Share

ปีศาจ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-25 15:15:38

"ขอโทษนะคะ ฉันมาทำงานชงเหล้าไม่ได้มาขายตัว! "

"เหอะ อย่าทำเป็นเล่นตัวคิดว่าฉันจำเธอไม่ได้รึไง? " ฟอลคอร์เค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะเอ่ย

"!!!"

"มึงเคยเจอน้องเขาหรอวะ" ลูก้าเอ่ยพร้อมกับที่ตอนนี้พวกเพื่อนๆ ของเขากำลังมองมาทางเขาเป็นตาเดียวกัน

"เมื่อเย็นทำตัวเรื่องมากเรียกร้องคำขอโทษก็แค่อยากจะอัพราคาค่าเสียหายอย่านึกว่าฉันไม่รู้"

"...."

"ส่วนตอนนี้" ฟอลคอร์เอ่ยก่อนจะเงียบไปพร้อมกับมองร่างบางทั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูกก่อนจะเอ่ยต่อ

"ที่ทำเป็นเล่นตัวก็คงอยากได้ค่าตัวเพิ่มสินะ"

"ทุเรศ!! " ลลิตาที่ได้ยินที่มาเฟียหนุ่มเอ่ยก็เอ่ยขึ้นมาเสียงดังลั่นอย่างทนไม่ไหวกับคำพูดของเขาพร้อมกับลุกขึ้นเตรียมออกไปจากห้องทันที

หมับ!

"จะไปไหน" ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้ไปไหนไกลมือหนาก็กระชากข้อแขนเธอไว้เสียก่อน

"ปล่อย!! ฉันจะกลับส่วนค่าตัววันนี้ฉันไม่เอา ถือว่าทำบุญ" ลลิตาเอ่ยพร้อมกับพยายามจะสะบัดข้อมือออกจากมือแกร่งแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเหมือนยิ่งเธอสะบัดเขาก็ยิ่งบีบไว้แน่นเท่านั้น

"1 แสน ต่อ 1 น้ำ"

"..!!!"

"ว้าว สาวน้อยฉันว่าเธอควรรีบคว้าไว้นะ" ลูก้าเอ่ย

"นั้นสิ ปกติไอฟอลคอร์เอาไม่ต่ำกว่า 3 น้ำเท่ากับเธอได้ 3 แสนในคืนเดียวเลยนะ" เซย์จิเอ่ย

"คนรวยอย่างพวกนายนี้มันชอบใช้เงินซื้อคนอื่นจนชิน แต่ขอโทษด้วยฉันไม่สนใจสักนิด! "

"ฉันให้เธอเรทนี้ก็นับว่าสูงเกินไปด้วยซ้ำกับผู้หญิงแบบเธอ..."

"แต่ถ้าเธอยังไม่พอใจฉันให้เพิ่มอีกได้ว่ามาสิจะเอาเท่าไหร่?" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างดูถูก

"เก็บเงินสกปกของนายไว้อมตอนตายเถอะ ปล่อย!! "

"นี้!! อย่ามาเล่นตัวให้มาก คนอย่างเธอผ่านมาจนกลวงไม่รู้จะกลวงยังไงอย่างคิดว่าฉันดูไม่ออก"

เพี๊ยะ!!!

"เฮ้ย!! " เสียงของเหล่าเพื่อนของฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกันอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ หญิงสาวก็ฟาดฝ่ามือเรียวเข้าปะทะที่แก้มซีกซ้ายของฟอลคอร์อย่างแรง

"คนอย่างนายมันน่ารังเกียจ" ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกลียดชังก่อนจะสะบัดข้อมือตนเองออกพร้อมกับหันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากห้อง

หมับ!

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ออกไปก็ถูกมือหนาของฟอลคอร์กระชากผมเธอให้กลับมาประชันหน้ากับเขาเสียก่อน

"สาวน้อยเธอเล่นผิดคนแล้ว" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งจิบเหล้าด้วยท่าทีสบายใจ

"เธอกล้ามากนะที่ตบฉัน! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเดือดพล่านพร้อมกับจ้องร่างบางอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนกล้าตบหน้าเขามาก่อน

"คนอย่างนายมันก็สมควรโดนแล้...อุ๊ป" ลลิตาเอ่ยพร้อมกับสบตากับร่างสูงอย่างไม่เกรงกลัวแต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกร่างสูงกระชากหน้าเข้าไปประกบจูบอย่างรุ่นแรงเสียก่อน

"อ่อย อะ อะเอว ( ปล่อยนะไอเลว ) " ลลิตาเอ่ยท้วงในลำคอพร้อมทั้งพยายามผลักอกแกร่งออก

