เมียแต่งที่ไร้รัก

เมียแต่งที่ไร้รัก

last updateÚltima actualización : 2025-09-22
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
60Capítulos
590vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

อัยยา...หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับ....ปรินท์....เพื่อใช้หนี้บุญคุณ เธอไม่เหลือทางเลือกแม้แต่ทางเดียวเพราะคำว่า ""บุญคุณของผู้มีพระคุณ"" ค้ำคอ

Ver más

Capítulo 1

Ep.1 คิดผิด

Namaku Vanda Alfian. Aku dikenal sebagai gadis yang paling cantik dan polos di sekolah.

Akan tetapi, yang tidak sejalan dengan wajahku yang tampak lugu, tetapi menggoda ini adalah fakta bahwa aku memiliki jiwa yang liar.

Entah sejak kapan, aku menjadi sangat sensitif. Dari waktu ke waktu, aku akan terjerat dalam gairah. Sentuhan sekecil apa pun, dalam sekejap akan berubah menjadi sensasi kenikmatan, layaknya aliran listrik yang menyengat tubuhku.

Diam-diam aku pernah pergi menemui dokter. Mereka mengatakan bahwa ini adalah kecanduan seks.

Aku pun mulai belajar untuk memuaskan diriku sendiri, mulai dari sentuhan jari hingga menggunakan mainan pijat. Awalnya, hal itu sempat meredakan gejala yang kualami.

Namun, hal tersebut hanya melegakan sesaat, tetapi berakibat fatal.

Tak lama kemudian, tubuhku mulai merasa tidak puas dengan hal itu saja. Hari-hari yang kuhabiskan untuk memuaskan diri sendiri itu tampaknya tidak membuahkan hasil apa pun, selain membuat tubuhku menjadi jauh lebih sensitif dari sebelumnya.

Belakangan, keadaannya malah makin parah.

Saat berjalan di luar, tatapan orang saja sudah cukup untuk membuat sekujur tubuhku terasa lemas.

Keadaanku bahkan sudah mencapai titik di mana aku harus membawa dua celana dalam cadangan di dalam tas untuk diganti sewaktu-waktu. Jika tidak, aku akan mempermalukan diriku sendiri.

Di hari Jumat sore setelah pulang sekolah, bus sangat ramai dan penuh sesak.

Setelah bersusah payah, akhirnya aku bisa menemukan satu sudut kecil di dekat jendela.

Namun, baru saja bisa berdiri dengan stabil, aku merasakan sebuah tangan besar yang kasar dan panas menempel di bokongku, lalu meremas dengan kuat daging bokongku yang lembut dan kenyal.

'Pelecehan di bus!'

Aku tersentak. Hampir setiap gadis cantik yang berdesakan di bus atau kereta pernah bertemu dengan pelaku pelecehan.

Terlebih bagi orang sepertiku, yang meski masih sangat muda, memiliki pertumbuhan tubuh yang menyaingi wanita dewasa. Jelas, aku bukanlah pengecualian.

Apalagi, hari ini aku mengenakan rok pendek model JK. Hanya dengan sedikit membungkuk saja, bagian privasiku yang terbungkus celana dalam thong hitam akan terlihat. Hal tersebut menjadikanku jenis wanita menggoda yang paling disukai oleh para bajingan di bus untuk dijadikan sasaran.

Hampir 100%, aku pasti akan jadi sasaran mereka.

Namun, saat aku sedikit menoleh dan mengintip ke belakang karena penasaran, wajahku langsung menjadi merah padam.

Dalam mimpi sekalipun, aku tidak pernah menyangka bahwa pria yang sedang meraba-raba bokongku dengan semena-mena ini adalah Andre Pranata, guru matematikaku yang baru saja mengajar di depan kelas tadi.

Yang lebih mengejutkan lagi, dia sepertinya tidak mengenaliku karena aku memakai masker. Dia mengira aku adalah salah satu dari gadis pendiam dan pemalu yang tidak akan berani melawan meskipun dilecehkan.

Saat ini, Pak Andre yang berada di belakangku tampak sangat rapi dengan kemeja putih, celana kain hitam dan sepatu kulit. Dengan tubuhnya yang tinggi besar mencapai 185 sentimeter, dia mengurung seluruh tubuhku di sudut jendela, membuat orang-orang di sekitar tidak menyadari adanya keanehan.

