MasukShare
หอรักเร้นสวาท บทที่ 2
Terakhir Diperbarui:
2025-04-07 10:27:45“ข้าอยู่ที่นี่ได้ค่ะท่านแม่ทัพ ถึงแม้ข้าจะเคยอยู่ในหมู่บ้าน ทำไร่ทำนาแต่ข้าคิดว่าจะปรับตัวและช่วยงานท่านแม่ทัพได้เจ้าค่ะ”
“เจ้าทำอะไรเป็นบ้างนะ”
บทที่ 2
“หลานสาวของข้าทำงานได้สารพัดอย่าง แล้วแต่ท่านแม่ทัพจะเรียกใช้หรืออยากให้นางทำอะไรดังใจท่านต้องการ”
จื่อรั่วรีบนำเสนอ เพราะนางไม่อยากต้องเป็นธุระพาหลานสาวกลับบ้านนอก อยากให้หยู่เยียนอยู่ในจวนของแม่ทัพหนุ่มมิใช่ด้วยเหตุผลอื่น เพียงแค่ไม่อยากต้องรับภาระเลี้ยงดูหลานสาวอยู่ที่บ้าน ยิ่งข้าวปลาอาหารไม่ได้หาง่าย ๆ และในยุคที่ข้าวยากหมากแพงเพราะบ้านเมืองมีสงครามอยู่เนืองๆ ขณะนั้นเองหลีเหว่ยก็นั่งนิ่งสักครู่แล้วจึงตอบกลับไปว่า
“ก็ได้...เช่นนั้นแล้วข้าจะยอมรับหลานของเจ้าไว้ให้ช่วยงานในจวน แต่ก้ขอเตือนไว้ก่อนว่ามาอยู่ที่นี่เจ้าต้องทำตัวดี ๆ อย่าได้ทำในสิ่งที่ข้าไม่อนุญาตหรือประพฤติตัวไม่เหมาะสม หาไม่แล้วข้าจะส่งเจ้ากลับไปอยู่กับป้าของเจ้าเช่นเดิม”
“ค่ะ...ท่านแม่ทัพ...ข้ารับปากว่าจะทำตัวให้ดีสมกับที่ท่านเมตตารับข้าไว้ให้ช่วยงานที่นี่เจ้าค่ะ”
“ดี! เดี๋ยวข้าจะให้พ่อบ้านหวางพาเจ้าไปที่พัก ที่นี่มีคนของข้าอยู่มากมาย หากทำตัวดี ๆ เจ้าก็จะอยู่ได้โดยไม่มีปัญหา”
แม่ทัพผู้สง่าผ่าเผยสั่นกระดิ่งเรียกพ่อบ้านวัยกลางคนที่รีบวิ่งเข้ามาทันทีเมื่อได้ยิน
“นี่คือพ่อบ้านหวาง...เขาคือผู้จัดการและคอยดูแลความเรียบร้อยในจวนของข้า หากเขาสั่งให้เจ้าทำอะไรก็จงทำอย่างตั้งใจ เขาจะช่วยสั่งสอนการวางตัวของนางรับใช้ในจวนแห่งนี้”
เมื่อพูดจบแม่ทัพหนุ่มก็ลุกขึ้นและเดินออกไป เหลือเพียงจื่อรั่วและหลานสาวของนาง ส่วนพ่อบ้านหวางมองหญิงทั้งสองแล้วยิ้มให้
“ว่าอย่างไรล่ะแม่นาง นี่มาจากไหนกันรึนี่”
“ข้ามาจากหมู่บ้านไม่ห่างจากที่นี่ล่ะท่านพ่อบ้าน ตั้งใจพาหลานสาวมาฝากฝังให้ช่วยงานท่านแม่ทัพเพราะเขาเคยมีบุญคุณต่อข้าและสามีของข้า”
จื่อรั่วตอบและเห็นว่าพ่อบ้านของแม่ทัพใหญ่นั้นหน้าตาใจดีและท่าทีโอบอ้อมอารีย์ทำให้นางยิ่งรู้สึกสบายใจ
“เช่นนั้นแล้วก็ตามข้ามาทางนี้เถิด ข้าจะพาเจ้าไปยังที่พักของเหล่านางรับใช้ที่ทำงานในจวนของท่านแม่ทัพ แต่ขอบอกซะก่อนนะวืท่านแม่ทัพไม่ค่อยสุงสิงหรือสนิทสนมกับสาวใช้ในบ้าน ท่านวางตัวอย่างสง่างามสมกับเป็นแม่ทัพขององค์ซ่งไทจู่เลยเชียวล่ะ”
พูดจบพ่อบ้านก็เดินนำหน้าไปก่อน จื่อรั่วจึงรีบหันมาทางหลานสาวของนางและเอ่ยว่า