ฟุบ~

"กรี๊ดดดด ปล่อยฉันนะไอเลว" ร่างบางส่งเสียงกรีดร้องออกมาทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์เหวี่ยงมาที่โซฟาตัวหรูพร้อมกับเขาที่รีบเดินตามขึ้นมาค่อมตัวเธอไว้ท่ามกลางสายตาของเหล่าเพื่อนของเขาและสาวๆ ที่ถูกเรียกมาบริการ

แต่ว่ามาเฟียหนุ่มกับไม่สนใจเสียงกรีดร้องของหญิงสาวพร้อมทั้งดูดเม้มไปตามซอกคอขาวอย่างคนคลั่ง

สองมือหนาลูบไร้ไปตามเรือนร่างของร่างบางที่อยู่ในชุดเดรสสั้นที่ดิ้นไปมามันยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาปะทุขึ้นเรื่อยๆ

"อึก~ ปล่อยฉันเถอะนะ" ลลิตาที่ทนไม่ไหวกับการกระทำอันอุกอาจของมาเฟียหนุ่มก็ได้แต่ร้องไห้พร้อมทั้งพยายามเอ่ยของร้องอ้อนวอนให้เขาหยุด

"พอเถอะน่า" บลูไนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมกับมองดูการกระทำของเพื่อนตัวเองที่เหมือนกับสัตว์ป่ากำลังคลั่ง

"เออ พอเถอะสงสารน้องเขา กูยกผู้หญิงของกูให้" ลูก้าเอ่ยอย่างสงสารร่างบางที่ตอนนี้ตัวสั่นด้วยความกลัวอยู่ใต้ร่างเพื่อนรักของเขาพร้อมกับน้ำตาอาบสองแก้มนวล

"อย่ามาเสือก! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยุดหงิดที่ถูกขัดอารมณ์ก่อนจะยืดตัวขึ้นมาเต็มความสูงพร้อมกับกำลังปลดกระดุมเสื้อของตนเองอย่างรีบร้อน

"ไหนมึงสัญญากับแม่มึงว่าจะไม่ฝืนใจใครไง? " เซย์จิเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

"ฮึก~ ฉันขอโทษปล่อยฉันไปเถอะนะ" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมกับยกสองมือขึ้นมายกมือไหว้มาเฟียหนุ่มทั้งน้ำตา

"....." ฟอลคอร์ที่ได้ยินที่เซย์จิเอ่ยก็ชะงักไปพร้อมกับมองร่างบางใต้ร่างด้วยสายตาว่างป่าวก่อนจะลุกออกจากตัวเธอ

"ไปสิสาวน้อยก่อนที่ไอปีศาจนี่จะเปลี่ยนใจ" ลูก้าเอ่ย

ลลิตาที่ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นและรีบวิ่งออกไปจากห้องทันทีด้วยความกลัว

"ไอแดนดิน ไอเจสันเข้ามาหากูเดียวนี้! " ทันทีที่ลลิตาวิ่งออกไปร่างสูงก็ทิ้งตัวลงกับโซฟาหรูพร้อมทั้งกระชากหญิงสาวที่นั่งข้างลูก้ามาคนหนึ่งและเอ่ยขึ้นเสียงดังลั่น

แกร็ก~

ทันทีที่ได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนายทั้งคู่ที่ยืนอยู่หน้าห้องก็เปิดประตูเข้ามาทันที

"ไปสืบประวัติของยัยนั้นมาให้กู"

"ครับ" ทั้งคู่รับคำสั่งของผู้เป็นนายก็ออกไปทันที

"สนใจรึไง? " บลูไนท์ที่กระดกแก้วเหล้าสีอำพันเอ่ยด้วยสายตาเรียบเฉย

"มึงก็รู้ว่ากูอยากได้อะไรก็ต้องได้"

"แต่ดูเหมือนคนนี้จะยากหน่อยนะ"

"มึงพูดทำยังกับไม่รู้นิสัยมัน" เซย์จิเอ่ยอย่างรู้นิสัยเพื่อนเขาดีว่าถ้าฟอลคอร์ถ้าอยากได้อะไรแล้วก็ต้องได้ไม่ว่าจะใช้วิธีสกปรกแค่ไหนเขาถึงได้ชื่อว่าเป็นปีศาจร้ายของกลุ่ม!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   กอบโกย

