าแล้วอาหารก็ไม่น่าอร่อยจริงๆ นั่นแหละ

"หน้าตาก็ไม่น่ากินแล้ว แถมรสชาติยังไม่น่ากินอีก" เมญ่าชิมไปคำหนึ่งก็วางช้อนแล้วเอื้อมมือไปหยิบน้ำมาดื่ม

"ถึงว่าป้าแกถึงขายไม่ค่อยดีเหมือนร้านอื่น" ออมสินก็รู้สึกว่ามันไม่อร่อยจริงๆ นั่นแหละ

"กินๆ ไปก่อนเถอะน่า เดี๋ยวไม่มีแรงรับน้องช่วงบ่ายนะ" ส่วนไอเดียและการ์ตูนสองคนนี้ฐานะไม่ค่อยดีเท่าเพื่อน มีเงินมาเรียนมหาวิทยาลัยระดับนี้กับเพื่อนก็ถือว่าดีเท่าไรแล้ว

หลังจากทานข้าวเสร็จทั้งสี่ก็ออกมาเข้าห้องน้ำ

"นึกว่าใครที่ไหน..คนที่ทำให้พวกเราซวยไปด้วยนี่เอง"

"ถ้าไม่เพราะกลุ่มนี้พวกเราคงไม่ต้องไปวิ่งรอบสนาม"

"เกิดมาไม่เคยทำผิดเลยหรือไง และอีกอย่างพวกฉันไม่ได้มาสายเป็นชั่วโมงสักหน่อย มาสายแค่ไม่กี่นาทีก็ถูกทำโทษ" ว่าจะทำเป็นไม่สนใจแล้วล่ะแต่ออมสินก็หมดความอดทน

"นั่นเพราะพวกเธอไม่มีระเบียบ เลยทำให้พวกฉันต้องเดือดร้อนไปด้วย"

"เชอรี่เราอย่ามาเสียเวลากับอะไรพวกนี้เลยดีกว่า เดี๋ยวก็เข้าหอประชุมช้าเพราะคนที่นิสัยไม่ดี"

"ชื่อเชอรี่เหรอ นึกว่าชื่อสตอ...เบอรี่"

"นี่เธอ รู้ไหมว่าเชอรี่เพื่อนฉันเป็นใคร" พริ้มก็คือเพื่อนรักของเชอรี่

"ขนาดพวกเธอยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นใครแล้วฉันจะรู้ไหม"

"ออมสินไม่เอาน่าเดี๋ยวก็มีเรื่องกัน"

"เราแค่จะมาเข้าห้องน้ำแล้วใครหาเรื่องก่อนล่ะ"

"เธอจะสร้างเรื่องอีกแล้วเหรอออมสิน งานนี้ฉันไม่ยุ่งด้วยนะ" เมญ่ารีบเดินออกจากห้องน้ำไปก่อนเลย ที่ไม่อยากปะทะกับกลุ่มนี้เพราะได้ยินเพื่อนของนางถามว่ารู้ไหมว่าเธอคนนี้เป็นใคร แสดงว่าต้องเป็นลูกสาวคนที่มีชื่อเสียงแน่

"เมญ่าก็พูดถูกเราไปกันเถอะ"

"จะรีบไปไหนเรายังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลยนะ" ออมสินเห็นเพื่อนออกไปก็เลยต้องรีบตามออกไป

"เชิญกลุ่มเมื่อเช้านี้ออกมาข้างนอก" ออกัสไม่รู้ว่าผู้หญิงกลุ่มนี้ไปทำอะไรให้ผู้บริหารไม่พอใจ

"งานจะเข้าเราอีกไหมเนี่ย"

"รุ่นพี่บอกให้ออกมาก็ออกมาสิ" เอกราชรองหัวหน้าเห็นว่าสาวๆ ทั้งสี่คนไม่ยอมลุกเลยตะโกนออกไป

"พวกเธอทั้งสี่แสดงโชว์มาคนละหนึ่งโชว์"

"โชว์อะไรก็ได้เหรอคะ"

"ใช่ ใครโชว์แล้วก็กลับไปนั่งที่"

"โชว์คู่ได้ไหมคะรุ่นพี่" ออมสินไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ไอเดียกับการ์ตูนนี่สิเป็นคนไม่ค่อยกล้าแสดงออก เลยหาวิธีช่วยเพื่อน

"เธอช่างกล้าต่อรองกับรุ่นพี่นะ"

"ไม่เป็นไรหรอกเอก พวกเธอจับคู่กันแล้วก็โชว์"

