Masukตุบ!!
ลูคัสโยนร่างบางบนที่นอนอีกครั้งและอย่างแรงเหมือนกับตอนแรก มิลินรีบคลานหนีที่โดนคนใจร้ายมองด้วยสายตาที่ลุกวาว และยิ้มน่ากลัวมาที่เธออย่างลนลาน “อ๊ะ...” มิลินร้องด้วยเสียงตกใจที่มือแกร่งมากำข้อเท้าเธอไว้แน่น และลากลงมาด้วยความรุนแรงโดยไม่ออมแรงสักนิด “จะหนีไปไหน ถ้ามีสมองคิด ก็คิดหน่อยว่าอยู่บ้านฉันขนาดนี้แล้วจะหนีไปไหนรอด” “ไอ้ชั่ว ฉันเกลียดนาย” มิลินบอกด้วยเสียงอย่างรังเกียจและจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง “ฮ่า ๆ หึ ปากเก่งใช้ได้ ปากเก่งให้ตลอดล่ะ” แควก!! “โอ๊ย!!” มือหนาแกร่งกระชากชุดที่ปกปิดเรือนร่างสวยกระชากออกอย่างแรงจนขาดติดมือ เขายิ้มที่เห็นร่างบางซ่อนรูป เขาจ้องมองบราเซียสีดำที่โอบอุ้มอกอวบสองเต้าที่แทบล้นทะลักออกมา “ของเธอนี่ใหญ่ไม่เบานะ” “เอามือสกปรกของนายออกไปเดี๋ยวนี้” มิลินดิ้นพล่านและบอกให้ชายหนุ่มเอามือออกจากหน้าอกของเธอ ลูคัสไม่ได้สนใจและบีบขย้ำอย่างแรงจนร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “เงียบ! ถ้าไม่อยากให้ฉันหงุดหงิดไปมากกว่านี้ มิลิน” เขาออกคำสั่งด้วยเสียงกร้าวและขย้ำหน้าอกของเธออย่างน่ารักเกียจ “ฉันเจ็บ...อ๊ะ” มิลินนิ่วหน้าบอกที่ชายหนุ่มยังขย้ำหน้าอกอวบแน่นและดึงบราเซียของเธอออกและโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ตามด้วยดึงแพนตี้ตัวน้อยตามไปด้วย “อือ...” มิลินประท้วงเสียงในลำคอที่ชายหนุ่มก้มลงบดจูบเธออย่างรุนแรง หญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เพราะชายตรงหน้าไม่มีความโอนโยนใด ๆ ให้เธอเลย แถมกดขบริมฝีปากอวบอิ่มจนเธอได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในอุ้งปากของตัวเอง “หึ..เลือดเธอหวานดีว่ะ” “ถุ้ย.....ไอ้โรคจิต” มิลินถุยน้ำลายที่มีเลือดติดออกมาด้วยใส่หน้าชายหนุ่มเต็ม ๆ ลูคัสลูบออกอย่างใจเย็น และยิ้มเย้ยหยันคนตรงหน้า “อย่างเธอนี่คงไม่ต้องเล้าโลมให้เสียเวลาสินะ” สวบ!! “กรี๊ดดด!!” มิลินกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดที่แก่นกายใหญ่แทงเข้ามาในร่องกลีบสวาทของเธออย่างแรงทีเดียวมิดลำ เลือดสีแดงฉานออกมาตามร่องกลีบอูมที่ตอนนี้บวมช้ำอย่างเห็นได้ชัด “ซี๊ดส์~~....ของเธอแน่นดีว่ะ” ลูคัสครางออกมาอย่างเสียวซ่าน “เจ็บเอามันออกไป” “ไม่ทันแล้วล่ะ เข้ามาจนสุดแล้ว อ่าส์....