LOGINShare
ตอนที่ 4 ของเดิมพันของฉัน
Last Updated:
2025-12-01 15:47:23ตุบ!! ลูคัสโยนหญิงสาวลงบนที่นอนอย่างแรง โดยไม่มีการออมแรงใด ๆ ทั้งนั้น
“จะ...จุก”
“หึ...สำออย”
“ไอ้เลว”
“หึ ด่าไปเถอะฉันไม่เจ็บหรอก ฉันชอบเหยื่อที่สู้ไม่ได้ที่เก่งแต่ปากเท่านั้น จะเห่าจะหอนอะไรมาก็ได้นะตามสบาย” ลูคัสบอกและแสยะยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า
“ไอ้โรคจิต ถ้าที่บ้านไม่เห็นฉันกลับไปนายเดือดร้อนแน่”
“เหรอ....เดือดร้อนแบบไหนล่ะ” ชายหนุ่มถามและเขยิบเข้ามาใกล้มากขึ้น
“ออกไป ขยะแขยง”
“หึ ตอนนี้ขยะแขยง พอได้ฉันเป็นผัวเมื่อไรอย่าอ้อนวอนล่ะ”
“หึ.....ไม่มีวัน”
“ชอบว่ะ พยศแบบนี้ พยศให้ได้ต่อไปล่ะ ตอนแรกคิดว่าจะเอาสองทีสามทีก็จะปล่อยไป แต่ดูแล้วของเดิมพันชิ้นนี้น่าจะคุ้มจริง ๆ หึ รอฉันเบื่อไปก่อนนะ”
พรึ่บ!!
ลูคัสผลักร่างเล็กนอนลงไปและตามมาทาบทับไม่ให้ร่างบางถอยหนีไปได้ สองมือหนารวบแขนเรียวตึงแน่น
“อี๋..ปล่อยฉันนะ มาทำแบบนี้กับฉันทำไม”
“ไม่ได้ยินผัวเธอบอกเหรอ มันเอาเธอมาเดิมพัน ดังนั้นฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ เพราะตอนนี้เจ้าของชีวิตเธอคือฉันคนนี้”
“อร๊ายยย” มิลินกรีดร้องดีดดิ้นไปมาเมื่อปลายจมูกโด่งของเขามาคลอเคลียกับผิวกายของเธอตามซอกคอและซุกไซ้ไปมา สูบดมกลิ่นกายเธอเหมือนคนโรคจิต
“กลิ่นกายเธอนี้มันหอมดีว่ะ” ลูคัสบอกและมือดึงทึ้งกางเกงขาสั้นของหญิงสาวออกและดึงแพนตี้ตัวน้อยออกโยนทิ้งไปข้างเตียง
มือหนาจับขาเรียวยกขึ้นและแหกกว้างเพื่อเช็กของตรงหน้าส่วนสงวนว่าใช้งานไปจนสึกหรอรึยัง
“หึ ดูแลดีซะด้วยสินะ เรียบเนียนเหมือนไม่เคยโดนแทงมาก่อน”
“ไอ้โรคจิต ประสาทแดกรึไงถึงมาพูดจาบ้า ๆ แบบนี้กับฉัน ปล่อยนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้” มิลินตะเบ็งเสียงบอกและถีบขาไปมา ปากส่งเสียงตะโกนดังลั่นให้ชายหนุ่มตรงหน้าปลดปล่อยเธอเป็นอิสระ
“อยู่เฉย ๆ ตอนนี้ฉันใจดีกับเธอ เธอควรอ้ารับไว้นะ เธอคงไม่อยากให้ฉันเปลี่ยนเป็นปีศาจหรอก เพราะเธอจะรับไม่ไหว หึ หึ” พูดเสร็จลูคัสก็ก้มจูบดอกไม้บางตรงหน้าที่เรียบเนียนสวยอมชมพูดูดดึงและขบเม้มให้ดอกไม้อ้าออกให้เรียวลิ้นได้สำรวจชิมน้ำหวานได้
“อืมมม....หวาน”