Di bawah desakan dan gesekannya yang semena-mena, aku hanya bisa menundukkan kepala dengan wajah memerah dan menunggingkan bokongku. Aku pun makin merenggangkan kedua kakiku, sementara kedua tanganku berusaha keras bertumpu pada jendela agar bisa menjaga keseimbangan tubuhku.

Posisi yang memalukan ini tanpa sengaja justru makin memudahkan Pak Andre untuk meremas bokongku.

Melihatku memasang posisi seperti itu, wajah Pak Andre menunjukkan ekspresi terkejut karena senang. Tangannya menjadi makin kuat dan kasar saat meremas daging bokongku.

Aku menggertakkan gigi kuat-kuat, berusaha sekuat tenaga menjepit belahan bokongku dan mengencangkan setiap otot di tubuhku. Aku mencoba melawan rasa lemas dan sensasi kesemutan yang merasuk hingga ke sumsum tulang itu.

Aku sangat takut jika diriku sampai mengeluarkan desahan yang memalukan.

Apa yang harus kulakukan? Haruskah aku menoleh ke belakang?

Akan tetapi, tangan besar Pak Andre sedang bergerilya di bokongku. Jika kami saling mengenali sekarang, rasanya akan sangat canggung!

Haruskah aku berpura-pura tidak tahu saja?

Aku merasa bimbang. Sekarang hanya ada dua pilihan, menoleh untuk menunjukkan siapa diriku, atau terpaksa menahannya.

Awalnya, aku sudah bersiap untuk menguatkan hati dan berbalik agar dia mengenaliku. Namun, saat Pak Andre dengan lembut mulai menyelipkan jarinya ke celah di antara kedua kakiku, tubuhku secara naluriah justru memilih opsi yang kedua.

Lantaran seakan pemanasan sudah berakhir, Pak Andre benar-benar langsung menyusupkan jarinya ke dalam sana.

Ugh ….

Meski terhalang celana dalam, sentuhan yang datang tiba-tiba itu tetap membuat tubuhku dalam sekejap bereaksi dengan hebatnya.

Detik berikutnya, Pak Andre menyusup sedikit lebih dalam. Sensitivitasku langsung meledak merespons gerakannya. Seketika itu juga, aliran panas menyembur keluar.

Pipiku langsung terasa panas membara.

Astaga, aku benar-benar terlalu haus akan sentuhan. Bagaimana bisa secepat ini ….

