เมียแต่งที่ไร้รัก

เมียแต่งที่ไร้รัก

last updateLast Updated : 2025-09-22
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
951views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อัยยา...หญิงสาวที่ต้องแต่งงานกับ....ปรินท์....เพื่อใช้หนี้บุญคุณ เธอไม่เหลือทางเลือกแม้แต่ทางเดียวเพราะคำว่า ""บุญคุณของผู้มีพระคุณ"" ค้ำคอ

View More

Chapter 1

Ep.1 คิดผิด

“Hen…..ry….. Henry, why…..have….you done this to….me?” Roseline managed to ask while clutching her chest. Her voice quivered with a mix of disbelief, betrayal, and heartache as she struggled to comprehend the pain inflicted by Henry's action. The weight of betrayal pressed down on her, causing a surge of agony to course through her body. Her face completely turned pale and her pupils locked tightly as she stared at the man who had just stabbed her with a dagger.

She could never imagine that she could be stabbed by the man she loved and trusted the most after all these years they've been together and today of all days that was their special day.

Where have things gone wrong? This wasn't how she imagined her blissful life to be with the man she loved.

**********

A few minutes earlier.

A wedding anniversary was being held on a luxurious cruise ship. The entire ship was decorated with fancy lightning and different kinds of ribbons and flowers. The guests dressed in expensive attires sat down on the chairs, all smiles as they happily wined and dined.

What's more romantic than having a joyful and dignified wedding anniversary for two young couples by the beautiful sea?

It was almost past midnight and since the necessary event for the anniversary had commenced in the morning the entire concept of the party had changed into a party in full swing.

The DJ was deafening enough to dominate the smooth and melodious sound of the waves of the sea, while the loud squeals and cheers from the partiers emanated delightful vibes all across the first floor of the cruise ship.

Most of the adult guests shook their heads in amusement as they watched the youngsters from different families turn into a different person from the once elegant and modest characters they always showed out.

A young woman holding a glass of white wine could be seen walking around the hall, thanking the remaining few guests that were still sitting in their seats. She was wearing a white, off-the-shoulder long dress with a little slit in the front, exposing a little bit of her beautiful long legs. Her dress perfectly hugged her curves revealing her sexy figure. She had beautiful black eyes fixated on the guests she was currently conversing with.

Although she doesn't have a drop-dead beautiful face that would make any man want to take a second look at her, her beauty was something everyone considered average. However, her captivating personality and charm were evident in the way she effortlessly commanded attention and engaged in meaningful conversations.

To them they always thought: So what if she isn't a beauty? She was blessed to have such a beautiful and sexy figure that even the most beautiful women don't have!

This woman who was slowly gaining attention from the lusty stares of most men in the hall was none other than Roseline Gray, the oldest daughter of the Gray family which was one of the richest families in California. She had been married to her lover and now husband, Henry Walker for four years and today they were celebrating their fourth year wedding anniversary.

“Haha, I never knew that Mrs. Walker was going to throw this kind of after party for young adults. They seem to be enjoying themselves." One of the guests that Roseline was greeting remarked with a smile on his face as he stared at the people dancing.

“I just thought of doing something different for us young adults to have some fun as well. I apologize if this has caused you any discomfort." Roseline replied in a modest and polite tone.

“Of course not. I'm quite glad to see that they have loosened up. We all know the amount of pressure adults put on youngsters nowadays to meet our expectations. You have just given them the opportunity to spread their wings and enjoy their time before they head back to their daily lives.” The guest replied. No form of animosity was found in his words as he was genuinely glad.

Roseline forced a smile on her face when she heard the old man's response. Of course, even though he found it a good thing, Roseline didn't. She couldn't help but secretly frown at how loud and ear-deafening the music was.