“อ่าส์ ปะ...ปล่อย” มิลินดึงทึ้งหัวชายหนุ่มไปมาและค่อย ๆ เปลี่ยนมาขยุ้มเส้นผมระบายความเสียวแทน
“อือออ....อ่าส์ นะ..นายทำอะไรฉัน” เธอถามด้วยเสียงสั่น ๆ ที่ความเสียวซ่านกลางกายทำให้เธอพูดออกมาไม่เป็นคำ
“อือ...เงียบและครางไป ฉันจะทำให้เธอลืมผัวเก่าเธอไปเลย”
“อ่าส์....อย่าทำตรงนั้นนะ” มิลินบิดตัวเร่าที่เรียวลิ้นชายหนุ่มตวัดเลียปุ่มกระสันของเธอ
จ๊วบ แจ๊บ ริมฝีปากหนาดูดและดึงกลีบอูมจนเสียงดังจ๊วบ แจ๊บ ยิ่งทำให้หญิงสาวเขินอายแทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน ที่เธอยอมให้คนตรงน่าชื่นชมตรงส่วนสงวนเธออย่างง่ายดายแบบนี้
ก๊อก ๆ
“นายครับ มีเรื่องด่วนครับ”
“Fuck แม่ง” ลูคัสสบถออกมาอย่างหัวเสียที่มีคนมาขัดจังหวะเวลาที่เขากำลังจัดการของเดิมพันชิ้นนี้
“มึงมีอะไร” ชายหนุ่มเปิดประตูและถามเสียงห้วน ๆ
“คุณไทเป มาขอพบครับ”
“หึ คงไม่ยอมจบง่าย ๆ สินะ”
“ไทเป” หญิงสาวทวนชื่อแผ่วเบาและน้ำตาไหลทางหางตา ชีวิตมันช่างข่มขืนดีเสียจริง ๆ หญิงสาวคิด
“รอฉันกลับมาคิดบัญชีกับเธออีกรอบ” ชายหนุ่มพูดทิ้งท้ายและปล่อยให้ร่างบางนอนร้องไห้อยู่บนเตียงและเดินออกไป
“มึงมาทำไม บ้านกูไม่ใช่ใครจะเข้าออกได้ตามชอบ” เสียงเข้ม ตะโกนถามชายหนุ่มที่บุกรุกเข้ามา
“กูมาเสนอทางเลือก”
“เวลากูมีค่าจะพูดก็พูดมา” เสียงเข้มเอ่ยบอกกับคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง
“กูจะยกงานตรงท่าเรือให้มึง เมื่อก่อนมึงบอกอยากได้นิ”
“หึ...ทีนี้ยกให้ง่าย ๆ เลยนะ อยากได้อะไรเป็นข้อแลกเปลี่ยน” ลูคัสถามด้วยเสียงนิ่งไม่ไหวติง
“มิลิน มึงต้องคืนมิลินมาให้กู” ไทเปพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและสบตากับลูคัสไม่ลดละ
“ฮ่า ฮ่า คงไม่ได้ว่ะ เพราะกูสนของเดิมพันชิ้นนี้แล้วสิ มึงกลับไปได้แล้ว”
“มึงทำแบบนี้ทำไม” ไทเปถามด้วยเสียงกร้าวและรู้สึกโกรธจนอยากจะฆ่าคนตรงหน้าให้ตาย
“กูว่ามึงออกไปจากบ้านกูตอนนี้ยังทันนะ อย่าให้กูโมโห เพราะกูฆ่ามึงตอนนี้ยังได้เลย” ลูคัสพูดด้วยเสียงลอดไรฟันเพราะเขาไม่ได้ขู่แต่เขานั้นจะทำจริงๆ อย่างที่พูด
“มึงจะฆ่าก็ฆ่า แล้วปล่อยแฟนกูไป”
“จัดการมัน” สิ้นเสียงคำสั่งเข้ม ลูกน้องก็กรูเข้ามาล็อกตัวไทเปเอาไว้อย่างแน่นหนา
ผลัวะ!! พลั่ก!!
“อย่าให้มันตาย ไม่อยากให้เลือดสกปรกมันเลอะบ้านกู”
“ครับนาย”
ผลัวะ!!