มีเลือดด้วย หึ ของดีนี่ ไม่น่าเชื่อว่าผัวเธอยังไม่เคยกินเธอ ฮ่า ฮ่า” ลูคัสเอ่ยบอกด้วยเสียงที่เย้ยหยันและหัวเราะออกอย่างกับคนโรคจิต สวบ! สวบ! ชายหนุ่มเริ่มขยับแก่นกายไปมาที่ตอนนี้เริ่มผ่อนคลายความแน่นอึดอัดและเจ็บส่วนหัวได้แล้ว เพราะร่องกลีบสวาทของเธอยังไม่เคยมีใครเชยชมมาก่อนดังนั้นเขาเป็นคนแรกจึงแน่นและเสียวอย่างที่เห็น “อือ...ฮื่อ..อึก..ฉันเจ็บ” มิลินสะอื้นบอก ทั้งเสียใจที่เสียตัวครั้งแรกให้เขาและเจ็บด้วยปะปนกันไปหมด “เจ็บก็ทน” เขาบอกแค่นั้นและควบบดเข้ามาไม่ยั้งทั้งที่รู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของเธอ แต่เขาก็ไม่มีความสงสารใด ๆ ทั้งนั้น ปึก ตับ! ตับ! ตับ! “โอ๊ย!” มิลินร้องครางด้วยความเจ็บที่ความใหญ่โตควบแทงซ้ำไปซ้ำมาบนกลีบดอกไม้บางของเธอจนแทบฉีกขาด ตับ ตับ ตับ ๆๆ เสียงหยาบโลนที่แก่นกายกระทบกับร่างบางเสียงดัง ตับ ตับ จนหญิงสาวต้องส่ายหน้าไปมาด้วยความรังเกียจ ส่งเสียงร้องด่าทอชายหนุ่มไม่หยุดหย่อน “ด่ามาเถอะ ฉันไม่รู้สึกเจ็บหรอก แต่มันกับทำให้ฉันมีอารมณ์มากกว่า” ลูคัสก้มกระซิบบอกข้างใบหูของเล็ก และจับขาเรียวแหกออกกว้างกว่าเดิมและกดหนัก ๆ เข้าออกอย่างป่าเถื่อน ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ร่างบางขยับเขยื้อนตามแรงที่ชายหนุ่มส่ง เสียงเตียงขยับเขยื้อนดังฟืดฟาดตามร่างที่สั่นไหวไปมา ลูคัสจับขาเรียวพาดบ่าและแทงเข้าแทงออกจนสุดลำซอยถี่ ๆ เน้น ๆ หนัก ๆ คนตัวเล็กครางเสียงร้องอื้ออึงแทบขาดใจกับความทรมานเสียให้ได้ “อือ อ่าส์ อ่าส์ โอ๊ย!” มิลินครางอย่างไม่ได้ศัพท์ทั้งเสียวและเจ็บปะปนกันไปจนแยกไม่ออกว่าเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่ มือเรียวจับยึดบ่าแกร่งไว้แน่น และร้องครางยามที่เขากระแทกกระทั้นเข้ามาในร่องสวาทของเธอไม่หยุดหย่อน “อ๊า~..” ลูคัสครางต่ำเขาเสียวมากที่กายสาวตอดรัดแก่นกายของเขา ตอดแน่นจนเขาแทบเสร็จ เขาอยากทำมากกว่านี้อยากกดเข้าไปมากกว่านี้แต่ทำไม่ได้ เพราะร่างบางตอดรัดแก่นกายของเขาแน่นเกินไป คงเพราะเป็นครั้งแรกของเธอจะทำท่าไหนหรืออัดเข้าไป ร่องสวาทก็คอยตอดดูดกลืนจนเขาแทบดึงออกขยับไม่ได้ มันเสียวหัวแทบบ้าให้ตายสิ ตับ ตับ สวบ สวบ ๆ “โอ๊ย..เสียวเหี้ย ๆ” เขาครางบอกร่างบาง ยามที่กระแทกกระทั้นเข้ามาในกายของเธอไปมา มันเสียวมากจนเขาไม่สามารถที่จะทนต่อไปได้แล้ว ปกติเขาไม่ใช่เป็นคนเสร็จเร็วแบบนี้คงเป็นเพราะหญิงสาวใต้ร่างของเขายังไม่เคยผ่านมือชายใดมา ยังสด ๆ ซิง ๆ จึงทำให้แก่นกายเขาเสียวจนไม่สามารถจะอัดกระแทกควบบดต่อไปได้ตามที่ใจต้องการ เพราะแทงไปกี่ครั้งก็เสียวหัวแก่นกายของเขาจนเกินไป ตับ ตับ ตับ ๆ ๆๆ “อร๊ายยย พอ พอได้แล้วฉันเจ็บ ฮื่อ” มิลินครางบอกและสะอื้นไปด้วยเพราะเธอไม่ไหวแล้วจริง ๆ เขาซอยถี่และแต่ละครั้งที่แทงกดเข้ามามันแรงจนเกินไป ร่องกลีบบางเธอแทบฉีกขาดกว่าเดิมเสียให้ได้ “ฟัค....