“หยู่เยียน นี่เป็นโอกาสดีของเจ้าแล้วรู้ไหม ได้เข้ามาอยู่ในจวนของแม่ทัพใหญ่ เจ้าต้องทำตัวดี ๆ อย่าให้ข้าต้องเสียชื่อหรืออับอายเสียล่ะรู้ไหม”
“ท่านป้า...แล้วเมื่อไหร่ข้าจะได้กลับไปอยู่กับท่านอีกเล่า ข้ามาอยู่เช่นนี้ก็เป็นห่วงท่านกับท่านลุงนัก”
“โอ๊ย...ไม่ต้องเป็นห่วงข้ากับลุงของเจ้าหรอกหยู่เยียน ให้เจ้าอยู่ในที่สบายน่ะดีแล้ว เจ้าสบายข้ากับลุงของเจ้าก็สบายใจ ว่าแต่...รีบตามท่านพ่อบ้านหวางไปเถิด”
“แล้วท่านป้าจะกลับแล้วเหรอคะ”
“ก็ใช่นะซี...จะอยู่รออะไรกัน ข้าต้องรีบกลับไปที่หมู่บ้าน มืดค่ำเดี๋ยวจะเดินทางลำบาก ขอให้เจ้าอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขนะหยู่เยียน ข้าไปล่ะ”
จื่อรั่วพูดจบก็รีบหันหลังเดินออกจากจวนของแม่ทัพทันที หยู่เยียนแทบไม่มีเวลามองตามป้าของนางทันเดินหายลับตาเพราะต้องรีบตามพ่อบ้านหวางไปยังสะพานที่ทอดตัวถึงอีกฝั่งของจวนที่กินอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไม่ใช่เล่น ทางที่ผ่านมานั้นนางเห็นนายทหารจำนวนหนึ่งกำลังฝึกศาสตราวุธอย่างขะมักเขม้น กระทั่งไปถึงสถานที่หนึ่งซึ่งนางประมาณว่าน่าจะเป็นห้องครัวเพราะเห็นมีหญิงหลายนางกำลังกระวีกระวาดจัดเตรียมผักและเนื้อทั้งต้มน้ำบนเตา กระทั่งพ่อบ้านหวางหยุดเดินและหันกลับมายังสาวชาวบ้านที่เดินไปไม่ทันระวังจนเกือบชนกับพ่อบ้านวัยกลางคนที่มองนางพลางส่ายหน้า
“ระวังหน่อยหยูเยียน เจ้าต้องปรับนิสัยกระโดกกระเดกอย่างชาวบ้านให้เรียบร้อยอย่างหญิงในเมืองหลวงรู้หรือไม่”
“เจ้าค่ะ...แล้วไม่ทราบว่านี่คือห้องครัวของท่านแม่ทัพหรือเจ้าคะ”
Bab terbaru
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 10
“อะไรกันนี่ ห้าวเฉินกลับมาได้เช่นนั้นหรือ นี่แสดงว่าที่มันหายไปอาจจะมีใครช่วยเหลือให้มันอยู่ในป่านั่น ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ แม่หรือก็ดีใจนึกว่ามันน่ะตายไปซะแล้ว ขวากหนามในชีวิตของเจ้าจะได้หมดสิ้นไปเสียที”“อย่าเพิ่งคิดอะไรตอนนี้เลยดีกว่าครับท่านแม่ ข้าว่าเรารีบไปที่บ้านของท่านพ่อจะดีกว่า ข้าเองก็อยากรู้ว่าห้าวเฉินกลับออกมาจากป่านั่นแล้วจะเป็นอย่างไรบ้าง”เหมยกุ้ยพยักหน้าก่อนเดินตามลูกชายไปยังบ้านหลังใหญ่ของสกุลหวง และเมื่อทั้งสองแม่ลูกไปถึงบ้านหลังใหญ่ เหมยกุ้ยและจุ้นเฉียงก็ต้องพบกับความประหลาดใจอย่างที่คาดไม่ถึงนั่นก็คือห้าวเฉินนั่งอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ของบ้านสกุลหวงโดยมีห่าวชวนและเจียอี บิดามารดาของเขานั่งอยู่ภายในห้องนั้นด้วยรวมถึงมีบริวารและคนรับใช้รวมทั้งพ่อบ้านอีกเกือบ 10 คน ทุกคนมีสีหน้าและแววตาที่ต่างแสดงความยินดีกับการกลับมาของคุณชายรองซึ่งเป็นบุตรชายของภริยาเอกแห่งสกุลหวงและเมื่อก้าวเข้าไปในห้องนั้นจุ้นเฉียงจึงแสดงความเคารพต่อบิดาของเขา หวงห่าวชวนจึงกล่าวกับบุตรชายคนโตว่า“จุ้นเฉียง เจ้ามาก็ดีแล้ว รู้หรือไม่ว่าน้องชายของเจ้ากลับมาโดยปลอดภัย พ่อดีใจเหลือเกิน”“ขอรับท่านพ่อ...ห้
