สามีปีศาจ (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

สามีปีศาจ (ซีรีย์ชุด มาเฟียญี่ปุ่น)

last update최신 업데이트 : 2026-01-27
작가:  ณัฐลภัส완결
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
82챕터
3.7K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เธอยังไม่ลืมเขาและยังรักลูกสุดหัวใจ ในขณะที่ข้างกายของเขามีผู้หญิงคนใหม่อยู่เคียงข้าง...เจ็บแค่ไหนก็ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเพื่อลูก!!! แม้กาลเวลาจะผ่านมานานถึง 5 ปี แต่หัวใจดวงน้อยกลับไม่เคยลืมผู้ชายใจร้ายคนนั้น ที่ไม่แม้กระทั่งให้เธอรู้จักชื่อลูก และแล้วโชคชะตาก็ชักนำให้เธอกับเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง นั่นจึงทำให้รู้ความจริงว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วและเธอจะทวงลูกกลับคืนมาสู่อ้อมอกให้ได้!

더 보기

1화

เกริ่นนำ

MAYA'S POV

"I can't let those two scumbags have a happily ever after they don't deserve, not after what they did to me. I'll ruin them." I whisper to my reflection in the mirror, and a sinister smile curls my lips.

My plan is simple: slip into his house and sabotage the stupid little engagement my boyfriend is throwing for my best friend—ex-best friend.

I open my closet and change into ragged jeans, a black leather jacket, and boots that can help me sneak around without being heard. I throw my too-heavy bag onto one shoulder and step out of my crampy little apartment.

I run down the street, glancing at my watch to ensure I'm not late. "Oh, this is going to be so much fun." I laugh out loud and quicken my pace.

I pause and glance up; it's going to rain. The sky rumbles, lightning flashes across it, silencing all noise and movement. My eyes move downwards as the ground beneath my feet begins to shake.

I take a U-turn quickly, running out of harm's way. Everywhere is suddenly so dark. The wind is so heavy, blowing my clothes and threatening to throw me against something too. Damn! Of all days, it had to be the day of my big revenge plan.

The rain doesn't pour in a drizzle; it pours down angrily. People scream and run to their houses for safety. The rain grows heavier and colder as chills begin to form on my skin. There's not a single person in sight. I scream loudly in fear. For the first time in my life I feel really alone, and it scares the shit out of me.

The water flows in an angry current, sweeping everything in its wake: electric poles, street lamps, trees, and roofs. The ground burst open, and black greenish water with a suffocating smell flows out, breaking the earth and burying those standing above it. The rain floods the city.

For a brief second, I wonder if this storm is happening because of me, the revenge I swore to the mirror.

I'm running backwards when I spot a small kiosk in the alley. I've walked past here a hundred times but never once noticed it. The sign above looks so worn-out and the paint faded, like it's been here forever waiting for me to notice it. I hurry over and stand under its shade to wait for the rainstorm to cool off.

"How may I help you?"

I shriek, turning around in so much fright. There's an old woman in the kiosk who's sitting behind a table with a variety of containers and books looking like potions. The woman herself has long grey hair and wrinkled skin. She's wearing a robe and looks like something from a fantasy movie. How may she help me? She's just a weirdo playing dress-up. I look away and fix my eyes on the road.

"What do you want, little one? I have a spell to solve all your problems." She asks again, sounding so sure of herself.

That one gets my attention. I turn around slightly, slowly moving to her sorcery table. The woman looks so scary and ugly, like a witch. I walk cautiously so that in case she tries to grab me, I can easily flee. "All my problems?"

She nods.

I shake my head; she doesn't understand what I'm asking, so I say it in clearer terms. "Do you have a spell to make my parents regret the divorce and my abandonment? Do you have a spell to make my best friend and boyfriend suffer for cheating on me?"

She chuckles loudly, lifting her hands up to the skies, and the rain grows intense, lightning shoots out around us. My eyes go wide in horror as I watch the freak show before me. "Wait, my child. I'll fix an ancient revenge spell for you."

I'm not your child, ma'am. I look around with so much unease crawling in my belly. This woman may be mentally disturbed. I should probably run, but to where? It's a miracle this kiosk is still standing despite the heavy rainfall.

