Masukเงาร่างสูงใหญ่เดินฝ่าเงามืดเข้ามาภายในห้องอย่างชำนาญ หญิงสาวในวัยกลางคนนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงถึงกับสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบขย้ำตรงเนินเนื้อตรงกลางกาย
“ใครน่ะ!.” อุษาถามออกไปเสียงสั่นด้วยความกลัว ทั่วทั้งห้องมีแต่ความมืด ทำให้เธอมองไม่เห็นใบหน้าเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่กำลังจะขึ้นคาบคร่อมเธออยู่ แทนที่จะได้ยินเสียงตอบรับเจ้าของมือที่กำลังรุกล้ำช่วงล่างเธอกลับสอดนิ้วเข้ามาในช่องทางรักถึงสองนิ้วแทนคำตอบ
“บุญส่งเหรอ...อ๊ะ เบา ๆ สิฉันเจ็บนะ!” อุษาร้องประท้วงเสียงสั่นให้สามีรุ่นน้องที่อยู่ ๆ ก็เข้ามารุกล้ำร่างกายเธออย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
"อ๊าส์ เบา ๆ มันก็ไม่มันส์สิ ข้าทนไม่ไหวแล้วอยากเอาเมีย” หมอผีหนุ่มบอกเสียงกระเส่าพลางขยับนิ้วที่กดแช่ไว้ในร่อง หลืบเข้าออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะเกี่ยวกระทุ้งเร่งจังหวะเร็วขึ้นเพื่อเรียกน้ำออกมาชะโลมทางเข้า
“อู้ย อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดดด ไปทำอะไรมาถึงได้มีอารมณ์ขึ้นมาดึก ๆ แบบนี้” อุษาเสียววาบไปทั่วท้อง เมื่อนิ้วเรียวงอเกี่ยวกระทุ้งเข้าออกในรูร่อง แต่ไม่วายเอ่ยถามคนเป็นผัวที่อยู่ ๆ ก็เกิดอาการกระสันขึ้นมากลางดึก ทั้งที่นาฬิกาข้างผนังบอกเวลาเกือบจะตีสองเข้าไปแล้ว
“อยากเอาเมีย มันต้องมีเวลาด้วยเหรอว่ะ! เป็นเมียมีหน้าที่แค่นอนอ้าขาให้ผัวอย่างข้าเอาก็พอ อย่าถามให้มากความ!..”
หมอผีหนุ่มตอบไปอย่างหงุดหงิด คืนนี้เขาเห็นบางอย่างที่กระตุ้นอารมณ์จนลำเอ็นใต้ผ้าขาวม้าผืนบางถึงกับแข็งโด่งแทบปริอยู่รอมร่อ ครั้นจะช่วยตัวเองก็เสียเวลาเปล่า สู้ขึ้นมาเอาเมียบนบ้านถึงใจกว่าอุ้งมือหยาบของตัวเองเป็นไหน ๆ
อุษาพอได้ยินน้ำเสียงไม่พอใจของหมอผีหนุ่มเธอก็ไม่อยากเซ้าซี้ถามต่อ เธอรู้ดีว่าถ้าทำให้ผัวหนุ่มอารมณ์เสียตอนที่อยู่บนเตียง พรุ่งนี้เธออาจจะลุกไม่ขึ้นก็เป็นได้
เพราะนอกจากบุญส่งจะเป็นหมอผีเก่งคาถาวิชาอาคมแล้ว ลีลาและขนาดของลำเอ็นยังไม่ธรรมดา และนั้นเป็นสิ่งที่ม่ายสาวอย่างอุษาถูกใจในตัวหมอผีหนุ่ม
เมื่อรู้ว่าผัวหนุ่มมีความต้องการ คนเป็นเมียมีหน้าที่บำเรอไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ยิ่งบุญส่งเป็นหมอผีทำเสน่ห์ชื่อดังในหมู่บ้าน ที่สำนักมักจะมีหญิงสาวสวยมากหน้าเข้ามาให้ลงเสน่ห์ไม่ขาด เพื่อป้องกันไม่ให้ผัวเด็กรสเด็ดของเธอออกไปหาเศษหาเลยนอกบ้านเธอก็ต้องสนองเขาไม่ให้ขาด