Tak lama kemudian, melalui telapak tangannya, Pak Andre juga menyadari perubahan memalukan yang terjadi padaku. Dia mendengus dan tertawa dengan penuh kemenangan. Kemudian, dengan satu tangan, Pak Andre menyingkap rok pendekku hingga ke pinggang, sementara tangan lainnya menarik celana dalam thong-ku sepenuhnya dan langsung menyusup ke dalam, tanpa penghalang apa pun ….
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
60 Capítulos
Ep.1 คิดผิด
บ้านไพศาลทรัพย์""ถ้าพ่อคิดว่าการที่บังคับให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อหามา แล้วจะหยุดผมได้ พ่อคิดผิดครับ"" ปรินทร์วางช้อนกินข้าวในมือก่อนที่จะลุกออกจากโต๊ะกินข้าวไป มื้อเช้าสุดแสนอร่อยที่ป้าอ่อนจัดเตรียมเอาไว้ให้คุณชายคนโปรดยังไม่ได้ถูกตักเข้าปากสักคำ เพราะมีเรื่องให้ต้องผิดใจกับผู้เป็นพ่อเสียก่อน........ ""พี่อ่อนเก็บเลย"" ""แต่คุณเมฆยังไม่ได้ทานเลยนะคะ"" ""ผมทานไม่ลงล่ะ"" ""อย่าว่าพี่ยุ่งเรื่องเจ้านายเลยนะคะ พี่คิดว่าคุณเมฆควรจะให้อิสระกับคุณปรินทร์ค่ะ"" ""เพราะว่าผมให้อิสระกับคุณปรินทร์ของพี่ไงครับ มันถึงได้ไปคว้าเอาลูกสาวของไอ้อำนาจมาเป็นเมีย""ป้าอ่อนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ เพื่อที่จะไม่ให้คนเป็นเจ้านายเห็น...... ""พี่อ่อนก็รู้ว่าแม่ไอ้กรณ์ตายเพราะอะไร ถึงแม้ว่าวันนี้ไอ้อำนาจมันจะไปนอนอยู่ในคุก แต่ผมก็ไม่มีทางที่จะให้ไอ้กรณ์ไปคว้าลูกมันมาทำเมีย หรือเข้ามาอยู่ในตระกูลผมแน่นอน"" ""แต่เรื่องนี้ คุณกรณ์ไม่เคยรู้นะคะ""ป้าอ่อนพูดขึ้นก่อนที่จะมองไปที่รูปของคุณหญิงวารินที่แขวนอยู่กลางบ้าน.....เหตุการณ์เมื่อ 12 ปีที่แล้ว ""คุณรินคะพี่ว่าให้พี่ไปซื้อให้เองที่ห้
Leer más
Ep.2 บุญคุณ
โรงพยาบาล เคร้งง!!เสียงแก้วและข้าวของหลายอย่างลอยกระทบพื้นแตกละเอียด ทำเอาคนตัวน้อยในชุดนักศึกษาเกือบหลบไม่ทัน ตอนนี้แม่เลี้ยงเธอกำลังโกรธที่เธอมาส่งของกินช้า..... ""แม่คะพอแล้วค่ะ เดี๋ยวพยาบาลเค้าว่าเอาค่ะ"" ""ทำไม กูมีปัญญาจ่าย ใครจะทำไม แกถามตัวเองเถอะว่านี่มันกี่โมง กูรอกินข้าวตั้งแต่เที่ยงจนตอนนี้บ่ายโมงครึ่งมัวไปทำอะไรอยู่"" ""หนูไปส่งของให้ลูกค้ามาค่ะแม่แล้ววันนี้รถก็ติดมากๆ หนูรีบที่สุดแล้วค่ะ"" ""ถ้ารีบแล้วมันได้แค่นี้ก็ไปตายซะ เชื่องช้า น่าลำคาญ"" ""หนูขอโทษค่ะ เดี๋ยวหนูไปใส่จานให้นะคะ"" ไม่มีคำตอบออกจากปากของคนเป็นแม่เลี้ยงที่นอนอยู่บนเตียงมีเพียงสายตาเกลียดชังที่ไม่มีความห่วงใย หรือความรักอยู่ในนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว...... ที่เธอยังต้องทนอยู่ที่นี่ เพราะเธอต้องเรียนให้จบแล้วใช้หนี้ค่ารักษาพ่อที่แม่เลี้ยงจ่ายไป เธอสามารถไปจากที่นี่ได้ในตอนนี้ แต่นั่นเป็นสิ่งที่เธอเลือกที่จะไม่ทำ เพราะตั้งแต่แม่ทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ชีวิตของเธอก็ได้แม่เลี้ยงที่ส่งเสียเลี้ยงดูแม่ว่าจะไม่มีความรัก ความห่วงใยก็ตาม ที่พ่อใช้ชีวิตอยู่ต่อได้นานมากขึ้นจากโรคร้ายก็เพราะเงินของเเม้เลี้ยงพิมพา เ
Leer más
Ep.3 เขี่ยทิ้ง
""ตามมาดิ๊ไอ้กรณ์ ยืนเอาอะไร"" ""เอ้าไอ้นี่ กูไม่อยากมาที่นี่ก็บังคับกูมา"" ""มาเที่ยวบ้างเถอะ มึงจะเครียดอะไรนักหนาวะ"" ""กูไม่อยากทะเลาะกับเบลมึงก็รู้ ที่กูมาเพราะวันนี้เป็นวันเกิดมึง ร้านอาหารที่กูจะพาไปมึงก็ไม่ไป แต่พามาที่นี่อะนะ ไอ้เวร"" ""เมื่อกี้มึงเพิ่งพูดว่าวันนี้วันเกิดกูถูกมั๊ย เพราะฉะนั้นกูจะไปฉลองที่ไหนก็ต้องตามใจกูจบมั้ย"" ""เออ ครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายนะไอ้เวฟ กูจะไม่ทำอะไรแบบนี้แล้วกูไม่อยากทะเลาะกับเบล"" ""เออหน่าาา ไปๆห้อง V กูจองไว้ เดี๋ยวพวกไอ้ดรีมตามมาดึกๆ"" ""กกเมียเข้านอนกันอยู่มั้งไอ้พวกเชี่ย"" ""แหม่มึงไม่ต้องกก แต่มึงหนีน้องเบลมา""ปกรณ์มองหน้าเพื่อนก่อนจะเดินตามเพื่อนขึ้นไปชั้น 2 ของร้านที่ถูกกั้นโซนเอาไว้ต่างหาก ภายในห้องเปิดประตูออกมาถูกจัดไว้ด้วยไฟสลัวที่มองอย่างไงก็ไม่ต่างจากห้องเชือดที่เคยเห็นตามในหนัง...... ""มึงยืนทำไรไอ้กรณ์"" ""กูก็ยืนดูภายในห้อง มึงเห็นแล้วถามทำไม"" ""เอ้า ดูเพื่อ โน่นนน มาแล้วกูอุสาห์เลือกมาให้มึงเองกับมือ"" ปกรณ์หันไปมองหน้าประตูที่มีผู้หญิงสองคนเดินเข้ามา 1 คนที่ตนเองคุ้นหน้า เพราะเมื่อกลางวันแม่สาวน้อยคนนี้เพิ่งป
Leer más
Ep.4 ขาย
เวลา 02:32 น. อัยวายืนรอรถอยู่หน้าบาร์เพื่อที่จะกลับบ้านเหมือนทุกวัน แต่วันนี้กลับไม่มีรถจอดเพื่อที่จะรับเธอเป็นผู้โดยสารสักคัน ทำให้ปกรณ์ที่แอบจอดรถมองอยู่อีกฝั่งรู้สึกพอใจ เพราะเค้าคิดแผนอะไรสนุกๆ ที่จะแกล้งเธอออก รถยนต์สีดำคันหรูขับมาจอดอยู่ตรงหน้าก่อนจะลดกระจกลง....... ""ขึ้นรถ ฉันจะไปส่ง"" ""คะ"" ""อ้าวอยู่ๆ ก็ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องซะงั้น"" ""เดี๋ยววาเรียกรถกลับเองค่ะ ตอนนี้ดึกมากๆแล้ว วาไม่รบกวนดีกว่า"" ""แต่ฉันเห็นเธอยืนโบกมาจะชั่วโมงล่ะ อันไม่ได้อยากมาแอบดูนะ แต่ฉันกลัวไอ้หมอนั่นมันย้อนกลับมาฉุดเธอไปฆ่าทิ้ง แล้วอีกอย่างเมื่อกี้เธอก็เพิ่งบอกเองว่าตอนนี้มันดึกแล้ว"" ""เอ่อแต่ว่า"" ""ขึ้นรถมาฉันจะไปส่ง""อัยวาทอดสายตาไปที่ถนน ก่อนที่จะยอมขึ้นรถไปกับคนแปลกหน้าเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่มีแท็กซี่ผ่านมาแล้ว การก้าวขึ้นรถมาของอันวาทำให้ปกรณ์แอบยิ้มในใจเพราะเค้าอยากทำความรู้จักกับเธอที่เป็นสิ่งใหม่ๆ เพราะดูๆไปแล้ว เธอเองก็เหมาะกับการเป็นของเล่นแก้เบื่อของเค้าไม่น้อย........ ""นั่งเงียบไม่พูดแล้วผมจะรู้มั้ยว่าบ้านคุณอยู่ไหน"" ""บ้านวาอยู่ xxx ค่ะ จอดแค่หน้าปากซอยก็ได้ค่ะ เดี๋ย