She enters under her table. The corners are covered with a black veil, so I can't see a thing, but I hear her voice chanting words in a strange language, and a mass choir responds.

I look around, but it's just me and the rain. The rain grows angrier, splashing water on me despite the shade. I glance at the veil, and I swear I can hear drumming and see glowing color beneath it. Okay, this is getting so weird. I'd better leave.

The old woman finally comes out, holding a small box, just the size of a novel, towards me. It's smooth and metallic, glittering in blue and purple hues.

I take the box from her and jerk as a surge of electricity flows through me. Magic doesn't exist. Could there possibly be magic in this box? "How do I open it?" I ask, turning the box around, checking for an opening. "Are they procedures or anything?"

"He's been searching for you, child. This will direct him to you." She smiles mischievously, showing rotten teeth. "When the time is right, it'll be opened."

I frown, frustration tightening my face. Why is she speaking in so many riddles? Is this actually real?

"Run." The old woman's strained voice cries out. "Go," she repeats.

"Why? I was going to wait here for the rain to subside."

"Goo!!!" The woman screams louder this time and stands on her feet as if about to transform or attack me.

"Okay. Okay." I turn quickly and start moving under the rain. I've only moved a few feet when I remember I didn't pay the woman. I turn around and start saying. "So, how much do I—"

But she's gone, like disappeared with her entire freak kiosk. I scream loudly. Oh gosh! What did I just talk with? I remain rooted to the spot, the rain beating against my face and body as I contemplate whether to throw the box or keep it.

"I'm going to cast the spell tonight." I mutter breathlessly to myself. "What's the worst that could happen?" I keep trying to open the box, but it doesn't bulge until I'm back in my bedroom, lying in bed and ready to sleep.

I pick the box one last time and push the lid. It shifts, then stops; it shifts again, making mechanical sounds of gears hitting against each other, and the box opens. I turn the box upside down, pouring its contents on the floor: a dozen candles, white chalks, and a long dusty scroll that looks like it was written 10,000 years ago. I read through it, and the instructions are written in both English and a foreign language.

I laugh, but because of how bored I am, I decide to cast the fake spell. I move to my window and unlock it. Water splashes in, soaking me. The rain hasn't cooled off a bit. I move to the center of my room.

Following the instructions on the scroll, I draw a magic circle and light candles on each triangle; despite the rain, the candles haven't flickered since I set them on. It's burning with so much energy, like an invisible glass shield is protecting it. I stare in shock—normal fire doesn't act this way.

I turn off my room light and sit with legs crossed in the center.

I read out the spell and wait, but nothing happens. I laugh. This won't work. I look around the circle, still laughing at the silliness of them all. I squint my eyes, staring at the opposite end of the circle, where something appears to be glowing. The purple glow spreads across the circle and my laughter dies. "What's happening?"

Out of the blue, a strong lightning strike comes through my open window, heading directly at me. I duck downwards, covering my head with my hands. It hits my coffee machine, and the thing explodes. "Oh my gosh!" I jump to my feet, trembling as I look around. There's a glowing sigil appearing on my arm. I scream and fling my hands in the air, kicking and scattering the stupid spell set.

Everything stops. But I don't move; I look around for a second, then another. When I'm sure everything has truly calmed, I stride to my bed, but something makes me pause: the sound of glass splitting.

I turn and glance at my mirror, but instead of seeing my lean structure and gray eyes, I see a man.

My entire body tenses.

He's clad in dark fitted pants and a charcoal gray hoodie that covers his hair like a wolf's cloak. Beneath the cloak I see black hair that looks scattered like he's been running through the woods. What is he? His skin looks like glass, and his eyes—are those vertical ember slits I see?

I'm breathing hard. And I can't ignore the fangs peeking beneath his full, kissable lips.

He's big, with an intimidating height, broad shoulders, and defined muscles. I try not to strain my head upwards. He moves his hands, and I notice his hands are claw-like.

"Found you." He whispers, stepping out of my mirror like the spell summoned him, and heading straight for me...

