Home / วัยรุ่น / เด็กเปรตของเจเจ้ / ตอนที่ 2: เจ้เมาแล้วมือน่ะอย่าชน

Share

ตอนที่ 2: เจ้เมาแล้วมือน่ะอย่าชน

last update publish date: 2026-07-29 22:36:46

เสียงเบสหนักหน่วงจากลำโพงตัวยักษ์กระแทกโสตประสาทจนพื้นร้านสะเทือน แสงไฟนีออนสีแดงสลับน้ำเงินสาดส่องตัดกับความมืดสลัวภายในร้านเหล้าชื่อดังหลังมหาวิทยาลัย กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งผสมกับกลิ่นน้ำหอมหลากหลายยี่ห้อลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยนักศึกษาที่มาปลดปล่อยความเครียด รวมถึงโต๊ะมุมสุดติดผนังที่เป็นแหล่งรวมตัวของแก๊งนางฟ้าคณะนิเทศฯ แต่ตอนนี้นางฟ้าสภาพไม่ต่างจากหมาหงอย..

.

"อึก... รินน ยะยะยก มึง... แก้วเน้... หมดแก้ววว!" เสียงยานคางของ 'กิ่ง' เพื่อนสนิทสาวประเภทสองของนิรินดังแข่งกับเสียงเพลง มือเรียว พยายามดันแก้วเหล้าชงเข้มไปจ่อปากเพื่อนรักที่ตอนนี้สติสัมปชัญญะหลุดลอยไปไกลโข

"ม่ายยย... ไม่ไหวแล้ววว โลกมัน... หมุน ๆ ๆ" นิรินส่ายหน้าดิก ผมยาวสลวยที่เคยเซ็ตมาอย่างดีบัดนี้ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ใบหน้าสวยเฉี่ยวที่มักจะเชิดหยิ่งและเรียบตึงอยู่เสมอกลายเป็นสีแดงจัดลามไปถึงใบหูและลำคอ ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มปรือลงจนแทบจะปิดสนิท ก่อนที่ร่างบางจะทิ้งตัวฟุบลงกับโต๊ะไม้เหนียวเหนอะหนะอย่างหมดสภาพ กิ่งเองก็เมาพับตามไปติด ๆ ฟุบหน้าลงกับแขนตัวเองกรนเสียงเบา ทิ้งให้พี่ระเบียบคนสวยนอนคอพับคออ่อนหมดสิ้นลายความดุร้าย

ห่างออกไปเพียงสองโต๊ะ ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนปีหนึ่งที่กำลังชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน นัยน์ตาสีเข้มคู่หนึ่งกลับไม่ได้สนใจวงสนทนาของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย 'ชีต้าห์' นั่งหมุนแก้วเหล้าในมือเล่น สายตาคมกริบจับจ้องไปยังโต๊ะมุมสุดไม่วางตา มองด้วยสายตาเอ็นดูรุ่นพี่คนนี้ไม่น้อย

ริมฝีปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นสภาพของ 'เจเจ้หน้าย่น' ที่แผลงฤทธิ์ใส่เขาเมื่อกลางวัน ตอนอยู่ลานหน้าคณะ ทำเป็นเก่ง วางมาดดุน่าเกรงขาม แต่พอนอกเวลาราชการกลับเมาแอ๋เละเทะไม่เหลือชิ้นดี ชีต้าห์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปล่อยให้เพื่อน ๆ โวยวายตามหลัง ร่างสูงโปร่งเดินฝ่าฝูงชนตรงดิ่งไปยังโต๊ะเป้าหมาย เขายกแขนขึ้นเท้าคาง เอียงคอมองเสี้ยวหน้าหวานที่แนบอยู่กับโต๊ะ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากมนออกให้อย่างเบามือ

"หมดสภาพเลยนะเจ้... ใครมาอุ้มไปปู้ยี่ปู้ยำตอนนี้ก็คงไม่รู้เรื่อง"

เสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ กลั้วเสียงหัวเราะ หลังจากจัดการฝากฝังกิ่งไว้กับเพื่อนในกลุ่มที่พอจะมีสติเดินมารับ ชีต้าห์ก็รับหน้าที่เป็นสารถีจำเป็น (ที่ไม่ได้เต็มใจเสนอตัวเท่าไหร่ แต่ก็ทนเห็นผู้หญิงเมาเละเทะกลับหอคนเดียวไม่ได้)

