เดิมพันร้ายพิศวาสรัก

เดิมพันร้ายพิศวาสรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-04
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
54Bab
1.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"นายเอาฉันไปเดิมพันเหรอ" "ใช่ ฉันไม่คิดว่าจะแพ้มัน" "นายมันบ้า เคยแคร์ฉันบ้างไหม" "ฉันขอโทษ" ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าก้าวเดินเข้ามาอย่างมั่นคงและมุ่งตรงมาที่บุคคลสองคนที่ยืนโต้เถียงกันอยู่โดยไม่ได้ทันสังเกตว่าเขาเดินเข้ามาใกล้ "เธอไปไหนไม่ได้แล้ว ตอนนี้เธอเป็นของฉัน" เสียงทุ้มต่ำติดดุเอ่ยบอกหญิงสาว

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

บรื้นนน~~~~

เอี๊ยดดด!!

เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองที่เชียร์ลงพนันเอาไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง

“เหี้ย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่าย

ตึก ตึก ตึก เสียงเท้าเล็กวิ่งซอยรีบเข้ามาดูแฟนหนุ่มที่อยู่ในรถเพราะกลัวว่าเขาจะได้บาด เขาพลาดเข้าเส้นชัยเพราะรถชะลอตัวลงลดความเร็วก่อนเข้าเส้นชัย จึงทำให้อีกฝ่ายชนะได้เฉียดฉิว

“ไทเป ไทเป!” หญิงสาวเรียกคนที่อยู่ในรถเสียงสั่น ๆ “นายโอเคไหม ได้โปรดลงมาให้ฉันเห็นหน่อยว่านายปลอดภัย” เธอพูดเสียงสั่นโดยไม่สามารถควบคุมได้เพราะเป็นห่วงคนด้านใน

“เธอเข้ามาทำไม มิลินรีบออกไปเลยนะ” ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาโดยไม่มีอาการบาดเจ็บให้หญิงสาวได้เห็น แต่กลับพูดเชิงไล่ให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งอย่างร้อนรน

“ฉันเป็นห่วงนาย เจ็บตรงไหนไหม” มิลินถามด้วยความเป็นห่วง

“รีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดมิลิน ไทเปขอร้องล่ะ” ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นและขอร้องให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้

ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักเดินตรงเข้ามาที่คนสองคนกำลังโต้เถียงกัน และมาหยุดยืนอยู่ตรงกลางสนทนา

“จะรีบไปไหน?” เสียงเย็นชา เอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้า

“กูขอแหละมึงอย่ายุ่งกับมิลินเลย อยากได้อะไรเอาไป” ไทเปพูดด้วยน้ำเสียงเว้าวอนและขอร้อง

“ไม่ทันแล้วล่ะ เพราะมึงเป็นคนเดิมพันเอง ไทเป!” ชายร่างสูงบอกชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เย้ยหยัน

“ดะ....เดิมพันอะไร” เสียงเล็ก ๆ ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นและมองชายหนุ่มสองคนไปมา ไทเปแฟนของเธอได้แต่ก้มหน้า ชายร่างสูงอีกคนมองเธอและแสยะยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์และกล่าวพูด

“เธอไงของเดิมพัน หึหึ”