ซี๊ดส์” ลูคัสสบถครางออกอย่างหัวเสีย เพราะเขาไม่สามารถทนต่อไปได้แล้ว ตับ ตับ ๆ เขาซอยถี่ ๆ จนร่างบางสั่นกระตุกเกร็ง ยามที่เขาซอยถี่เน้นเข้ามาในร่องสวาทของเธอ “อ๊า~” ในที่สุดลาวาขาวขุ่นพุ่งใส่ในกายหญิงสาว เธอรับรู้สัมผัสอุ่นร้อนในร่างกายที่น้ำรักฉีดพ่นเข้ามาจนหยดสุดท้าย สวบ!! “อ๊ะ โอ๊ย!” เธอร้องครางเจ็บประท้วงทันที ที่เขาดึงแก่นกายออกจากร่องกลีบเธออย่างเร็วและแรง เธอเจ็บและแสบด้านในร่องสวาทเป็นอย่างมากและจุกไปจนหมด จึงนอนหดขาห่อตัวและสะอื้นร้องไห้กับชะตาตัวเองอย่างน่าอนาถ “แค่นี้ทำเป็นสำออย มันไม่ตายหรอก” ลูคัสเอ่ยพูดพร้อมเสยผมที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อสะบัดไปมา และยืนจ้องมองร่างเล็กที่นอนขดอยู่บนเตียง ยักไหล่ไม่ยี่หระ และเดินคว้าบุหรี่คาบเข้าปากจุดสูบเดินออกไปอย่างไม่สะทกสะท้านใด ๆ ทั้งสิ้น มิลินมองตามแผ่นหลังแกร่งก้าวเดินออกไปและกำมือขยุ้มผ้าปูเตียงแน่นด้วยความแค้น ปัจจุบัน มิลินส่ายหัวอย่างหงุดหงิดที่ชายหนุ่มเข้ามารบกวนเวลานอนของเธอ และมาต่อว่าและเดินออกไป ทิ้งให้เธอมองตามอย่างระอาที่เขาหัวเสียอะไรก็มาลงที่เธอทุกครั้งไป เธอคิดสักวันเธอจะต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ ตอนนี้เธอยังไปไหนไม่ได้ เธอเคยลองหนีแล้วแต่ก็ไม่รอด เพราะเขาตามกลับมาได้ทุกที เธอไปขอร้องให้ใครช่วยพวกเขาจะต้องเดือดร้อนไปตาม ๆ กัน เพราะชายหนุ่มส่งลูกน้องไประรานกระทืบไม่เว้นแต่ละวัน ขนาดที่บ้านเธอคนในครอบครัวยังผลักไสไล่ส่งเธอเพราะทนไม่ได้ที่ลูคัสส่งคนไปข่มขู่สารพัด เธอจึงตัดสินใจทนอยู่ต่อไป และกอบโกยทุกอย่างที่ชายหนุ่มหยิบยื่นให้ เงินและของทุกอย่างที่เขาบันดาลให้ เธอไม่ใช่คนโง่ที่เสียตัวแล้วจะต้องมานั่งเสียใจ อะไรที่เสียไปแล้วมันไม่สามารถเรียกกลับคืนได้ ดังนั้นเธอคิดกอบโกยให้มากที่สุดเพราะวันหนึ่งเธอจะหนีออกไปจากขุมนรกนี้ให้ได้ ***************************** อีลูคัสจะมารุนแรงแบบนี้กับนางเอกของฉันไม่ได้นะ โรคจิตเกินไปแล้ว แถมยังแก้ตัวอีกว่าไม่ใช่คนเสร็จเร็ว 555 เลวแบบนี้ไรท์ชอบเหลือเกิน ขอเป็นมิลินแทนหนึ่งวัน มะโนมาก ^^ลูคัสถอดชุดเจ้าสาวออกอย่างบรรจงและรูดซิปออกอย่างเบามือ และอุ้มร่างบางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือและพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวย นิ้วมือเรียวของเขาไล่สัมผัสไปตามใบหน้าหวานอย่างแผ่วเบาราวกับลูบหัวแมวแสนน่ารัก เช่นเดียวกับแขนเรียวเล็กที่โอบรัดรอบลำคอแกร่งเอาไว้เหมือนไม่อยากให้เขาจากไปไหน ทั้งสองประสบสายตาหวานซึ้งกันและกันและก้มลงจุมพิตอย่างเย้ายวนใจ สอดใส่ปลายลิ้นอุ่นร้อนเข้าโพรงปากและสลับเย้าแหย่ซึ่งกันและกัน ลิ้นเรียวลากต่ำลงมาถึงซอกคอขาวและสูดดมกลิ่นหอมของร่างบางและพรมจูบไปทั่วร่าง และมาหยุดที่หน้าอกอวบอิ่มค่อยบรรจงจูบและฟ้อนเล่นไปมา “อืม” ร่างบางครางเบาๆ ยามเมื่อมือหนาบีบขย้ำหน้าอกของเธอ ใบหน้าหล่อคมเข้มค่อยๆ ไล่ต่ำลงมาและจับขาเรียวแยกออกกว้างและใช้ลิ้นร้อนเลียดื่มน้ำหวานที่ค่อยๆ ไหลซึมออกมาต้อนรับเขา สองนิ้วเรียวยาวก็ช่วยขยายช่องทางสีหวานให้แยกออกกว้างเพื่อให้เขาได้ใช้ลิ้นชอนไชเพื่อหาความหวานจากน้ำเกสร “อ๊า~~ อะ” ร่างบางบิดเกร็งและส่งเสียงครางด้วยความกระเส่า เนื้อตัวกระตุกเกร็งด้วยความวาบหวิว เมื่อลิ้นร้อนแหย่เข้ามาในกายของเธอ จ๊วบ! แจ๊บ~~~ เสียงดูดเลียไปทั่วกลีบกุหลาบหวานสีชมพูและลิ้น
“มึงตื่นเต้นเหรอ” ไทเปถามลูคัสที่ยืนอย่างกระสับกระส่าย “เอ่อดิว่ะ แต่งงานใครก็ตื่นเต้น เวลามึงอุ้มลูกกูนี่ มึงเหมือนพ่อของลูกกูจริงๆ เลยนะ ถ้าสิงลูกกูได้คงสิงไปแล้ว” ลูคัสแหย่ไทเปเล่นที่เขาติดลูกชายเขาอย่างหนัก “มึงให้กูเป็นพ่อทูนหัวเองนะ ไซลัสก็เหมือนเป็นลูกกูแหละ เตรียมยกมรดกให้แล้ว ใช่มันเขี้ยวลูกพ่อ” ไทเปหันมาถามเด็กน้อยที่ตอนนี้อายุครบ 1 ขวบแล้ว “ใช่คราบ พ่อไทเป” เด็กน้อยหน้าลูกครึ่งที่ฉายแสงแล้วว่าโตขึ้นต้องหล่อเหมือนผู้เป็นพ่อแน่ๆ ตอบกลับและยิ้มแป้นอย่างทะเล้น “เป็นไงล่ะมึง ว่าลูกใคร ฮ่า ฮ่า” ไทเปยิ้มอย่างภูมิใจที่เด็กน้อยรับมุกเขาเออออไปซะหมดเหมือนรู้เรื่อง ลูคัสส่ายหน้าให้กับความดื้อของลูกชายที่แสบซนและรู้เรื่องไปทุกอย่าง “ฮะแฮม! เจ้าสาวมึงมาแล้ว ทำหน้าหล่อๆ หน่อยดิว่ะ” หลุยส์ส่งซิกให้ลูคัสได้รับรู้ว่าเจ้าสาวกำลังเดินเข้ามา “เมียกูสวยจัง” ลูคัสเอ่ยอย่างลุ่มหลงที่เห็นร่างบางในชุดแสนสวยสีขาว ญาติผู้ใหญ่ตบมือเสียงดังอย่างยินดีที่เจ้าสาวเดินเข้ามา มันเขี้ยวกับมิลินจัดงานกันเล็ก ๆ ที่มีแต่ญาติผู้ใหญ่ที่รู้จักเท่านั้น แต่ก็อบอุ่นหัวใจที่ไม่หวือหวาอะไรมาก มิลินเลือกจัดงานที่
