เซ่นสวาท

กะระณียะเมตตังสัตตา

เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา

จิตตัง จิตตัง เชยยะนารี

จักกะวัตติราชามะโนโจรัง

มัยตรีจิตตัง ปิยังมะมะฯ

"อย่านะ พี่แรม"

"กูทำให้มันรักมึงได้ กูก็ทำให้มันเกลียดมึงได้เหมือนกัน"

ราม x จัน

**********************

"ละ ลุงวิธีนี่จะช่วยลุงได้จริง ๆ เหรอ"

"ต้องลองดู เอ็งเต็มใจหรือเปล่า"

"คราวที่แล้วไม่เห็นจะถาม"

"เป็นเมียข้านะ พุดซ้อน"

ราม x พุดซ้อน

พุดซ้อน หญิงสาววัยสิบเก้าปี ผู้มีรูปร่างทรวงทรงอวบอิ่มเกินเด็กในวัยเดียวกันโดยเฉพาะดอกบัวตูมสองดอกตรงกลางอก ผิวพรรณผุดผ่องนวลเนียนราวกับหยกเนื้อชั้นดี ผมยาวสวยสีดำขลับถูกรวบม้วนเก็บขึ้นกลางหัวเผยให้เห็นต้นคอเนินไหล่ลาดรับโครงหน้าสวย ดวงตากลมโตมีประกายซุกซนตามวัย

“ลมแรงจัง” เสียงหวานบ่นพึมพำกับตัวเอง คิ้วสวยขมวดเล็กน้อย เมื่อลมพัดเอาความหนาวเย็นผ่านกายพลางกระชับผ้าที่คลุมไหล่ไม่ให้ลอยปลิวไปกับสายลม

“ได้เวลาแล้ว”พุดซ้อนแหงนหน้ามองดวงจันทร์กลมโตครั้งหนึ่งก่อนจะยกพานดอกไม้ธูปเทียนขึ้นจบเหนือหัว

นะนวลจันทร์

          กะระณียเมตตังสัตตา     เมตตา กรุณา มุฑิตา อุเบกขา

          จิตตัง จิตตัง เชยยะนารี   จักกะวัตติราชามะโนโจรัง

                             มัยตรีจิตตัง ปิยังมะมะฯ

          © นะนวลจันทร์ : เมตตามหาเสน่ห์ ใครมีไว้จะเป็นเสน่ห์หน้างามเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ©

          เสียงหวานเปล่งท่องคาถา ก่อนจะปลดปมผ้าถุงก้าวลงไปในถังไม้ที่มีน้ำอยู่เต็มปริ่มด้วยร่างด้วยเปลือยเปล่า

เรือนกายสาวขาวผ่องยามสะท้อนต้องแสงจันทร์สว่างระยิบระยับ ดูงดงามราวกับนางในวรรคดี ทรวงทรงองเอวใต้น้ำดูยวยเย้าโดยเฉพาะเม็ดจงอยสีหวานที่สั่นระริกสะท้านชูชันยามต้องลม หญิงสาวกอดตัวเองเบา ๆ บรรเทาอาการเหน็บหนาว

ในทุกคืนวันเพ็ญที่พระจันทร์เต็มดวง พุดซ้อนมีภารกิจต้องลงมาทำพิธีอาบแสงจันทร์ที่ศาลาท่าน้ำ เพื่อเสริมเสน่ห์ให้กับตนเองและอาศัยพลังจากแสงจันทร์ช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายให้ออกจากตัวเธอตามที่ หมอบุญส่ง หมอผีประจำหมู่บ้านเป็นคนบอก

หลังจากพุดซ้อนเกิดมาได้ไม่นานพ่อกับแม่ก็เสียชีวิตอย่างกะทันหัน อุษา

เมื่อสามีจากไปอุษาเคว้งคว้างไร้ที่ยึดเหนี่ยว หญิงม่ายวัยกลางคนเริ่มหันหน้าหาที่พึ่งทางจิตใจ เธอมีความเชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเธอและน้องสาวไม่ใช่เหตุธรรมชาติแต่มาจากเจ้ากรรมนายเวร อุษาตระเวนทำบุญตามวัด หาพระเกจิอาจารย์ดังให้ช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายออกจากตัวเธอและครอบครัว

จนอุษาได้เจอกับบุญส่งหมอผีหนุ่มรุ่นน้องที่มีวิชาอาคมเก่งกล้าทั้งด้านแก้คุณไสย์ดูดวงและทำเสน่ห์ อุษาเทียวไปเทียวมาที่สำนักหมอบุญส่งอยู่บ่อยครั้ง จนทั้งสองคนตกลงปลงใจที่จะคบหาอยู่กินกันฉันสามีภรรยา

อุษาตัดสินใจซื้อบ้านในหมู่บ้านที่บุญส่งเป็นหมอผีอยู่ ก่อนจะหอบข้าวของย้ายมาพร้อมกับพาพุดซ้อนในสิบสามปีมาอยู่ด้วย

หมอผีหนุ่มสัมผัสได้ถึงบางอย่างในตัวของเด็กสาว...

“นังพุดซ้อนมันมีกรรมหนัก รอบตัวมันมีเจ้ากรรมนายเวรคอยวนเวียน ต้องให้มันอาบแสงจันทร์ทุกคืนวันเพ็ญเพื่อคอยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายให้ออกห่างไม่อย่างนั้นทุกคนที่อยู่รอบข้างจะมีอันเป็นไป”

บุญส่งพูดขึ้นนัยน์ตาคมมองเด็กสาวที่นั่งพับเพียบเรียบร้อยอยู่ตรงหน้าที่นับวันยิ่งเปล่งประกายความสวยสาวเกินวัย อุษาพอได้ยินแบบนั้นถึงกับยกมือขึ้นทาบอกตกใจด้วยกลัวว่าตัวเองจะมีอันเป็นไปเหมือนพ่อแม่และผัวเก่าของตน  

“ได้บุญส่ง ฉันจะให้ยัยพุดอาบแสงจันทร์ทุกคืนพระจันทร์เต็มดวง”อุษารีบตอบรับหมอบุญส่ง แค่อาบน้ำกลางแจ้งทุกคืนวันเพ็ญก็ไม่ยากอะไร แต่ประโยคถัดมาที่ได้ยินทำเอาเธอหนักใจอยู่ไม่ใช่น้อย

“มีอีกอย่างที่สำคัญมากห้ามให้นังพุดซ้อนแต่งงานมีผัวอย่างเด็ดขาด!...”

อุษาถึงกับอ้าปากค้าง ห้ามอะไรก็ห้ามได้แต่ห้ามคนไม่ให้คนมีผัวเธอจะห้ามยังไง

หลังจากนั้นทุกคืนวันเพ็ญที่พระจันทร์เต็มดวงพุดซ้อนจะต้องลงมาแช่น้ำอาบแสงจันทร์ตรงท่าน้ำหลังบ้านทุกคืน เธอเชื่อฟังผู้เป็นป้าอย่างดี ถึงแรกๆ พุดซ้อนจะรู้สึกหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย เพราะตรงท่าน้ำไม่ได้มีแสงไฟสว่างเหมือนในบ้าน อีกทั้งบุญส่งยังสั่งหากไม่ให้เธอจุดไฟหรือตะเกียงเพราะจะทำให้พิธีอาบแสงจันทร์ไม่เป็นผล

เธอต้องอาศัยแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาให้ความสว่างพอได้มองเห็นเพียงอย่างเดียว พอหลายครั้งเข้าความกลัวก็เริ่มกลายเป็นความเคยชิน

“อื้อ เย็นสบายดีจัง” พุดซ้อนวักน้ำขึ้นมารดตัวให้คลายความหนาวและความเหนื่อยล้าจากการทำงานบ้าน น้ำเย็นฉ่ำเย็นสบายทำให้เธอไม่รู้ตัวว่าท่ามกลางความมืดมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังมองจ้องเรือนร่างขาวผ่องของเธออย่างไม่ละสายตา...