This wasn't how she had envisioned and planned the wedding anniversary to be. She had wanted a simple, elegant and modest wedding anniversary but her younger sister- Sophia Gray had begged her endlessly to throw an after party like this for youngsters after the whole ceremony was done because she had a lot of friends she had invited over. As a result, Roseline couldn't refuse her sister's request seeing how the girl had been persistently begging her for a week before the party. She had always doted on Sophia and wanted to give her everything she wanted so she willingly agreed to it. Aside from also wanting to please Sophia, she also gave it some thought and realized that Sophia is more socialized than her so it was only normal, beside even Henry and agreed to it as well.

At this rate, she still couldn't help but frown because she didn't know that this was how loud the entire after-party would be and given the fact that she wasn't the kind that appreciates loud stuff like this.

Speaking of that, she hadn't seen both her husband and younger sister for over thirty minutes now, and she was the only one who had been greeting the guest since when it was supposed to be both her and Henry doing this stuff.

‘Could those two be up to something again?’ Roseline thought to herself but then a sweet smile creeped up on her face. Earlier, before Henry disappeared from her side, he had told her that he had a big surprise waiting for her and both him and Sophia and her family had prepared it specially for her.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
Ep.1 คิดผิด
บ้านไพศาลทรัพย์""ถ้าพ่อคิดว่าการที่บังคับให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อหามา แล้วจะหยุดผมได้ พ่อคิดผิดครับ"" ปรินทร์วางช้อนกินข้าวในมือก่อนที่จะลุกออกจากโต๊ะกินข้าวไป มื้อเช้าสุดแสนอร่อยที่ป้าอ่อนจัดเตรียมเอาไว้ให้คุณชายคนโปรดยังไม่ได้ถูกตักเข้าปากสักคำ เพราะมีเรื่องให้ต้องผิดใจกับผู้เป็นพ่อเสียก่อน........ ""พี่อ่อนเก็บเลย"" ""แต่คุณเมฆยังไม่ได้ทานเลยนะคะ"" ""ผมทานไม่ลงล่ะ"" ""อย่าว่าพี่ยุ่งเรื่องเจ้านายเลยนะคะ พี่คิดว่าคุณเมฆควรจะให้อิสระกับคุณปรินทร์ค่ะ"" ""เพราะว่าผมให้อิสระกับคุณปรินทร์ของพี่ไงครับ มันถึงได้ไปคว้าเอาลูกสาวของไอ้อำนาจมาเป็นเมีย""ป้าอ่อนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ เพื่อที่จะไม่ให้คนเป็นเจ้านายเห็น...... ""พี่อ่อนก็รู้ว่าแม่ไอ้กรณ์ตายเพราะอะไร ถึงแม้ว่าวันนี้ไอ้อำนาจมันจะไปนอนอยู่ในคุก แต่ผมก็ไม่มีทางที่จะให้ไอ้กรณ์ไปคว้าลูกมันมาทำเมีย หรือเข้ามาอยู่ในตระกูลผมแน่นอน"" ""แต่เรื่องนี้ คุณกรณ์ไม่เคยรู้นะคะ""ป้าอ่อนพูดขึ้นก่อนที่จะมองไปที่รูปของคุณหญิงวารินที่แขวนอยู่กลางบ้าน.....เหตุการณ์เมื่อ 12 ปีที่แล้ว ""คุณรินคะพี่ว่าให้พี่ไปซื้อให้เองที่ห้
Read more
Ep.2 บุญคุณ
โรงพยาบาล เคร้งง!!เสียงแก้วและข้าวของหลายอย่างลอยกระทบพื้นแตกละเอียด ทำเอาคนตัวน้อยในชุดนักศึกษาเกือบหลบไม่ทัน ตอนนี้แม่เลี้ยงเธอกำลังโกรธที่เธอมาส่งของกินช้า..... ""แม่คะพอแล้วค่ะ เดี๋ยวพยาบาลเค้าว่าเอาค่ะ"" ""ทำไม กูมีปัญญาจ่าย ใครจะทำไม แกถามตัวเองเถอะว่านี่มันกี่โมง กูรอกินข้าวตั้งแต่เที่ยงจนตอนนี้บ่ายโมงครึ่งมัวไปทำอะไรอยู่"" ""หนูไปส่งของให้ลูกค้ามาค่ะแม่แล้ววันนี้รถก็ติดมากๆ หนูรีบที่สุดแล้วค่ะ"" ""ถ้ารีบแล้วมันได้แค่นี้ก็ไปตายซะ เชื่องช้า น่าลำคาญ"" ""หนูขอโทษค่ะ เดี๋ยวหนูไปใส่จานให้นะคะ"" ไม่มีคำตอบออกจากปากของคนเป็นแม่เลี้ยงที่นอนอยู่บนเตียงมีเพียงสายตาเกลียดชังที่ไม่มีความห่วงใย หรือความรักอยู่ในนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว...... ที่เธอยังต้องทนอยู่ที่นี่ เพราะเธอต้องเรียนให้จบแล้วใช้หนี้ค่ารักษาพ่อที่แม่เลี้ยงจ่ายไป เธอสามารถไปจากที่นี่ได้ในตอนนี้ แต่นั่นเป็นสิ่งที่เธอเลือกที่จะไม่ทำ เพราะตั้งแต่แม่ทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ชีวิตของเธอก็ได้แม่เลี้ยงที่ส่งเสียเลี้ยงดูแม่ว่าจะไม่มีความรัก ความห่วงใยก็ตาม ที่พ่อใช้ชีวิตอยู่ต่อได้นานมากขึ้นจากโรคร้ายก็เพราะเงินของเเม้เลี้ยงพิมพา เ
Read more
Ep.3 เขี่ยทิ้ง
""ตามมาดิ๊ไอ้กรณ์ ยืนเอาอะไร"" ""เอ้าไอ้นี่ กูไม่อยากมาที่นี่ก็บังคับกูมา"" ""มาเที่ยวบ้างเถอะ มึงจะเครียดอะไรนักหนาวะ"" ""กูไม่อยากทะเลาะกับเบลมึงก็รู้ ที่กูมาเพราะวันนี้เป็นวันเกิดมึง ร้านอาหารที่กูจะพาไปมึงก็ไม่ไป แต่พามาที่นี่อะนะ ไอ้เวร"" ""เมื่อกี้มึงเพิ่งพูดว่าวันนี้วันเกิดกูถูกมั๊ย เพราะฉะนั้นกูจะไปฉลองที่ไหนก็ต้องตามใจกูจบมั้ย"" ""เออ ครั้งเดียวและครั้งสุดท้ายนะไอ้เวฟ กูจะไม่ทำอะไรแบบนี้แล้วกูไม่อยากทะเลาะกับเบล"" ""เออหน่าาา ไปๆห้อง V กูจองไว้ เดี๋ยวพวกไอ้ดรีมตามมาดึกๆ"" ""กกเมียเข้านอนกันอยู่มั้งไอ้พวกเชี่ย"" ""แหม่มึงไม่ต้องกก แต่มึงหนีน้องเบลมา""ปกรณ์มองหน้าเพื่อนก่อนจะเดินตามเพื่อนขึ้นไปชั้น 2 ของร้านที่ถูกกั้นโซนเอาไว้ต่างหาก ภายในห้องเปิดประตูออกมาถูกจัดไว้ด้วยไฟสลัวที่มองอย่างไงก็ไม่ต่างจากห้องเชือดที่เคยเห็นตามในหนัง...... ""มึงยืนทำไรไอ้กรณ์"" ""กูก็ยืนดูภายในห้อง มึงเห็นแล้วถามทำไม"" ""เอ้า ดูเพื่อ โน่นนน มาแล้วกูอุสาห์เลือกมาให้มึงเองกับมือ"" ปกรณ์หันไปมองหน้าประตูที่มีผู้หญิงสองคนเดินเข้ามา 1 คนที่ตนเองคุ้นหน้า เพราะเมื่อกลางวันแม่สาวน้อยคนนี้เพิ่งป
Read more
Ep.4 ขาย
เวลา 02:32 น. อัยวายืนรอรถอยู่หน้าบาร์เพื่อที่จะกลับบ้านเหมือนทุกวัน แต่วันนี้กลับไม่มีรถจอดเพื่อที่จะรับเธอเป็นผู้โดยสารสักคัน ทำให้ปกรณ์ที่แอบจอดรถมองอยู่อีกฝั่งรู้สึกพอใจ เพราะเค้าคิดแผนอะไรสนุกๆ ที่จะแกล้งเธอออก รถยนต์สีดำคันหรูขับมาจอดอยู่ตรงหน้าก่อนจะลดกระจกลง....... ""ขึ้นรถ ฉันจะไปส่ง"" ""คะ"" ""อ้าวอยู่ๆ ก็ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องซะงั้น"" ""เดี๋ยววาเรียกรถกลับเองค่ะ ตอนนี้ดึกมากๆแล้ว วาไม่รบกวนดีกว่า"" ""แต่ฉันเห็นเธอยืนโบกมาจะชั่วโมงล่ะ อันไม่ได้อยากมาแอบดูนะ แต่ฉันกลัวไอ้หมอนั่นมันย้อนกลับมาฉุดเธอไปฆ่าทิ้ง แล้วอีกอย่างเมื่อกี้เธอก็เพิ่งบอกเองว่าตอนนี้มันดึกแล้ว"" ""เอ่อแต่ว่า"" ""ขึ้นรถมาฉันจะไปส่ง""อัยวาทอดสายตาไปที่ถนน ก่อนที่จะยอมขึ้นรถไปกับคนแปลกหน้าเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่มีแท็กซี่ผ่านมาแล้ว การก้าวขึ้นรถมาของอันวาทำให้ปกรณ์แอบยิ้มในใจเพราะเค้าอยากทำความรู้จักกับเธอที่เป็นสิ่งใหม่ๆ เพราะดูๆไปแล้ว เธอเองก็เหมาะกับการเป็นของเล่นแก้เบื่อของเค้าไม่น้อย........ ""นั่งเงียบไม่พูดแล้วผมจะรู้มั้ยว่าบ้านคุณอยู่ไหน"" ""บ้านวาอยู่ xxx ค่ะ จอดแค่หน้าปากซอยก็ได้ค่ะ เดี๋ย
Read more
Ep.5 เมียพ่อ
บ้านปกรณ์ ""พี่อ่อน พี่อ่อนครับ"" ""คะ มาแล้วค่ะ"" ""เดี๋ยวพี่อ่อนช่วยให้เด็กจัดห้องให้หนูอัยสักห้องนะครับ หนูอัยจะมาอยู่ที่นี่ในฐานะลูกชายเพื่อนสนิท ที่เป็นหลานของผม"" ""ได้ค่ะคุณเมฆ"" ""อัยวา คนนี้ป้าอ่อนนะลูกเป็นคนในบ้านนี้ เป็นเหมือนพี่สาวลุงคนนึง"" ""สวัสดีค่ะป้าอ่อน ให้หนูไปช่วยนะคะ"" ""ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เดี๋ยวป้าให้เด็กในบ้านจัดการให้"" ""แต่ว่า....."" ""ลุงว่าหนูอัยวานี่ดีกว่า ลุงมีเรื่องจะคุยด้วย"" ""ค่ะคุณลุง""ห้องนั่งเล่น""พ่อของหนูให้ลุงไปพาหนูออกจากพิมพา