"ถ้างั้นเมญ่ากับออมสินโชว์ก่อนนะคะ"

ออมสินคิดว่าเมญ่าจะไม่เลือกตัวเองเป็นคู่ เพราะทั้งสองถึงแม้ว่าจะเป็นเพื่อนกัน แต่ก็แข่งกันมาโดยตลอด ที่ออมสินไม่รู้ว่าทำไมเมญ่าถึงเลือกเธอ เพราะออมสินเป็นคนกล้าแสดงออกถ้าเลือกสองคนนั่นมีหวังไม่รอดแน่

"ฉันว่าจะคู่ไอเดีย" เธอต้องเลือกคนใดคนหนึ่งในเพื่อนสองคน

"เธอจะให้ฉันคู่กับยัยการ์ตูนงั้นเหรอ"

"ถ้างั้นเธอคู่ไอเดียฉันจะคู่การ์ตูน"

"พวกฉันสองคนคู่ใครก็ได้"

"จับคู่กันได้หรือยัง!"

"ได้แล้วค่ะ" เมญ่าเลยเลือกไอเดียถ้าให้เลือกการ์ตูนคงไม่ไหว

แปะแปะแปะ เพื่อนๆ ที่นั่งดูการแสดงอยู่ต่างก็ปรบมือให้ ถึงแม้ว่าการแสดงนั้นจะกร่อยมาก

"เข้าไปนั่งที่อีกคู่หนึ่งแสดงต่อได้"

ออมสินและการ์ตูนเดินออกมายืนข้างๆ กันก่อนที่จะ..

"ไก่ย่างถูกเผา ไก่ย่างถูกเผา มันจะถูกไม้เสียบ มันจะถูกไม้เสียบ เสียบตูดซ้ายเสียบตูดขวา โอ๊ยร้อนจริงๆ โอ๊ยยยร้อนจริงๆ"

พรวด~~ คนที่กำลังดื่มน้ำและสายตาจ้องดูกล้องวงจรปิดผ่านจอโน๊ตบุ๊คอยู่ถึงกับสำลักน้ำพรวดออกมา

_______________________

Set มาเฟียมีทั้งหมด 5 เรื่องค่ะ

(๑) สิงขร [มาเฟียร้ายรัก]

(๒) สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก]

(๓) นเรศวร [มาเฟียร้ายรัก]

(๔) เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]

(๕) นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]

เลือกอ่านคู่ไหน ก็ได้นะคะเพราะว่าแยกคู่พระนางชัดเจน แต่เรื่องแรกเริ่มที่สิงขรค่ะ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 95 ตอนจบ

    "แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน""อยู่บ้านของผมครับ""แสดงว่า?" นรสิงห์หันมองไปดูเพื่อน เพราะทั้งสองอยู่บ้านหลังเดียวกัน"ใช่อยู่บ้านเดียวกันกับกูนี่แหละ"อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้ น้องสาวของเขาอยู่ใกล้จมูกเขานี่เองเหรอ "ฉันอยากจะขอพบเธอหน่อยได้ไหม""ได้สิ.. แต่ว่าเธอจะเครียดมากไม่ได้นะ""ทำไม"เจ้าวายุเลยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ เพราะเรื่องนี้เขายังไม่ทันได้เล่า"ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นในพื้นที่ของมึงได้" พอรับรู้ว่าน้องสาวได้รับอันตรายจากการมาเที่ยวที่นี่นรสิงห์เลยหันไปต่อว่าให้เจ้าของสถานที่"เรื่องนั้นมันเหตุสุดวิสัยจริงๆ แต่กูก็จัดการเรียบร้อยแล้ว""เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เรานัดกันอีกที" เจ้าวายุรีบพูดตัดบท เพราะยังไม่รู้จักนิสัยของนรสิงห์ดี"ไม่เป็นไรหรอกพรุ่งนี้วันหยุดไม่ได้ไปเรียนไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันจะไปหาเธอที่นั่น" นรสิงห์หมายถึงจะไปหาไอเดียที่บ้านของเจ้าวายุหลังจากที่พูดคุยกันรู้เรื่องแล้ว เจ้าวายุเลยกลับมาหาไอเดียที่บ้าน พอกลับมาเห็นว่าเธอนอนหลับเขาเลยไม่ได้ปลุก คิดว่าพรุ่งนี้ค่อยเล่าให้ฟังแล้วกันวันต่อมาที่คฤหาสน์ศักดินา.."เราเป็นเพื่อนของตาเวย์เหรอ" เห็นรถหรูวิ่งเข้ามาจอดเลย