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 9
“แต่เจ้าก็ไม่ควรผลีผลามทำอะไรในตอนนี้ก่อนนะจุ้นเฉียงถึงแม้ว่าห้าวเฉินจะหายไปนานนับเดือนแต่ก็อย่าลืมนะว่าพ่อของเจ้าก็ยังคงส่งคนออกตามหา ท่านพี่ยังไม่ยอมเชื่อว่าลูกชายคนรองได้ตายจากไปแล้วส่วนแม่เชื่อเต็มหัวใจว่าห้าวเฉินคงจะตายไปแล้วในป่าไผ่พันปีที่พวกชาวบ้านไม่มีใครกล้าเข้าไปนั่น”“ข้าเพียงแสดงความเป็นห่วงใยต่อคู่หมั้นของน้องชายและท่าทางของนางก็ดูเหมือนจะพอใจในตัวข้าด้วยนะท่านแม่”“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจ้าก็ไม่ควรเร่งร้อนทำให้คนอื่นเขาเห็นว่าเจ้ากับซูซินฮวาน่ะกำลังมีใจต่อกันและเจ้าก็อย่าได้แพร่งพรายเรื่องที่เราวางแผนให้ห้าวเฉินเข้าไปในป่านั้นและเจ้าเป็นผู้ที่ทิ้งน้องของเจ้าเอาไว้เพราะแผนนี้แม่เป็นคนคิดเองเพื่อที่จะกำจัดเสี้ยนหนาม เพราะถ้าหากห้าวเฉินยังอยู่เจ้าก็จะไม่ได้รับมรดกของพ่อเจ้า ทั้งทรัพย์สินบ้านหลังนี้และกิจการค้าขายที่พ่อเจ้าสร้างเอาไว้”เหมยกุ้ยกดน้ำเสียงให้ต่ำลงราวกับว่าต้องการปรามบุตรชายและไม่อยากให้ใครมาได้ยินสิ่งที่นางพูดกับลูกชายเพียงคนเดียวถึงแผนการที่วางเอาไว้ให้จุ้นเฉียงพาน้องชายต่างแม่เข้าไปหากระต่ายในป่า แท้แล้วก็เพื่อที่จุ้นเฉียงจะได้ทิ้งน้องชายเอาไว้แล้วออกมาจากป่า
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 8
“มันก็คงต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วลี่จูในเมื่อเจ้าจะต้องเป็นผู้พาข้าออกจากป่านี้ข้าก็ถือว่าเจ้าคือผู้มีบุญคุณต่อข้าและข้าเองก็จะต้องตอบแทนต่อเจ้าเพียงแต่ว่า...”“เพียงแต่ว่าอะไรหรือ...ดูหน้าตาของเจ้าก็ยังไม่ค่อยสบายใจอยู่อย่างนั้น”“มันอาจจะเป็นเรื่องแปลกประหลาดสักหน่อยที่ข้าหายเข้ามาในป่าแล้วจู่ ๆ ข้ากลับออกไปก็มีเจ้าตามติดไปด้วย ว่าแต่นี่ข้าเพิ่งจะเข้ามาอยู่ที่นี่เพียงแค่ราตรีเดียวใช่หรือไม่”“หนึ่งราตรีของป่าไผ่พันปีเท่ากับเวลา 1 เดือนของโลกภายนอก”“ว่ายังไงนะ!” ห้าวเฉินมีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเช่นนั้น“อะไรกันนี่...นี่แสดงว่าข้าหายออกมาจากบ้านนานนับเดือนแล้วฉันนั้นรึ”“ใช่...