สวัสดี ผมไทเปเอง ทุกคนคงรู้จักผมแล้ว ใช่ผมเป็นแฟนเก่ามิลินที่ส่งเธอไปให้ผู้ชายคนอื่นด้วยน้ำมือของผมเอง ผมขอบอกเลยมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยอมรับได้ว่าผมได้สูญเสียมิลินไปแล้วจริงๆ เพราะผมรักเธอมาก แต่ผมก็ทำผิดพลาดไปอย่างมหันต์ คือไปท้าดวลกับไอ้ปีศาจร้ายอย่างลูคัสที่ไม่เคยแพ้ใคร แต่ใจผมมันคึกคะนองไง คิดว่าต้องชนะลูคัสมันแน่ๆ แต่ที่ไหนได้แพ้เพราะตัวเอง ทะนงตัวเองเกินไป คิดว่าอีกฝ่ายตามไม่ทันแต่ที่ไหนได้มันเข้าเส้นชัยไปอย่างหน้าตาเฉย ทุกคนก็รู้แล้วนะครับ ว่าเรื่องต่อจากนี้มันเป็นยังไง ใช่ครับผมสูญเสียมิลินไปต่อหน้าต่อตา ทั้งที่เธออยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่คว้ากลับมาไม่ได้ เพราะต้องบอกตรงๆ เลยว่าผมสู้ไอ้ลูคัสมันไม่ได้จริงๆ ลูกน้องมันก็เยอะ ล้อมหน้าล้อมหลังซ้อมผมเกือบตาย แต่ก็ไปโทษมันไม่ได้อีกแหละครับ เพราะคนที่ผิดคือผมเอง ถ้าไม่ไปถ้าพนันเดิมพันแบบนั้นกับมัน มิลินก็คงยังอยู่กับผม บอกตรงๆ เลยทุกช่วงเวลาที่ไม่มีมิลินผมแม่งแทบกินและนอนไม่ได้ร้องไห้อย่างเดียว ใช่ครับน้ำตาลูกผู้ชายอย่างผมนี่แหละไหลออกมาตลอด การงานไม่ทำช่วงสามเดือนแรกแทบตกนรกจริงๆ ทรมานมาก พอหลังจากหกเดือนผมก็เจอมิลินโดยบังเอิญไม่รู
“อ๊า ลูคัสลึกกว่านี้ได้ไหม” ร่างบางส่งเสียงครางและขอร้องให้ชายหนุ่มเข้ามาในกายเธอลึกขึ้นนิ้วแกร่งจึงสอดเข้ามาเพิ่มรวมเป็นสองนิ้วที่เข้าออกในร่องสวาทของหญิงสาวที่ร้องขอ มิลินร้องครางอย่างพึงพอใจ และอ้าขาให้กว้างขึ้นมากกว่าเดิม และขยุ้มผมนุ่มของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียว“อ๊า อ๊า อร๊ายย....จะ..จะเสร็จแล้ว อืมมม” ขาเรียวอ้าเกร็งจนสั่น และปล่อยน้ำหวานใสจนเอ่อล้นให้ลูคัสดื่มกินทุกหยาดหยด“อืม ยังหวานไม่เปลี่ยนไปเลยนะ” ลูคัสเงยหน้าขึ้นมาบอกและเช็ดคราบที่เลอะทั่วริมฝีปากออกอย่างยั่วยวนอีกฝ่ายลูคัสก้มลงบดจูบมือหนาสาวแก่นกายใหญ่ตัวเองไปมา และจับสอดใส่อย่างช้าๆ โดยที่ยังบดจูบริมฝีปากอิ่มอย่างไม่ลดละสวบ!!“อ๊า~~” ปากอวบอิ่มครางออกมาเบาๆ ที่แก่นกายสอดใส่เข้ามาเต็มลำ เพราะไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ามานานจึงทำให้รูสวาทของเธอเหมือนยังไม่มีชายใดเชยชม เพราะหมอได้เย็บปิดบาดแผลที่คลอดลูก จึงเหมือนยังซิงอีกรอบ และรู้สึกคับแน่นและเจ็บนิดหน่อย“โอ้ว อะไรเนี่ย แน่นอะไรขนาดนี้..ซี้ดสส” ลูคัสคำรามลั่นเพราะเจ้าตัวดันเข้ามาจนสุดแต่ขยับไม่ได้ เพราะภายในกายของหญิงสาวคับแน่นและบีบรัดท่อนเอ็นของเขาจนเสียวไปทั้งลำ“ห