Leer más
Ep.5 เมียพ่อ
บ้านปกรณ์ ""พี่อ่อน พี่อ่อนครับ"" ""คะ มาแล้วค่ะ"" ""เดี๋ยวพี่อ่อนช่วยให้เด็กจัดห้องให้หนูอัยสักห้องนะครับ หนูอัยจะมาอยู่ที่นี่ในฐานะลูกชายเพื่อนสนิท ที่เป็นหลานของผม"" ""ได้ค่ะคุณเมฆ"" ""อัยวา คนนี้ป้าอ่อนนะลูกเป็นคนในบ้านนี้ เป็นเหมือนพี่สาวลุงคนนึง"" ""สวัสดีค่ะป้าอ่อน ให้หนูไปช่วยนะคะ"" ""ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เดี๋ยวป้าให้เด็กในบ้านจัดการให้"" ""แต่ว่า....."" ""ลุงว่าหนูอัยวานี่ดีกว่า ลุงมีเรื่องจะคุยด้วย"" ""ค่ะคุณลุง""ห้องนั่งเล่น""พ่อของหนูให้ลุงไปพาหนูออกจากพิมพา ตามจดหมายนี้ที่ถูกส่งมาหาลุงก่อนพ่อจะเสีย 1 อาทิตย์ ลุงขอโทษที่ลุงไปช้า ลุงไปดูงานต่างประเทศมา 4 เดือน แล้วงานที่โรงงานใหม่ก็ยุ่งๆ เลยเพิ่งได้ไปรับหนูมา"" ""ไม่เป็นไรเลยค่ะลุงเมฆ แค่ลุงเข้ามาช่วยหนูแค่นี้หนูก็ดีใจมากๆ เลยค่ะ หนูขอบคุณลุงมากๆเลยนะคะ ถ้าลุงเมฆมีอะไรให้หนูช่วยหรือตอบแทนบอกหนูได้เลยนะคะ หนูยินดีที่จะทำค่ะ"" ""งั้นลุงไม่อ้อมค้อมแล้วนะ คือว่าลุงอยากได้หนูอัยมาเป็นลูกสะใภ้ของลุง ถ้าให้พูดตามตรงลุงเห็นหนูมาตั้งแต่คลอด เห็นหนูมาในทุกการเติบโต หนูเหมาะมากที่สุดแล้วอัยวา เป็นลูกสาวไม่ได้ ช่วยมาเป็นลูก
Leer más
Ep.6
เช้าวันต่อมา ""ป้าอ่อนครับ ตามตากรณ์ให้ผมหน่อย ผมมีเรื่องจะคุยกับมัน"" ""คะ ค่ะเดี๋ยวป้าไปเรียกให้นะคะ""ป้าอ่อนเดินขึ้นชั้นสอง ก่อนที่จะยืนเคาะประตูอยู่เกือบนาที แต่คนที่เปิดออกมากลับไม่ใช่ปกรณ์...... ""คะ....คุณเบลล์"" ""ค่ะป้า เบล์ลเอง ป้าตกใจอะไรคะ"" ""เปล่าค่ะ ช่วยแจ้งคุณปกรณ์ทีนะคะว่าคุณพ่อรอทานข้าว มีธุระจะคุยด้วย"" ""ค่ะป้า""ป้าอ่อนรับรู้ได้ถึงสงครามกลางโต๊ะอาหาร คงเป็นอีกวันที่อาหารจะไม่ถูกรับประทานแน่ๆ ""หนูวากินเยอะๆนะลูก อยากกินอะไรแบบไหนแจ้งป้าอ่อนได้เลยนะ ดูสิ้หลานลุงผมจนมีแต่กระดูกแล้ว"" ""มีอะไรครับ เรียกผมแต่เช้าเลย วันนี้วันหยุด ผมจะพักผ่อน""ปกรณ์เดินลงมาพร้อมกับเเฟนสาว โดยมีท่าทีที่ไม่พอใจคนเป็นพ่ออย่างเห็นได้ชัด....... ""สวัสดีค่ะคุณพ่อ"" ""เรียกฉันว่าลุงดีกว่า ฉันมีลูกชายคนเดียว แล้วฉันเคยบอกแกใช่มั้ยไอ้กรณ์ว่าห้ามพาใครเข้าบ้านโดยที่ฉันไม่อนุญาต"" ""ทำไมครับ ในเมื่อพ่อเองก็พาผู้หญิงเข้าบ้าน พ่อยังไม่เห็นปรึกษาผมสักคำ ว่าจะมีแม่เลี้ยงให้ผม"" ""ในสมองแกมันคงมีแต่เรื่องแบบนี้สินะ ถึงได้คอยแต่จะคิดว่าฉันจะทำเหมือนที่แกทำ หนูอันวาไม่ได้มาเป็นแม่เลี้ยงแก แ
Leer más
Ep.7