อุษาจัดการถอดชุดนอนผ้าลื่นผืนบางของตัวเองออกโชว์ร่างอวบอั๋นเต็มไม้เต็มมือโดยเฉพาะสองเต้านุ่มขนาดใหญ่ที่เธอภูมิใจ ถึงอุษาจะมีอายุมากกว่าบุญส่งอยู่หลายปี แต่รูปร่างทรวงทรงของเธอก็ยังได้รูปสวยงามไม่มีหย่อนคล้อยตามเวลาเหมือนกับหญิงสาววัยเดียวกัน
พอเห็นเมียรักอำนวยความสะดวกให้ความร่วมมืออย่างดี หมอผีหนุ่มก็เร่งจังหวะกระแทกนิ้วเข้าออกร่องแคบที่เริ่มขมิบตอดนิ้วเขาถี่ระรัว สะโพกพายส่ายร่อนบิดไปมาด้วยความเสียวกระสันตามแรงกระหน่ำเข้าออกของนิ้วร้าย
แรงบีบรัดในรูร่องถี่ยิบทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะตะกายขึ้นสวรรค์นำหน้าไป หมอผีหนุ่มเร่งจังหวะซอยนิ้วเข้าออกรัวเร็วก่อนจะชักออกแล้วกระแทกกลับเข้าไปจนมิดข้อเป็นจังหวะ
"อ๊ะ เสียวบุญส่งฉันเสียว อ๊ะ อ๊าส์!!" สะโพกมนแอ่นลอยตามแรงกระแทกนิ้วก่อนที่สาวใหญ่จะกรีดร้องปลดปล่อยน้ำของความสุขสมออกมา
ร่างเปลือยเปล่านอนหายใจหอบตัวสั่นสองเต้าอวบกระเพื่อมไหวตามแรงหายใจ อุษาปรือตาหมดแรงกระสันสั่นระริกจากแรงกระตุก แต่หน้าที่เมียของเธอยังไม่เสร็จสิ้น
หลังจากผัวหนุ่มถอดปลายนิ้วออกจากร่องสาว อุษารีบชันเข่ายกเรียวขาขาวที่ยังสั่นระริกจากอารมณ์เสียวซ่านถ่างขาอ้าออกกว้างอย่างเชิญชวนมือข้างหนึ่งก็บีบขยำสองเต้าอวบของตัวเองเพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้ตัวเองอีกครั้ง
“เมียข้านี่มันได้ใจข้าจริง ๆ แบบนี้สิถึงจะอยู่กันยืด” หมอผีหนุ่มหัวเราะหึหึในลำคออย่างพอใจ ก่อนจะกระชากผ้าขาวม้าผืนเดียวที่นุ่งติดกายอยู่ออก ท่อนเอ็นลำเขื่องที่อุษาหลงใหลก็ดีดผึ่งออกมันตั้งลำแข็งชูชันปลายหัวบานหยาดหยดไปด้วยน้ำเสียว บ่งบอกถึงอารมณ์กำหนัดที่ล้นปรี่
หมอผีหนุ่มจับท่อนเอ็นลำยักษ์ของตัวเองจดจ่อไปตรงร่องรูเสียวของคนที่นอนแผ่อ้ารออย่างเชิญชวน ถึงเขาจะผ่านผู้หญิงมามากทั้งที่ลูกศิษย์หามาให้และผู้หญิงที่เต็มใจเอาร่างกายมาแลกกับของบูชา แต่กลับไม่มีใครถูกใจเท่ากับอุษาแม่ม่ายทรงเครื่องที่มีดีทั้งลีลาและเงินทอง
ปลายหัวบานจดจ่ออยู่ตรงปากทางเข้าก่อนจะแทงพรวดเข้ามาจนมิดลำ ความใหญ่โตคับแน่นไปทั้งรูร่องม่ายสาวบิดร่างไปมาด้วยความเสียวซ่านถึงจะมีอะไรกันนับครั้งไม่ถ้วนแต่ร่องสาวของเธอก็ไม่เคยชินกับความใหญ่ยักษ์ของหมอผีหนุ่มเลยสักครั้ง
“ตอดข้าถี่แบบนี้ คืนนี้จะเอากี่ยก อ๊าส์” แรงขมิบตอดในร่องสาวทำเอาหมอผีหนุ่มกระสันจนปวดลำ มือหนาจับเอาขาข้างหนึ่งของอุษาขึ้นพาดบ่าก่อนจะลงเอวกระแทกเข้ากระแทกออกซ้ำๆแบบมิดลำเอ็น
ปั้บ! ปั้บ! ปั้บ!