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
82 챕터
เกริ่นนำ
เกริ่นนำ@เรื่องราวในอดีตจ๊วบบบบ!ปากหยักดูดหน้าอกอวบอย่างรุนแรงขณะที่กำลังเปลื้องผ้าของหญิงสาวออก คนใต้ร่างครางไม่เป็นส่ำราวกับว่านี่คือความฝัน“อ๊ะ! ” หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อเขี้ยวคมงับเข้าไปที่ยอดประทุมถันอย่างแรง แม้จิตใจจะต่อต้านแต่ทว่าร่างกายของเธอนั้นร้อนรุ่มราวกับไฟในตัวกำลังปะทุออกมา“อืมมม~” ร่างสูงครางในลำคอขณะที่ลิ้นหนาไล่เลียตามเม็ดทับทิมสีชมพูที่แข็งชันเป็นตุ่มใต มันปียกชื่นด้วยน้ำลายของเขามือหนาบีบเค้นหน้าอกอวบอย่างบ้าคลั่ง ไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้จะหน้าอกใหญ่เกือบเท่าลูกส้มโอ จนอดชื่นชมไม่ได้เพราะเต้างามทั้งใหญ่และกลมกลึง“ชะ...ช่วยด้วย...ฉัน...ไม่ไหว...ละแล้ว~” ร่างบางเสียงขาดๆหายๆ ภาพทุกอย่างมันเบลอไปหมดราวกับตอนนี้กำลังล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า แม้ทุกอย่างจะเบลอแต่เธอกลับจำหน้าผู้ชายคนนี้ได้อย่างชัดเจน ผิวขาวราวกับหิมะ ปากหยักได้รูปสีแดงระเรื่อ ดวงตาคมสีดำ จมูกโด่งเป็นสัน นับว่าเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาเอามากๆ ใบหน้าคมนั้นราวกับรูปปั้นแต่ทว่าสายตากลับดุร้ายไม่ต่างจากเหยี่ยว“หึ” มุมปากหยักแสยะยิ้มก่อนจะยืดตัวขึ้นมองหญิงสาวที่นอนสายตาหยาดเยิ้มเชิญชวนให้เขาเข้าไปอยู่ใน
더 보기
01 ความเดิมตอนที่แล้ว
ตอนที่ 1 ความเดิมตอนที่แล้ว“อื้อออ~” ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้นมาจู่ๆเกิดอาการปวดหัวตุบๆที่ขมับและเบ้าตาจนต้องยกมือขึ้นมาคลึงเพื่อบรรเทาอาการปวด แสงแดดที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างนั้นทำให้เกิดอาการแสบตาเล็กน้อยจนต้องพลิกตัวเพื่อหนีแสงปึก!แขนของเธอกระทบเข้ากับอะไรบางอย่างที่มีลักษณะอุ่นและนุ่มในขณะที่เปลือกตาบางยังคงหลับอยู่ มือเรียวลูบไล้ขึ้นลงเล็กน้อยพบว่ามันเป็นก้อนอะไรซักอย่างคล้ายซิกแพ็กของคน คิ้วโก่งขมวดด้วยความส่งสัยก่อนที่เปลือกตาบางจะค่อยๆเปิดออกแล้ว...“กรี๊ดดดดดดดด!!!! ” หญิงสาวกรี๊ดร้องสุดเสียงเมื่อพบว่ามีผู้ชายผิวขาวจั้วนอนเปลือยกายอยู่ข้างๆก่อนจะก้มสำรวจตัวเองดูพบว่าเธอเองก็เปลือกายเช่นกัน...แสดงว่าเมื่อคืนไม่ใช่ความฝันแต่เป็นเรื่องจริง!!!“กรี๊ดหาพระแสงอะไร! ” เสียงเข้มพูดอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนที่ชายคนนั้นจะพลิกตัวหนีเธอมะ...ไม่จริง! เรื่องเมื่อคืนคือเรื่องจริง...เธอมีอะไรกับผู้ชายคนนี้!พรึ่บ!“โอ้ยยย!!! ” ร่างบางดีดตัวขึ้นส่งผลให้เกิดอาการเจ็บแปร้บที่ใจกลางร่างก่อนจะทิ้งตัวลงบนที่นอนเหมือนเดิม มือบางยกขึ้นกุมท้องน้อยไว้เพราะเกิดอาการจุกหน่วง ก่อนที่ดวงตากลมโตจะก้มมองไปยังใจกล
더 보기
02 พรากลูก