    - ทางด้านลลิตา -"สายเปย์ชิปหายให้เงินมึงช็อปปิ้งทีเยอะกว่าค่าขนมกูทั้งเดือนอีก" เชอรี่เอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเพื่อนรักของเธอวางสายจากมาเฟียหนุ่ม"ระดับคุณหนูเชอรี่มีหรอจะได้ไม่ถึง 3 แสนต่อเดือนแค่กระเป๋ามึงก็เกินแล้วค่า" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังกระเป๋าหนังแบรนด์หรูของเพื่อนรักที่ราคาคงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้านเป็นแน่"อันนี้ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่กูไปช่วยงานที่บริษัทย่ะ ค่าขนมกูแม่กับป๊าจำกัดวงเงินให้แค่เดือนละแสนเท่านั้น""เขากลัวมึงเอาไปเปย์ผู้ชายรึป่าว" ร่างบางเอ่ยอย่างหยอกล้อ"กูก็ว่างั้นแหละ แต่มึงกอบโกยจากเขามาหมดตัวเลยนะ""ชาตินี้ก็คงไม่หมด" "รวยขนาดนั้นเลยหรอวะ""อืม" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับนึกถึงธุรกิจสีเทาที่มาเฟียหนุ่มทำที่ดูแล้วคงจะได้เงินเยอะชนิดที่ใช้ชาตินี้ยันชาติหน้าก็คงไม่หมด"ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า" เชอรี่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะจูงมือเพื่อนรักของเธอไปที่รถโดนที่มีเจสันขับรถตามพวกเธอไปด้วยณ ห้างดังย่านกลางเมือง"ชุดนี้เป็นไง""ถ้าให้กูใส่ชุดนี้มึงไม่ต้องให้กูใส่หรอกค่ะแก้ผ้าง่ายกว่าถ้าจะเห็นทะลุปรุโปร่งขนาดนี้" ร่างบางเอ่ยเมื่อเห็นชุดที่เชอรี่หยิบขึ้นเพราะมันเป็นชุดนอนสายเดี่ยวส

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ตัดความสัมพันธ์

    - วันต่อมา -ณ มหาวิทยาลัย Uกริ๊ง กริ๊ง~เสียงออดหมดชั่วโมงดังขึ้นพร้อมกับเหล่านักศึกษาที่พากันทยอยเดินออกจากห้องสอบ"มึงทำข้อสอบได้ไหม? " เสียงของเชอรี่เอ่ยถามเพื่อนรักของตนขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินลงจากตึกคณะไปนั่งยังโต๊ะหินอ่อนประจำของพวกเธอ"พอได้" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง"กูถามอะไรหน่อยสิ" เชอรี่ที่เอ่ยขึ้นหลังจากลังเลอยู่นานว่าควรจะถามเรื่องนี้กับเพื่อนรักของเธอดีไหม".....""เรื่องที่บ้านของซันฝีมือเขาใช่ไหมวะ""มึงรู้" ลลิตาเอ่ยเสียงแผ่วด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง"ก็อยู่ๆ บ้านของซันก็มีข่าวถูกถอนหุ้นใหญ่โตวันเดียวกับที่ซันพามึงหนีไปพออีกวันก็กลับมาปกติถ้าไม่ใช่เพราะเขาจะใครได้อีก""มึงรู้ได้ไงว่าซันพากูหนี? ""ก็วันนั้นซันทักมาบอกกูเองว่าไม่ต้องรอมึงซันจะไปส่งเอง"".....""แต่คุณฟอลคอร์โหดมากเลยเนาะ แค่วันเดียวก็แทบจะทำให้บ้านซันล้มละลายได้กูเริ่มกลัวแล้วเนี้ย" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับทำหน้าขนลุกเมื่อพูดถึงฟอลคอร์"....." "อุ๊ย อีลิตา" เชอรี่ที่เห็นซันเดิมมาด้วยใบหน้าที่ยังคงมีรอยซ้ำที่ปกปิดไว้ไม่หมดก็เอ่ยเรียกลลิตาทันที"อะไรมึง? ""นู้น" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับบุ้ยปากไปทางซันที่กำลังเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   อ่อนโยน

    "ที่นายบอกว่าไม่มีเพราะนายไม่เคยเจอมากกว่า""งั้นเธอจะบอกว่าตัวเองเคยเจองั้นหรอ? "".....""ไอหน้าโง่ตัวไหนล่ะ หรือเธอจะบอกว่าไอหน้าโง่ที่มันพาเธอหนีแล้วโดนกระทืบจนเกือบตายน่ะหรอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มอย่างเย้ยยัน"ใช่""......" ฟอลคอร์เงียบลงหลังจากที่ร่างบางเอ่ยก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตายากที่จะคาดเดา"ถ้าไม่ใช่เพราะนายฉันคงได้คบกับเขาไปแล้ว นายมันปีศาจ! ""งั้นก็เสียใจด้วยนะที่ต้องผิดหวัง! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงโทสะ".....""กินยาสะ ฉันมีงานที่ต้องไปทำงานต่อ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับยื่นแก้วยาให้กับร่างบางแต่เธอก็เมินหน้าหนีไปทางอื่นมาเฟียหนุ่มที่เห็นท่าทีของร่างบางก็กระตุกยิ้มร้ายออกมาก่อนจะกระดกแก้วยาใส่ปากพร้อมกับบีบปากร่างบางคนเปิดออกพร้อมกับประกบปากจูบและดันยาเข้าไป"อื้อ~ " ร่างบางเอ่ยครางออกมาอย่างตกใจก่อนจะกลืนยาที่มาเฟียหนุ่มดันเข้ามาในปากเธอลงคอ"หึ" ฟอลคอร์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับเค้นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปหลังจากมาเฟียหนุ่มออกจากห้องไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อกๆ"ใครคะ? " แกร็ก~"หมอเองค่ะ" หมอแจนเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูเข้ามาห

