All Chapters of เดิมพันร้ายพิศวาสรัก: Chapter 1 - Chapter 10

54 Chapters

บทนำ

บรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองที่เชียร์ลงพนันเอาไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่ายตึก ตึก ตึก เสียงเท้าเล็กวิ่งซอยรีบเข้ามาดูแฟนหนุ่มที่อยู่ในรถเพราะกลัวว่าเขาจะได้บาด เขาพลาดเข้าเส้นชัยเพราะรถชะลอตัวลงลดความเร็วก่อนเข้าเส้นชัย จึงทำให้อีกฝ่ายชนะได้เฉียดฉิว“ไทเป ไทเป!” หญิงสาวเรียกคนที่อยู่ในรถเสียงสั่น ๆ “นายโอเคไหม ได้โปรดลงมาให้ฉันเห็นหน่อยว่านายปลอดภัย” เธอพูดเสียงสั่นโดยไม่สามารถควบคุมได้เพราะเป็นห่วงคนด้านใน“เธอเข้ามาทำไม มิลินรีบออกไปเลยนะ” ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาโดยไม่มีอาการบาดเจ็บให้หญิงสาวได้เห็น แต่กลับพูดเชิงไล่ให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งอย่างร้อนรน“ฉันเป็นห่วงนาย เจ็บตรงไหนไหม” มิลินถามด้วยความเป็นห่วง“รีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดมิลิน ไทเปขอร้องล่ะ” ชายหนุ่มพูดเสียงสั่นและขอร้องให้หญิงสาวออกไปจากสนามแข่งนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะไวได้ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักเดินตรงเข้ามาที่คนสองคน
last updateLast Updated : 2025-12-01
Read more

ตอนที่ 1 สถานะที่จำยอม

6 เดือนต่อมา“ลูคัสสู้ ๆ เหยียบมันให้เละเลย”“พี่ลูคัสอีกนิดเข้าเส้นชัยแล้วค่ะ สู้ ๆ นะค่าาาา”หญิงสาวร่างแบบบางนั่งกอดอกไขว่ห้าง มองผู้หญิงทางอัฒจันทร์อย่างเบื่อหน่าย ที่กำลังยืนเชียร์ชายหนุ่มที่กำลังแข่งรถอย่างดุเดือดภายในสนามแข่งเสียงเชียร์ต่างเชียร์หมายเลข 01 ที่สาว ๆ ตามกรี๊ดเชียร์กันเอาเป็นเอาตายอยู่นั้นคือลูคัส นิโคล เจ้าของธุรกิจมืดของสนามแข่งนี้นั้นเอง เธอได้แต่มองและเบื่อหน่ายและรอให้การแข่งขันนี้มันจบ ๆ สักที เธอเหนื่อยอยากไปเสียให้พ้น ถ้าไม่ติดคนที่กำลังแข่งรถให้ลูกน้องยืนคุมเธอที่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ ตามที่นายสั่งฟิ้วววว~~~~~~“ตามคาดครับเจ้าเก่าเจ้าเดิมตามที่เราคิด ลูคัสนักแข่ง เฟอร์รารี่ เอสเอฟ90 เบอร์ 01 เข้าเส้นชัยเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ”“เย้...มันต้องอย่างงี้สิวะ เอาเงินมาฮ่า ฮ่า” เสียงคนที่เชียร์ต่างดีอกดีใจที่ชายหนุ่มชนะเพราะมันคือการแข่งขันเถื่อนที่เล่นเดิมพันกันอย่างผิดกฎหมายถ้าชายหนุ่มชนะเงินเดิมพันที่ลงพนันไว้จะเป็นของผู้ที่เป็นฝ่ายชนะทันทีส่วนเงินเดิมพันก้อนใหญ่ที่ตกลงเอาไว้ก่อนแข่งคือรถของอีกฝ่าย ดังนั้นลูคัสที่เป็นฝ่ายชนะเขาก็ได้รถไปโดยปริยาย เพราะสัญญาได้ว
last updateLast Updated : 2025-12-01
Read more

ตอนที่ 2 เถื่อน

ตับ! ตับ! ตับ!เสียงแก่นกายที่สอดประสานกับร่างสาวหุ่นนางแบบที่กดกระแทกเข้ามาอย่างหนักและเร็ว จนหัวหญิงสาวโยกคลอนไปตามแรงกับความแข็งแกร่งของชายหนุ่มลูกครึ่งที่อารมณ์ค่อนข้างฉุนเฉียว“คุณลูคัสเบาหน่อยค่ะ หลินรับไม่ไหว” หญิงสาวเอ่ยบอกด้วยเสียงสั่น ๆ“ถ้ารับไม่ได้ ก็ไม่สมควรรับงานตั้งแต่แรกนะ ฉันไม่ชอบ”“หลินขอโทษค่ะ อัดเข้ามาเลยหลินพร้อมแล้ว อ่า...โอ๊ยย” สิ้นเสียงเธอ ชายหนุ่มก็อัดเข้ามาเต็มแรงร่องสวาทของเธอแทบฉีกขาดจากกันด้วยขนาดที่ใหญ่ของเขาสวบ ตับ ตับ ปึก ๆ“โอ๊ยย....ของคุณใหญ่จัง” หญิงสาวเอ่ยชื่นชมอย่างจริงใจเพราะเธอผ่านมาหลายคนแต่ของเขาใหญ่สุดจนเธอรับแทบไม่ไหว“หุบปาก แล้วทำหน้าที่ของเธอซะ ก่อนที่ฉันจะหมดอารมณ์” ชายหนุ่มดึงแก่นกายออกและเอ่ยสั่งหญิงสาวด้วยเสียงที่หงุดหงิด“ค่ะ หลินจัดให้” เธอบอกและยิ้มยั่วให้ชายร่างสูงที่เรือนร่างแกร่งมีมัดกล้ามเนื้อน่าหลงใหลไปซะทุกส่วน ทั้งซิกซ์แพ็กที่เป็นร่องอย่างเห็นได้ชัด รับกับใบหน้าที่ดุ ๆ ริมฝีปากมีรอยแผลเป็นที่แตกนิดหน่อยทุกอย่างมันดูดีไปหมด มันช่างดีเหลือเกินที่เธอได้ลิ้มลองของดีตรงหน้านี้สวบ!หญิงสาวดึงถุงยางอนามัยออกและก้มลงคุกเข่า ดูดดึง
last updateLast Updated : 2025-12-01
Read more

ตอนที่ 3 จุดเริ่มต้น

02:30 AMปัง!! มิลินสะลึมสะลือสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเสียงประตูเปิดเข้ามาและปิดลงอย่างแรง เธอมองด้วยสายตาหงุดหงิดที่ชายตรงหน้ารบกวนเวลานอนหลับของเธอ“นอนสบายใจเชียวนะ หึ”“นายต้องการอะไร”“เธอก็รู้ ตั้งแต่วันนั้นที่แฟนเธอเอาเธอมาเดิมพัน เธอก็ตกเป็นของฉันแล้ว ฉันจะเอาอะไร หรือไม่เอาอะไรก็เรื่องของฉัน เธอมีแค่สนองและรับมันเท่านั้น”“เลว!” มิลินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกลียดชังชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง“ถึงฉันจะเลวก็อย่าลืมล่ะ ว่าฉันคือผัวเธอ จำใส่หัวไว้ด้วย และตอกย้ำทุกวัน เธอเป็นของฉันที่ไปจากฉันไม่ได้นอกจากฉันไม่ต้องการแล้วเท่านั้น” ชายหนุ่มบันดาลโทสะและก้าวออกไปอีกห้องนอนทันทีมิลินมองชายหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาหาเรื่องเธอทั้งที่เธอนอนไปแล้ว แต่เขาก็เหมือนเดิมไม่มีความเกรงใจ หรือความสงสารให้ใครทั้งนั้นเหมือนกับวันนั้นบรื้นนน~~~~เอี๊ยดดด!!เย้ เย้ วี๊ด วิ๊ว เสียงกองเชียร์เฮร้องและเป่าปากอย่างดีใจที่รถของตนเองเชียร์ลงพนันไว้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง“เหี้ยย....แม่งเอ๊ยย พลั่ก พลั่ก” เสียงบันดาลโทสะและมือทุบลงไปที่พ่วงมาลัยหลาย ๆ ทีเพื่อระบายความโกรธที่ตนเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่
last updateLast Updated : 2025-12-01
Read more