สามีปีศาจ 2 พรากลูก@เก้าเดือนต่อมาพรึ่บ!ร่างบางค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นหลังจากที่สลบไปนานถึงสามชั่วโมง ดวงตากลมโตค่อยๆปรับโฟกัสกับภาพก่อนจะพบว่ามีพยาบาลกำลังเปลี่ยนน้ำเกลือขวดใหม่มือบางขยับเล็กน้อยก่อนที่ใบเตยเพื่อนสนิทของเธอจะวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาวขึ้น“อ่ะ กินน้ำก่อน” หญิงสาวค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นก่อนจะคว้าน้ำที่ใบเตยส่งให้แล้วกระดกกินอึกใหญ่เพราะมีอาการคอแห้งแล็กน้อยแม้จะรู้สึกแย่ที่ครอบครัวไม่มาเยี่ยมเยียนเลยแต่ก็ยังถือว่าโชคดีที่ใบเตยเพื่อนสนิทไม่เคยทิ้งเธอไปไหน และโชคดีอีกอย่างที่ช่วงนี้ปิดเทอมจึงไม่ได้กระทบกับการเรียนของเธอพอครอบครัวรู้ว่าเธอท้องพวกเขาก็ตัดหางปล่อยวัดทันที คุณพ่อให้ไปตามผู้ชายที่เป็นพ่อของลูกมาขอเธอแต่งงานเพราะอับอายที่ลูกสาวท้องไม่มีพ่อแต่ความโชคร้ายก็คือเธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อแต่จำหน้าของเขาได้อย่างชัดเจนหากวันนั้นเธอกินยาคุมฉุกเฉินเรื่องแบบนี้คงไม่เกิด อาจเป็นเพราะเธอคาดไม่ถึงว่าแค่ครั้งเดียวจะพลาดเลยไม่ได้เอะใจอะไรและเธอเองก็ไม่ได้มีประสบการณ์ในเรื่องนี้ด้วยและเธอก็ไม่มีวันที่จะทำแท้ง ถึงเขาจะเกิดมาจากความผิดพลาดแต่ก็ไม่ได
더 보기
03 การโยกย้าย
สามีปีศาจ 3 การโยกย้าย@ห้าปีต่อมา ณ. ประเทศญี่ปุ่นร่างบางกำคันชักของกระเป๋าเดินทางไว้แน่นมือบางเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เดินทางมายังต่างประเทศจึงทำให้มีความรู้สึกประหม่าและกลัวเล็กน้อยระหว่างที่รอคนของคฤหาสน์มารับหญิงสาวนั่งมองผู้คนเดินไปมาไม่ขาดสายในสนามบินโตเกียวเธอโดนทาบทามโดยใบเตยเพื่อนสนิทให้ส่งใบสมัครเป็นแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กที่คฤหาสน์หลังหนึ่งในกรุงโตเกียว เพราะเห็นว่ารายได้ค่อนข้างดีเป็นงานที่ไม่ได้หนักอะไรอีกทั้งเธอเองจบเอกภาษาญี่ปุ่นมาบวกกับมีพื้นฐานภาษาอังกฤษที่ดีอยู่แล้วหลังจากสมัครไปไม่ถึงสองอาทิตย์เธอก็ถูกรับคัดเลือกชีวิตที่อยู่ตัวคนเดียวตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นขึ้นเมื่อห้าปีที่แล้ว เธอโดนครอบครัวตัดขาดทันทีและไม่มีใครติดต่อมาหาเธอเลยราวกับว่าเธอนั้นไม่ใช่ลูก“เธอชื่อไอติมใช่ไหม” ชายชุดดำท่าทางน่ากลัวคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม ทำให้คนตัวเล็กหลุดจากภวังค์“ชะ...ใช่ค่ะ”“ตามฉันมา”“ค่ะ” หญิงสาวรู้สึกกลัวเล็กน้อยเพราะคนของคฤหาสน์ดูไม่เป็นเอาเสียเลย หญิงสาวเม้มปากก่อนจะเดินตามเขาไปแม้จะกลัวแต่เพื่อเงินแล้วเธอทำได้ มาถึงขนาดนี้แล้วกลัวแค่ไหนก็ต้องอดทนเข้าไว้
더 보기
04 เดจาวู