เขาจัดการจ่ายบิล แล้วดึงแขนเรียวของนิรินมาพาดบ่า ย่อตัวลงจัดการแบกร่างนุ่มนิ่มของรุ่นพี่สาวขึ้นหลังอย่างทุลักทุเล

"อื้อออ... ปล่อยยย จะนอนนน" คนบนหลังครางประท้วง ดิ้นขลุกขลักไปมาจน หน้าอกหน้าใจเบียดเสียดกับแผ่นหลังกว้าง ชีต้าห์ต้องกัดฟันกรอด กระชับมือที่จับต้นขาเนียนให้แน่นขึ้นเพื่อกันคนเมาตก

"อยู่นิ่ง ๆ ดิเจ้ ตัวก็ไม่ใช่เบา ๆ ดิ้นอยู่ได้...ตกลงไปหัวแตกผมไม่รับผิดชอบนะ" ชีต้าห์ ดุเบา ๆ ขณะพาร่างของทั้งคู่ออกมาจากร้านเหล้า สัมผัสอากาศเย็นเยียบยามค่ำคืน

" เสียงคุ้น ๆ... อ๊ะ! แก... ไอ้เด็กเปรตตต!" นิรินงึมงำอยู่ข้างหูเขา ละเมอด่าไอ้เด็กเปรตเสียงอ้อแอ้ ลมหายใจร้อนผ่าวที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์เป่ารดซอกคอหนา

"ไอ้เด็กบ้า... กล้าดียังงายยย มาขยิบตา... ฮึ่ยยย ฉันพี่ระเบียบนะเว้ยยย"

ชีต้าห์หัวเราะในลำคอ แอบขำนึกอยากหยิกแก้มคนเมาด้วยความหมั่นเขี้ยวสักครั้งถ้าไม่ติดว่าต้องแบกหล่อน "ครับ ๆ เด็กเปรตก็เด็กเปรต นอนไปเลยไป"

แต่ทว่า... ความสนุกอยู่ได้ไม่นาน อาการโคลงเคลงจากการถูกแบกเดิน ผนวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ตีตื้นขึ้นมา ทำเอากระเพาะของนิรินปั่นป่วนอย่างหนัก

"อึก... อุ๊บ..."

"เฮ้ยเจ้ เป็นไร... อย่าบอกนะว่า..."

“พรวดดดด!”

ไม่ทันขาดคำ ของเหลวกลิ่นเปรี้ยวปนขมก็พุ่งทะลักออกจากริมฝีปากบาง รดลงบนแผ่นหลังและลาดไหล่ของชีต้าห์เต็มๆ! กลิ่นเหม็นคลุ้งโชยเตะจมูกทันทีจนชายหนุ่มแทบจะกลั้นหายใจไม่ทัน

"เชี่ยยยย! เจ้!!" ชีต้าห์สบถลั่นถนน หลับตาปี๋หน้าดำหน้าแดง อยากจะทิ้งร่าง คนบนหลังลงพื้นซะเดี๋ยวนี้ แต่ความรับผิดชอบ (และความสงสาร) ก็ทำให้เขาได้แต่ยืนแข็งทื่อ ปล่อยให้เจเจ้คนสวยปล่อยของเสียใส่เสื้อยืดตัวโปรดจนหมดไส้หมดพุง

"แหวะ... สบายจายยย..." นิรินพึมพำอย่างโล่งอก ก่อนจะซบหน้าลงกับหลังที่เปรอะเปื้อนของเขา แล้วหลับปุ๋ยไปอย่างหน้าตาเฉย

"ฝากไว้ก่อนเถอะยายตัวแสบ ตื่นมาแม่จะคิดบัญชีให้หนักเลย!" เด็กหนุ่มคาดโทษเสียงเข้ม ก่อนจะจำใจแบกภาระที่ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยว เดินโซเซมุ่งหน้าไปยังหอพักของหญิงสาวที่อยู่ไม่ไกลนัก

กว่าจะควานหากุญแจในกระเป๋าสะพายใบเล็ก แล้วพาร่างทุลักทุเลของกันและกันมาถึงหน้าห้องหอพักนิรินได้ ชีต้าห์ก็แทบจะหมดแรง สภาพของเขาและเธอตอนนี้ดูไม่จืดสุดๆ กลิ่นอ้วกคละคลุ้งไปทั่วห้องจนเขาต้องรีบพยุงคนเมาตรงดิ่งไปยังห้องน้ำ

