บทที่ 5 : เอามัน

ทันทีที่ประตูเพนต์เฮาส์หรูเปิดออกในเวลาเกือบสองทุ่ม รดายังไม่ทันจะได้ถอดรองเท้าส้นสูงออกด้วยซ้ำ ร่างบางก็ถูกวงแขนแกร่งของภากรช้อนอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวทันที รดาอุทานด้วยความตกใจ มือเล็กสองข้างรีบคว้ากอดลำคอแกร่งเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ

“แดดดี้คะ... ให้หนูลงก่อนค่ะ หนูยังไม่ได้เก็บของเลย” รดาอ้อนวอนเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานยังคงขึ้นสีระเรื่อจากเหตุการณ์วาบหวามบนรถหรูที่เพิ่งผ่านมาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

“ของพวกนั้นช่างมัน... ตอนนี้สิ่งที่ต้องจัดการคือเธอต่างหาก รดา”

ภากรไม่ฟังเสียงทัดทาน เขาพาร่างบางระหงเดินดิ่งเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงคิงไซส์สีเทาเข้มอย่างแรง ทว่าแฝงความทะนุถนอมไม่ให้เธอเจ็บ รดาขยับกายหนีโดยสัญชาตญาณ แต่ทว่าภากรกลับตามมาคร่อมทับขังเธอไว้ใต้ร่างหนาอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบสีนิลยามนี้ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งความปรารถนาและความหึงหวงที่ยังไม่มอดดับ

เสื้อเชิ้ตนักศึกษาตัวบางของรดาถูกมือหนากระชากเพียงครั้งเดียว กระดุมเม็ดเล็กหลุดกระจายไปตามพื้นห้อง เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีหวานที่โอบอุ้มทรวงอกอวบอิ่มชูชัน ภากรครางต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจกึ่งคลั่งไคล้ เขาโน้มใบหน้าซุกไซ้ลงไปที่ซอกคอหอมกรุ่น ลิ้นร้อนตวัดเลียละเมียดขบเม้มสร้างรอยรักสีเข้มซ้ำ ๆ จนรดาครางกระเส่า

“อ๊ะ... แดดดี้... อื้อ... อะ... อย่าทำรอยเยอะค่ะ พรุ่งนี้หนูมีสอบ”

“มีสอบก็ช่างมัน... ท่องไว้รดา ว่าเธอเป็นของฉัน ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มองหรือจับต้องทั้งนั้น!”

ภากรประกาศกร้าวเสียงพร่า ก่อนจะเอื้อมมือไปถอดกางเกงสแล็กและเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกในเวลาอันรวดเร็ว ร่างกายกำยำที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักจาง ๆ ที่แผ่นหลังสั่นเทาด้วยความต้องการอันล้นพ้น แกนกายใหญ่โตขยายตัวตื่นตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ชายหนุ่มจับขาเรียวสวยของรดาแยกออกกว้าง นัยน์ตามืดบอดมองกุหลาบงามที่ยามนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานใสจากการถูกกระตุ้นบนรถ

ภากรไม่รอช้า เขาจ่อหัวแกนกายยักษ์เข้ากับช่องทางรักที่ตอดรัดระยิบระยับ ก่อนจะกดสะโพกสอบแทรกตัวตนเข้าไปรวดเดียวลึกสุดใจเยือก!

“อ๊างงงง! แดดดี้! เจ็บ... อื้อออ”

รดาเบิกตากว้าง กรีดร้องเสียงหลงเมื่อความใหญ่โตคัดแน่นตรึงเต็มช่องทางรักจนแทบฉีกขาด น้ำตาเม็ดใสร่วงเผาะซึมลงหมอนหนา มือเล็กทั้งผลักทั้งจิกแผ่นหลังแกร่งระบายความเสียวสะท้านที่ผสมปนเปไปกับความเจ็บปวด

“ซี้ด... รดา แย่ฉิบ... ทำไมแน่นแบบนี้ หืม? ตอดจนฉันจะแตกอยู่แล้ว” ภากรซุกหน้าลงกับซอกคอขาว กัดฟันกรอดจนสันกรามขึ้นรูป ค้างคาตัวตนไว้ในกายเธอเนิ่นนานเพื่อให้คนตัวเล็กปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกช้า ๆ ในจังหวะที่เน้นย้ำและหนักหน่วง

ตับ! ตับ! ตับ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อสะโพกหนากระแทกเข้าใส่ร่องรักอันอ่อนนุ่มดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนอน จากจังหวะเนิบนาบแปรเปลี่ยนเป็นดุดันระรัวสับตามอารมณ์คลั่งไคล้ที่พุ่งทะยาน ภากรจับเอวบางไว้มั่น ดึงรั้งสะโพกมนให้ลอยเด่นขึ้นมารับแรงกระแทกกระทั้นลึกสุดทุกลำ ทุกครั้งที่ตัวตนแกร่งครูดครัดเข้าใส่จุดกระสันภายใน รดาจะกระตุกเกร็งและส่งเสียงครางสั่นเครือไม่เป็นภาษา

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... แดดดี้ขา... หนูไม่ไหว... เสียว... หนูจะเสร็จแล้ว ฮื้อออ”

“เสร็จพร้อมกันรดา... ซี้ด เรียกชื่อฉัน... เรียกแดดดี้แรง ๆ” ภากรครางกระเส่า เหงื่อกาฬไหลหยดลงบนอกเนียน ยิ่งเห็นใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่านและดวงตาปรือปรอย สัญชาตญาณดิบของเขายิ่งตื่นตัว เขาเร่งความเร็วสะโพก กระแทกกระทั้นรัวยิบเข้าใส่ช่องทางรักที่บีบรัดตัวตนของเขาแน่นหนึบราวกับจะหลอมละลาย

ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

“แดดดี้! แดดดี้ขา... อ๊ายยย!”

รดากรีดร้องสุดเสียง ร่างบางกระตุกเกร็งถี่ ๆ สมองขาวโพลนเมื่อถูกพัดพาขึ้นสู่สรวงสวรรค์ชั้นฟ้า น้ำหวานพุ่งทะลักชโลมแกนกายใหญ่ ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ภากรคำรามลั่นราวกับสัตว์ป่าที่คลุ้มคลั่ง เขากระแทกเน้นย้ำลึกสุดโคนอีกสองสามครั้ง ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของกายสาวจนล้นทะลักออกมาตามง่ามขา

ชายหนุ่มฟุบหน้านิ่งลงบนทรวงอกอวบอิ่ม หอบหายใจถี่กระชั้นอย่างหมดแรง ทว่าอ้อมกอดแกร่งยังคงรัดร่างบางไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปจากชีวิต