เดิมพันร้ายพิศวาสรัก

เดิมพันร้ายพิศวาสรัก

last update最終更新日 : 2026-01-04
作家:  Sainam.สายน้ำ連載中
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
54チャプター
1.8Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

สะใจ

พระเอกเก่ง

อีโรติก

ลูกครึ่ง

การหักหลัง

"นายเอาฉันไปเดิมพันเหรอ" "ใช่ ฉันไม่คิดว่าจะแพ้มัน" "นายมันบ้า เคยแคร์ฉันบ้างไหม" "ฉันขอโทษ" ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าก้าวเดินเข้ามาอย่างมั่นคงและมุ่งตรงมาที่บุคคลสองคนที่ยืนโต้เถียงกันอยู่โดยไม่ได้ทันสังเกตว่าเขาเดินเข้ามาใกล้ "เธอไปไหนไม่ได้แล้ว ตอนนี้เธอเป็นของฉัน" เสียงทุ้มต่ำติดดุเอ่ยบอกหญิงสาว

もっと見る

第1話

บทนำ

결혼 5년 차.

강솔은 생각했다.

남자는 다 그런 걸까?

집에는 아내가 있는데, 밖에는 또 다른 여자를 두다니...

하지만 그런 말도 안 되는 일이, 자기한테도 일어날 줄은 꿈에도 몰랐다.

강솔은, 절대 그런 말도 안 되는 상황을 받아들일 리 없었다.

J시 사람들은 다 안다.

몰락한 재벌가의 딸, 강솔이 HS그룹 차남 하중현의 전부라는 걸.

강솔이 원하면, 중현은 뭐든 들어주었다.

강솔이 눈길만 줘도 바로 대령했다.

집 안에는 명품 한정판이 산처럼 쌓였고, 보석과 가방, 명품 시계가 벽장을 가득 메웠다.

차고에는 슈퍼카들이 줄지어 있었다.

파티에 갈 때면, 중현은 언제나 강솔의 손을 꼭 잡고 있었다.

불면 날아갈까, 쥐면 부서질까 중현은 늘 강솔을 유리 인형 다루듯 아꼈다.

남편의 지극정성은, 모든 사람의 부러움을 샀다.

심지어 강솔조차도 남편이 자신을 많이 사랑한다고 믿었다.

“엄마.”

아직 잠에서 덜 깬 어린 남자아이의 목소리가 들렸다.

눈이 반쯤 감긴 아이가 이불 속에서 고개를 들었다.

“오늘... 엄마 기분이 안 좋아요?”

강솔은 조용히 미소 지으며, 아이의 이불을 다시 덮어주었다.

“아니야. 엄마 괜찮아.”

아이의 눈동자가 반짝였다.

침대에서 내려온 아이는, 엄마의 품으로 달려와 안겼다.

“엄마, 내가 안아 줄게요!”

강솔은 순간 멈칫했다.

아이는 두 팔로 그녀의 허리를 꼭 끌어안았다.

“근데 난 엄마가 슬퍼 보여요. 엄마가 슬프면 나도 슬퍼...”

“엄마, 힘내세요, 우리가 있잖아요... 엄마, 힘내세요. 우리가 있어요.”

아이의 따뜻한 말에 강솔의 가슴이 먹먹해졌다.

강솔은 아이의 등을 가볍게 토닥이면서 다짐했다.

‘그래, 이제는 두려워하지 말자.’

...

밤 11시.

아이는 이미 깊은 잠에 빠졌다.

강솔은 거실 소파에 앉아 시계를 봤다.

시계 초침이 몇 번이나 돌았는지 몰랐다.

시계가 12를 향해 가고 있을 때였다.

삐비빅.

도어락 누르는 소리가 들렸다.

중현은 언제나처럼 깔끔했다.

흰 셔츠에 맞춤 검정 수트.

흠잡을 데 없는 완벽한 얼굴에, 태생부터 세련된 남자.

그는 늘 그랬다.

세상의 모든 편애를 받은 사람처럼.

“아직 안 잤어?”

중현이 자연스럽게 강솔의 어깨를 감싸 안았다.