"ถุ้ย.....หมาหมู่วะ แน่จริงมึงมาตัวต่อตัวกับกูสิวะ ไอ้ลูคัส” ไทเปถุยเลือดทิ้งใส่หน้าลูคัส และพูดเสียงกร้าวไม่เกรงกลัวตายใดๆ ทั้งสิ้น
“หึ..” ลูคัสหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะสวนชายหนุ่มตรงหน้า ก็มีเสียงหญิงสาวตะโกนขึ้นมาเสียก่อน
“หยุด!!....หยุดทั้งสองคนแหละ ไทเปนายกลับไปเถอะ อย่าเสียเวลาเลย”
“มิลิน” ไทเปแทบเข่าอ่อนทันทีที่เห็นหญิงสาวที่ตนรักเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ
“อย่ามาเรียกชื่อฉัน กลับไปได้แล้ว อย่ามาสำนึกผิดตอนนี้ เพราะนายเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้เอง” มิลินบอกเสียงกร้าวไม่มีอาการสั่นใด ๆ ให้ชายหนุ่มตรงหน้าได้เห็น
“มิลิน ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันกำลังแก้ไขเรื่องทั้งหมดนี่อยู่”
“นายจะแก้ยังไง แค่นี้ยังดูไม่ออกเหรอว่านายแพ้เขาแล้วจริง ๆ อย่ามาเจ็บตัวแบบนี้เลย กลับไปเถอะ”
“นายครับ กลุ่มเพื่อนของคุณไทเปมาครับ” เสียงลูกน้องวิ่งมาบอกด้วยเสียงร้อนรน ที่มีแขกไม่ได้รับเชิญมาอีก
“ไทเป มึงพอเถอะ สัญญาก็ต้องเป็นสัญญามึงเป็นคนร่างสัญญาเองนะ มันแก้ไขไม่ได้แล้ว มึงน่าจะรู้นิสัยลูคัสดี” เสียงเข้มเอ่ยเข้ามาในการสนทนาที่กำลังมาคุ มิลินหันไปตามเสียงก็เห็นกลุ่มเพื่อนของไทเปเดินเข้ามา
“หลุยส์!!” มิลินเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มที่เข้ามาใหม่ด้วยเสียงแผ่วเบาและดีใจ เพราะไทเปจะไม่ได้รับอันตรายใด ๆ อีกเป็นแน่ เขาสบตาเธอเล็กน้อยและหันไปคุยกับชายเจ้าของบ้านต่อทันที
“พวกกูจะเอาตัวมันกลับไปเองและจะไม่ให้มันเหยียบที่นี่เอง ปล่อยมันเถอะ” หลุยส์บอกด้วยเสียงที่จริงจังและสบตาที่แข็งกร้าวของลูคัสไม่วางตา
“ทำตามที่พูดด้วยล่ะ ถ้ากูเห็นมันมาเหยียบที่นี่อีกอย่าหาว่ากูไม่เตือน”
“ตกลง” เสียงเข้มตอบรับ
“ปล่อยมัน” เสียงกร้าวออกคำสั่งลูกน้องต่างทำตามและปล่อยชายหนุ่มให้เป็นอิสระทันที กลุ่มเพื่อนไทเปรีบเข้ามารับร่างที่สะบักสะบอมอย่างรวดเร็ว
“มึงโอเคไหม” เสียงเพื่อนอีกคนของไทเปเอ่ยถาม ไทเปพยักหน้าและมองมิลินและน้ำตาไหลออกมา
“ฉันรักเธอมิลิน และขอโทษด้วย”
“เอาตัวมันออกไป” หลุยส์บอกเสียงเข้มให้เพื่อนรีบพาคนสร้างปัญหาออกไปโดยเร็วเพราะไม่อยากมีปัญหากับบุคคลตรงหน้าที่ชื่อลูคัส
มิลินมองตามกลุ่มชายที่เดินออกไปลับตาแล้ว ก็ร้องไห้กลั้นเสียงสะอื้นไม่อยู่ทันที