ตามจดหมายนี้ที่ถูกส่งมาหาลุงก่อนพ่อจะเสีย 1 อาทิตย์ ลุงขอโทษที่ลุงไปช้า ลุงไปดูงานต่างประเทศมา 4 เดือน แล้วงานที่โรงงานใหม่ก็ยุ่งๆ เลยเพิ่งได้ไปรับหนูมา"" ""ไม่เป็นไรเลยค่ะลุงเมฆ แค่ลุงเข้ามาช่วยหนูแค่นี้หนูก็ดีใจมากๆ เลยค่ะ หนูขอบคุณลุงมากๆเลยนะคะ ถ้าลุงเมฆมีอะไรให้หนูช่วยหรือตอบแทนบอกหนูได้เลยนะคะ หนูยินดีที่จะทำค่ะ"" ""งั้นลุงไม่อ้อมค้อมแล้วนะ คือว่าลุงอยากได้หนูอัยมาเป็นลูกสะใภ้ของลุง ถ้าให้พูดตามตรงลุงเห็นหนูมาตั้งแต่คลอด เห็นหนูมาในทุกการเติบโต หนูเหมาะมากที่สุดแล้วอัยวา เป็นลูกสาวไม่ได้ ช่วยมาเป็นลูก
Read more
Ep.6
เช้าวันต่อมา ""ป้าอ่อนครับ ตามตากรณ์ให้ผมหน่อย ผมมีเรื่องจะคุยกับมัน"" ""คะ ค่ะเดี๋ยวป้าไปเรียกให้นะคะ""ป้าอ่อนเดินขึ้นชั้นสอง ก่อนที่จะยืนเคาะประตูอยู่เกือบนาที แต่คนที่เปิดออกมากลับไม่ใช่ปกรณ์...... ""คะ....คุณเบลล์"" ""ค่ะป้า เบล์ลเอง ป้าตกใจอะไรคะ"" ""เปล่าค่ะ ช่วยแจ้งคุณปกรณ์ทีนะคะว่าคุณพ่อรอทานข้าว มีธุระจะคุยด้วย"" ""ค่ะป้า""ป้าอ่อนรับรู้ได้ถึงสงครามกลางโต๊ะอาหาร คงเป็นอีกวันที่อาหารจะไม่ถูกรับประทานแน่ๆ ""หนูวากินเยอะๆนะลูก อยากกินอะไรแบบไหนแจ้งป้าอ่อนได้เลยนะ ดูสิ้หลานลุงผมจนมีแต่กระดูกแล้ว"" ""มีอะไรครับ เรียกผมแต่เช้าเลย วันนี้วันหยุด ผมจะพักผ่อน""ปกรณ์เดินลงมาพร้อมกับเเฟนสาว โดยมีท่าทีที่ไม่พอใจคนเป็นพ่ออย่างเห็นได้ชัด....... ""สวัสดีค่ะคุณพ่อ"" ""เรียกฉันว่าลุงดีกว่า ฉันมีลูกชายคนเดียว แล้วฉันเคยบอกแกใช่มั้ยไอ้กรณ์ว่าห้ามพาใครเข้าบ้านโดยที่ฉันไม่อนุญาต"" ""ทำไมครับ ในเมื่อพ่อเองก็พาผู้หญิงเข้าบ้าน พ่อยังไม่เห็นปรึกษาผมสักคำ ว่าจะมีแม่เลี้ยงให้ผม"" ""ในสมองแกมันคงมีแต่เรื่องแบบนี้สินะ ถึงได้คอยแต่จะคิดว่าฉันจะทำเหมือนที่แกทำ หนูอันวาไม่ได้มาเป็นแม่เลี้ยงแก แ
Read more
Ep.7
2 อาทิตย์ต่อมาหลังอาหารเช้าสวนด้านหลังบ้านไพศาลทรัพย์ถูกจัดแต่งไว้อย่างสวยงาม ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา พื้นสนามหญ้าเรียบสนิท แต่สำหรับอัยวา มันให้ความรู้สึกเหมือนพื้นที่กักความรู้สึกมากกว่า....เธอนั่งอยู่ที่ม้านั่งใต้ต้นปีบ หยิบสมุดโน้ตขึ้นมาเขียนบางอย่าง — บางทีอาจเป็นคำพูดที่อยากจะพูดกับใครสักคน แต่ไม่สามารถพูดออกไปได้เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้น เธอเงยหน้าขึ้น เห็น “คุณเมฆ” เดินถือแก้วกาแฟเข้ามา“นอนไม่ค่อยหลับเหรอหนูอัย” “ค่ะ..หนูคง...