2 อาทิตย์ต่อมาหลังอาหารเช้าสวนด้านหลังบ้านไพศาลทรัพย์ถูกจัดแต่งไว้อย่างสวยงาม ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา พื้นสนามหญ้าเรียบสนิท แต่สำหรับอัยวา มันให้ความรู้สึกเหมือนพื้นที่กักความรู้สึกมากกว่า....เธอนั่งอยู่ที่ม้านั่งใต้ต้นปีบ หยิบสมุดโน้ตขึ้นมาเขียนบางอย่าง — บางทีอาจเป็นคำพูดที่อยากจะพูดกับใครสักคน แต่ไม่สามารถพูดออกไปได้เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้น เธอเงยหน้าขึ้น เห็น “คุณเมฆ” เดินถือแก้วกาแฟเข้ามา“นอนไม่ค่อยหลับเหรอหนูอัย” “ค่ะ..หนูคง...ยังไม่ชินกับสถานที่ใหม่”“ไม่แปลกหรอก อยู่ในที่ที่พ่อลูกทะเลาะกันบ่อยๆ ใจมันก็ไม่สงบเป็นธรรมดา ทำตัวให้ชินเถอะลูกเพราะต่อไปบ้านนี้หนูก็ต้องเข้ามาเป็นสะใภ้”น้ำเสียงของคุณเมฆเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอบอุ่น ต่างจากคำพูดเยียบเย็นของกรณ์ริบลับ“ขอบคุณค่ะคุณลุง” อัยวาตอบ พลางหลบตา“เมื่อคืน...กรณ์พูดอะไรแรงไปหรือเปล่า?” เขาถามนิ่ง ๆ“หนูเข้าใจค่ะ...เขาคงยังไม่ไว้ใจหนู ที่อยู่ๆก็เข้ามา” “ไม่ไว้ใจ? หรือไม่อยากยอมรับ?” เมฆพูดเหมือนพึมพำกับตัวเอง แต่พอเห็นสายตาอัยวา เขาก็ยิ้มบาง ๆ “เอาเถอะ ไม่ต้องกังวล ยังไงลุงก็อยู่ข้างหนูเสมอ จำไว้นะ”อัยวาเม้มปากแน่น…เธอรู้สึกอบ
Leer más
Ep.8
แสงแดดยามสายเล็ดลอดผ่านม่านโปร่งในห้องนอนของอัยวา เธอลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ รู้สึกเหมือนเมื่อคืนฝันถึงเสียงฝีเท้าของใครบางคน เสียงนั้นหนักแน่น มั่นคง แต่แฝงด้วยความอบอุ่นแปลกประหลาด เหมือนเสียงของคุณเมฆ…เธอสะบัดศีรษะไล่ความคิด ก่อนลุกจากเตียง ออกไปเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยความหวังจาง ๆ ว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายกว่านี้อีกทว่าเมื่อเดินลงมายังห้องอาหาร กลับพบกับความเงียบงัน กรณ์นั่งอ่านเอกสารอยู่ เขาไม่ได้มองเธอแม้แต่นิด แต่กลับเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบเย็นชาที่เธอเริ่มชินเสียแล้ว"กินข้าวเสร็จแล้วก็เก็บให้เรียบร้อย อย่าทำบ้านคนอื่นรกอีก"อัยวาพยักหน้า รับคำอย่างไม่กล้าสบตา เธอหันหลังไปหยิบผ้าเช็ดโต๊ะ ก่อนจะเริ่มเก็บจานชามอย่างเงียบ ๆ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอเบาและระวังเหมือนคนไม่มีตัวตนเธออยากขอโทษ อยากอธิบาย อยากให้เขาเข้าใจว่าเธอไม่ได้อยากมาอยู่ที่นี่ ไม่ได้อยากเป็นภาระของใคร…แต่ก็ทำได้เพียงเก็บกลั้นหลังอาหารเช้า กรณ์ออกจากบ้านโดยไม่แม้แต่จะบอกลา ปล่อยให้ความเงียบกับกลิ่นกาแฟที่ยังอุ่นค้างอยู่บนโต๊ะเป็นพยานของช่องว่างที่กว้างขึ้นเรื่อย ๆบ่ายวันนั้น อัยวาไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านเบเกอรีตามปกติ ร้
Leer más
Ep.9
