Chapter 1

นิยายเรื่อง : เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาด

Chapter 1

วันเสาร์

05.30 น.

หญิงสาวใบหน้าเนียนใสปรือตาตื่นด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัว โดยเฉพาะที่ใจกลางความเป็นสาวรู้สึกเจ็บระบมส่วนนั้นเป็นพิเศษ ยิ่งเห็นผู้ชายตัวใหญ่ สูงประมาณ 190 ซม. นอนอยู่ข้างกาย คำถามก็ผุดเข้ามาในหัวทันที...

เขาคือใคร? 

เธอนอนอยู่ที่ไหน? 

เมื่อสมองตั้งคำถาม แก้วตา หญิงสาววัย 18 ปี ก็พยายามนึกถึงเรื่องราวเมื่อคืนนี้ ทำให้เหตุการณ์ต่าง ๆ ผุดเข้ามาในหัวตั้งแต่เธอไปงานวันเกิดเมษาที่คลับแห่งหนึ่ง แต่ละคนที่มางานวันเกิดเมษา แก้วตาไม่ได้รู้จักใครเป็นการส่วนตัว แต่ที่ได้มาร่วมวงกับเขา เป็นเพราะเมษาชวนแก้วตามางานวันเกิด ถึงแม้ไม่อยากมา แต่หากปฏิเสธคำเชิญชวน เมษาอาจจะโกรธเธอได้เพราะนอกจากจะเป็นรูมเมทกันแล้ว เธอกับเมษายังเรียนคณะเดียวกันอีกด้วย แก้วตาก็เลยจำเป็นต้องมางานวันเกิดเมษาเพื่อรักษามิตรภาพเอาไว้

ถึงแก้วตาจะไม่อยากมาสถานที่แบบนี้ แต่ไหน ๆ ก็มาแล้ว เธอจำเป็นต้องทำตัวให้สนุกเหมือนกับคนอื่นเขา ด้วยการจิบน้ำเปล่านั่งโยกตัวตามจังหวะเพลง แล้วนั่งมองนั่นมองนี่ไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งในขณะที่แก้วตากำลังมองสำรวจบรรยากาศภายในคลับ จู่ ๆ แก้วตาก็รู้สึกเวียนหัว เบลอ สะลึมสะลือไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อ ๆ พอรู้สึกอาการหนักขึ้นเรื่อย ๆ เธอจึงสะกิดบอกเมษาที่นั่งข้าง ๆ เมษาก็เลยประคองเธอออกจากคลับเพื่อจะส่งแก้วตากลับหอพักก่อน แต่ยังเดินไม่ถึงรถยนต์ของเมษาเลยด้วยซ้ำ เมษาก็ปวดท้องอึขึ้นมาดื้อ ๆ เมษาจึงประคองแก้วตาไปยืนพิงรถสปอร์ตหรูคันสีดำ จากนั้นเมษาก็รีบวิ่งไปทำธุระส่วนตัวที่ห้องน้ำ

ในระหว่างที่แก้วตายืนรอเมษาอยู่นั้น หญิงสาวมีอาการหนักขึ้นเรื่อย ๆ เธอรู้สึกร้อนวูบวาบจนยืนทรงตัวไม่อยู่ แต่โชคดีมีคนเดินผ่านมา แก้วตาจึงตวัดแขนโอบกอดเขาคนนั้นเพื่อยึดเป็นหลักไม่ให้ล้มลงไปกับพื้น อีกทั้งยังเอามือลูบไล้ร่างกายเขาอีกด้วย ทำเอาชายคนนั้นพูดขึ้นว่า...

“ยั่วกูได้ถูกเวลาฉิบหาย กำลังเงี่xxอยู่พอดีเลย” สิ้นสุดคำพูดของเขาคนนั้น แก้วตาก็ถูกดันเข้าไปในรถสปอร์ตคันที่เธอยืนพิง หลังจากเจ้าของรถสปอร์ตขึ้นรถ เขาก็ฉกจูบเธออย่างดูดดื่ม 

“อื้อ ~” แม้จะโดนใครก็ไม่รู้ฉกจูบ แต่แก้วตาก็ไม่คิดจะขัดขืน เพราะตอนนี้ร่างกายโหยหาเรื่องอย่างว่าเหลือเกิน พอโดนจูบยิ่งกระตุ้นฮอร์โมนทางเพศให้พลุ่งพล่าน จนรู้สึกฟินแบบไม่เคยสัมผัสมาก่อน แก้วตาจึงหลับตาพริ้มปล่อยให้เขาจูบด้วยความเต็มใจ จนกระทั่งรู้สึกตัวอีกที เธอก็นอนร่วมเตียงกับเขาแล้ว