ยังไม่ชินกับสถานที่ใหม่”“ไม่แปลกหรอก อยู่ในที่ที่พ่อลูกทะเลาะกันบ่อยๆ ใจมันก็ไม่สงบเป็นธรรมดา ทำตัวให้ชินเถอะลูกเพราะต่อไปบ้านนี้หนูก็ต้องเข้ามาเป็นสะใภ้”น้ำเสียงของคุณเมฆเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอบอุ่น ต่างจากคำพูดเยียบเย็นของกรณ์ริบลับ“ขอบคุณค่ะคุณลุง” อัยวาตอบ พลางหลบตา“เมื่อคืน...กรณ์พูดอะไรแรงไปหรือเปล่า?” เขาถามนิ่ง ๆ“หนูเข้าใจค่ะ...เขาคงยังไม่ไว้ใจหนู ที่อยู่ๆก็เข้ามา” “ไม่ไว้ใจ? หรือไม่อยากยอมรับ?” เมฆพูดเหมือนพึมพำกับตัวเอง แต่พอเห็นสายตาอัยวา เขาก็ยิ้มบาง ๆ “เอาเถอะ ไม่ต้องกังวล ยังไงลุงก็อยู่ข้างหนูเสมอ จำไว้นะ”อัยวาเม้มปากแน่น…เธอรู้สึกอบ
Read more
Ep.8
แสงแดดยามสายเล็ดลอดผ่านม่านโปร่งในห้องนอนของอัยวา เธอลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ รู้สึกเหมือนเมื่อคืนฝันถึงเสียงฝีเท้าของใครบางคน เสียงนั้นหนักแน่น มั่นคง แต่แฝงด้วยความอบอุ่นแปลกประหลาด เหมือนเสียงของคุณเมฆ…เธอสะบัดศีรษะไล่ความคิด ก่อนลุกจากเตียง ออกไปเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยความหวังจาง ๆ ว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายกว่านี้อีกทว่าเมื่อเดินลงมายังห้องอาหาร กลับพบกับความเงียบงัน กรณ์นั่งอ่านเอกสารอยู่ เขาไม่ได้มองเธอแม้แต่นิด แต่กลับเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบเย็นชาที่เธอเริ่มชินเสียแล้ว"กินข้าวเสร็จแล้วก็เก็บให้เรียบร้อย อย่าทำบ้านคนอื่นรกอีก"อัยวาพยักหน้า รับคำอย่างไม่กล้าสบตา เธอหันหลังไปหยิบผ้าเช็ดโต๊ะ ก่อนจะเริ่มเก็บจานชามอย่างเงียบ ๆ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอเบาและระวังเหมือนคนไม่มีตัวตนเธออยากขอโทษ อยากอธิบาย อยากให้เขาเข้าใจว่าเธอไม่ได้อยากมาอยู่ที่นี่ ไม่ได้อยากเป็นภาระของใคร…แต่ก็ทำได้เพียงเก็บกลั้นหลังอาหารเช้า กรณ์ออกจากบ้านโดยไม่แม้แต่จะบอกลา ปล่อยให้ความเงียบกับกลิ่นกาแฟที่ยังอุ่นค้างอยู่บนโต๊ะเป็นพยานของช่องว่างที่กว้างขึ้นเรื่อย ๆบ่ายวันนั้น อัยวาไปทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านเบเกอรีตามปกติ ร้
Read more
Ep.9
บรรยากาศในบ้านไพศาลทรัพย์ยังคงเยือกเย็นและหนักอึ้งเช่นเคย แม้ว่าแสงแดดยามเช้าจะลอดผ่านหน้าต่างห้องนั่งเล่น แต่ก็ไม่อาจไล่ความหนาวในใจของอัยวาได้เลยเธอตื่นเช้ากว่าใคร เตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อย หวังเพียงให้การอยู่ที่นี่ไม่เป็นภาระกับใคร ทว่าเมื่อเสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นหินอ่อนก็ดึงเธอให้หลุดจากภวังค์กรณ์เดินลงบันไดมาด้วยสีหน้าขรึมเช่นทุกวัน เขาไม่พูด ไม่มองแม้แต่จะทักทาย เขาเพียงแค่หยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาชิม แล้วก็วางลงอย่างเฉยชา"จืด...