“อึก..ฮื่อ...ไทเปหวังว่านายจะไม่เป็นไรนะ” ร่างบางร้องไห้เสียงสั่นปนสะอื้นโดยไม่แคร์ว่าคนด้านหลังจะมองด้วยสายตาที่ไม่ชอบใจ
“หึ....จะเป็นจะตายเลยหรือไง” เสียงเข้มของชายด้านหลังเอ่ยถามอย่างเย้ยหยัน
“นายต้องการยังไง มาพูดกันตรง ๆ”
“ฉันจะต้องการอะไรได้ ก็มันให้เธอมาเอง ฉันไม่ได้แย่งมาซะหน่อย” ร่างสูงกอดอกและจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า
“เลว...โอ๊ยยย” ร่างบางครางร้องเจ็บออกมาทันทีที่เธอสบถใส่คนตรงหน้า เขาก็เข้ามาประชิดและบีบปากหญิงสาวไว้แน่น “อ่อย... (ปล่อย) ” มิลินพูดด้วยอู้อี้และทุบตีแขนแกร่งแน่นเป็นพัลวัน
“พยศเก่งแบบนี้สิดี...อยากรู้นักเวลาฉันเอาเธอ ปากเธอยังจะเก่งแบบนี้อยู่ไหม”
ขวับ~~~~
ลูคัสแบกร่างบางขึ้นบ่าและเดินขึ้นห้องด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ร่างบางทุบตีเป็นพัลวันแต่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน
*******************************
เริ่มแรกจะมาร้ายใส่ลูกสาวฉันไม่ได้นะอีลูคัส
ปากแจ๋วมาก ระวังจะติดใจน้องเสียก่อนล่ะ🤭
Latest chapter
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนพิเศษ ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ 🔞
ลูคัสถอดชุดเจ้าสาวออกอย่างบรรจงและรูดซิปออกอย่างเบามือ และอุ้มร่างบางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือและพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวย นิ้วมือเรียวของเขาไล่สัมผัสไปตามใบหน้าหวานอย่างแผ่วเบาราวกับลูบหัวแมวแสนน่ารัก เช่นเดียวกับแขนเรียวเล็กที่โอบรัดรอบลำคอแกร่งเอาไว้เหมือนไม่อยากให้เขาจากไปไหน ทั้งสองประสบสายตาหวานซึ้งกันและกันและก้มลงจุมพิตอย่างเย้ายวนใจ สอดใส่ปลายลิ้นอุ่นร้อนเข้าโพรงปากและสลับเย้าแหย่ซึ่งกันและกัน ลิ้นเรียวลากต่ำลงมาถึงซอกคอขาวและสูดดมกลิ่นหอมของร่างบางและพรมจูบไปทั่วร่าง และมาหยุดที่หน้าอกอวบอิ่มค่อยบรรจงจูบและฟ้อนเล่นไปมา “อืม” ร่างบางครางเบาๆ ยามเมื่อมือหนาบีบขย้ำหน้าอกของเธอ ใบหน้าหล่อคมเข้มค่อยๆ ไล่ต่ำลงมาและจับขาเรียวแยกออกกว้างและใช้ลิ้นร้อนเลียดื่มน้ำหวานที่ค่อยๆ ไหลซึมออกมาต้อนรับเขา สองนิ้วเรียวยาวก็ช่วยขยายช่องทางสีหวานให้แยกออกกว้างเพื่อให้เขาได้ใช้ลิ้นชอนไชเพื่อหาความหวานจากน้ำเกสร “อ๊า~~ อะ” ร่างบางบิดเกร็งและส่งเสียงครางด้วยความกระเส่า เนื้อตัวกระตุกเกร็งด้วยความวาบหวิว เมื่อลิ้นร้อนแหย่เข้ามาในกายของเธอ จ๊วบ! แจ๊บ~~~ เสียงดูดเลียไปทั่วกลีบกุหลาบหวานสีชมพูและลิ้น