*****************

มาแล้วค่ะตอนแรก

ไรท์จะทยอยลงให้อ่านฟรีเรื่อย ๆ นะคะ 

และสุดท้ายอย่าพลาดอ่านรุ่นลูกด้วยนะคะ

เรื่อง Crazy Love บังคับให้รัก จุฟ จุฟ

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
54 Bab
บทนำ
บรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองที่เชียร์ลงพนันเอาไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่ายตึก ตึก ตึก เสียงเท้าเล็กวิ่งซอยรีบเข้ามาดูแฟนหนุ่มที่อยู่ในรถเพราะกลัวว่าเขาจะได้บาด เขาพลาดเข้าเส้นชัยเพราะรถชะลอตัวลงลดความเร็วก่อนเข้าเส้นชัย จึงทำให้อีกฝ่ายชนะได้เฉียดฉิว“ไทเป ไทเป!” หญิงสาวเรียกคนที่อยู่ในรถเสียงสั่น ๆ “นายโอเคไหม ได้โปรดลงมาให้ฉันเห็นหน่อยว่านายปลอดภัย” เธอพูดเสียงสั่นโดยไม่สามารถควบคุมได้เพราะเป็นห่วงคนด้านใน“เธอเข้ามาทำไม มิลินรีบออกไปเลยนะ” ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาโดยไม่มีอาการบาดเจ็บให้หญิงสาวได้เห็น แต่กลับพูดเชิงไล่ให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งอย่างร้อนรน“ฉันเป็นห่วงนาย เจ็บตรงไหนไหม” มิลินถามด้วยความเป็นห่วง“รีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดมิลิน ไทเปขอร้องล่ะ” ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นและขอร้องให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักเดินตรงเข้ามาที่คนสองคน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 สถานะที่จำยอม
6 เดือนต่อมา“ลูคัสสู้ ๆ เหยียบมันให้เละเลย”“พี่ลูคัสอีกนิดเข้าเส้นชัยแล้วค่ะ สู้ ๆ นะค่าาาา”หญิงสาวร่างแบบบางนั่งกอดอกไขว่ห้าง มองผู้หญิงทางอัฒจันทร์อย่างเบื่อหน่าย ที่กำลังยืนเชียร์ชายหนุ่มที่กำลังแข่งรถอย่างดุเดือดภายในสนามแข่งเสียงเชียร์ต่างเชียร์หมายเลข 01 ที่สาว ๆ ตามกรี๊ดเชียร์กันเอาเป็นเอาตายอยู่นั้นคือลูคัส นิโคล เจ้าของธุรกิจมืดของสนามแข่งนี้นั้นเอง เธอได้แต่มองและเบื่อหน่ายและรอให้การแข่งขันนี้มันจบ ๆ สักที เธอเหนื่อยอยากไปเสียให้พ้น ถ้าไม่ติดคนที่กำลังแข่งรถให้ลูกน้องยืนคุมเธอที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ตามที่นายสั่งฟิ้วววว~~~~~~“ตามคาดครับเจ้าเก่าเจ้าเดิมตามที่เราคิด ลูคัสนักแข่ง เฟอร์รารี่ เอสเอฟ90 เบอร์ 01 เข้าเส้นชัยเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ”“เย้...มันต้องอย่างงี้สิวะ เอาเงินมาฮ่า ฮ่า” เสียงคนที่เชียร์ต่างดีอกดีใจที่ชายหนุ่มชนะเพราะมันคือการแข่งขันเถื่อนที่เล่นเดิมพันกันอย่างผิดกฎหมายถ้าชายหนุ่มชนะเงินเดิมพันที่ลงพนันไว้จะเป็นของผู้ที่เป็นฝ่ายชนะทันทีส่วนเงินเดิมพันก้อนใหญ่ที่ตกลงเอาไว้ก่อนแข่งคือรถของอีกฝ่าย ดังนั้นลูคัสที่เป็นฝ่ายชนะเขาก็ได้รถไปโดยปริยาย เพราะสัญญาได้ว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 เถื่อน
ตับ! ตับ! ตับ!เสียงแก่นกายที่สอดประสานกับร่างสาวหุ่นนางแบบที่กดกระแทกเข้ามาอย่างหนักและเร็ว จนหัวหญิงสาวโยกคลอนไปตามแรงกับความแข็งแกร่งของชายหนุ่มลูกครึ่งที่อารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียว“คุณลูคัสเบาหน่อยค่ะ หลินรับไม่ไหว” หญิงสาวเอ่ยบอกด้วยเสียงสั่น ๆ“ถ้ารับไม่ได้ ก็ไม่สมควรรับงานตั้งแต่แรกนะ ฉันไม่ชอบ”“หลินขอโทษค่ะ อัดเข้ามาเลยหลินพร้อมแล้ว อ่า...โอ๊ยย” สิ้นเสียงเธอ ชายหนุ่มก็อัดเข้ามาเต็มแรงร่องสวาทของเธอแทบฉีกขาดจากกันด้วยขนาดที่ใหญ่ของเขาสวบ ตับ ตับ ปึก ๆ“โอ๊ยย....ของคุณใหญ่จัง” หญิงสาวเอ่ยชื่นชมอย่างจริงใจเพราะเธอผ่านมาหลายคนแต่ของเขาใหญ่สุดจนเธอรับแทบไม่ไหว“หุบปาก แล้วทำหน้าที่ของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะหมดอารมณ์” ชายหนุ่มดึงแก่นกายออกและเอ่ยสั่งหญิงสาวด้วยเสียงที่หงุดหงิด“ค่ะ หลินจัดให้” เธอบอกและยิ้มยั่วให้ชายร่างสูงที่เรือนร่างแกร่งมีมัดกล้ามเนื้อน่าหลงใหลไปซะทุกส่วน ทั้งซิกซ์แพ็กที่เป็นร่องอย่างเห็นได้ชัด รับกับใบหน้าที่ดุ ๆ ริมฝีปากมีรอยแผลเป็นที่แตกนิดหน่อยทุกอย่างมันดูดีไปหมด มันช่างดีเหลือเกินที่เธอได้ลิ้มลองของดีตรงหน้านี้สวบ!หญิงสาวดึงถุงยางอนามัยออกและก้มลงคุกเข่า ดูดดึง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 จุดเริ่มต้น
02:30 AMปัง!! มิลินสะลึมสะลือสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเสียงประตูเปิดเข้ามาและปิดลงอย่างแรง เธอมองด้วยสายตาหงุดหงิดที่ชายตรงหน้ารบกวนเวลานอนหลับของเธอ“นอนสบายใจเชียวนะ หึ”“นายต้องการอะไร”“เธอก็รู้ ตั้งแต่วันนั้นที่แฟนเธอเอาเธอมาเดิมพัน เธอก็ตกเป็นของฉันแล้ว ฉันจะเอาอะไร หรือไม่เอาอะไรก็เรื่องของฉัน เธอมีแค่สนองและรับมันเท่านั้น”“เลว!” มิลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกลียดชังชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง“ถึงฉันจะเลวก็อย่าลืมล่ะ ว่าฉันคือผัวเธอ จำใส่หัวไว้ด้วย และตอกย้ำทุกวัน เธอเป็นของฉันที่ไปจากฉันไม่ได้นอกจากฉันไม่ต้องการแล้วเท่านั้น” ชายหนุ่มบันดาลโทสะและก้าวออกไปอีกห้องนอนทันทีมิลินมองชายหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาหาเรื่องเธอทั้งที่เธอนอนไปแล้ว แต่เขาก็เหมือนเดิมไม่มีความเกรงใจ หรือความสงสารให้ใครทั้งนั้นเหมือนกับวันนั้นบรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองเชียร์ลงพนันไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ยย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ของเดิมพันของฉัน