ทำไมมันถึงจืดแบบนี้ ทุกอย่างที่เธอทำ มันดูไม่มีชีวิตชีวาเหมือนคนทำนั่นแหละ"อัยวายืนนิ่ง เธอไม่ได้ตอบโต้ ไม่ได้อธิบาย แม้ในใจจะรู้สึกชาไปทั้งอก เธอแค่ก้มหน้ารับคำตำหนิ เหมือนเป็นเรื่องปกติเสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้น ก่อนที่เสียงรองเท้าส้นสูงจะดังใกล้เข้ามา"คุณกรณ์คะ\~ ขอโทษที่มาบ้านแต่เช้าเลยนะคะ เบลเอาครัวซองต์ที่คุณชอบมาฝากด้วยค่ะ"เสียงหวานจัดของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น พร้อมร่างสูงในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสด เบล แฟนของกรณ์ เดินเข้ามาในบ้านอย่างถือสิทธิ์เต็มที่ เธอมองอัยวาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มเหยียดเล็กน้อย"อุ๊ย! ยังอยู่บ้านนี้อีกเหรอคะ? คิดว่า
Read more
Ep.10
เช้าวันรุ่งขึ้น กรณ์ออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด เบลไม่ได้กลับบ่านตัวเอง แต่ค้างคืนอย่างที่เธอเคยทำอยู่บ่อยครั้งหลังคุณเมฆไม่อยู่บ้าน ทิ้งไว้เพียงอัยวาผู้เป็นเงาเงียบในบ้านหลังใหญ่หน้าที่ในทุกวันของอัยวาคือตื่นเช้า กวาดบ้าน ถูพื้น และเตรียมอาหารเช้าช่วยป้าอ่อน ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน“ใครมาแต่เช้านะ?” ป้าอ่อนพึมพำ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างของหญิงวัยกลางคนผู้แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์หรู หน้าตาแต่งจัดจ้านก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกระเป๋าถือราคาแพงและท่าทางสูงส่งอย่างยิ่ง“คุณพิมพ์พา?” ป้าอ่อนตกใจอัยวาหยุดกวาดพื้นทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น เสียงในอดีตแทรกเข้ามาในหัวใจทันที เสียงตะคอก เสียงดูถูก เสียงคำสั่งที่ไม่มีวันลืม“แม่...” เธอพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบา พิมพ์พาก้าวเข้ามาในบ้านโดยไม่รอคำเชิญ ท่าทางถือดี เธอกวาดตามองบ้านหลังโตอย่างดูแคลน ก่อนหันมาสบตาอัยวา“ทำไม? คิดว่าจะหนีพ้นฉันเหรอ? คิดว่ามาเกาะบ้านคนอื่นแล้วจะลืมหน้าที่ที่มีต่อฉันได้หรือไง?”“ฉัน...ไม่ได้หนี...” อัยวาพยายามพูดด้วยเสียงที่มั่นคง แม้หัวใจจะสั่นระรัว“ถ้าไม่ได้หนี ก็กลับไปท
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status