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนพิเศษ วันแต่งงาน มิลิน & ลูคัส
“มึงตื่นเต้นเหรอ” ไทเปถามลูคัสที่ยืนอย่างกระสับกระส่าย “เอ่อดิว่ะ แต่งงานใครก็ตื่นเต้น เวลามึงอุ้มลูกกูนี่ มึงเหมือนพ่อของลูกกูจริงๆ เลยนะ ถ้าสิงลูกกูได้คงสิงไปแล้ว” ลูคัสแหย่ไทเปเล่นที่เขาติดลูกชายเขาอย่างหนัก “มึงให้กูเป็นพ่อทูนหัวเองนะ ไซลัสก็เหมือนเป็นลูกกูแหละ เตรียมยกมรดกให้แล้ว ใช่มันเขี้ยวลูกพ่อ” ไทเปหันมาถามเด็กน้อยที่ตอนนี้อายุครบ 1 ขวบแล้ว “ใช่คราบ พ่อไทเป” เด็กน้อยหน้าลูกครึ่งที่ฉายแสงแล้วว่าโตขึ้นต้องหล่อเหมือนผู้เป็นพ่อแน่ๆ ตอบกลับและยิ้มแป้นอย่างทะเล้น “เป็นไงล่ะมึง ว่าลูกใคร ฮ่า ฮ่า” ไทเปยิ้มอย่างภูมิใจที่เด็กน้อยรับมุกเขาเออออไปซะหมดเหมือนรู้เรื่อง ลูคัสส่ายหน้าให้กับความดื้อของลูกชายที่แสบซนและรู้เรื่องไปทุกอย่าง “ฮะแฮม! เจ้าสาวมึงมาแล้ว ทำหน้าหล่อๆ หน่อยดิว่ะ” หลุยส์ส่งซิกให้ลูคัสได้รับรู้ว่าเจ้าสาวกำลังเดินเข้ามา “เมียกูสวยจัง” ลูคัสเอ่ยอย่างลุ่มหลงที่เห็นร่างบางในชุดแสนสวยสีขาว ญาติผู้ใหญ่ตบมือเสียงดังอย่างยินดีที่เจ้าสาวเดินเข้ามา มันเขี้ยวกับมิลินจัดงานกันเล็ก ๆ ที่มีแต่ญาติผู้ใหญ่ที่รู้จักเท่านั้น แต่ก็อบอุ่นหัวใจที่ไม่หวือหวาอะไรมาก มิลินเลือกจัดงานที่
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนพิเศษ ความในใจไทเป
สวัสดี ผมไทเปเอง ทุกคนคงรู้จักผมแล้ว ใช่ผมเป็นแฟนเก่ามิลินที่ส่งเธอไปให้ผู้ชายคนอื่นด้วยน้ำมือของผมเอง ผมขอบอกเลยมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยอมรับได้ว่าผมได้สูญเสียมิลินไปแล้วจริงๆ เพราะผมรักเธอมาก แต่ผมก็ทำผิดพลาดไปอย่างมหันต์ คือไปท้าดวลกับไอ้ปีศาจร้ายอย่างลูคัสที่ไม่เคยแพ้ใคร แต่ใจผมมันคึกคะนองไง คิดว่าต้องชนะลูคัสมันแน่ๆ แต่ที่ไหนได้แพ้เพราะตัวเอง ทะนงตัวเองเกินไป คิดว่าอีกฝ่ายตามไม่ทันแต่ที่ไหนได้มันเข้าเส้นชัยไปอย่างหน้าตาเฉย ทุกคนก็รู้แล้วนะครับ ว่าเรื่องต่อจากนี้มันเป็นยังไง ใช่ครับผมสูญเสียมิลินไปต่อหน้าต่อตา ทั้งที่เธออยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่คว้ากลับมาไม่ได้ เพราะต้องบอกตรงๆ เลยว่าผมสู้ไอ้ลูคัสมันไม่ได้จริงๆ ลูกน้องมันก็เยอะ ล้อมหน้าล้อมหลังซ้อมผมเกือบตาย แต่ก็ไปโทษมันไม่ได้อีกแหละครับ เพราะคนที่ผิดคือผมเอง ถ้าไม่ไปถ้าพนันเดิมพันแบบนั้นกับมัน มิลินก็คงยังอยู่กับผม บอกตรงๆ เลยทุกช่วงเวลาที่ไม่มีมิลินผมแม่งแทบกินและนอนไม่ได้ร้องไห้อย่างเดียว ใช่ครับน้ำตาลูกผู้ชายอย่างผมนี่แหละไหลออกมาตลอด การงานไม่ทำช่วงสามเดือนแรกแทบตกนรกจริงๆ ทรมานมาก พอหลังจากหกเดือนผมก็เจอมิลินโดยบังเอิญไม่รู
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนที่ 50 ค่ำคืนที่อบอวลด้วยรัก 🔞
“อ๊า ลูคัสลึกกว่านี้ได้ไหม” ร่างบางส่งเสียงครางและขอร้องให้ชายหนุ่มเข้ามาในกายเธอลึกขึ้นนิ้วแกร่งจึงสอดเข้ามาเพิ่มรวมเป็นสองนิ้วที่เข้าออกในร่องสวาทของหญิงสาวที่ร้องขอ มิลินร้องครางอย่างพึงพอใจ และอ้าขาให้กว้างขึ้นมากกว่าเดิม และขยุ้มผมนุ่มของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียว“อ๊า อ๊า อร๊ายย....จะ..จะเสร็จแล้ว อืมมม” ขาเรียวอ้าเกร็งจนสั่น และปล่อยน้ำหวานใสจนเอ่อล้นให้ลูคัสดื่มกินทุกหยาดหยด“อืม ยังหวานไม่เปลี่ยนไปเลยนะ” ลูคัสเงยหน้าขึ้นมาบอกและเช็ดคราบที่เลอะทั่วริมฝีปากออกอย่างยั่วยวนอีกฝ่ายลูคัสก้มลงบดจูบมือหนาสาวแก่นกายใหญ่ตัวเองไปมา และจับสอดใส่อย่างช้าๆ โดยที่ยังบดจูบริมฝีปากอิ่มอย่างไม่ลดละสวบ!!“อ๊า~~” ปากอวบอิ่มครางออกมาเบาๆ ที่แก่นกายสอดใส่เข้ามาเต็มลำ เพราะไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามานานจึงทำให้รูสวาทของเธอเหมือนยังไม่มีชายใดเชยชม เพราะหมอได้เย็บปิดบาดแผลที่คลอดลูก จึงเหมือนยังซิงอีกรอบ และรู้สึกคับแน่นและเจ็บนิดหน่อย“โอ้ว อะไรเนี่ย แน่นอะไรขนาดนี้..ซี้ดสส” ลูคัสคำรามลั่นเพราะเจ้าตัวดันเข้ามาจนสุดแต่ขยับไม่ได้ เพราะภายในกายของหญิงสาวคับแน่นและบีบรัดท่อนเอ็นของเขาจนเสียวไปทั้งลำ“ห
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนที่ 49 ครอบครัว🔞
8 เดือนผ่านมา“ไซลัสคลานมาหามามี๊เร็ว ฮึบ ฮึบ” มิลินส่งเสียงให้ลูกน้อยตัวจ้ำม่ำมาที่เธอโดยเอาของเล่นมาหลอกล่อ“แอะ แอะ” เสียงน่ารักตอบกลับมาเหมือนเข้าใจที่ผู้เป็นแม่สื่อสาร ขาน้อย ๆ เริ่มคืบคลานเข้ามาหาช้า ๆ“อย่างงั้นแหละคนเก่ง อีกนิดนะครับ” มิลินยิ้มอย่างดีใจที่ลูกน้อยพัฒนาการไว และเลี้ยงง่ายไม่งอแงเลย และทุกครั้งเธอพูดอะไรลูกน้อยของเธอก็คอยฟังและตอบรับทุกครั้งด้วยเสียงที่อ้อแอ้น่ารักของเขา“แอ้ ๆ มามี๊” เด็กน้อยจ้ำม่ำคลานเข้ามาถึงและใช้มือน้อยสัมผัสกับมือผู้เป็นแม่และเรียกมามี๊คำแรกออกมา“ไซลัสเรียกมามี๊เหรอครับ”“แอ๊ะ มามี๊” เสียงเล็ก ๆ พูดไม่ชัดยิ้มให้และเรียกมามี๊อีกครั้ง หัวใจมิลินพองโตด้วยความสุขที่ลูกพูดคำแรกแล้วเรียกเธอว่ามามี๊“ลูคัส ๆ ลูกเรียกฉันว่ามามี๊ด้วยแหละ” มิลินส่งเสียงเรียกให้ชายหนุ่มรับรู้ เสียงเท้าหนัก ๆ รีบวิ่งลงมาด้วยความเร็ว“จริงเหรอ ไซลัสเรียกแด็ดดี๊หน่อยครับ” ลูคัสรออย่างใจจดใจจ่อให้ลูกชายเรียกตน“มามี๊ แอ้ แอ๊ะ คิก ๆ” ไซลัสไม่ยอมเรียกและใช้มือน้อย ๆ ดันใบหน้าของผู้เป็นพ่อออก“ฮ่า ฮ่า ลูกชายมามี๊น่ารักจังเลย มาให้มามี๊มอบรางวัลเร็ว”"ฮ่า ฮ่า ลูกไม่รักมึง" ไ
เดิมพันร้ายพิศวาสรัก ตอนที่ 48 พ่อทูนหัว
เหล่าหนุ่มๆ นั่งคุยกันที่ท่าเรือเดเนสของไทเปและหลุยส์พวกเขาต่างคุยเรื่องไร้สาระและเรื่องของมิลินที่ตอนนี้เธอใกล้จะคลอดเต็มที“ไทเป มึงอยากเป็นพ่อทูนหัวของลูกกูไหม” ลูคัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“มึงซีเรียสไหม” ไทเปถามเพราะเขาไม่รู้ลูคัสจะแกล้งอะไรตนอีก“กูพูดจริงคุยกับมิลินแล้ว มึงอยากรับลูกกูเป็นลูกไหม”“อยากสิ” ไทเปรีบรับอย่างยินดีเขายิ้มและรู้สึกดีใจมากที่จะได้เป็นพ่อทูนหัวของลูกมิลิน“ทำมาเป็นยิ้ม มึงก็เสกเด็กเข้าท้องใครสักคนสิวะ” หลุยส์เอ่ยแซว“พูดง่ายเนอะ ตอนนี้กูยังไม่มีเวลาให้ใคร” ไทเปบอกและปัดคำถามที่หลุยส์บอกเขา“เหรอ ไม่มีก็ไม่มี แต่กูเห็นนะ” หลุยส์ยังแซวไม่เลิก“เห็นอีกแล้ว เสือกเรื่องกูบ่อยเหลือเกิน ว่าแต่เรื่องของมึง เมื่อไรจะมีตัวเป็นตนกับเขา ในกลุ่มนี้ไอ้ลูคัสมันนำแล้ว”“กูไม่รีบอยู่เล่นกับหลานที่กำลังจะเกิดดีกว่า” หลุยส์บอกอย่างยิ้มๆ“ของขวัญรับหลานทอง 10 บาทเท่านั้นนะไอ้หลุยส์” ลูคัสแหย่เพื่อนเล่น“กูให้หลานกูคนแรกเลยล้านหนึ่ง” หลุยส์ตบอกบอกอย่างแมนๆ ให้ลูคัสได้ยิน“พ่อบุญทุ่ม...ฮ่า ฮ่า” ไทเปเอ่ยแซวและหัวเราะ“ทำไมอ๊ะ หลานกูคนแรกก็เห่อแบบนี้แหละ แล้วมึงล่ะของรับ
You may also like
หลงกลรัก มาเฟียเถื่อน
MaRich_7.1K viewsผัวแก่ 25++( nc ไม่อั้น )
ศานิชล12.7K viewsพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง13.2K viewsคู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด5.6K viewsรักร้ายคุณชายมาเฟีย
เค้กมัฟฟิ่นn523 viewsFORCED LOVE พันธกานต์รัก(เลว)
ดาวแคระ (miss.mk)2.2K viewsใต้บัลลังก์มาเฟีย
เฉินม่านอิ๋ง115 viewsอดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย1.1K views