손끝이 슬그머니 허리 안쪽으로 파고들었다.

강솔이 그 손을 잡으면서 말했다.

“잠깐, 할 얘기 있어.”

“할 거 하면서 해도 되잖아.”

그의 목소리는 낮고 부드러웠다.

“안 돼.”

강솔이 단호하게 말했다.

“돼.”

중현의 입술이 그녀의 입술을 덮었다.

하지만 그 순간, 강솔의 머릿속에 번쩍 떠오른 건,

남편의 셔츠에 남은 낯선 립스틱 자국,

그리고... 사진들이었다.

강솔은 속이 울렁거렸다.

어디서 그런 힘이 났는지 모르지만, 있는 힘껏 남편을 밀어냈다.

“왜 그래?”

중현은 미간을 찌푸렸다.

아내의 거부가 의아하다는 듯.

강솔의 심장은 쿵쾅거렸지만, 이제는 피하지 않을 생각이다.

잠시의 침묵 후, 강솔이 결심한 듯 남편을 바라보며 말했다.

“봤어.”

“뭘?”

“당신이랑 아연이, 워터사이드 별장에서 밤새 같이 있던 사진...”

거실 공기가 얼어붙었다.

중현은 말없이 그녀를 바라보다가, 담담하게 입을 열었다.

“그래. 잘됐네.”

남편의 그 한마디에, 강솔의 가슴이 무너져 내렸다.

아무런 변명도, 미안함도 없었다.

“이미 알았다니까, 나도 말할 게 있어.”

중현의 목소리는 낮고 차분했다.

“말해.”

강솔은 간신히 목소리를 눌렀다.

“아연을 받아들여 줬으면 좋겠어.”

“뭐라고?”

“아연은 나한테... 중요한 사람이야.”

중현은 차분히 시선을 마주했다.

강솔의 눈빛이 얼어붙었다.

“하지만, 넌 여전히 내 아내야. 그건 변하지 않아. 누구도 네 자리를 흔들 수 없어.”

“당신... 지금 무슨 말을 하는 건지 알아?”

언제나 온순하던 강솔의 목소리가 떨렸다.

소아연, 강솔의 대학 동기이자, 한때 가장 가까웠던 친구.

이제는 남편의 여자가 되어버린 사람.

지금, 남편은 뻔뻔하게도 ‘일부이처제’를 하겠다고 말하고 있다.

중현의 눈빛은 차갑고도 담담했다.

“잘 알지.”

“그런 말도 안 되는 상황을 내가 왜 받아들여? 절대 안 돼.”

강솔은 낯선 눈으로 남편을 바라봤다.

“당신 제정신이야? 정상적 사고를 가진 사람이라면 어떻게 이런 얘기를 꺼내?”

“정상인지 아닌진 중요하지 않아.”

중현은 단호했다.

“당신 의사와 상관없이, 난 아연을 평생 책임질 거야.”

“그럼에도 지금 말하는 건...”

“당신이 이 집의 안주인으로서 알고는 있어야 한다고 생각했기 때문이야.”

강솔의 손끝에 서서히 힘이 들어가면서, 목소리는 냉소로 물들었다.

“그래서... 내가 고맙다는 말이라도 해야 해?”

“그런 거라면, 나도 사양하지는 않을게.”

중현의 무심한 태도에, 강솔은 가슴이 벌렁거렸다.

‘이게, 내가 사랑하던 그 사람 맞아?’

한때 강솔이 믿었던 남편의 품위, 절제와 매너가 지금 이 순간 산산이 부서졌다.

...

“여보, 중현 씨...”

강솔은 마지막으로, 그에게 한 번만 기회를 주기로 했다.

중현이 시선을 들었다.

“말해.”

“그 여자, 꼭 곁에 둬야겠어?”

강솔은 단호한 눈빛으로 남편을 바라봤다.

“내가 죽을 만큼 싫다고 해도... 마음을 바꿀 생각 없어?”

‘지금이라도 아니라고 말해 줘. 그러면 다 용서해 줄게.’

하지만, 중현은 일 초의 망설임도 없이 대답했다.

“응, 없어.”

그 한마디가, 날카로운 비수처럼 그녀의 가슴을 찔렀다.

“이 결정은 누구도 바꿀 수 없어.”

“그래?”

강솔의 눈빛이 차가워졌다.

“그럼 우리... 이혼해.”

그녀의 목소리는 담담했다.

“당신이 송아연을 평생 책임진다며...”

“그럼 하 대표 사모님 자리도 그 여자에게 양보할게.”

...

보통의 부부라면, 시댁의 중재라도 기대할 수 있다.

하지만 중현과 강솔의 결혼은 처음부터 시부모의 강한 반대를 뚫고 이루어졌다.

시부모 하준호와 이정희는 늘 입버릇처럼 말했다.

“집안에 걸맞은 사람을 들였어야지...”

강솔의 집안이 한때 J시에서 내놓으라 하는 재벌가였다는 사실은 전혀 중요치 않았다.

집안이 몰락하자, 아버지는 돈을 들고 도망쳤다.

그러자, 강솔은 재벌가들 사이에서 며느리감으로서의 ‘가치’를 잃게 되었다.

“다시 잘 생각해 봐.”

중현의 목소리는 낮고 단단했다.

‘상대방에 대한 기본 예의와 믿음은 내 결혼 생활의 마지막 마지노선이었어.’

“충분히 생각했어.”

중현은 잠시 강솔을 바라보다가 피식 웃었다.

“그래.”

의외로, 너무 쉽게 결론이 났다.

중현의 그 한마디에 강솔의 마음은 서늘해졌다.

‘결국, 나는 이 사람에게 그저 별 볼 일 없는 사람에 불과했어.’

‘지금껏 내게 보여준 다정함은, 그저 자기 기분이 내켜서 그런 거지.’

강솔은 묵묵히 2층으로 올라갔다.

서랍 속에 미리 준비해 둔 이혼 서류를 꺼냈다.

사실, 오늘 같은 날이 올 거라는 걸 일찍이 알았다.

세 달 전.

강솔은 남편의 셔츠에서 낯선 향수 냄새를 맡았다.

남편에게 묻자, 대수롭지 않다는 듯이 말했다.

“비행기 안에서 누가 지나가다가 묻은 모양이지.”

강솔은 그 말을 믿었다.

하지만 지금 생각해 보면, 비행기는 단지 변명일 뿐이었다.

그 무렵, 아연이 막 귀국한 시기였다.

시간이 딱 맞아떨어졌다.

...

“이혼 서류야.”

강솔은 중현의 앞에서 사인을 마친 서류를 내밀었다.

“확인해 보고, 문제가 없으면 내일 법원에 가자.”

“당신 잘 생각해, 이혼이 당신한테 어떤 의미인지는 알아?”

남편의 목소리는 여전히 여유로웠다.

강솔의 손끝이 약간 떨렸지만, 눈빛은 단호했다.

“그건 당신이 걱정할 문제가 아니야.”

중현은 서류를 집어 들었다.

“결혼 5년 동안 너 일한 적도 없잖아.”

그의 말은 잔인했다.

“네 엄마 병원비는 어쩔 건데? 그 돈, 어디서 구할 건데?”

중현은 이혼 서류를 펼쳤다.

그리고 눈썹을 찌푸렸다.

“재산 반반씩 분할? 아이의 양육권은 네가 갖겠다고?”

시선이 천천히 강솔에게로 향했다.

“당신... 생각보다 뻔뻔하네. 맹랑해.”

