คนเมาที่น่ารัก

หลังอาหารเย็นทุกคนก็มานั่งเล่นเื่อรอเวลาตั้งวงเล่นกีตาร์ร้องเพลง  ป้าจันทร์ทำกับแกล้มมาให้  สองทุ่มทั้งหมดถึงเริ่มออกสเต็ป  พีรดลกับทัศน์ดนัยดื่มจนชิน  แต่อีกสามสาวไม่ค่อยคุ้นชิน  มะนาวดื่มไม่มากนักเธอกลัวเมาแล้วจะเผลอ  ตอนนี้เดาใจพ่อของพีรดลไม่ถูก

"อืม  พีไวน์พ่อนายอาหร่อยมากกกก   หวานๆหอมกลิ่นองุ่น  ฉันชอบมากกกก เอิ๊กกกก  แพร  ลองงงงงงงง"

"เมาแล้วปลาไปนอนดีกว่าไหม  5ทุ่มแล้ว"

"อืมมมม  นาวว  แกมาวยาง"

"อืม  ไวน์ไม่ใช่น้ำเปล่า  แกดื่มซะเป็นน้ำเปล่าเลย"

มะนาวบ่นเพื่อน  ลูกปลาไม่สนใจ  กระดกต่อก่อนจะเอ่ย

"แพรรรร...แกเมื่อไหร่จะแต่งอ่ะคบกันมานานแล้ว  เอิ๊กกก"

"พอได้แล้วปลา  ไปนอนไป"

ทัศน์ดนัยดุคนตัวเล็ก  แพรชมพูส่ายหน้า  ภูริทัศน์หน้าดำ  แต่งงานหรืออย่างฝันเลยยายตัวดี   คนหนึ่งคิดว่าเป็นลูกชายตัวเอง  ส่วนคนเมาหมายถึงแพรชมพูกับหมอเกื้อ  แพรกับหมอเกื้อแค่พี่น้องกัน  เพราะหมอเกื้อมีแฟนอยู่แล้ว  แต่ไม่ใช่เรื่องที่เอาเอาเรื่องคนอื่นมาป่าวประกาศแพรเลยเงียบ  ก่อนจะลุกเพื่อพาเพื่อเข้านอน  แต่ทัศน์ดนัยลุกมาอาสาพาไปเอง

"แพรดูเหมือนจะง่วงแล้ว  ไปนอนเถอะค่ะ  ส่วนลูกปลาเดี๋ยวพี่ทัศน์ดูเองนะคะ  ไม่ต้องห่วงเพื่อนหรอก"

"เอ่อ..จะดีหรือคะพี่ทัศน์"

"ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ  พี่ไม่ทะเลาะกับคนเมาค่ะคนสวย  พี่สัญญา"

"ห่วงเพื่อนหรือเสียดายกันแน่"

แพรชมพูหันขวับทันที  คนบ้านี่วัยทองจริงๆนะ   แพรชมพูทนเห็นหน้าพ่อเพื่อนไม่ไหวจึงลุกเดินกลับตึกใหญ่  ภูริทัศน์กระดกไวน์เข้าปาก  เดชมากระซิบบางอย่างเขาจึงได้ออกไปพร้อมกับคนสนิท   

แพรชมพูที่มาถึงก็อาบน้ำอีกครั้งก่อนจะเตรียมเข้านอน  เธอได้ยินเสียงรถยนต์แล่นออกไป  แง้มม่านดูก็เห็นเป็นรถของคุณป๋า  สาวน้อยถอนหายใจอย่างโล่งอก  อาจจะไปหาผู้หญิงของเขาก็ได้  ดีเหมือนกันพรุ่งนี้จะบอกเพื่อนว่าขอกลับก่อน  อยู่แล้วไม่สนุกไม่รู้จะอยู่ทำไม  จากนั้นก็ดับไฟหัวเตียงนอนหลับไป

ทางด้านมะนาวที่ตอนนี้พ่อไม่อยู่พีรดลก็แอบพาเธอเข้าห้องก่อนจะกอดกันจูบกันตามประสาคนรัก  เพราะเกินสองทุ่มไม่อนุญาตให้คนงานมาป้วนเปี้ยน  เช้าจึงให้มาเก็บ 

ลูกปลาถูกทัศน์ดนัยพามาในห้อง  ยายตัวเล็กอ้อแอ้ๆ  เขาวางเธอลงบนเตียงเสื้อยืดที่เจ้าหล่อนใส่อยู่เลิกขึ้นมาเพราะคนตัวเล็กกำลังจะถอดมันออก  ลูกปลามีนิสัยไม่ชอบใส่เสื้อในนอน  เธอลุกมานั่งแกะตะขอออกก่อนจะล้วงเอาบราสีดำออกมาแล้วเหวี่ยงลงข้างเตียง  ไม่พอยังถอดกางเกงขาสั้นที่สวมอยู่ถอดชิ้นในชิ้นสุดท้ายเหวี่ยงไป  สวมกางเกงแล้วก่อนจะคลานขึ้นเตียงนอน  

ทัศน์ดนัยกลืนน้ำลายอย่างลำบาก  เด็กบ้านี่จงใจยั่วหรือไงกันนะ  ข้างบนเขาเคยเห็นแล้ว  แต่ข้างล่างนี่สิเพิ่งจะเห็น  ตอนที่ยายตัวดีนั่งชันเข่าถอดกางเกงใน   ออกเขาเห็นไปถึงรอยแยกสีกุหลาบเลย    ลูกชายเขาตั้งเป็นลำถึงเขาจะเป็นเสือผู้หญิงแต่ทัศน์ดนัยจะไม่มีอะไรกับคนที่ครองสติไม่อยู่  เขาไม่นิยมหลับนอนกับผู้หญิงที่ดื่มจนเมา  ร่างสูงเรียกคนตัวเล็กเขย่าเบาๆ

"ลูกปลาคะ  อาบน้ำไหม  เมามากแล้วค่ะ"

"อื้อ..อย่ามายุ่งคนจะนอน"

"ปลา  ลูกปลาพี่ทัศน์อาบให้นะคะ  ถ้าปลาดื้อ"

"อื้อ..ทำไมวุ่นวายยย  จางงง อืมทัศน์อีพี่ทัศน์  ไอ้ทัศน์เหรอ ฮ่าๆๆๆ"

"ปลาพี่บอกแล้วไงว่าห้ามพูดคำหยาบกับพี่อีก  ถึงจะเมาพี่ก็ไม่ให้อภัยนะคะ  อยากโดนลงโทษไหม"

"แบบไหนล่ะ  เอิ๊กกก  อื้อ"

ทัศน์ดนัยจูบคนตัวเล็ก  มือหนาล็อกท้ายทอยไม่ให้ขยับหนี    เขาจูบเนิ่นนานกระทั่งพอใจจึงถอนริมฝีปากออกมา  ลูกปลาเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา  คนตัวโตเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ

"ปลาขา  ทำไมน่ารักขนาดนี้หื้ม"

ลูกปลาปีนขึ้นนั่งตักของเขามือบางคล้องคอคนตัวโตเอ่ยความในใจออกมา  จนหมดแต่เช้ามากับจำอะไรไม่ได้เลย

"อืม..ปลาน่ารักมากไหม"

"น่ารักครับ"

"น่ารักแล้วพี่ทัศน์รักไหมคะ  ร้ากปลาไหม"

"หื้ม  ถ้าบอกว่ารักล่ะ"

"ไม่เชื่อ..เอิ๊กกก   พี่ทัศน์มีผู้หญิงมากมาย  คงบอกรักทุกคนนนน  อืม  เกลียดพี่ทัศน์แล้ว  ไม่รักแล้วคนเจ้าชู้"

ทัศน์ดนัยมองหน้าคนเมาบนตักก่อนจะเอ่ยถามให้แน่ใจ

"ปลาเคยรักพี่หรือคะ"

"อื้อ..ตอนนี้กำลังจะเลิกรัก  พี่ทัศน์ใจร้าย  ชอบแกล้งปลา  ชอบพูดจาทำร้ายจิตใจ  ฮือๆๆ"

"ปลาๆครับไม่ร้องนะเดี๋ยวใครๆนึกว่าพี่รังแกปลา  ปลาครับ"

ทัศน์ดนัยถอนหายใจ  เขากอดเธอก่อนจะลูบหลังให้  คนตัวเล็กสงบแล้ว  ลูกปลาเพราะความเมาจึงใจกล้าและตอนนี้สติไม่มีด้วยยิ่งเอาแต่ใจ

"พี่ทัศน์ขาจูบปลาอีกได้ไหม  อยากจูบพี่อีก"

"ได้ค่ะ  มาสิอ้าปากให้พี่หน่อย"

คนตัวเล็กเผยอปากรอให้คนตัวโตแนบริมฝีปากลงมาหา  ทัศน์ดนัยจูบเธอดูดดื่ม  มือหนาเลิกชายเสื้อยืดขึ้นก่อนจะเหวี่ยงพ้นศีรษะทุย  เขาละจากริมฝีปากบางมาซุกไซร้ซอกคอ  ไต่จมูกมาถึงเนินอกอวบอิ่ม  สองเต้าเบียดกันปลายเต้าชูชันทำเอาทัศน์ดนัยกระหายจนทนไม่ไหว  ก้มลงไปดูดดื่มและตวัดลิ้นรัวบนปลายยอดอก

"อ๊า..พี่ทัศน์  อื้อ  เสียวจัง"

"แล้วชอบไหม"

"อื้อ  ชอบ อ๊า  พี่ทัศน์อ๊า อ๊าย"

ชายหนุ่มไม่ได้ดูดดื่มด้านบนเสียแล้ว  ตอนนี้เขากำลังดื่มกินน้ำหวานจากด้านล่าง  ลูกปลาส่ายหน้าไปมาก่อนจะแอ่นหน้าท้องกระตุกเกร็ง  ปล่อยน้ำหวานระลอกใหม่ให้ทัศน์ดนัยได้ดื่มจนจุใจ  เขาอิ่มเอมจึงเลื่อนตัวขึ้นมาหา  แต่หญิงสาวหายใจสม่ำเสมอไปแล้ว

"เด็กดื้อ  มาอ่อยพี่แล้วทิ้งกันได้ไง  ลูกปลาครับ  โอ้วแม่ตัวดี  ลักหลับก็ไม่ได้เสียด้วย  อูย  ทรมานจังโว้ย"

คนตัวสูงเข้าห้องน้ำเปิดน้ำราดตั้งแต่หัวเพื่อดับอารมณ์  ส่วนคนก่อเรื่องหลับเป็นตายไปแล้ว