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 94

    "มึงถามทำไม""มึงช่วยนัดเพื่อนคนนี้ของมึงให้กูหน่อยได้ไหม""ได้สิ ว่าแต่มึงบอกกูมาก่อนว่ามันเรื่องอะไร""เรื่องของไอเดีย""ทำไม? มันเกี่ยวอะไรกับไอเดียด้วย""กูไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไง""มึงก็เริ่มจากเรื่องที่มึงถามกูนี่ไงมึงถามเพื่ออะไร""กูกำลังสืบหาครอบครัวของไอเดียอยู่""ไอเดียก็มีแม่อยู่ไม่ใช่เหรอ?" เรื่องนี้เจ้าเวหารู้มาจากออมสินอีกที ออมสินพูดให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่าครอบครัวของไอเดียเป็นยังไง"ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของเธอหรอก""อะไรนะ? กูงงไปหมดแล้ว เธออยู่กับแม่แต่มีพ่อเลี้ยงไม่ใช่เหรอ""ทั้งสองคนไม่ใช่พ่อแม่แท้ๆ ของไอเดีย""มึงรู้ได้ยังไง""กูตรวจดีเอ็นเอมาแล้ว""แล้วมึงก็คิดว่าไอเดียเป็นญาติของไอ้สิงห์เหรอ?""เพราะเรื่องนี้แหละกูถึงอยากจะคุยกับเพื่อนมึงหน่อย""ได้สิ มึงจะให้กูนัดวันไหน""เอาที่ทางนั้นสะดวก" เจ้าวายุรู้ว่าทางนั้นมีกิจการมากมายอาจจะไม่ค่อยมีเวลาว่าง"อืม ถ้างั้นกูไปดูคลับก่อนนะ""คุณยังไม่ออกไปหรือคะ" ออมสินว่าจะลงมาเล่นกับไอเดียข้างล่าง พอลงมาก็เห็นว่าสามียังไม่ออกจากบ้าน เพราะเขาบอกไว้ว่าจะเข้าไปดูคลับหน่อย"กำลังจะไปแล้วคุณลงมาทำไม""ผัวไม่อยู่บ้านลงมาทำไมก็เรื่องของฉันสิ

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 93

    "คุณรีบพูดมาเถอะค่ะ" ตั้งแต่เขาบอกว่ากำลังให้คนสืบเรื่องครอบครัวเธอ ไอเดียก็รอแบบใจจดใจจ่อ ถึงแม้เธอจะไม่ได้ถามความคืบหน้า แต่เธอก็รออยู่ว่าเมื่อไรเขาจะแจ้งเรื่องนี้"แม่ของคุณเกี่ยวข้องกับครอบครัวผู้มีอิทธิพลครอบครัวหนึ่ง""ครอบครัวผู้มีอิทธิพล? ยังไงคะ""ผมไม่แน่ใจว่าทำไมแม่คุณถึงระหกระเหินออกมาจากบ้าน" เป็นเรื่องที่สืบไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องในครอบครัว แค่เขารู้ที่มาที่ไปของแม่เธอ ส่วนพ่อของเธอยังไม่รู้ที่มาที่ไปแน่ชัด"คุณจะบอกว่า แม่แท้ๆ ของฉันถูกไล่ออกจากบ้านเหรอ?" ถ้ามันเป็นแบบนั้นเธอก็ไม่อยากจะรู้เรื่องแล้ว พวกเขาถึงขนาดไล่แม่เธอออกจากบ้าน คงไม่ต้องการเด็กที่เกิดจากแม่ของเธอหรอก"เรื่องนี้ผมยังไม่แน่ชัดเพราะมันเป็นเรื่องในครอบครัว คงสืบลำบาก""พวกเขาเป็นครอบครัวไหนคะ""ดำรงฤทธิ์""ดำรงฤทธิ์ ทำไมนามสกุลนี้มันคุ้นๆ""บริษัทในเครือของดำรงฤทธิ์มีทั่วประเทศ""คุณอย่าบอกนะคะ ว่าแม่ฉันเป็นญาติกับคนพวกนั้น?""เรื่องนี้ผมก็ให้คำตอบคุณยังไม่ได้ เพียงแค่ชื่อของแม่คุณ เคยปรากฏอยู่ในใบทะเบียนบ้าน""เคยปรากฏ?" หมายความว่าแม่ของเธอถูกคัดชื่อออกงั้นเหรอ? แม่เธอทำผิดอะไรนักหนาทำไมพวกเขาถึงทำก