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
54 チャプター
บทนำ
บรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองที่เชียร์ลงพนันเอาไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่ายตึก ตึก ตึก เสียงเท้าเล็กวิ่งซอยรีบเข้ามาดูแฟนหนุ่มที่อยู่ในรถเพราะกลัวว่าเขาจะได้บาด เขาพลาดเข้าเส้นชัยเพราะรถชะลอตัวลงลดความเร็วก่อนเข้าเส้นชัย จึงทำให้อีกฝ่ายชนะได้เฉียดฉิว“ไทเป ไทเป!” หญิงสาวเรียกคนที่อยู่ในรถเสียงสั่น ๆ “นายโอเคไหม ได้โปรดลงมาให้ฉันเห็นหน่อยว่านายปลอดภัย” เธอพูดเสียงสั่นโดยไม่สามารถควบคุมได้เพราะเป็นห่วงคนด้านใน“เธอเข้ามาทำไม มิลินรีบออกไปเลยนะ” ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาโดยไม่มีอาการบาดเจ็บให้หญิงสาวได้เห็น แต่กลับพูดเชิงไล่ให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งอย่างร้อนรน“ฉันเป็นห่วงนาย เจ็บตรงไหนไหม” มิลินถามด้วยความเป็นห่วง“รีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดมิลิน ไทเปขอร้องล่ะ” ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นและขอร้องให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักเดินตรงเข้ามาที่คนสองคน
続きを読む
ตอนที่ 1 สถานะที่จำยอม
6 เดือนต่อมา“ลูคัสสู้ ๆ เหยียบมันให้เละเลย”“พี่ลูคัสอีกนิดเข้าเส้นชัยแล้วค่ะ สู้ ๆ นะค่าาาา”หญิงสาวร่างแบบบางนั่งกอดอกไขว่ห้าง มองผู้หญิงทางอัฒจันทร์อย่างเบื่อหน่าย ที่กำลังยืนเชียร์ชายหนุ่มที่กำลังแข่งรถอย่างดุเดือดภายในสนามแข่งเสียงเชียร์ต่างเชียร์หมายเลข 01 ที่สาว ๆ ตามกรี๊ดเชียร์กันเอาเป็นเอาตายอยู่นั้นคือลูคัส นิโคล เจ้าของธุรกิจมืดของสนามแข่งนี้นั้นเอง เธอได้แต่มองและเบื่อหน่ายและรอให้การแข่งขันนี้มันจบ ๆ สักที เธอเหนื่อยอยากไปเสียให้พ้น ถ้าไม่ติดคนที่กำลังแข่งรถให้ลูกน้องยืนคุมเธอที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ตามที่นายสั่งฟิ้วววว~~~~~~“ตามคาดครับเจ้าเก่าเจ้าเดิมตามที่เราคิด ลูคัสนักแข่ง เฟอร์รารี่ เอสเอฟ90 เบอร์ 01 เข้าเส้นชัยเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ”“เย้...มันต้องอย่างงี้สิวะ เอาเงินมาฮ่า ฮ่า” เสียงคนที่เชียร์ต่างดีอกดีใจที่ชายหนุ่มชนะเพราะมันคือการแข่งขันเถื่อนที่เล่นเดิมพันกันอย่างผิดกฎหมายถ้าชายหนุ่มชนะเงินเดิมพันที่ลงพนันไว้จะเป็นของผู้ที่เป็นฝ่ายชนะทันทีส่วนเงินเดิมพันก้อนใหญ่ที่ตกลงเอาไว้ก่อนแข่งคือรถของอีกฝ่าย ดังนั้นลูคัสที่เป็นฝ่ายชนะเขาก็ได้รถไปโดยปริยาย เพราะสัญญาได้ว
続きを読む
ตอนที่ 2 เถื่อน