“อู้ววว ผัวขา เมียเสียว อ๊ะ อ๊ะ อ่าา”
“ถูกใจกูจริง ๆ คืนนี้ผัวจะพาเมียขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยค่อยดู”
เสียงเนินโหนกกระแทกกันดังสนั่นเรือนไม้ ร่างเปลือยเปล่าของชายหญิงบนเตียงกว้างที่กำลังหลงอยู่ในวงวนกามมากันอย่างเมามันส์ไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังยืนแอบดูอยู่ตาค้าง
*********
“มีคนมาอยู่ตั้งแต่เมื่อไร” พุดซ้อนเดินไปที่ท่าน้ำ มองไปฝั่งตรงข้ามที่เคยเป็นที่รกร้าง แต่มาบัดนี้กลับกลายเป็นโฮมสเตย์ริมน้ำไปแล้ว นี่เราไม่ได้มานานขนาดสร้างโฮมสเตย์เสร็จเลยเหรอ“เป็นบ้าเหรอพูดคนเดียว”“กรี๊ดดด!!” พุดซ้อนกรีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อใครบางคนโผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำ“โอ๊ย ปวดหู! ร้องยังกับขอส่วนบุญ” ยัยนี่นอกจากเป็นบ้าแล้วยังสติไม่ดีอีกเหรอ“นะ นายเป็นใคร”“เป็นคน..”“รู้แล้วว่าเป็นคน” เอ๊ะ หรือว่าจะไม่ใช่ เพราะคุ้นเคยกับสิ่งเหนือธรรมชาติมาก่อนทำให้เธออดที่จะคิดไม่ได้“อย่าบอกนะว่าเธอคิดว่าฉันเป็นผี ประสาท!”“นายนะสิประสาท! ฉันอยู่ของฉันดีๆ นายก็โผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำใครบางจะไม่ตกใจ แล้วที่สำคัญนี้มันบ้านฉันฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน” พุดซ้อนมองชายที่อยู่ในน้ำตาเขียว มีอย่างที่ไหนว่ายน้ำมาแอบฟังคนอื่น เสียมารยาทที่สุด“เออไม่ยุ่งก็ได้ เห็นว่านั่งพูดคนเดียว เกิดคิดสั้นกระโดดน้ำตายขึ้นมาลำบากคนแถวนี้อีก”“นี่นาย!..” พุดซ้อนนึกหาคำด่าไม่ทัน ชายคนนั้นก็ว่ายน้ำกลับไปอีกฝั่งเสียก่อน เธอมองตามชายหนุ่มที่ขึ้นจากน้ำ รูปร่างกำยำ หน้าท้องเป็นลอนสวยกล้ามแขนเป็นมัดๆ ส่วนหน้าตานั้นก็พอไปวัด
“เอามันเข้าไปในปาก...ได้ไหม” เสียงแผ่วกระซิบข้างใบหูเล็ก ผีร้ายนำพามือนุ่มไปยังสิ่งที่เขาเรียกว่ามัน พุดซ้อนเม้มปากเข้าหากันแน่น กอบกุมลำเนื้อร้อนแล้วรูดขึ้นลงเบา ๆ“อื้ออ!” ผีร้ายครางฮึมในลำคอ เมื่อมือนุ่มซุกซนขยับรูดหนังหุ้มจนปลายหัวหยักเสียวแปลบปลาบร่างใหญ่โน้มลงมาประกบจูบกลีบปากน้อยอีกครั้ง สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก ดูดดึงเรียวลิ้นอุ่นของร่างเหน่งน้อยซ้ำ ๆ เพื่อระบายอารมณ์แรมมองดวงตาหวานเยิ้มของเด็กสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนขยับจ่อลำเนื้อเข้าไปตรงริมฝีปากบาง แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรมือหนาก็ดันกายใหญ่เข้ามาในโพรงปากเธอทันที กลีบปากบางแทบปริเมื่อขนาดของมันคับแน่นเต็มโพรงปาก ทั้งความยาวที่สอดแทรกเข้ามาก็ทิ่มแทงลิ้นไก่“เมียข้าช่วยผัวหน่อย รีดน้ำมันออกมาที