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 92

    "ฉันว่าจะมาถามเรื่องพ่อค่ะ""ท่านมาแล้วเหรอ""คุณให้พ่อมาทำงานที่นี่เหรอคะ""ใช่ ท่านจะได้อยู่ใกล้ลูกสาวไง""ขอบคุณมากนะคะ""ขอบคุณทำไมล่ะนั่นก็พ่อตาผมนะ""ฉันรักคุณนะคะ""หือ.. เดี๋ยวนะ" เขายังไม่ได้ตั้งตัวเลย"คุณไม่อยากให้ฉันบอกรักเหรอ""ไม่ใช่แบบนั้นคุณจะไม่ให้ผมได้ตั้งตัวหน่อยหรือ""นึกว่าอะไรเสียอีก" เขากำลังจะลุกขึ้นแต่ไอเดียเดินเข้าไปแล้วดันร่างของเขาให้นั่งลงก่อนที่เธอจะวางสะโพกลงกับตัก มือเรียวโอบรัดต้นคอแกร่งไว้ก่อนที่จะแนบริมฝีปากลง "อืม" ทีแรกคิดว่าจะจุ๊บแก้มแต่อีกฝ่ายดันหันหน้ามารับริมฝีปากของเธอก่อน"น่ารักจัง" ชายหนุ่มขยับริมฝีปากออกมาเลยชมก่อนที่จะเปลี่ยนจากจุ๊บเป็นจูบ..ไอเดียปล่อยให้เขาจูบจนพอใจ ใครจะเข้ามาเห็นก็ช่างปะไรนี่ห้องสามีของเธอ"พอแล้วเหรอคะ" เห็นอีกฝ่ายถอนจูบออก"เดี๋ยวคุณก็เข้าห้องเรียนสายหรอก""ถ้างั้นไอเดียกลับห้องก่อนนะคะ""เดี๋ยวก่อนสิผมจะไปส่ง" ชายหนุ่มหยิบเอาโทรศัพท์แล้วเดินตามเธอออกมา จนมาถึงอาคารเรียนไอเดียก็เห็นว่าตอนนี้อาคารเรียนกำลังก่อสร้างอะไรไม่รู้"เขาทำอะไรกันคะ""อาทิตย์หน้าก็คงใช้งานได้แล้ว""แล้วมันคืออะไรล่ะคะ?" หญิงสาวหันไปมองดูสิ่งก

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 91

    "เมื่อกี้นี้ลูกเขยว่าอะไรนะ""ก็ตามที่ผมพูดนั่นแหละครับ ผมจะให้เงินเท่าที่คุณแม่ต้องการ และผมจะหาที่อยู่ใหม่ให้คุณแม่ด้วย""แน่ใจนะว่าให้เท่าที่แม่ต้องการ""คุณแม่บอกมาได้เลยครับว่าต้องการเท่าไร"" 10 ล้านบาท""แม่!""ตกลงครับ""คุณ..""ถือว่าเงินนี้ผมให้ท่านสำหรับที่ท่านเลี้ยงดูคุณมา""เลี้ยงดูหมายความว่ายังไง" นางได้ยินคำพูดนี้เลยถาม"ฉันรู้ความจริงแล้วว่าคุณไม่ใช่แม่แท้ๆ ของฉัน""ไอเดีย.." นางดูตกใจที่ลูกสาวรู้ความจริงแต่ก็ปรับสีหน้าได้ไวมาก "ไม่ใช่แม่แท้ๆ แต่ฉันก็เลี้ยงดูเธอมา""เพราะแบบนี้ไงครับผมถึงจะตอบแทนบุญคุณที่คุณเลี้ยงดูคนรักของผมมา""ดี! อย่าลืมล่ะเงินสด 10 ล้านและที่อยู่ใหม่""อะไรนะ!" ชัยนาทเดินกลับมาได้ยินคำพูดนี้ของภรรยาพอดี "มันจะมากไปแล้วนะ""มากยังไง กว่าฉันจะเลี้ยงมันมาโตได้ขนาดนี้""เธอแน่ใจนะว่าเธอเป็นคนเลี้ยง""แกเป็นผัวฉัน ก็เท่ากับฉันเลี้ยงเหมือนกันแหละ""มันไม่มากหรอกครับผมให้ได้ และคุณแม่สัญญาว่าจะเซ็นใบหย่าให้คุณพ่อ ถ้าพ่ออยากจะหย่าก็หย่าได้เลยนะครับ""ไปหย่ากันวันนี้เลย" ประโยคนี้แม่เป็นคนพูด เพราะไม่เคยพิศวาสผู้ชายคนนี้เลย มีสิ่งเดียวที่ยังอยู่ก็คือเงิน