ตับ! ตับ! ตับ!เสียงแก่นกายที่สอดประสานกับร่างสาวหุ่นนางแบบที่กดกระแทกเข้ามาอย่างหนักและเร็ว จนหัวหญิงสาวโยกคลอนไปตามแรงกับความแข็งแกร่งของชายหนุ่มลูกครึ่งที่อารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียว“คุณลูคัสเบาหน่อยค่ะ หลินรับไม่ไหว” หญิงสาวเอ่ยบอกด้วยเสียงสั่น ๆ“ถ้ารับไม่ได้ ก็ไม่สมควรรับงานตั้งแต่แรกนะ ฉันไม่ชอบ”“หลินขอโทษค่ะ อัดเข้ามาเลยหลินพร้อมแล้ว อ่า...โอ๊ยย” สิ้นเสียงเธอ ชายหนุ่มก็อัดเข้ามาเต็มแรงร่องสวาทของเธอแทบฉีกขาดจากกันด้วยขนาดที่ใหญ่ของเขาสวบ ตับ ตับ ปึก ๆ“โอ๊ยย....ของคุณใหญ่จัง” หญิงสาวเอ่ยชื่นชมอย่างจริงใจเพราะเธอผ่านมาหลายคนแต่ของเขาใหญ่สุดจนเธอรับแทบไม่ไหว“หุบปาก แล้วทำหน้าที่ของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะหมดอารมณ์” ชายหนุ่มดึงแก่นกายออกและเอ่ยสั่งหญิงสาวด้วยเสียงที่หงุดหงิด“ค่ะ หลินจัดให้” เธอบอกและยิ้มยั่วให้ชายร่างสูงที่เรือนร่างแกร่งมีมัดกล้ามเนื้อน่าหลงใหลไปซะทุกส่วน ทั้งซิกซ์แพ็กที่เป็นร่องอย่างเห็นได้ชัด รับกับใบหน้าที่ดุ ๆ ริมฝีปากมีรอยแผลเป็นที่แตกนิดหน่อยทุกอย่างมันดูดีไปหมด มันช่างดีเหลือเกินที่เธอได้ลิ้มลองของดีตรงหน้านี้สวบ!หญิงสาวดึงถุงยางอนามัยออกและก้มลงคุกเข่า ดูดดึง
続きを読む
ตอนที่ 3 จุดเริ่มต้น
02:30 AMปัง!! มิลินสะลึมสะลือสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเสียงประตูเปิดเข้ามาและปิดลงอย่างแรง เธอมองด้วยสายตาหงุดหงิดที่ชายตรงหน้ารบกวนเวลานอนหลับของเธอ“นอนสบายใจเชียวนะ หึ”“นายต้องการอะไร”“เธอก็รู้ ตั้งแต่วันนั้นที่แฟนเธอเอาเธอมาเดิมพัน เธอก็ตกเป็นของฉันแล้ว ฉันจะเอาอะไร หรือไม่เอาอะไรก็เรื่องของฉัน เธอมีแค่สนองและรับมันเท่านั้น”“เลว!” มิลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกลียดชังชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง“ถึงฉันจะเลวก็อย่าลืมล่ะ ว่าฉันคือผัวเธอ จำใส่หัวไว้ด้วย และตอกย้ำทุกวัน เธอเป็นของฉันที่ไปจากฉันไม่ได้นอกจากฉันไม่ต้องการแล้วเท่านั้น” ชายหนุ่มบันดาลโทสะและก้าวออกไปอีกห้องนอนทันทีมิลินมองชายหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาหาเรื่องเธอทั้งที่เธอนอนไปแล้ว แต่เขาก็เหมือนเดิมไม่มีความเกรงใจ หรือความสงสารให้ใครทั้งนั้นเหมือนกับวันนั้นบรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองเชียร์ลงพนันไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ยย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่
続きを読む
ตอนที่ 4 ของเดิมพันของฉัน