สามีปีศาจ 4 เดจาวู“นายรออยู่ข้างใน” ชายชุดดำพาเธอมายังห้องห้องหนึ่งซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นห้องทำงานของเขา หญิงสาวเริ่มรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเพราะคฤหาสน์หลังนี้มีแต่ผู้ชายใส่ชุดดำท่าทางไม่เป็นมิตรเฝ้าเต็มไปหมดจะถอยหลังตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะเธอดันเซ็นสัญญาไปเป็นที่เรียบร้อย“ฉะ...ฉันกลัวค่ะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นหลังจากที่ชายชุดดำกำลังก้าวเท้าออกไปเมื่อพาเธอมาถึงหน้าห้องส่งผลให้ชายคนนั้นหยุดชะงัก“คิดจะมาทำงานที่นี่ห้ามพูดคำว่ากลัว” ชายคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย จนไอติมรู้สึกเย็นถึงกระดูกสันหลัง “เดินเข้าไป นายของฉันรออยู่”“คะ...คุณเข้าไปเป็นเพื่อนได้ไหมคะ” ไอติมเว้าวอนเพราะกลัวว่าหลังประตูจะมีสิ่งน่ากลัวที่เธอคาดไม่ถึงจากที่เคยคิดว่าที่นี่เป็นแค่คฤหาสน์ธรรมดาๆ เหมือนที่เธอเคยไปรับจ้างทำความสะอาด แต่เมื่อมาถึงมันกลับไม่ใช่อย่างที่คิดเพราะมีชายชุดดำยืนเฝ้าเต็มคฤหาสน์ราวกับว่าที่นี่คือที่อยู่ของมาเฟีย แล้วทุกคนล้วนไม่เป็นมิตรเอาเสียเลยจนไอติมแทบอยากจะถอนตัวเหมือนมีลางสังหรณ์บอกว่าสิ่งที่อยู่หลังประตูนั้นคือสิ่งที่น่ากลัวสำหรับเธอ“เจ้านายของฉันไม่ชอบรอใครนานๆ ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็รีบเข้าไป
더 보기
05 เจอกันอีกครั้ง
สามีปีศาจ 5 เจอกันอีกครั้ง“คุณ!!! ”“ขอบใจที่ยังจำฉันได้” ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปากก่อนจะไล่มองทั่วเรือนร่างอดีตแม่ของลูกหญิงสาวดูทีน้ำมีนวลขึ้นต่างจากเมื่อห้าปีที่แล้ว อันที่จริงเขาเห็นโปรไฟล์ของเธอตั้งแต่วันรับสมัคร เพราะหลังจากที่เขาไปพรากลูกจากอ้อมอกของเธอเมื่อห้าปีที่แล้วเขาก็ตัดเธอออกจากชีวิตทันทีโดยไม่ได้สนใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรจนกระทั่งวันนี้...เธอเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาเขาอีกครั้งไอติมอ้าปากค้างไม่คิดว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือเขาคนนั้น! คนที่พรากลูกไปจากเธอเมื่อห้าปีที่แล้วคนที่ทำให้เธอเป๋ไปพักใหญ่เนื่องจากโดนพรากลูกไปจากอ้อมอกเขาไม่ได้ต่างไปจากเดิมจะต่างก็แค่ดวงตาที่แสนเด็ดเดี่ยวคู่นั้นมันเหี้ยมโหดและเย็นชากว่าตอนนั้น ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอตายทั้งเป็นมาตลอดระยะเวลาห้าปี“ไม่จริง” ดวงตากลมโตสั่นไหวระริกด้วยความไม่เชื่อสายตาแสดงว่าเด็กที่เธอต้องดูแลคือลูกของเธอเองสินะ!!!“เหอะ! ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอก่อนจะค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วตรงเข้ามาหาคนตัวเล็กอย่างช้าๆ ไอติมก้มหน้างุดก่อนที่สองเท้าจะค่อยๆก้าวถอยหลังด้วยความกลัว ชายหนุ่มปรายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูแคลน “รู้อะไรไหม
더 보기