ตุบ!! ลูคัสโยนหญิงสาวลงบนที่นอนอย่างแรง โดยไม่มีการออมแรงใด ๆ ทั้งนั้น“จะ...จุก”“หึ...สำออย”“ไอ้เลว”“หึ ด่าไปเถอะฉันไม่เจ็บหรอก ฉันชอบเหยื่อที่สู้ไม่ได้ที่เก่งแต่ปากเท่านั้น จะเห่าจะหอนอะไรมาก็ได้นะตามสบาย” ลูคัสบอกและแสยะยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า“ไอ้โรคจิต ถ้าที่บ้านไม่เห็นฉันกลับไปนายเดือดร้อนแน่”“เหรอ....เดือดร้อนแบบไหนล่ะ” ชายหนุ่มถามและเขยิบเข้ามาใกล้มากขึ้น“ออกไป ขยะแขยง”“หึ ตอนนี้ขยะแขยง พอได้ฉันเป็นผัวเมื่อไรอย่าอ้อนวอนล่ะ”“หึ.....ไม่มีวัน”“ชอบว่ะ พยศแบบนี้ พยศให้ได้ต่อไปล่ะ ตอนแรกคิดว่าจะเอาสองทีสามทีก็จะปล่อยไป แต่ดูแล้วของเดิมพันชิ้นนี้น่าจะคุ้มจริง ๆ หึ รอฉันเบื่อไปก่อนนะ”พรึ่บ!!ลูคัสผลักร่างเล็กนอนลงไปและตามมาทาบทับไม่ให้ร่างบางถอยหนีไปได้ สองมือหนารวบแขนเรียวตึงแน่น“อี๋..ปล่อยฉันนะ มาทำแบบนี้กับฉันทำไม”“ไม่ได้ยินผัวเธอบอกเหรอ มันเอาเธอมาเดิมพัน ดังนั้นฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ เพราะตอนนี้เจ้าของชีวิตเธอคือฉันคนนี้”“อร๊ายยย” มิลินกรีดร้องดีดดิ้นไปมาเมื่อปลายจมูกโด่งของเขามาคลอเคลียกับผิวกายของเธอตามซอกคอและซุกไซ้ไปมา สูบดมกลิ่นกายเธอเหมือนคนโรคจิต“กลิ่นกายเธอนี้ม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ของดี
ตุบ!!ลูคัสโยนร่างบางบนที่นอนอีกครั้งและอย่างแรงเหมือนกับตอนแรก มิลินรีบคลานหนีที่โดนคนใจร้ายมองด้วยสายตาที่ลุกวาว และยิ้มน่ากลัวมาที่เธออย่างลนลาน“อ๊ะ...” มิลินร้องด้วยเสียงตกใจที่มือแกร่งมากำข้อเท้าเธอไว้แน่น และลากลงมาด้วยความรุนแรงโดยไม่ออมแรงสักนิด“จะหนีไปไหน ถ้ามีสมองคิด ก็คิดหน่อยว่าอยู่บ้านฉันขนาดนี้แล้วจะหนีไปไหนรอด”“ไอ้ชั่ว ฉันเกลียดนาย” มิลินบอกด้วยเสียงอย่างรังเกียจและจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง“ฮ่า ๆ หึ ปากเก่งใช้ได้ ปากเก่งให้ตลอดล่ะ”แควก!!“โอ๊ย!!”มือหนาแกร่งกระชากชุดที่ปกปิดเรือนร่างสวยกระชากออกอย่างแรงจนขาดติดมือ เขายิ้มที่เห็นร่างบางซ่อนรูป เขาจ้องมองบราเซียสีดำที่โอบอุ้มอกอวบสองเต้าที่แทบล้นทะลักออกมา“ของเธอนี่ใหญ่ไม่เบานะ”“เอามือสกปรกของนายออกไปเดี๋ยวนี้” มิลินดิ้นพล่านและบอกให้ชายหนุ่มเอามือออกจากหน้าอกของเธอลูคัสไม่ได้สนใจและบีบขย้ำอย่างแรงจนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“เงียบ! ถ้าไม่อยากให้ฉันหงุดหงิดไปมากกว่านี้ มิลิน” เขาออกคำสั่งด้วยเสียงกร้าวและขย้ำหน้าอกของเธออย่างน่ารักเกียจ“ฉันเจ็บ...อ๊ะ” มิลินนิ่วหน้าบอกที่ชายหนุ่มยังขย้ำหน้าอกอวบแน่นและดึงบราเซียของเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ความบังเอิญไม่มีอยู่จริง