ตอนที่ 4 ของเดิมพันของฉัน

ตุบ!! ลูคัสโยนหญิงสาวลงบนที่นอนอย่างแรง โดยไม่มีการออมแรงใด ๆ ทั้งนั้น“จะ...จุก”“หึ...สำออย”“ไอ้เลว”“หึ ด่าไปเถอะฉันไม่เจ็บหรอก ฉันชอบเหยื่อที่สู้ไม่ได้ที่เก่งแต่ปากเท่านั้น จะเห่าจะหอนอะไรมาก็ได้นะตามสบาย” ลูคัสบอกและแสยะยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า“ไอ้โรคจิต ถ้าที่บ้านไม่เห็นฉันกลับไปนายเดือดร้อนแน่”“เหรอ....เดือดร้อนแบบไหนล่ะ” ชายหนุ่มถามและเขยิบเข้ามาใกล้มากขึ้น“ออกไป ขยะแขยง”“หึ ตอนนี้ขยะแขยง พอได้ฉันเป็นผัวเมื่อไรอย่าอ้อนวอนล่ะ”“หึ.....ไม่มีวัน”“ชอบว่ะ พยศแบบนี้ พยศให้ได้ต่อไปล่ะ ตอนแรกคิดว่าจะเอาสองทีสามทีก็จะปล่อยไป แต่ดูแล้วของเดิมพันชิ้นนี้น่าจะคุ้มจริง ๆ หึ รอฉันเบื่อไปก่อนนะ”พรึ่บ!!ลูคัสผลักร่างเล็กนอนลงไปและตามมาทาบทับไม่ให้ร่างบางถอยหนีไปได้ สองมือหนารวบแขนเรียวตึงแน่น“อี๋..ปล่อยฉันนะ มาทำแบบนี้กับฉันทำไม”“ไม่ได้ยินผัวเธอบอกเหรอ มันเอาเธอมาเดิมพัน ดังนั้นฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ เพราะตอนนี้เจ้าของชีวิตเธอคือฉันคนนี้”“อร๊ายยย” มิลินกรีดร้องดีดดิ้นไปมาเมื่อปลายจมูกโด่งของเขามาคลอเคลียกับผิวกายของเธอตามซอกคอและซุกไซ้ไปมา สูบดมกลิ่นกายเธอเหมือนคนโรคจิต“กลิ่นกายเธอนี้ม
last updateLast Updated : 2025-12-01
Read more

ตอนที่ 5 ของดี

ตุบ!!ลูคัสโยนร่างบางบนที่นอนอีกครั้งและอย่างแรงเหมือนกับตอนแรก มิลินรีบคลานหนีที่โดนคนใจร้ายมองด้วยสายตาที่ลุกวาว และยิ้มน่ากลัวมาที่เธออย่างลนลาน“อ๊ะ...” มิลินร้องด้วยเสียงตกใจที่มือแกร่งมากำข้อเท้าเธอไว้แน่น และลากลงมาด้วยความรุนแรงโดยไม่ออมแรงสักนิด“จะหนีไปไหน ถ้ามีสมองคิด ก็คิดหน่อยว่าอยู่บ้านฉันขนาดนี้แล้วจะหนีไปไหนรอด”“ไอ้ชั่ว ฉันเกลียดนาย” มิลินบอกด้วยเสียงอย่างรังเกียจและจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง“ฮ่า ๆ หึ ปากเก่งใช้ได้ ปากเก่งให้ตลอดล่ะ”แควก!!“โอ๊ย!!”มือหนาแกร่งกระชากชุดที่ปกปิดเรือนร่างสวยกระชากออกอย่างแรงจนขาดติดมือ เขายิ้มที่เห็นร่างบางซ่อนรูป เขาจ้องมองบราเซียสีดำที่โอบอุ้มอกอวบสองเต้าที่แทบล้นทะลักออกมา“ของเธอนี่ใหญ่ไม่เบานะ”“เอามือสกปรกของนายออกไปเดี๋ยวนี้” มิลินดิ้นพล่านและบอกให้ชายหนุ่มเอามือออกจากหน้าอกของเธอลูคัสไม่ได้สนใจและบีบขย้ำอย่างแรงจนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“เงียบ! ถ้าไม่อยากให้ฉันหงุดหงิดไปมากกว่านี้ มิลิน” เขาออกคำสั่งด้วยเสียงกร้าวและขย้ำหน้าอกของเธออย่างน่ารักเกียจ“ฉันเจ็บ...อ๊ะ” มิลินนิ่วหน้าบอกที่ชายหนุ่มยังขย้ำหน้าอกอวบแน่นและดึงบราเซียของเ
last updateLast Updated : 2025-12-02
Read more