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 90

    "คุณเล่าเรื่องพวกนั้นให้ฉันฟังได้ไหมคะ" เธอขยับกายเข้าไปใกล้​ แล้วก็แนบใบหน้าลงกับแผ่นอกของเขาที่นั่งพิงหมอนอยู่บนเตียงนอน"เรื่องนี้คุณตาขอจัดการเอง" ท่านอยากให้เจ้าวายุมีเวลาดูแลเมียกับลูกให้มาก และอีกอย่างที่ท่านจัดการเรื่องนี้เองเพราะไม่อยากให้พวกนั้นลอยนวล ถึงแม้ว่าจะรู้จักกันตั้งแต่สร้างบ้านหลังนี้มา แต่ท่านก็ไม่คิดจะปล่อยไป"แล้วอีกสองคนล่ะคะ" เป็นอีกเรื่องที่ไอเดียสงสัย เพราะไม่เห็นทั้งสามคนมาเรียน"เจอข้อหาไม่ต่างกัน เพราะถือว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด""หรือคะ..""คุณไม่ต้องคิดมากนะ ใครทำอะไรก็ได้แบบนั้น""ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันกับออมสินไปทำอะไรให้พวกนั้นไม่ชอบนักหนา ตั้งแต่เข้าเรียนแล้ว""ต่อไปนี้ไม่มีใครมาทำอะไรคุณได้แล้วนะ""แล้วเรื่องเรียนล่ะคะ ฉันยังคงจะเรียนได้อีกไหม" เธอกลัวว่าถ้าท้องโตมากกว่านี้จะถูกสั่งห้าม เดี๋ยวก็เสียชื่อมหาวิทยาลัย"เรื่องนั้นมันแล้วแต่คุณ ถ้าคุณอยากจะเรียนก็เรียนไป""ฉันเรียนได้จริงเหรอคะ""เรียนได้สิ​ แต่เวลาเดินคุณต้องระวังๆ​ หน่อย""ฉันสัญญาว่าจะระวังค่ะ คุณตาไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ" คำถามนี้ออกจากปากของไอเดีย เจ้าวายุมองหน้าเธอจนอีกฝ่ายสงสัยว่าเขามองทำไม "

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 82

    "นั่งก่อนสิ" ท่านเจ้าคุณบอกให้ทุกคนที่เดินตามเข้ามานั่งทุกคนนั่งลงทั้งหมดแล้วเหลือแค่ไอเดีย"หนูก็นั่งสิ""นั่งได้เหรอคะ" ที่ถามแบบนี้เพราะในสายตาทุกคนคงคิดว่าเธอเป็นคนผิด"ฉันยังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันจะพูดไม่ได้หรอกว่าใครผิดใครถูก""แต่คุณปู่คะ คุณปู่ก็เห็นแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น" เชอรี่รีบอ

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 3

    "จะไปไหนเหรอที่รัก" ชายหนุ่มกระซิบพูดใกล้จนหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักรู้สึกขนลุกซู่ แต่พอเธอจะลุกขึ้นก็ถูกมือของเขารัดไว้แน่นเลยเพื่อนอีกสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่ได้แต่กรอกตามองกัน ไม่คิดว่าเหยื่อจะมาติดกับมันเองแบบนี้ง่ายเกินไปไหมเนี่ย"ดื่มสิ" ขุนรามทำลายความเงียบในกลุ่มเพื่อน โดยการยกเหล้ายื่นไปชนแ

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 2

    "ถ้างั้นฉันว่าเราไปนั่งโต๊ะนั้นกันดีกว่า" "โต๊ะนั้นมันไกลไป" ออมสินพูดหยุดการ์ตูนและไอเดียที่กำลังจะเดินไปนั่งโต๊ะมุมด้านในไว้ก่อน"ออมสินอย่าบอกนะว่าเธอจะเล่นบ้าๆ เหมือนที่ยัยเมญ่าท้ามา""ฉันก็ว่ามันก็น่าสนุกดีนะ แต่เรามาตกลงกันหน่อย" ว่าแล้วออมสินก็เดินนำหน้าเพื่อนไปนั่งลงโต๊ะที่คิดว่าใกล้คนกลุ่

  • เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]   บทที่ 1

    "คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก"เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน เพื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก"คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ""ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง"เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status