ตุบ!! ลูคัสโยนหญิงสาวลงบนที่นอนอย่างแรง โดยไม่มีการออมแรงใด ๆ ทั้งนั้น“จะ...จุก”“หึ...สำออย”“ไอ้เลว”“หึ ด่าไปเถอะฉันไม่เจ็บหรอก ฉันชอบเหยื่อที่สู้ไม่ได้ที่เก่งแต่ปากเท่านั้น จะเห่าจะหอนอะไรมาก็ได้นะตามสบาย” ลูคัสบอกและแสยะยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า“ไอ้โรคจิต ถ้าที่บ้านไม่เห็นฉันกลับไปนายเดือดร้อนแน่”“เหรอ....เดือดร้อนแบบไหนล่ะ” ชายหนุ่มถามและเขยิบเข้ามาใกล้มากขึ้น“ออกไป ขยะแขยง”“หึ ตอนนี้ขยะแขยง พอได้ฉันเป็นผัวเมื่อไรอย่าอ้อนวอนล่ะ”“หึ.....ไม่มีวัน”“ชอบว่ะ พยศแบบนี้ พยศให้ได้ต่อไปล่ะ ตอนแรกคิดว่าจะเอาสองทีสามทีก็จะปล่อยไป แต่ดูแล้วของเดิมพันชิ้นนี้น่าจะคุ้มจริง ๆ หึ รอฉันเบื่อไปก่อนนะ”พรึ่บ!!ลูคัสผลักร่างเล็กนอนลงไปและตามมาทาบทับไม่ให้ร่างบางถอยหนีไปได้ สองมือหนารวบแขนเรียวตึงแน่น“อี๋..ปล่อยฉันนะ มาทำแบบนี้กับฉันทำไม”“ไม่ได้ยินผัวเธอบอกเหรอ มันเอาเธอมาเดิมพัน ดังนั้นฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ เพราะตอนนี้เจ้าของชีวิตเธอคือฉันคนนี้”“อร๊ายยย” มิลินกรีดร้องดีดดิ้นไปมาเมื่อปลายจมูกโด่งของเขามาคลอเคลียกับผิวกายของเธอตามซอกคอและซุกไซ้ไปมา สูบดมกลิ่นกายเธอเหมือนคนโรคจิต“กลิ่นกายเธอนี้ม
続きを読む
ตอนที่ 5 ของดี
ตุบ!!ลูคัสโยนร่างบางบนที่นอนอีกครั้งและอย่างแรงเหมือนกับตอนแรก มิลินรีบคลานหนีที่โดนคนใจร้ายมองด้วยสายตาที่ลุกวาว และยิ้มน่ากลัวมาที่เธออย่างลนลาน“อ๊ะ...” มิลินร้องด้วยเสียงตกใจที่มือแกร่งมากำข้อเท้าเธอไว้แน่น และลากลงมาด้วยความรุนแรงโดยไม่ออมแรงสักนิด“จะหนีไปไหน ถ้ามีสมองคิด ก็คิดหน่อยว่าอยู่บ้านฉันขนาดนี้แล้วจะหนีไปไหนรอด”“ไอ้ชั่ว ฉันเกลียดนาย” มิลินบอกด้วยเสียงอย่างรังเกียจและจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง“ฮ่า ๆ หึ ปากเก่งใช้ได้ ปากเก่งให้ตลอดล่ะ”แควก!!“โอ๊ย!!”มือหนาแกร่งกระชากชุดที่ปกปิดเรือนร่างสวยกระชากออกอย่างแรงจนขาดติดมือ เขายิ้มที่เห็นร่างบางซ่อนรูป เขาจ้องมองบราเซียสีดำที่โอบอุ้มอกอวบสองเต้าที่แทบล้นทะลักออกมา“ของเธอนี่ใหญ่ไม่เบานะ”“เอามือสกปรกของนายออกไปเดี๋ยวนี้” มิลินดิ้นพล่านและบอกให้ชายหนุ่มเอามือออกจากหน้าอกของเธอลูคัสไม่ได้สนใจและบีบขย้ำอย่างแรงจนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“เงียบ! ถ้าไม่อยากให้ฉันหงุดหงิดไปมากกว่านี้ มิลิน” เขาออกคำสั่งด้วยเสียงกร้าวและขย้ำหน้าอกของเธออย่างน่ารักเกียจ“ฉันเจ็บ...อ๊ะ” มิลินนิ่วหน้าบอกที่ชายหนุ่มยังขย้ำหน้าอกอวบแน่นและดึงบราเซียของเ
続きを読む
ตอนที่ 6 ความบังเอิญไม่มีอยู่จริง