มิลินกำลังวุ่นวายกับการทำอาหารเช้าให้กับลูคัสถ้าเขาลงมาแล้วอาหารเสร็จไม่ทันเขาจะหงุดหงิดและต่อว่าเธอสารพัด เธอรีบจัดจาน ทำอาหารเช้าง่าย ๆ และกาแฟดำตามที่เขาชอบดื่มทุกเช้า เธอก้มดูเวลาใกล้ถึงเวลาที่เขาจะลงมาแล้ว เธอจึงยกจานมาวางที่ห้องทานอาหารและนั่งพร้อมทานกับเขาอย่างรู้หน้าที่“เธอมาอยู่รับใช้ฉันมากี่วันแล้ว มิลิน” เสียงห้วน ๆ ตะโกนถามที่เขานั่งอยู่อีกฝั่ง“วันนี้เข้าหกเดือนกับอีกสองวัน” เธอตอบกลับนิ่ง ๆ“ก็นานแล้วนิ แต่ทำไมยังลืม ฉันลงมายืนหัวโด่ไม่คิดจะทักทายหรือไง” เขาถามห้วน ๆ ชายตามองอย่างไม่สบอารมณ์“ฉันก็กำลังจะทักทาย นายเอ่ยมาก่อนเอง จะกินก็กิน ไม่กินจะได้เก็บ ฉันมีงานบ้านต้องทำอีก” ใช่เธอต้องทำงานบ้านอีกไม่ใช่แค่อาหารเช้าเท่านั้น แต่ทุกอย่างภายในบ้าน ตั้งแต่ที่เอาเธอมาอยู่เธอเหมือนคนรับใช้มิปาน แม่บ้านคนก่อนเขาก็ยกเลิกสัญญาและให้เธอเข้ามาทำแทนทั้งหมด“ปากเนอะ เก่งเหมือนเดิม”“ถ้าไม่ชอบ จะทนอยู่ทำไม ทำไมไม่ปล่อยฉันไปล่ะ”“ฉันชอบดูความทรมานของคนอื่น สนุกดี” เขาแสยะยิ้มและทานอาหารตรงหน้าจนหมด“นายครับ วันนี้มีสินค้าเข้ามาใหม่ครับ จะเข้าไปตรวจสินค้าไหมครับ”“อืมไป มิลินไปแต่งตัว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 รถร้อนซ่อนพิศวาส nc
“ทำไมนั่งเงียบ พูดไม่ออกเลยเหรอที่เจอผัวเก่า” ลูคัสถามและหยอกล้อหญิงสาวที่นั่งข้างกาย ที่นั่งเงียบมาตลอดทางตั้งแต่ออกมาจากโกดังของเขาแล้ว“นี่ลูคัส นายเป็นอะไรกับฉันมากไหม ไม่พูดก็ด่า เถียงก็ด่า เอาไงกันแน่เหนื่อยนะที่ต้องมาต่อปากต่อคำกับนายทุกวัน”“หึ.......ปากดีแบบนี้สิ สมควรเป็นเธอ คืนนี้แต่งตัวดีๆ ล่ะ หรือให้ฉันเลือกให้ดี” ลูคัสก้มกระซิบถามข้างใบหูเล็กแกล้งพูดเสียงแหบกระเส่า“ไม่ต้องฉันเลือกเองได้” มิลินบอกและผลักอกแกร่งออกห่างอย่างรังเกียจ“อยู่เฉย ๆ น่า ทำยังกะไม่เคย” ลูคัสจับมือเรียวบีบแน่น และดึงร่างบางมานั่งซ้อนบนตักแกร่ง ซุกไซ้ซอกคอเรียวบาง และจับใบหน้าเรียวมาบดจูบหนัก ๆ ริมฝีปากหนาบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มดูดเม้มและแลกเรียวลิ้นดูดไปมายามที่เรียวลิ้นเล็กพยายามหดหนี“หยุดนะ นี่มันในรถลูคัส ลูกน้องนายก็อยู่” ร่างบางประท้วงเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ“มึงเห็นไหม” ลูคัสตะคอกถามลูกน้องทันที“ไม่เห็นครับ” ลูกน้องตอบกลับอย่างรวดเร็วสายตามองตรงไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่เพราะรักตัวกลัวตาย“จบปัญหาแล้วนะ แล้วก็อย่าขัดขืนฉันมิลิน เธอรู้นะถ้าฉันโกรธมันเป็นยังไง” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม และข่มขู่ร่างบาง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 เธอเปลี่ยนไป