06 ทำได้เพียงแค่มอง
สามีปีศาจ 6 ทำได้เพียงแค่มองยาคุชิพาไอติมมายังห้องห้องหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากห้องของเขาไปไม่ไกล คาดว่าน่าจะเป็นห้องนอนของโยฮัน เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับร่างเหน่งน้อยนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนอน“ฮึก” แวบแรกที่ไอติมเห็นหน้าลูกชายถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ลูกของเธอโตขนาดนี้แล้วหรอ เด็กที่นอนอยู่ตรงหน้าคือเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆของเธอที่โดนพรากมาถึงห้าปี...แม่อยู่ตรงนี้แล้วลูกไอติมทำได้แค่พูดในใจมันสุดแสนจะขมขื่นเมื่อเจอลูกชายที่โดนพรากไปจากอกแล้ว แต่ไม่สามารถให้เขาเรียกว่าแม่ได้ ความรู้สึกของคนเป็นแม่มันเป็นอย่างนี้นี่เอง“ท่าทางลูกของฉันจะนอนละ”“...” ไอติมค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหาลูกน้อยที่นอนหลับอยู่บนเตียง อยากกอดเขาเหลือเกินห้าปีที่ไม่รู้ว่ารู้ตัวเองเป็นใคร หน้าตาแบบไหน ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อมันเหมือนกับตายทั้งเป็น ถึงเธอจะท้องตั้งแต่อายุยังน้อยแต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่รักลูกของตัวเองแม่อยากกอดหนูเหลือเกิน“ร้องไห้ได้แต่ห้ามทำให้ลูกชายของฉันตื่น” ยาคุชิปรายตามองหญิงสาวที่ยืนมองลูกชายด้วยสายตาละห้อย ดวงตากลมโตเจิ่งนองไปด้วยหยดน้ำตา“ฮึก...ฮื้อๆๆ” ไอติมยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงร้องไห้ของตัวเองไว
더 보기
0 7 สอนยิงปืน
สามีปีศาจ 7 สอนยิงปืนไอติมนั่งคิดนอนคิดทั้งวันว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี ยิ่งรับรู้สภาพความเป็นอยู่ของลูกยิ่งทำใจไม่ได้ ลูกของเธอควรมีอิสระภาพไม่ใช่โดนกักอยู่ในคฤหาสน์แบบนี้ถ้าสบโอกาสเมื่อไหร่จะพาลูกหนีจากญี่ปุ่นทันทีและจะทวงลูกกลับคืนสู่อ้อมอกให้ได้!ในระหว่างที่นั่งคิดหาทางออกจู่ๆก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเสิร์ชหาข้อมูลของตระกูลคาซามะ‘ตะกูลคาซามะ’ เป็นตระกูลมาเฟียเบอร์ต้นๆของประเทศญี่ปุ่นมีธุรกิจมากมายหลายอย่างทั้งสีขาวและสีเทา ส่งผลให้คาซามะรวยเป็นอันดับต้นๆของประเทศญี่ปุ่นคุณหญิงและคุณชายแห่งตระกูลคาซามะโดนลอบฆ่าเมื่อหลายปีที่แล้ว ทำให้ตอนนี้เหลือแค่เพียงลูกชายคนเดียวของตระกูลคือ ‘ยาคุชิ คาซามะ’ เขาสามารถดูแลคาซามะได้ด้วยวัยเพียง 27 ปี ถือว่าเป็นมาเฟียยุคใหม่ไฟแรงแห่งประเทศญี่ปุ่นสถานะ : มีคู่หมั้นแล้วเพื่อนสนิท : โทคิยะ โยชิทากะ และ ยาคุชิ โยชิดะเหมือนมีดกรีดลงที่กลางดวงใจของเธอยาคุชิมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ทำไมกันแค่รู้ว่าเขามีผู้หญิงที่คู่ควรอยู่แล้วใจของเธอถึงได้ฝ่อและห่อเหี่ยวแบบนี้ยิ่งรู้แบบนี้ยิ่งอยากพาลูกชายหนีไปให้ไกล ยาคุชิเป็นมาเฟียอันดับต้นๆของประเ