มิลินกำลังวุ่นวายกับการทำอาหารเช้าให้กับลูคัสถ้าเขาลงมาแล้วอาหารเสร็จไม่ทันเขาจะหงุดหงิดและต่อว่าเธอสารพัด เธอรีบจัดจาน ทำอาหารเช้าง่าย ๆ และกาแฟดำตามที่เขาชอบดื่มทุกเช้า เธอก้มดูเวลาใกล้ถึงเวลาที่เขาจะลงมาแล้ว เธอจึงยกจานมาวางที่ห้องทานอาหารและนั่งพร้อมทานกับเขาอย่างรู้หน้าที่“เธอมาอยู่รับใช้ฉันมากี่วันแล้ว มิลิน” เสียงห้วน ๆ ตะโกนถามที่เขานั่งอยู่อีกฝั่ง“วันนี้เข้าหกเดือนกับอีกสองวัน” เธอตอบกลับนิ่ง ๆ“ก็นานแล้วนิ แต่ทำไมยังลืม ฉันลงมายืนหัวโด่ไม่คิดจะทักทายหรือไง” เขาถามห้วน ๆ ชายตามองอย่างไม่สบอารมณ์“ฉันก็กำลังจะทักทาย นายเอ่ยมาก่อนเอง จะกินก็กิน ไม่กินจะได้เก็บ ฉันมีงานบ้านต้องทำอีก” ใช่เธอต้องทำงานบ้านอีกไม่ใช่แค่อาหารเช้าเท่านั้น แต่ทุกอย่างภายในบ้าน ตั้งแต่ที่เอาเธอมาอยู่เธอเหมือนคนรับใช้มิปาน แม่บ้านคนก่อนเขาก็ยกเลิกสัญญาและให้เธอเข้ามาทำแทนทั้งหมด“ปากเนอะ เก่งเหมือนเดิม”“ถ้าไม่ชอบ จะทนอยู่ทำไม ทำไมไม่ปล่อยฉันไปล่ะ”“ฉันชอบดูความทรมานของคนอื่น สนุกดี” เขาแสยะยิ้มและทานอาหารตรงหน้าจนหมด“นายครับ วันนี้มีสินค้าเข้ามาใหม่ครับ จะเข้าไปตรวจสินค้าไหมครับ”“อืมไป มิลินไปแต่งตัว
続きを読む
ตอนที่ 7 รถร้อนซ่อนพิศวาส nc
“ทำไมนั่งเงียบ พูดไม่ออกเลยเหรอที่เจอผัวเก่า” ลูคัสถามและหยอกล้อหญิงสาวที่นั่งข้างกาย ที่นั่งเงียบมาตลอดทางตั้งแต่ออกมาจากโกดังของเขาแล้ว“นี่ลูคัส นายเป็นอะไรกับฉันมากไหม ไม่พูดก็ด่า เถียงก็ด่า เอาไงกันแน่เหนื่อยนะที่ต้องมาต่อปากต่อคำกับนายทุกวัน”“หึ.......ปากดีแบบนี้สิ สมควรเป็นเธอ คืนนี้แต่งตัวดีๆ ล่ะ หรือให้ฉันเลือกให้ดี” ลูคัสก้มกระซิบถามข้างใบหูเล็กแกล้งพูดเสียงแหบกระเส่า“ไม่ต้องฉันเลือกเองได้” มิลินบอกและผลักอกแกร่งออกห่างอย่างรังเกียจ“อยู่เฉย ๆ น่า ทำยังกะไม่เคย” ลูคัสจับมือเรียวบีบแน่น และดึงร่างบางมานั่งซ้อนบนตักแกร่ง ซุกไซ้ซอกคอเรียวบาง และจับใบหน้าเรียวมาบดจูบหนัก ๆ ริมฝีปากหนาบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มดูดเม้มและแลกเรียวลิ้นดูดไปมายามที่เรียวลิ้นเล็กพยายามหดหนี“หยุดนะ นี่มันในรถลูคัส ลูกน้องนายก็อยู่” ร่างบางประท้วงเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ“มึงเห็นไหม” ลูคัสตะคอกถามลูกน้องทันที“ไม่เห็นครับ” ลูกน้องตอบกลับอย่างรวดเร็วสายตามองตรงไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่เพราะรักตัวกลัวตาย“จบปัญหาแล้วนะ แล้วก็อย่าขัดขืนฉันมิลิน เธอรู้นะถ้าฉันโกรธมันเป็นยังไง” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม และข่มขู่ร่างบาง
続きを読む
ตอนที่ 8 เธอเปลี่ยนไป