8 เดือนผ่านมา“ไซลัสคลานมาหามามี๊เร็ว ฮึบ ฮึบ” มิลินส่งเสียงให้ลูกน้อยตัวจ้ำม่ำมาที่เธอโดยเอาของเล่นมาหลอกล่อ“แอะ แอะ” เสียงน่ารักตอบกลับมาเหมือนเข้าใจที่ผู้เป็นแม่สื่อสาร ขาน้อย ๆ เริ่มคืบคลานเข้ามาหาช้า ๆ“อย่างงั้นแหละคนเก่ง อีกนิดนะครับ” มิลินยิ้มอย่างดีใจที่ลูกน้อยพัฒนาการไว และเลี้ยงง่ายไม่งอแงเลย และทุกครั้งเธอพูดอะไรลูกน้อยของเธอก็คอยฟังและตอบรับทุกครั้งด้วยเสียงที่อ้อแอ้น่ารักของเขา“แอ้ ๆ มามี๊” เด็กน้อยจ้ำม่ำคลานเข้ามาถึงและใช้มือน้อยสัมผัสกับมือผู้เป็นแม่และเรียกมามี๊คำแรกออกมา“ไซลัสเรียกมามี๊เหรอครับ”“แอ๊ะ มามี๊” เสียงเล็ก ๆ พูดไม่ชัดยิ้มให้และเรียกมามี๊อีกครั้ง หัวใจมิลินพองโตด้วยความสุขที่ลูกพูดคำแรกแล้วเรียกเธอว่ามามี๊“ลูคัส ๆ ลูกเรียกฉันว่ามามี๊ด้วยแหละ” มิลินส่งเสียงเรียกให้ชายหนุ่มรับรู้ เสียงเท้าหนัก ๆ รีบวิ่งลงมาด้วยความเร็ว“จริงเหรอ ไซลัสเรียกแด็ดดี๊หน่อยครับ” ลูคัสรออย่างใจจดใจจ่อให้ลูกชายเรียกตน“มามี๊ แอ้ แอ๊ะ คิก ๆ” ไซลัสไม่ยอมเรียกและใช้มือน้อย ๆ ดันใบหน้าของผู้เป็นพ่อออก“ฮ่า ฮ่า ลูกชายมามี๊น่ารักจังเลย มาให้มามี๊มอบรางวัลเร็ว”"ฮ่า ฮ่า ลูกไม่รักมึง" ไ
เหล่าหนุ่มๆ นั่งคุยกันที่ท่าเรือเดเนสของไทเปและหลุยส์พวกเขาต่างคุยเรื่องไร้สาระและเรื่องของมิลินที่ตอนนี้เธอใกล้จะคลอดเต็มที“ไทเป มึงอยากเป็นพ่อทูนหัวของลูกกูไหม” ลูคัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“มึงซีเรียสไหม” ไทเปถามเพราะเขาไม่รู้ลูคัสจะแกล้งอะไรตนอีก“กูพูดจริงคุยกับมิลินแล้ว มึงอยากรับลูกกูเป็นลูกไหม”“อยากสิ” ไทเปรีบรับอย่างยินดีเขายิ้มและรู้สึกดีใจมากที่จะได้เป็นพ่อทูนหัวของลูกมิลิน“ทำมาเป็นยิ้ม มึงก็เสกเด็กเข้าท้องใครสักคนสิวะ” หลุยส์เอ่ยแซว“พูดง่ายเนอะ ตอนนี้กูยังไม่มีเวลาให้ใคร” ไทเปบอกและปัดคำถามที่หลุยส์บอกเขา“เหรอ ไม่มีก็ไม่มี แต่กูเห็นนะ” หลุยส์ยังแซวไม่เลิก“เห็นอีกแล้ว เสือกเรื่องกูบ่อยเหลือเกิน ว่าแต่เรื่องของมึง เมื่อไรจะมีตัวเป็นตนกับเขา ในกลุ่มนี้ไอ้ลูคัสมันนำแล้ว”“กูไม่รีบอยู่เล่นกับหลานที่กำลังจะเกิดดีกว่า” หลุยส์บอกอย่างยิ้มๆ“ของขวัญรับหลานทอง 10 บาทเท่านั้นนะไอ้หลุยส์” ลูคัสแหย่เพื่อนเล่น“กูให้หลานกูคนแรกเลยล้านหนึ่ง” หลุยส์ตบอกบอกอย่างแมนๆ ให้ลูคัสได้ยิน“พ่อบุญทุ่ม...ฮ่า ฮ่า” ไทเปเอ่ยแซวและหัวเราะ“ทำไมอ๊ะ หลานกูคนแรกก็เห่อแบบนี้แหละ แล้วมึงล่ะของรับ