"เจ้ ยืนดีๆ หน่อย" ชีต้าห์ดันร่างบางให้พิงกับผนังห้องน้ำกระเบื้องเย็นเฉียบ ก่อนจะจัดการถอดเสื้อยืดที่ชุ่มไปด้วยอ้วกของตัวเองออก โยนแหมะลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามท้องลอนสวยที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อ นิรินในสภาพสะลึมสะลือ ปรือตาขึ้นมองภาพตรงหน้า ร่างกายเปลือยท่อนบนของชายหนุ่มบวกกับไอความร้อนจากร่างกายเขา ทำให้สัญชาตญาณคนเมาทำงานผิดเพี้ยน มือเรียวเล็กยกขึ้นปัดป่ายไปมาในอากาศ ก่อนจะแปะลงบนแผงอกแกร่งของชีต้าห์เต็มแรง

"อื้อ... อุ่นจัง..." นิรินพึมพำ ตาก็หลับมือก็คลำสะเปะสะปะไปตามลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องของชายหนุ่ม

"เฮ้ยเจ้! อยู่นิ่งๆดิ มืออะอย่าซน" ชีต้าห์สะดุ้งโหยง รีบตะครุบข้อมือเล็กเอาไว้แน่น กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ สติสัมปชัญญะของเขาเริ่มสั่นคลอน เขาจำต้องพาทั้งตัวเองและหญิงสาวไปล้างตัว ทันทีที่ถอดเสื้อผ้าของเธอออก รูปร่างที่สวยงามของรุ่นพี่ก็ทำเอาตัวเขาเองก็แทบคลั่ง ผิวขาวเนียนละเอียดดุจน้ำนม ภาพความสวยงามตรงหน้าทำเอาชีต้าห์ลมหายใจสะดุด ความเป็นชายตื่นตัวอย่างห้ามไม่อยู่ (อันที่จริงก็ตื่นมาตลอดทางนั่นแหละ มาเริ่มสงบตอนที่รุ่นพี่อ้วกใส่นี่เอง)

"ให้ตายเถอะ... จะฆ่ากันหรือไงวะเจ้" ชายหนุ่มสบถกับตัวเอง พยายามท่องพุทโธในใจ หันหน้าหนีไปทางอื่นขณะเปิดฝักบัว ปล่อยสายน้ำเย็นฉ่ำรดลงบนร่างของทั้งคู่ ชีต้าห์เช็ดหน้าเช็ดตาให้อย่างเบามือท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวๆ การล้างตัวให้เธอเสร็จด้วยความยากลำบากเพราะมือคนเมานั้นสะเปะสะปะไปทั่ว แต่เขาก็ไม่ได้ล่วงเกินแต่อย่างใด พยายามข่มใจทำความสะอาดจนเสร็จสิ้น

หลังจากเช็ดตัวให้คนเมาจนแห้ง ร่างกายเปลือยเปล่าสั่นสะท้านเมื่อเขาเปิดเครื่องปรับอากาศ ชายหนุ่มรีบเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเอาเสื้อยืดตัวโคร่งมาสวมให้พร้อมอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วสีดำ เขาพยายามหลับตาไม่มองจุดยุทธศาสตร์ แล้วจัดการแต่งตัวให้เธอจนเสร็จ ชายหนุ่มอุ้มร่างบางไปวางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่จะห่มผ้าให้จนถึงคอ สายตาเปลี่ยนจากกวนประสาทเป็นหลงใหล เขาโน้มตัวลงไปใกล้ แอบจุ๊บเหม่งไปหนึ่งทีก่อนกลับ

"ฝันดีนะ... เจเจ้ของผม" เสียงกระซิบแผ่วเบากลืนหายไปในความเงียบ ชีต้าห์ยืดตัวขึ้น แล้วล็อกห้องให้ก่อนจะออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นสบู่หอมอ่อนๆ และความรู้สึกวูบไหวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เด็กเปรตของเจเจ้    บทส่งท้าย (ตอนจบ): ของขวัญล้ำค่าและมาเมื่อพร้อม

    กาลเวลาหมุนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภาพของเด็กปีหนึ่งจอมกวนประสาทที่คอยตามป่วนพี่ระเบียบหน้าตึงในวันนั้น กลายเป็นเพียงความทรงจำสีจางที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ชวนให้ยิ้มตามได้เสมอ ปัจจุบัน 'ชีต้าห์' เรียนจบและก้าวเข้าสู่วัยทำงานอย่างเต็มตัว ชายหนุ่มสลัดคราบ 'เด็กเปรต' ทิ้งไปจนหมดสิ้น กลายเป็นผู้ชายวัยทำงานที่หล่อเหลา ภูมิฐาน และมีความรับผิดชอบสูงเขาและนิรินช่วยกันสร้างเนื้อสร้างตัว จับมือกันฝ่าฟันอุปสรรคและพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ช่องว่างระหว่างวัยที่ห่างกันสองปี ไม่เคยเป็นอุปสรรคสำหรับความรักของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย ชีต้าห์ไม่ทำตัวงี่เง่าหรือเอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตรงกันข้าม เขากลับกลายเป็นเสาหลักที่แสนมั่นคง คอยดูแลเอาใจใส่นิรินอย่างดีเยี่ยมในทุกๆเรื่องไม่ว่าเธอจะทำงานกลับดึกแค่ไหน เขาก็จะคอยทำกับข้าวอุ่นๆรอรับคอยนวดไหล่ที่ปวดเมื่อย และคอยเป็นเซฟโซนที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยที่สุดเสมอ ความรักที่เขามีให้เธอมันเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน จนความคลั่งรักนั้นกลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวันของทั้งคู่ไปแล้วและวันนี้... ก็เป็นวันที่ชีต้าห์วา

  • เด็กเปรตของเจเจ้    ตอนที่ 17 เผลอทำรุนแรงไป (NC 18+) 2/2

    "มะ... ไม่... อื้ออ... ไม่ได้หึง!" นิรินยังคงปากแข็ง กัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์"ปากแข็งนักนะ... ได้ งั้นผมจะทำให้เจ้ครางจนกว่าจะยอมรับ!"ชีต้าห์สอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปในความคับแน่นที่เปียกชุ่มรวดเดียวสองนิ้ว! นิรินสะดุ้งเฮือก เมื่อความแปลกปลอมสอดแทรกเข้ามา ชายหนุ่มเริ่มขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะที่เร็วและรุนแรง รีดเค้นทุกความรู้สึกเสียวซ่านให้ปะทุขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทานได้ ปลายนิ้วของเขากระแทกโดนจุดกระสันภายในซ้ำ ๆ จนร่างบางเกร็งกระตุก"อ๊า! ต้าห์! อื้ออ... ยะ... อย่าแกล้ง... ซี๊ดดด... พี่เสียว..." นิรินส่ายหน้าไปมา น้ำตาแห่งความซาบซ่านเอ่อล้นหางตา เธอพยายามจะขยับสะโพกหนี แต่ก็ถูกมือหนายึดเอวคอดเอาไว้แน่นเมื่อเห็นว่านิรินใกล้จะถึงฝั่งฝัน ชีต้าห์กลับจงใจถอนนิ้วออกกะทันหัน! ความรู้สึกวูบโหวงและค้างคาทำเอานิรินแทบขาดใจ เธอครางฮือ ลืมตาที่ฉ่ำเยิ้มขึ้นมองหน้าผู้ชายใจร้ายด้วยความขัดใจ"ทำไมหยุด... อื้อ... ต้าห์... พี่ทรมานนะ..." หญิงสาวเว้าวอน เสียงแหบพร่า"ก็เจ้ยังไม่ยอมสารภาพนี่นา... พูดมาสิครับคนสวย ว่าเจ้หึงผม เจ้เป็นของผมคนเดียวพูดมา แล้วผมจะให้รางวัล" ชีต้าห์ยิ้มร้ายกาจ