อ๊าส์! เสียวหัวฉิบ”ผีร้ายครางฮึมในลำคอ เมื่อโดนโพรงปากนุ่มโอบรัดลำเนื้ออวบเอาไว้แน่น ก่อนจะขยับสะโพกสอบเข้าออกในโพรงปากเล็กอย่างช้า ๆ คนใต้ร่างอ้าปากดูดรับลำเอ็นใหญ่ที่ขยับเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบในโพรงปาก“อื้ออ อ๊อก อ๊อก”มีบางครั้งที่ฟันซี่น้อยเผลอขูดรูดเข้ากับลำเนื้ออวบ เรียกเสียงครางกระเส่าจากคนด้านบน เป็นความเจ็บปนเ
พุดซ้อนขับรถยนต์เข้าไปจอดในลานจอดรถของตลาด ก่อนจะลงไปซื้อของสดเพื่อเก็บไว้ทำอาหาร“หนูพุดวันนี้มาคนเดียวเหรอ”“จ๊ะ วันนี้ป้าษาไม่ได้มา”“ใส่ชุดนักศึกษาแล้วโตเป็นสาวขึ้นเยอะเลยสวยด้วย มีแฟนหรือยังล่ะ”พุดซ้อนส่ายยิ้มตอบตามมารยาท ก่อนจะจ่ายเงินให้แม่ค้าแล้วเดินออกมาไม่มีแฟนแต่มีผัว แถมผัวหนูยังเป็นผีด้วย...พุดซ้อนเดินกลับไปที่รถ วันนี้เป็นอีกวันหลังเลิกเรียนที่เธอขับรถมาจากกรุงเทพเพื่อมาหาใครบางคน“นี่ยายเม้า ข้าได้ข่าวว่าหลานชายยายหนูที่เพิ่งกลับมาอยู่บ้านไหลตายหรือว่ะ”“เออใช่ เพิ่งตายเมื่อเช้า ข้าละสงสารยายหนู มีหลานชายคนเดียวด้วยไม่รู้จะอยู่ยังไง”“หลายยายหนู อายุเท่าไรข้าจะได้ตีเลข”“อายุ 25 เบญจเพสพอดี”ยืนฟังตั้งนานที่แท้ก็หาเลข ว่าแต่ไหลตายนี่มันเป็นยังไง เอาไว้ไปถามลุงดูดีกว่า..พุดซ้อนจอดรถหน้าบ้านก่อนจะเดินลงมาหิ้วของที่ซื้อมาจากตลาดเดินเข้าบ้านของตัวเอง เพราะบ้านหลังนี้ได้กลายเป็นของพุดซ้อนเรียบร้อยวันนั้นหลังจากอุษากลับมาจากติดต่อเรื่องเรียนต่อ พุดซ้อนเอ่ยขอไม่ให้อุษาขายบ้านหลังนี้“นะคะป้าษา พุดตกลงจะย้ายไปในเมื่อเพื่อเรียนต่อ แต่บ้านนี้พุดขอได้ไหมคะ”“พุดมีอะไรอยากจะบอ
“ลุงแรม..”เขายังอยู่ อยู่ที่นี่มาตลอดแล้วทำไมถึง..เอาไงดีว่ะไอ้แรม...ที่ผ่านมาเขาเห็นพุดซ้อนมานั่งร้องไห้คร่ำครวญในศาลาทุกวัน แต่ก็ไม่ยอมออกมาจนวันนี้“พุดคือข้า...” แรมไม่ทันได้พูดอะไรต่อ พุดซ้อนก็หันหลังเดินหนีกลับขึ้นบ้านไปก่อน“คนบ้า คนใจร้าย เห็นเรานั่งร้องไห้ทุกวันได้ลงคอ ทำไมไม่ออกมา ลุงใจร้ายใจร้ายที่สุด” พุดซ้อนสับสนไม่รู้จะทำยังไง เมื่อคนที่คิดว่าทิ้งเธอไปเกิดใหม่แล้วแต่กลับยังอยู่ เธอหนีขึ้นมาห้องคิดว่าเขาคงตามขึ้นมาไม่ได้ที่ผ่านมาที่เรานั่งร้องไห้ ลุงก็รู้ก็เห็นมาตลอดแต่ทำไมลุงยังใจดำทนเห็นเราร้องไห้อยู่ได้ทุกวัน“ลุงผีใจร้าย ใจร้ายที่สุด พุดไม่รักลุงแล้ว”“เอ็งไม่รักข้าจริงเหรอ”“ลุงแรม! ลุงเข้ามาได้ยังไง” พุดซ้อนสะดุ้งอยู่ ๆ แรมก็โผล่เข้ามาในห้องนอนของเธอ แถมยังถือวิสาสะขึ้นไปนอนยิ้มหน้าเป็นอยู่บนเตียงของเธออีกไหนลุงว่าขึ้นมาบนบ้านไม่ได้ไง แล้วนี่อะไร“ลุงเข้ามาได้ยังไง”“เดินมามั้ง..”“ไม่ต้องมาเล่นคำกับพุดเลยนะ”“เด็กโง่ หลับไปเดือนเดียวลืมทุกอย่างเลยนะ ยังดีที่ไม่ลืมผัวด้วย” พุดซ้อนลืมไปว่าคืนที่เธอถูกรามจับตัวไว้ คนที่เข้ามาช่วยเธอคนแรกก็คือแรม ยิ่งตอนนี้ที่หลว