บรรยากาศในบ้านไพศาลทรัพย์ยังคงเยือกเย็นและหนักอึ้งเช่นเคย แม้ว่าแสงแดดยามเช้าจะลอดผ่านหน้าต่างห้องนั่งเล่น แต่ก็ไม่อาจไล่ความหนาวในใจของอัยวาได้เลยเธอตื่นเช้ากว่าใคร เตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อย หวังเพียงให้การอยู่ที่นี่ไม่เป็นภาระกับใคร ทว่าเมื่อเสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นหินอ่อนก็ดึงเธอให้หลุดจากภวังค์กรณ์เดินลงบันไดมาด้วยสีหน้าขรึมเช่นทุกวัน เขาไม่พูด ไม่มองแม้แต่จะทักทาย เขาเพียงแค่หยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาชิม แล้วก็วางลงอย่างเฉยชา"จืด...ทำไมมันถึงจืดแบบนี้ ทุกอย่างที่เธอทำ มันดูไม่มีชีวิตชีวาเหมือนคนทำนั่นแหละ"อัยวายืนนิ่ง เธอไม่ได้ตอบโต้ ไม่ได้อธิบาย แม้ในใจจะรู้สึกชาไปทั้งอก เธอแค่ก้มหน้ารับคำตำหนิ เหมือนเป็นเรื่องปกติเสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้น ก่อนที่เสียงรองเท้าส้นสูงจะดังใกล้เข้ามา"คุณกรณ์คะ\~ ขอโทษที่มาบ้านแต่เช้าเลยนะคะ เบลเอาครัวซองต์ที่คุณชอบมาฝากด้วยค่ะ"เสียงหวานจัดของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น พร้อมร่างสูงในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสด เบล แฟนของกรณ์ เดินเข้ามาในบ้านอย่างถือสิทธิ์เต็มที่ เธอมองอัยวาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มเหยียดเล็กน้อย"อุ๊ย! ยังอยู่บ้านนี้อีกเหรอคะ? คิดว่า
Leer más
Ep.10
เช้าวันรุ่งขึ้น กรณ์ออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด เบลไม่ได้กลับบ่านตัวเอง แต่ค้างคืนอย่างที่เธอเคยทำอยู่บ่อยครั้งหลังคุณเมฆไม่อยู่บ้าน ทิ้งไว้เพียงอัยวาผู้เป็นเงาเงียบในบ้านหลังใหญ่หน้าที่ในทุกวันของอัยวาคือตื่นเช้า กวาดบ้าน ถูพื้น และเตรียมอาหารเช้าช่วยป้าอ่อน ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน“ใครมาแต่เช้านะ?” ป้าอ่อนพึมพำ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างของหญิงวัยกลางคนผู้แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์หรู หน้าตาแต่งจัดจ้านก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกระเป๋าถือราคาแพงและท่าทางสูงส่งอย่างยิ่ง“คุณพิมพ์พา?” ป้าอ่อนตกใจอัยวาหยุดกวาดพื้นทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น เสียงในอดีตแทรกเข้ามาในหัวใจทันที เสียงตะคอก เสียงดูถูก เสียงคำสั่งที่ไม่มีวันลืม“แม่...” เธอพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบา พิมพ์พาก้าวเข้ามาในบ้านโดยไม่รอคำเชิญ ท่าทางถือดี เธอกวาดตามองบ้านหลังโตอย่างดูแคลน ก่อนหันมาสบตาอัยวา“ทำไม? คิดว่าจะหนีพ้นฉันเหรอ? คิดว่ามาเกาะบ้านคนอื่นแล้วจะลืมหน้าที่ที่มีต่อฉันได้หรือไง?”“ฉัน...ไม่ได้หนี...” อัยวาพยายามพูดด้วยเสียงที่มั่นคง แม้หัวใจจะสั่นระรัว“ถ้าไม่ได้หนี ก็กลับไปท
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status