  • เด็กเปรตของเจเจ้    ตอนที่ 17 เผลอทำรุนแรงไป (NC 18+) 1/2

    "ปัง!"ประตูห้องชุดสุดหรูในคอนโดมิเนียมของนิรินถูกเหวี่ยงปิดและกดล็อกอย่างแน่นหนาด้วยฝีเท้าของคนที่กำลังอุ้มเธออยู่ ชีต้าห์ก้าวเดินดุ่ม ๆ ฝ่าความมืดเข้าไปในห้องนอนโดยไม่ต้องพึ่งแสงไฟ ชายหนุ่มโยนร่างบางของสาวออฟฟิศลงบนเตียงนอนหนานุ่มอย่างไม่ออมแรง แม้ฟูกจะนุ่มแค่ไหนแต่แรงเหวี่ยงก็ทำให้นิรินจุกจนต้องนิ่วหน้า"โอ๊ย! ไอ้ต้าห์ ฉันเจ็บนะ! โยนลงมาได้..." นิรินแหวใส่ พยายามจะยันตัวลุกขึ้นนั่งแต่ยังไม่ทันจะได้ขยับหนี ร่างสูงใหญ่ของหมาเด็กที่ตอนนี้กลายร่างเป็นหมาป่าจ่าฝูงก็โถมตัวลงมาคร่อมทาบทับ กักขังเธอไว้ใต้แผงอกกว้างและท่อนแขนแกร่งทั้งสองข้างแสงสลัวจากไฟถนนภายนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ส่องให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังถมึงทึง นัยน์ตาคมกริบของชีต้าห์วาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะและความหึงหวงที่ยังไม่มอดดับ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดผิวแก้มของเธอจนนิรินต้องลอบกลืนน้ำลาย ความรู้สึกหวาดหวั่นผสมปนเปกับความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวขึ้นในช่องท้อง"เจ็บสิดี จะได้จำ!" ชีต้าห์กดเสียงต่ำตวาดใส่ "ผมเคยบอกเจ้แล้วใช่ไหม ว่าอย่าไปทำตัวน่ารัก หรือไปควงแขนยิ้มหวานให้ผู้ชายคนไหนอีก โดยเฉพาะไอ้พี่แทนนั่น! เจ้เห็นคำพูดผมเป

  • เด็กเปรตของเจเจ้    ตอนที่ 16 ก็ฉันหึงนี่ 2/2

    “ขอโทษนะครับพี่แทน...” น้ำเสียงทุ้มต่ำกดลึกและเย็นเยียบจนน่าขนลุก “พอดี 'แฟนผม' เขามีธุระด่วนต้องไปเคลียร์กับผม... ตอนนี้ และ เดี๋ยวนี้!”พูดจบ ชีต้าห์ก็ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ปฏิเสธหรือตั้งตัว เขาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของ นิริน ออกแรงกระชากเพียงนิดเดียว ร่างบางก็ปลิวหวือหลุดจากการควงแขนพี่แทน มาปะทะเข้ากับแผงอกกว้างของเขาทันที“อ๊ะ! ไอ้ต้าห์! ปล่อยนะ! ฉันจะไปคุยงานกับพี่แทน แกจะมาลากฉันทำไม!”นิรินแหวใส่ พยายามสะบัดมือออก แสร้งทำเป็นโวยวายทั้งที่ในใจลึกๆ แอบสะใจที่เห็นไอ้เด็กเปรตหน้าตึงเป็นตูดและหึงจนควันออกหู“คุยงานหรือคุยอะไร! ไปกับมันเหรอ? ฝันไปเถอะเจ้!” ชีต้าห์ตวาดเสียงสั่น ไม่สนมารยาทหรือสายตาใครหน้าไหนทั้งสิ้น เขาช้อนร่างบางของนิรินขึ้นอุ้มพาดบ่าอย่างง่ายดายราวกับเธอเป็นปุยนุ่น!“กรี๊ด! ปล่อยนะไอ้เด็กบ้า! คนมองเต็มไปหมดแล้ว ฉันใส่กระโปรงอยู่นะ อายเขา!” นิรินดิ้นขลุกขลัก ทุบหลังเขาดังอั้ก ๆ แต่ชีต้าห์กลับก้าวเดินดุ่ม ๆ ตรงไปที่ลานจอดรถอย่างไม่สะทกสะท้าน มือหนาของเขาตีเข้าที่สะโพกผายอย่างไม่เบานัก เป็นการปราม ทิ้งให้พี่แทนและแก๊งเด็กปีหนึ่งยืนอ้าปากค้างอยู่เบื้องหลัง ลืมภาพรุ่น