ถ้าหากว่าท่านยังอยู่ที่นี่ต่อไปเวลาก็จะยาวนานมากขึ้นและหากเป็นมนุษย์ผู้ซึ่งมิได้บำเพ็ญญาณท่านก็จะต้องแก่ลงภายในเวลาอันรวดเร็วเพราะ 1 ราตรีของที่นี่เท่ากับ 1 เดือนของโลกภายนอกท่านคิดดูเอาเองแล้วกันว่าถ้าหากว่าท่านอยู่ที่นี่สัก 1 ปีแล้วอายุของท่านจะเป็นเช่นไร”“โอ๊ย...ป่านนี้ท่านพ่อกับท่านแม่คงจะต้องร่ำไห้พวกเขาคงจะคิดว่าค่าได้ตายไปเสียแล้วเป็นแน่”“เช่นนั้นจะรออะไรอยู่เล่า อย่าให้พวกเขาต้องเป็นห่วงและกังวล”
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 7
คำตอบของพี่จูทำให้ห้าวเฉินถึงกับตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“ว่าเช่นไรนะ หากเจ้าไม่ไปกับข้า ข้าก็จะไม่สามารถออกไปจากป่านี้ได้เช่นนั้นน่ะหรือ”“ท่านจำได้หรือไม่ว่าตอนที่ท่านเข้ามาน่ะท่านน่ะสามารถที่จะกลับไปเองได้หรือไม่เช่นไร”“ตอนที่ข้าเข้ามาตามทางเดินทอดตัวเข้าสู่อุโมงค์ป่าไผ่ เมื่อข้าหันกลับไปมองอีกครั้งก็ไม่เห็นทางออกเสียแล้ว”“นี่แหละคือป่าไผ่พันปี มันเป็นอาณาเขตหวงห้ามสำหรับมนุษย์ธรรมดา หากว่าเจ้ามิได้มีพลังในการบำเพ็ญเพียรหรือฝึกญาณในตัวของเจ้านานมากพอเจ้าก็จะเป็นแค่เพียงสิ่งมีชีวิตที่ถูกกลืนหายเข้ามาอยู่ในป่าแห่งนี้และจะไม่สามารถหาทางกลับออกไปได้อีกมีทางเดียวเท่านั้นก็คือข้าจะต้องจับมือท่านออกไปและนี่เช่นไรคือเหตุผลที่ว่าทั้งข้าและท่านเราจะต้องพึ่งพากันและกัน ที่ข้าบอกท่านมันไม่ใช่เป็นความประสงค์ที่ข้าต้องการจะแลกเปลี่ยนกับการได้ออกไปจากป่าแห่งนี้หรอกนะแต่ถ้าหากว่าข้าไม่ช่วยท่าน ท่านจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่เลยตลอดชีวิต”“โธ่เอ๊ย!...ชีวิตของข้า ใยถึงต้องเป็นเช่นนี้เล่า”เขาถึงถึงกับทรุดลงและนั่งที่ริมลำธารในเวลานั้นลี่จู่มองเขาด้วยจิตที่นึกสงสาร นางนั่งลงข้าง ๆ ห้าวเฉินและจับมือของคุณ
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 6
“ท่านไม่ต้องขอบใจข้าหรอก การที่ข้าช่วยเหลือท่านเพราะเห็นว่าท่านน่ะไม่ได้นำภยันตรายใด ๆ มาสู่ป่าแห่งนี้ ข้าเองในฐานะของผู้ปกปักและดูแลป่าไผ่พันปีจึงรู้สึกว่าท่านคงจะเป็นคนดี และการที่ช่วยเหลือท่านไว้ก็เพราะว่าข้ามีข้อแลกเปลี่ยนที่จะเสนอต่อท่าน หากว่าท่านต้องการออกจากป่านี้ไป”“เจ้าต้องการอะไร หรือเจ้าต้องการชีวิตของข้า ในท้ายที่สุดมันเป็นอย่างนั้นใช่หรือไม่”“บอกแล้วอย่างไรว่าข้าจะไม่ทำร้ายท่านและถึงที่สุดแล้วข้าก็ถือศีลปฏิบัติตนตั้งปณิธานไว้แน่วแน่นับตั้งแต่บำเพ็ญเพียรจนข้ามีชีวิตยืนยาวมาจนถึงทุกวันนี้ ข้าไม่ต้องการที่จะได้มนุษย์มาเป็นอาหารหรือเป็นสิ่งที่จะทำให้ข้าได้พบกับความโอชะและรื่นรมย์ แต่สิ่งที่ข้าต้องการก็คือการได้กลับไปเรียนรู้การใช้ชีวิตเช่นมนุษย์ปุถุชนทั่วไป”“ใช้ชีวิตเช่นมนุษย์เช่นนั้นรึ ในเมื่อเจ้าบำเพ็ญเพียรและถือศีลชนมีอายุยืนยาวถึง 3000 ปีเช่นนี้แล้วจะกลับไปเป็นมนุษย์ที่อายุนั้นสั้นนักด้วยเหตุผลอันใด”ลี่จูหันกลับมานางจ้องหน้าเขา ประกายตาของนางไม่ได้มีความซุกซนขี้เล่นดังเมื่อครู่ มันหม่นแสงลงและน้ำเสียงของนางก็จริงจังมากขึ้น“ห้าวเฉิน ถึงแม้ว่าข้าจะมีอายุยืนยาวมากกว่าส
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 5
ที่รีบบอกว่านางไม่กินเนื้อมนุษย์นั้นจะเชื่อถือได้หรือไม่ สักครู่เขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ห้าวเฉินเงี่ยหูฟังและเดินไปตามเสียงนั้นซึ่งภายในถ้ำเขาก็มองเห็นทางเดินเล็ก ๆ กระทั่งเขาเดินลึกเข้าไปและพบว่าภายในถ้ำขนาดใหญ่มีลำธารไหลผ่านจน เขาก้าวไปอยู่ที่ริมลำธารและก็พบภาพของหญิงสาวเรือนร่างงดงามนางไม่สวมใส่เสื้อผ้าแม้ซักชิ้นกำลังลงเล่นน้ำอยู่ในลำธารที่ไหลเอื่อย มันเป็นสายน้ำเล็ก ๆ ที่ไม่มีความลึกและไม่น่าเชื่อเลยว่าภาพนั้นจะงดงามยิ่งนักเพราะสายน้ำในลำธารนั้นเป็นสีเขียวมรกตแต่แล้วหญิงสาวเจ้าของเรือนร่างงดงามที่อาบด้วยแสงจากคบเพลิงภายในถ้ำค่อย ๆ หันกลับมามอง ห้าวเฉินตกใจ เขารีบหลบเข้าไปอยู่หลังโขดหินหากก็ได้ยินเสียงดังสะท้อนออกมาว่า“ห้าวเฉิน...นั่นท่านใช่ไหม ข้ารู้นะว่าเป็นท่าน ตื่นนานแล้วหรือ”“ข้าเพิ่งตื่น”ห้าวเฉินตอบด้วยน้ำเสียงกุกกัก เขาแทบไม่กล้าเยี่ยมหน้าออกไปยังคงยืนเอาหลังแนบแผ่นหินด้วยความรู้สึกกระดากและละอายแก่ใจ ไม่เคยเห็นภาพของผู้หญิงที่อาบน้ำโดยไม่สวมเสื้อผ้าตั้งแต่เล็กจนโตเป็นหนุ่มก็ยังไม่เคยเลยสักครั้ง“ห้าวเฉิน...ท่านมาแอบอยู่ตรงนี้ทำไมกัน”เสียงที่ดังอยู่ใกล้ ๆ ทำให้คุณชา
Anda juga akan menyukai
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน39.8K Dibacaท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว385.2K Dibacaทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์20.2K Dibacaฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.7K Dibacaนางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า
คุณแม่แฝดสาม1.3K Dibacaบุปผาเคียงบัลลังก์รบ
กวีดาบเดียว/คำพราย648 Dibacaฝ่ามิติพลิกชะตาราชาทรราชย์
RainyStarSea 1.5K Dibacaเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey24.8K Dibaca