พุดซ้อนกลับจากวัดก็เอาแต่เก็บตัวเงียบไม่ก็แอบไปนั่งร้องไห้ที่ศาลาท่าน้ำคิดถึงคนที่จากไปทำไมลุงไม่รอพุด...คนใจร้าย...ทิ้งพุดได้ลงคอ...พุดไม่รักลุงแล้ว...ถ้อยคำตัดพ้อถูกพุดซ้อนระบายออกมาผ่านม่านน้ำตาทุกครั้งที่มาที่ศาลาท่าน้ำ อุษาเห็นหลานสาวนั่งเหม่อลอยที่ท่าน้ำทุกวัน ก็นึกเป็นห่วง“พุด คิดไว้หรือยังว่าจะเรียนต่อที่ไหน” อุษาหาเรื่องชวนคุยหวังให้หลานสาวได้คิดเรียนต่อเหรอ...“พุดยังไม่ได้คิดเลยค่ะ ถ้าป้าษาว่าที่ไหนดี พุดเรียนได้หมด” ตอนนี้เธอไม่มีกะจิตกะใจคิดจะทำอะไรทั้งนั้น“งั้นเรากลับไปอยู่ที่กรุงเทพกันดีไหม ป้ามีเพื่อนที่เปิดโรงเรียนสากลอยู่ ป้าอยากให้พุดได้เรียนที่ดีๆ”กลับกรุงเทพ...ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องคิดถึงใคร...“ค่ะ เอาตามป้าว่าเลย”“แน่ใจนะ ส่วนบ้านหลังนี้ป้าว่าจะประกาศขายดีไหม”ขาย ขายบ้านหลังนี้งั้นเหรอ...พุดซ้อนมองไปรอบ ๆ บ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำ โดยเฉพาะที่ศาลาท่าน้ำ“พุดเอ็งเป็นเมียข้าแล้วนะ”“ใครเป็นเมียลุง”“เอ็งไง เอ็งจะเป็นผู้หญิงของข้า เป็นเมียของข้าคนเดียวตลอดไป” “ลุงจะไปทิ้งพุดไปไหนใช่ไหม”คนโกหก...“ป้าษาจะไม่กลับมาที่นี่แล้วหรือคะ”“อื้ม พุดว่าไงอยา
ลมพัดเอื่อยเอื่อยผ่านเข้ามาในห้องนอน ร่างเล็กบอบบางนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอยังมีชีวิต“พุด เอ็งหลับนานเกินไปแล้วนะ” พุดซ้อนยังไม่ฟื้นคืนสติตั้งแต่วันนั้นเป็นเวลาสามวันแล้ว แรมเฝ้าดูแลวนเวียนไม่ห่าง ตอนนี้เขาสามารถเข้าออกในบ้านหลังนี้ได้อย่างสบายรามกับจันได้หลวงตาคงช่วยทำลายปลดปล่อยบ่วงเสน่หาที่ผูกมัดทั้งสอง ทำให้ดวงวิญญาณของคนทั้งคู่ได้ไปสู่สัมปรายภพ เหลือเพียงเขาที่ยังไปไหนไม่ได้เพราะได้สร้างบ่วงผูกรักไว้กับคนตรงหน้า“พุด ถ้าเอ็งไม่ตื่นข้าจะไปหาเมียใหม่แล้วนะ..”หากข้าไม่โลภมากอยากได้พลังเอ็งเพื่อรักษาวิญญาณ เอ็งคงไม่ต้องมาเจอกับเรื่องพวกนี้ ข้าขอโทษนะพุดสามวันมาแล้วที่พุดซ้อนนอนหลับใหลไม่ต่างจากเจ้าหญิงนิทรา ไม่ว่าจะทำวิธีไหนพุดซ้อนก็ยังตื่นขึ้นมา“เฮ้อ เวรกรรมอะไรของยัยพุด อยู่ ๆ ก็ล้มหมอนนอนเสื่อไม่รู้สาเหตุ” อุษาเข้ามาดูหลานสาวที่ยังนอนติดเตียง ถึงสภาพภาพนอกจะดูเหมือนคนนอนหลับปกติ แต่อุษาก็ยังไม่วางใจนอกจากจะให้หมอมาดูอาการพุดซ้อนทุกวันอุษายังจัดทำบุญบ้านครั้งใหญ่นิมนต์หลวงตาคงมาพรมน้ำมนต์เพื่อปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายอีกทาง“โยมพุดซ้อนคงอยากพัก อย่าคิดม