  • เด็กเปรตของเจเจ้    ตอนที่ 16 ก็ฉันหึงนี่ 1/2

    แสงแดดสีส้มอมแดงในยามเย็นสาดส่องกระทบตัวตึกคณะนิเทศศาสตร์ นิรินในชุดพนักงานออฟฟิศสุดเนี้ยบ กำลังก้าวลงจากรถแท็กซี่ที่มาส่งถึงหน้าคณะ วันนี้เธอเคลียร์งานเสร็จเร็วกว่าปกติ จึงตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ 'แฟนเด็ก' ที่เพิ่งขึ้นปี 3 หมาด ๆ ซึ่งไลน์มาบอกว่ากำลังนั่งทำโปรเจกต์กลุ่มอยู่ใต้ตึกตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา แม้เธอจะก้าวเข้าสู่วัยทำงานและมีภาระหน้าที่รับผิดชอบมากขึ้นจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับชีต้าห์ก็ยังคงราบรื่น (แม้จะมีตีกันบ้างตามประสาคนปากแข็ง) ชีต้าห์เติบโตขึ้นมาก เขาทำหน้าที่แฟนได้ดีเยี่ยมจนไร้ที่ติ คอยขับรถรับส่งเธอไปทำงานเสมอ แต่วันนี้... นิรินอยากจะเป็นฝ่ายมาหาและเอาใจเขาบ้างหญิงสาวเดินกึ่งวิ่งเข้าไปที่ลานม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า แต่ทว่า... รอยยิ้มที่เตรียมมาเซอร์ไพรส์กลับต้องค่อย ๆ หุบลงและเลือนหายไป เมื่อสายตาของเธอปะทะเข้ากับภาพบาดตาบาดใจที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักที่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวใหญ่ ชีต้าห์ในชุดนักศึกษาที่พับแขนเสื้อขึ้นลวก ๆ โชว์มัดกล้ามเนื้อแขนแกร่งที่ดูเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว กำลังนั่งเป็นจุดศูนย์กลางของกลุ่มรุ่นน้องปีหนึ่ง และที่นั่งเ

  • เด็กเปรตของเจเจ้    ตอนที่ 15: ในรถแบบนี้ก็ดีนะ (NC 18+) 2/2

    นิรินเบิกตากว้าง หันซ้ายหันขวามองรถคันข้าง ๆ ด้วยความตื่นตระหนก แม้ฟิล์มจะมืด แต่เธอก็ยังรู้สึกประหม่าอยู่ดี“ฟิล์มรถไอ้ท็อปมืดจะตายเจ้ มองจากข้างนอกเข้ามาไม่เห็นหรอก” ชีต้าห์กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมวาวระยับด้วยไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นมาอย่างง่ายดาย “อีกอย่าง... รถติดสนิทขนาดนี้ ขยับไม่ได้ไปอีกนาน... ปล่อยเวลาทิ้งไปเฉย ๆ มันน่าเสียดายออก จริงไหม?”ไม่รอให้หญิงสาวได้ปฏิเสธ ชีต้าห์ปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองและของเธอออกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มใช้มือทั้งสองข้างจับที่เอวคอดของนิริน ก่อนจะออกแรงยกตัวเธอให้ลอยข้ามคอนโซลกลางรถมานั่งคร่อมทับบนตักของเขาตรงเบาะคนขับ!“ว้าย! ไอ้ต้าห์! พื้นที่มันแคบนะ เดี๋ยวหัวก็โขกหลังคาหรอก!” นิรินร้องเสียงหลง สองแขนผวาโอบรอบลำคอแกร่งเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว กระโปรงทรงสอบสีดำที่แคบอยู่ แล้วร่นขึ้นมาจนถึงขาอ่อน เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่ทาบทับอยู่บนหน้าตักแกร่ง ที่ตอนนี้เริ่มมีความเปลี่ยนแปลงบางอย่างนูนเด่นขึ้นมาทักทายเธอแล้ว“ก็ถ้าเจ้ไม่ดิ้นแรง มันก็ไม่โขกหรอกครับ... ชู่ววว... เงียบสิเจ้ เดี๋ยวรถคันข้าง ๆ ก็ได้ยินเสียงหรอก” ชีต้าห์กระซิบชิดริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่าร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status