ตอนที่ 6 ความบังเอิญไม่มีอยู่จริง

มิลินกำลังวุ่นวายกับการทำอาหารเช้าให้กับลูคัสถ้าเขาลงมาแล้วอาหารเสร็จไม่ทันเขาจะหงุดหงิดและต่อว่าเธอสารพัด เธอรีบจัดจาน ทำอาหารเช้าง่าย ๆ และกาแฟดำตามที่เขาชอบดื่มทุกเช้า เธอก้มดูเวลาใกล้ถึงเวลาที่เขาจะลงมาแล้ว เธอจึงยกจานมาวางที่ห้องทานอาหารและนั่งพร้อมทานกับเขาอย่างรู้หน้าที่“เธอมาอยู่รับใช้ฉันมากี่วันแล้ว มิลิน” เสียงห้วน ๆ ตะโกนถามที่เขานั่งอยู่อีกฝั่ง“วันนี้เข้าหกเดือนกับอีกสองวัน” เธอตอบกลับนิ่ง ๆ“ก็นานแล้วนิ แต่ทำไมยังลืม ฉันลงมายืนหัวโด่ไม่คิดจะทักทายหรือไง” เขาถามห้วน ๆ ชายตามองอย่างไม่สบอารมณ์“ฉันก็กำลังจะทักทาย นายเอ่ยมาก่อนเอง จะกินก็กิน ไม่กินจะได้เก็บ ฉันมีงานบ้านต้องทำอีก” ใช่เธอต้องทำงานบ้านอีกไม่ใช่แค่อาหารเช้าเท่านั้น แต่ทุกอย่างภายในบ้าน ตั้งแต่ที่เอาเธอมาอยู่เธอเหมือนคนรับใช้มิปาน แม่บ้านคนก่อนเขาก็ยกเลิกสัญญาและให้เธอเข้ามาทำแทนทั้งหมด“ปากเนอะ เก่งเหมือนเดิม”“ถ้าไม่ชอบ จะทนอยู่ทำไม ทำไมไม่ปล่อยฉันไปล่ะ”“ฉันชอบดูความทรมานของคนอื่น สนุกดี” เขาแสยะยิ้มและทานอาหารตรงหน้าจนหมด“นายครับ วันนี้มีสินค้าเข้ามาใหม่ครับ จะเข้าไปตรวจสินค้าไหมครับ”“อืมไป มิลินไปแต่งตัว
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more

ตอนที่ 7 รถร้อนซ่อนพิศวาส nc

“ทำไมนั่งเงียบ พูดไม่ออกเลยเหรอที่เจอผัวเก่า” ลูคัสถามและหยอกล้อหญิงสาวที่นั่งข้างกาย ที่นั่งเงียบมาตลอดทางตั้งแต่ออกมาจากโกดังของเขาแล้ว“นี่ลูคัส นายเป็นอะไรกับฉันมากไหม ไม่พูดก็ด่า เถียงก็ด่า เอาไงกันแน่เหนื่อยนะที่ต้องมาต่อปากต่อคำกับนายทุกวัน”“หึ.......ปากดีแบบนี้สิ สมควรเป็นเธอ คืนนี้แต่งตัวดีๆ ล่ะ หรือให้ฉันเลือกให้ดี” ลูคัสก้มกระซิบถามข้างใบหูเล็กแกล้งพูดเสียงแหบกระเส่า“ไม่ต้องฉันเลือกเองได้” มิลินบอกและผลักอกแกร่งออกห่างอย่างรังเกียจ“อยู่เฉย ๆ น่า ทำยังกะไม่เคย” ลูคัสจับมือเรียวบีบแน่น และดึงร่างบางมานั่งซ้อนบนตักแกร่ง ซุกไซ้ซอกคอเรียวบาง และจับใบหน้าเรียวมาบดจูบหนัก ๆ ริมฝีปากหนาบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มดูดเม้มและแลกเรียวลิ้นดูดไปมายามที่เรียวลิ้นเล็กพยายามหดหนี“หยุดนะ นี่มันในรถลูคัส ลูกน้องนายก็อยู่” ร่างบางประท้วงเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ“มึงเห็นไหม” ลูคัสตะคอกถามลูกน้องทันที“ไม่เห็นครับ” ลูกน้องตอบกลับอย่างรวดเร็วสายตามองตรงไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่เพราะรักตัวกลัวตาย“จบปัญหาแล้วนะ แล้วก็อย่าขัดขืนฉันมิลิน เธอรู้นะถ้าฉันโกรธมันเป็นยังไง” ชายหนุ่มบอกเสียงเข้ม และข่มขู่ร่างบาง
last updateLast Updated : 2025-12-05
Read more

