تسجيل الدخول"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
"ชู่~ ฉันเอง"น้ำเสียงที่คุ้นเคยกระซิบชิดใบหู ทำให้หัวใจที่ตื่นตระหนกสงบลงไม่ยาก"นิกซ์?" เธอเอี้ยวตัวหันไปมองหน้าบุรุษปริศนา พร้อมที่เขายอมปล่อยมือออกจากริมฝีปากเธอ"อื้อ""มะ...มาได้ไง...อ๊ะ"เสียงหวานเอ่ยถามขาดห้วงตามแรงกระแทกเร่าร้อนที่เขามอบให้ สมองเธอขาวโพลนความสงสัยแตกกระจายไม่อาจเรียบเรียงลำ
โอนิกซ์ออกไปผับของไคโร เพื่อนั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อน บรรยากาศสนุกสนานและบีตหนักๆ ของดนตรีไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย แม้แต่แอลกอฮอล์ก็ไม่อาจลดความร้อนรุ่มกระสับกระส่ายในจิตใจได้เลยมาเฟียหนุ่มกลับมาถึงห้องเกือบ 1 ตี คิดว่าแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่หัววันจะทำให้สมองพร่าเลือน หรือ
แพรวานอนหงอยอยู่ในห้องเพียงลำพัง จนค่ำก็ยังไร้วี่แววของโอนิกซ์ เธอพยายามหยัดกายขึ้นจากเตียงอย่างทุลักทุเล ต้องใช้ฝ่ามือเกาะกำแพงไปเรื่อยๆ ไม่อยากจะลงน้ำหนักที่ข้อเท้าขวามากนักใบหน้าสวยชะโงกหน้ามองด้านล่างของเพนต์เฮ้าส์ ก็รู้สึกวูบโหวงประหลาดที่กลางใจ ทั้งห้องตกอยู่ในความมืดคาดว่าชายหนุ่มค
"ได้ยังไงคะ หนูไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้สักหน่อย" สาวคนหนึ่งรีบแย้งออกมา"ใช่ๆ ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ถ้าจะโทษเรื่องนี้ก็โทษยัยน้ำหนึ่งคนเดียวสิ" สาวอีกคนก็ไม่ยอมชี้นิ้วไปยังตัวต้นเรื่อง"ไหนแกบอกว่าไม่เป็นไรไง แล้วนี่มันอะไร แกทำฉันตกงานไปด้วยเนี่ยนะ"กลุ่มเพื่อนสาวต่างหันไปโวยวายน้ำหนึ่งที่เป็นคนคิดแ