더 보기
08 ศึกชิงลูก
สามีปีศาจ 8 ศึกชิงลูกปัง! ปัง! ปัง!ผั้วะ!“แม่นใช้ได้” ร่างสูงที่กำลังนั่งมองคนตัวเล็กฝึกยิงปืนปรบมือให้เพราะหญิงสาว เมื่อเธอยิงได้แม่นทั้งๆที่พึ่งเคยยิงปืนครั้งแรก“...” ไอติมที่ยืนหลับตาปี๋ค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะพ่นลมหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อยิงไม่โดนหัวคน มือบางส่งปืนให้ยาคุชิด้วยความสั่นเทาปลายกระบอกปืนร้อนยังคงมีควันพวยพุ่งออกมา“เหอะ! แค่ยิงปืนถึงกับสั่น”“กะ...ก็มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้จับปืนนิ”“จับบ่อยๆก็ดีเธอจะได้ชิน” ร่างสูงส่งปืนให้ลูกน้องก่อนจะหั่นไปสั่งชายชุดดำสามคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง “เอาพวกมันไปจัดการ”ไอติมยกมือขึ้นปิดปากเมื่อชายสามคนที่ถูกมัดโดนลากออกไปต่อหน้าต่อตา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสามคนนั้นจะต้องเจอกับอะไร“คุณฆ่าคนเหมือนผักเหมือนปลา”“มันคือเรื่องปกติของฉัน”“นี่สินะคือโลกของมาเฟีย”“...” ชายหนุ่มเอี้ยวตัวมาหาคนตัวเล็กในขณะที่ดวงตาคมหรี่ตามองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะจิ้ปากพรางใช้ความคิด “แสดงว่าเธอแอบไปสืบประวัติของฉัน”“ค่ะ” ร่างบางก้มกน้างุดเมื่อโดนสายตามคมราวกับเหยี่ยวจ้องไม่วางตาเธอแพ้สายตาคมคู่นี้เหลือเกินมันทั้งดูลึกลับและน่าค้นหาในเวลาเดียวกัน“รู้เหตุผลรึยังทำ
더 보기
09 สัตว์เลี้ยง
สามีปีศาจ 9 สัตว์เลี้ยงแควกกกก!!!มือหนาฉีกเสื้อยืดของเธอจนขาดวิ่นออกจากกันท่ามกลางความตกใจของหญิงสาว ส่งผลให้หน้าอกคู่งามภายใต้บราเซียสีดำโผล่ออกมาประจักแก่สายตาของเขามันอวบอั๋นและใหญ่กว่าครั้งก่อนมากยาคุชิลอบกลืนน้ำลายเอือกใหญ่เพราะหน้าอกคู่นี้ครั้งหนึ่งเขาเคยดูดมันอย่างเมามันส์ ในขณะที่ไอติมยกมือขึ้นมาบังหน้าอกอวบไว้ถึงแม้จะปิดยังไงก็ไม่มิด“หืม” ชายหนุ่มครางในลำคอขณะที่หญิงสาวกำลังจะวิ่งไปที่ประตูเพื่อหนีเขา แต่ช้าไปมือใหญ่คว้าเข้าที่ต้นแขนเรียวก่อนจะออกแรงกระชากจนหญิงสาวตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา“ปะ...ปล่อยนะ” หญิงสาวเปลือยท่อนบนยกมือดันหน้าอกแกร่งเอาไว้“ขอโทษนะสาวน้อย เข้าถ้ำเสือแล้วอย่าคิดว่าจะออกไปง่ายๆ”“โอ้ยยย!” ไอติมร้องเสียงหลงเมื่อยาคุชิกระชากบราเซียที่ห่อหุ้มหน้าอกของเธอออกอย่างรุนแรงจนผิวขาวเกิดรอยแดงชายหนุ่มตะลึงกับเม็ดทับทิมสีชมพูและทรวงอกกลมมันทั้งใหญ่และกลมกลึง“ฉันทำอะไรได้มากกว่าที่เธอคิดอีกสาวน้อยอย่าคิดว่าให้กำเนิดลูกแล้วฉันจะไม่กล้าทำอะไรกับเธอนะ”“ยะ...อย่าทำฉัน”“ห้าปีเชียวนะที่ไม่ได้เจอกันไม่คิดถึงรสชาติของฉันบ้างหรอ” หน้าคมเคลื่อนลงต่ำกระซิบเบาๆที่ข้างหูพร้
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status