“มิลิน ถึงบ้านแล้ว” ลูคัสเอ่ยเรียกแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมา“ให้ผมอุ้มขึ้นไปให้ไหมครับ” ลูกน้องเสนอตัว ช่วยอุ้มหญิงสาวแทน“ไม่ต้อง” ลูคัสบอกเสียงเข้มเชิงดุและช้อนตัวหญิงสาวอุ้มท่าเจ้าสาวและเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในบ้านเขาเดินขึ้นชั้นบนและเปิดประตูนอนห้องใหญ่ของตนและโยนร่างแบบบางบนเตียงอย่างไม่ออมแรงตุบ!!“ตื่นขึ้นมาฉันรู้เธอตื่นตั้งแต่บนรถแล้วมิลิน”“เฮ้อออ....” หญิงสาวถอนหายใจยาวและลุกขึ้นนั่งมองร่างสูงที่ยืนกอดอกพูดกับเธอ“มิลิน ฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วนะ ฉันไม่ชอบผู้หญิงขี้อาย ทำตัวเรียบร้อย มันน่าเบื่อ” ชายหนุ่มบอกและถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ“นี่นาย จะให้ฉันยืนยิ้มแฉ่งให้กับคนขับรถนายทั้ง ๆ ที่เราทำอะไรกันบนรถ และลูกน้องนายก็อยู่ ฉันไม่ใช้อีตัวนะ ที่จะต้องเป็นมืออาชีพรับได้ทุกสถานการณ์ ถึงนายจะเปลี่ยนภายนอกฉันอย่างไง แต่ข้างในก็คือฉัน มิลินคนเดิม”“น่ารำคาญ เดินกลับไปห้องเธอไป หรืออยากจะอาบน้ำกับฉัน” ชายหนุ่มใช้มือสะบัดผมไปมาอย่างเซ็ง ๆ และเปลี่ยนมาทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ทันทีที่ท่อนหลังเขาเอ่ยจบ“ฝันไปเถอะ” หญิงสาวเชิดหน้าและเดินสะบัดผมเพื่อกลับห้องของตนเองอย่างรวดเร็ว“อย่าลืมว่าต้องแต่งตัวแบ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 เธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ เหรอ
“ตามฉันมาทำไม ไทเป”“ฉันอยากได้ยินจากปากเธออีกครั้ง เธอไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ”“นี่ไทเป แรก ๆ ใคร ๆ มันก็ไม่โอเคหรอกนะ ถ้าเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วมันก็ต้องทนอยู่ให้ได้ สักพักมันก็ชาชินไปเอง” เธอบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อย ๆ“ทำไมเธอต้องทน ฉันพาเธอหนีได้นะ”“โตได้แล้วไทเป คิดว่าฉันไม่เคยทำเหรอ นายก็รู้ลูคัสเป็นคนยังไง นายน่าจะรู้ดีกว่าฉันนะ” ร่างบางพูดเสร็จก็หันหน้าจะเดินออกไปหมับ!!แต่เธอก้าวเดินออกไปไหนไม่ได้ เพราะวงแขนหนาแกร่งรัดรอบเอวคอดเธอแน่น“ปล่อย ไทเป”“ไม่ แค่เธอบอกฉันว่าต้องการให้ฉันฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันเดี๋ยวนี้เลย” ไทเปบอกเสียงกร้าวที่พร้อมจะทำตามที่ตนพูด“พอได้แล้ว!! อย่าทำเหมือนเป็นเด็กไม่รู้จักโตได้ไหม พูดเหมือนไม่เคยทำมาก่อน ใครกันแน่ที่สะบักสะบอมวันนั้น อย่าพาตัวเองมาเจ็บตัวเพราะฉันอีกเลย ขอร้องล่ะไทเป ลืมฉันสักที ฉันไม่เหมือนเดิมคนที่นายรู้จักอีกแล้ว”มิลินค่อย ๆ แกะแขนหนาออกจากเอวและก้าวเดินไปข้างหน้า โดยไม่หันกลับมามองคนข้างหลังสักนิด“หึ ผู้หญิงเขาลืมของเก่าไปแล้ว ก็ยังจะระรานไม่ยอมเลิกนะ” ไทเปมองร่างสูงกว่าเขาด้วยหางตาที่ยืนพิงกำแพง คงยืนมองดูเขาและ มิลินมานานแล้วถึงได้ยิ้มเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status