แก้วตาหันไปมองคนข้างกาย ถึงเขาจะหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่แก้วตาไม่ได้รู้สึกดีใจสักนิดที่โดนคนหล่อเปิดซิง เพราะถึงเขาจะหล่อแต่ทว่าเธอไม่ได้รู้จักและไม่ได้รัก จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ในเมื่อเซ็กซ์ที่เกิดขึ้น มันเกิดจากความเต็มใจของเธอ โดยที่แก้วตาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยอมมีเซ็กซ์กับคนแปลกหน้าได้

‘ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาหาคำตอบนะแก้วตา เธอต้องรีบออกไปจากที่นี่’  ความคิดหนึ่งผุดแทรกเข้ามาในหัว แก้วตาก็เลยใช้มือเปิดผ้าห่มคลุมตัวอย่างเบามือ เพื่อไม่ให้คนข้างกายตื่น หญิงสาวพยายามขยับตัวลงจากเตียงเบา ๆ ด้วยอาการปวดระบมที่ใจกลางความเป็นสาว จนเผลอร้องโอดครวญออกมา 

“โอ๊ย...”

“อุ๊บ!” แก้วตารีบยกมือปิดปากตัวเองแน่น ดวงตากลมโตมองไปยังคนบนเตียงทันที เพราะกลัวเขาจะตื่น พอเห็นว่าเขายังนอนหลับสนิท แก้วตาก็เดินย่องเบาไปหยิบกางเกงชั้นในจากพื้นหวังจะสวมใส่ แต่กลับต้องลอบถอนหายใจเซ็ง ๆ เพราะแพนตี้ตัวจิ๋วถูกฉีกขาดเป็นสองท่อนกลายเป็นเศษซากจนไม่สามารถที่จะใส่ได้ แก้วตาก็เลยแก้ปัญหาด้วยการหยิบบ็อกเซอร์สีขาวของคนบนเตียงมาสวมใส่แทนกางเกงชั้นใน แล้วสวมกระโปรงยีนสั้นทับอีกชั้น หลังจากสวมใส่ท่อนล่างเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็ก้มหยิบเสื้อสายเดี่ยวมาสวมใส่และเอาเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่มาสวมทับอีกชั้น เพราะบราก็ถูกฉีกขาดไม่ต่างจากกางเกงชั้นใน

‘หล่อ แต่โรคจิตชะมัด’ แก้วตาต่อว่าคนบนเตียงในใจพร้อมกับเดินย่องเบาไปหยิบกระเป๋าใบเล็กของตัวเองที่หัวเตียง แต่ในระหว่างที่ยื่นมือไปหยิบกระเป๋าก็เหลือบไปเห็นมือถือของเขาวางไว้ใกล้กระเป๋า แก้วตาจึงหยิบมือถือของเขาใส่กระเป๋าทันที เธอไม่ได้อยากจะขโมยมือถือของเขาหรอกนะ แต่เพราะคิดว่าเขาอาจจะแอบถ่ายคลิปไว้ในมือถือ เธอจะได้ไม่ตกเป็นเหยื่อของเขา 

หลังจากแก้วตาได้ของครบ เธอก็หิ้วรองเท้าผ้าใบด้วยมือข้างหนึ่งเดินย่องไปยังประตู มือเล็กหมุนลูกบิดประตูอย่างเบามือและเมื่อประตูปลดล็อก แก้วตาก็รีบวิ่งออกจากห้องอย่างไม่คิดชีวิต 

เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง แก้วตาก็รีบสวมใส่รองเท้า พอเดินออกจากตึกทำให้แก้วตารู้ว่าเขาพาเธอมานอนโรงแรมใกล้คลับที่มางานวันเกิดเมษานี่เอง ในระหว่างที่แก้วตาเดินฉับ ๆ ออกจากโรงแรม เธอก็ยกมือขยี้ผมตัวเองด้วยความหงุดหงิดที่ดื่มเพียงน้ำเปล่า แต่ดันสติหลุดราวกับคนดื่มเหล้าจนเสียพรหมจรรย์ให้ชายแปลกหน้า 

“ช่างเถอะ เสียแล้วก็เสียไป” แก้วตาส่ายหน้าสลัดเรื่องราวที่พลาดที่สุดในชีวิตออกจากหัว จนหันไปเห็นร้านขายยา แก้วตาจึงเปลี่ยนเป้าหมายจากยืนรอรถแท็กซี่เป็นวิ่งไปที่ร้านขายยาทันที แต่พอเข้ามาในร้านขายยาปุ๊บ ใจดวงน้อยก็เต้นโครมครามตึกตักผิดจังหวะ เพราะไม่รู้ว่าจะต้องบอกเภสัชกรยังไงดี