ตอนที่ 8 เธอเปลี่ยนไป

“มิลิน ถึงบ้านแล้ว” ลูคัสเอ่ยเรียกแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมา“ให้ผมอุ้มขึ้นไปให้ไหมครับ” ลูกน้องเสนอตัว ช่วยอุ้มหญิงสาวแทน“ไม่ต้อง” ลูคัสบอกเสียงเข้มเชิงดุและช้อนตัวหญิงสาวอุ้มท่าเจ้าสาวและเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในบ้านเขาเดินขึ้นชั้นบนและเปิดประตูนอนห้องใหญ่ของตนและโยนร่างแบบบางบนเตียงอย่างไม่ออมแรงตุบ!!“ตื่นขึ้นมาฉันรู้เธอตื่นตั้งแต่บนรถแล้วมิลิน”“เฮ้อออ....” หญิงสาวถอนหายใจยาวและลุกขึ้นนั่งมองร่างสูงที่ยืนกอดอกพูดกับเธอ“มิลิน ฉันบอกเธอหลายครั้งแล้วนะ ฉันไม่ชอบผู้หญิงขี้อาย ทำตัวเรียบร้อย มันน่าเบื่อ” ชายหนุ่มบอกและถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ“นี่นาย จะให้ฉันยืนยิ้มแฉ่งให้กับคนขับรถนายทั้ง ๆ ที่เราทำอะไรกันบนรถ และลูกน้องนายก็อยู่ ฉันไม่ใช้อีตัวนะ ที่จะต้องเป็นมืออาชีพรับได้ทุกสถานการณ์ ถึงนายจะเปลี่ยนภายนอกฉันอย่างไง แต่ข้างในก็คือฉัน มิลินคนเดิม”“น่ารำคาญ เดินกลับไปห้องเธอไป หรืออยากจะอาบน้ำกับฉัน” ชายหนุ่มใช้มือสะบัดผมไปมาอย่างเซ็ง ๆ และเปลี่ยนมาทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ทันทีที่ท่อนหลังเขาเอ่ยจบ“ฝันไปเถอะ” หญิงสาวเชิดหน้าและเดินสะบัดผมเพื่อกลับห้องของตนเองอย่างรวดเร็ว“อย่าลืมว่าต้องแต่งตัวแบ
last updateLast Updated : 2025-12-06
Read more

ตอนที่ 9 เธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ เหรอ

“ตามฉันมาทำไม ไทเป”“ฉันอยากได้ยินจากปากเธออีกครั้ง เธอไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ”“นี่ไทเป แรก ๆ ใคร ๆ มันก็ไม่โอเคหรอกนะ ถ้าเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วมันก็ต้องทนอยู่ให้ได้ สักพักมันก็ชาชินไปเอง” เธอบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อย ๆ“ทำไมเธอต้องทน ฉันพาเธอหนีได้นะ”“โตได้แล้วไทเป คิดว่าฉันไม่เคยทำเหรอ นายก็รู้ลูคัสเป็นคนยังไง นายน่าจะรู้ดีกว่าฉันนะ” ร่างบางพูดเสร็จก็หันหน้าจะเดินออกไปหมับ!!แต่เธอก้าวเดินออกไปไหนไม่ได้ เพราะวงแขนหนาแกร่งรัดรอบเอวคอดเธอแน่น“ปล่อย ไทเป”“ไม่ แค่เธอบอกฉันว่าต้องการให้ฉันฆ่ามัน ฉันจะฆ่ามันเดี๋ยวนี้เลย” ไทเปบอกเสียงกร้าวที่พร้อมจะทำตามที่ตนพูด“พอได้แล้ว!! อย่าทำเหมือนเป็นเด็กไม่รู้จักโตได้ไหม พูดเหมือนไม่เคยทำมาก่อน ใครกันแน่ที่สะบักสะบอมวันนั้น อย่าพาตัวเองมาเจ็บตัวเพราะฉันอีกเลย ขอร้องล่ะไทเป ลืมฉันสักที ฉันไม่เหมือนเดิมคนที่นายรู้จักอีกแล้ว”มิลินค่อย ๆ แกะแขนหนาออกจากเอวและก้าวเดินไปข้างหน้า โดยไม่หันกลับมามองคนข้างหลังสักนิด“หึ ผู้หญิงเขาลืมของเก่าไปแล้ว ก็ยังจะระรานไม่ยอมเลิกนะ” ไทเปมองร่างสูงกว่าเขาด้วยหางตาที่ยืนพิงกำแพง คงยืนมองดูเขาและ มิลินมานานแล้วถึงได้ยิ้มเ
last updateLast Updated : 2025-12-06
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status