“มิลิน ถึงบ้านแล้ว” ลูคัสเอ่ยเรียกแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมา“ให้ผมอุ้มขึ้นไปให้ไหมครับ” ลูกน้องเสนอตัว ช่วยอุ้มหญิงสาวแทน“ไม่ต้อง” ลูคัสบอกเสียงเข้มเชิงดุและช้อนตัวหญิงสาวอุ้มท่าเจ้าสาวและเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในบ้านเขาเดินขึ้นชั้นบนและเปิดประตูนอนห้องใหญ่ของตนและโยนร่างแบบบางบนเตียงอย่างไม่ออมแรงตุบ!!“ตื่นขึ้นมาฉันรู้เธอตื่นตั้งแต่บนรถแล้วมิลิน”“เฮ้อออ....” หญิงสาวถอนหายใจยาวและลุกขึ้นนั่งมองร่างสูงที่ยืนกอดอกพูดกับเธอ“มิลิน ฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วนะ ฉันไม่ชอบผู้หญิงขี้อาย ทำตัวเรียบร้อย มันน่าเบื่อ” ชายหนุ่มบอกและถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ“นี่นาย จะให้ฉันยืนยิ้มแฉ่งให้กับคนขับรถนายทั้ง ๆ ที่เราทำอะไรกันบนรถ และลูกน้องนายก็อยู่ ฉันไม่ใช้อีตัวนะ ที่จะต้องเป็นมืออาชีพรับได้ทุกสถานการณ์ ถึงนายจะเปลี่ยนภายนอกฉันอย่างไง แต่ข้างในก็คือฉัน มิลินคนเดิม”“น่ารำคาญ เดินกลับไปห้องเธอไป หรืออยากจะอาบน้ำกับฉัน” ชายหนุ่มใช้มือสะบัดผมไปมาอย่างเซ็ง ๆ และเปลี่ยนมาทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ทันทีที่ท่อนหลังเขาเอ่ยจบ“ฝันไปเถอะ” หญิงสาวเชิดหน้าและเดินสะบัดผมเพื่อกลับห้องของตนเองอย่างรวดเร็ว“อย่าลืมว่าต้องแต่งตัวแบ
続きを読む
ตอนที่ 9 เธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ เหรอ
“ตามฉันมาทำไม ไทเป”“ฉันอยากได้ยินจากปากเธออีกครั้ง เธอไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ”“นี่ไทเป แรก ๆ ใคร ๆ มันก็ไม่โอเคหรอกนะ ถ้าเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วมันก็ต้องทนอยู่ให้ได้ สักพักมันก็ชาชินไปเอง” เธอบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อย ๆ“ทำไมเธอต้องทน ฉันพาเธอหนีได้นะ”“โตได้แล้วไทเป คิดว่าฉันไม่เคยทำเหรอ นายก็รู้ลูคัสเป็นคนยังไง นายน่าจะรู้ดีกว่าฉันนะ” ร่างบางพูดเสร็จก็หันหน้าจะเดินออกไปหมับ!!แต่เธอก้าวเดินออกไปไหนไม่ได้ เพราะวงแขนหนาแกร่งรัดรอบเอวคอดเธอแน่น“ปล่อย ไทเป”“ไม่ แค่เธอบอกฉันว่าต้องการให้ฉันฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันเดี๋ยวนี้เลย” ไทเปบอกเสียงกร้าวที่พร้อมจะทำตามที่ตนพูด“พอได้แล้ว!! อย่าทำเหมือนเป็นเด็กไม่รู้จักโตได้ไหม พูดเหมือนไม่เคยทำมาก่อน ใครกันแน่ที่สะบักสะบอมวันนั้น อย่าพาตัวเองมาเจ็บตัวเพราะฉันอีกเลย ขอร้องล่ะไทเป ลืมฉันสักที ฉันไม่เหมือนเดิมคนที่นายรู้จักอีกแล้ว”มิลินค่อย ๆ แกะแขนหนาออกจากเอวและก้าวเดินไปข้างหน้า โดยไม่หันกลับมามองคนข้างหลังสักนิด“หึ ผู้หญิงเขาลืมของเก่าไปแล้ว ก็ยังจะระรานไม่ยอมเลิกนะ” ไทเปมองร่างสูงกว่าเขาด้วยหางตาที่ยืนพิงกำแพง คงยืนมองดูเขาและ มิลินมานานแล้วถึงได้ยิ้มเ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status