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   สัญญา

    "หึ เธอคงรักมันมาสินะ" ฟอลคอร์เค้นหัวเราะออกจากลำคอก่อนจะเอ่ยแต่ก็ได้เสียงตอบรับจากร่างบาง".....""ลิตา โถ่เว้ย! " เขาเอ่ยเรียกเธออีกครั้งก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหน้ามาทางเขาถึงเห็นว่าร่างบางหมดสติไปแล้วพร้อมกับสบดออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะหยิบเสื้อสูทตนเองมาคลุมตัวร่างบางเอาไว้พร้อมกับอุ้มเธอออกไป"ไปเตรียมรถ""ครับ" แดนดินที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยรับคำสั่งพร้อมกับรีบไปเตรียมรถทันที- บนรถ -ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนท้องถนนที่แออัดในเมืองหลวงแดนดินมือซ้ายคนสนิทก็เอ่ยถามผู้เป็นนาย"นายจะไปโรงพยาบาลหรือจะให้ตามหมอไปรักษาที่บ้านครับ""ไปโรงพยาบาล" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับทอดสายตาออกไปยังนอกหน้าต่างรถที่การจารจรค่อนข้างที่จะติดขัดใจจริงเขาอยากจะตามหมอไปรักษาดูอาการที่บ้านเพราะป้องกันการเป็นข่าวแต่ก็กลัวว่ากว่าจะขับไปถึงบ้านมันจะนอนเกินไป"ครับ"ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง YAYO"ห้ามให้ใครถ่ายรูปหรือข่าวเล็ดลอดไปเด็ดขาด"หลังจากมาถึงยังโรงพยาบาลมาเฟียหนุ่มก็หันไปเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทของตนก่อนจะเดินตามบุรุษพยาบาลที่เข็นร่างบางที่หมดสติเข้าไป"ครับนาย" แดนดินเอ่ยรับคำสั่งก่อนจะหันไปเอ่ยสั่งกำชับลูกน้อยอีกท

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ทนให้ไหวแล้วกันNc18+

    ณ Ss club"เป็นไรวะ อารมณ์ดีแต่เช้า" เซย์จิเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฟอลคอร์เดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอารมณ์ดี"จะอะไรสะอีกละมึงก็คงสะใจนะสิ" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งมองๆอลคอร์ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ กับข่าวเมื่อเช้า"เรื่องอะไรวะทำไมกูไม่รู้? " ลูก้าเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย"บริษัท SSY ไง ที่มันใช้บริษัททุกเครือที่มันร่วมลงทุนด้วยให้ถอนหุ้นออก""กับแค่ผู้หญิงคนเดียวต้องทำขนาดนั้นเลยหรอวะ" ลูก้าหันไปเอ่ยถามฟอลคอร์ที่นั่งทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ที่โซฟาหรู"ยัยนั้นไม่มีค่าพอให้กูทำขนาดนั้นหรอก กูแค่อยากสั่งสอนไอเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมว่าอย่ามายุ่งกับของๆ กู""หึ" บลูไนท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยยันจนทำให้ฟอลคอร์หันไปเอ่ยถาม"หัวเราะอะไรมึง""เปล่า" บลูไนท์เอ่ยพร้อมกับกระดกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรงดเดียวหมดก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก"มึงว่ามันเป็นเอามากไหม? " ลูก้าหันไปเอ่ยถามเซย์จิและหันไปมองฟอลคอร์"สุดๆ สงสัยคงจะมีว่าที่นายหญิงคนใหม่เพิ่มมา" เซย์จิเอ่ย"หุปปากยัยนั้นเป็นแค่ผู้หญิงขายตัวแลกเงินไม่คู่ควรกับตำแหน่งนั้นเลยด้วยซ้ำ""แล้วใครคู่ควร" บลูไนท์เอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ แต่ก็ทำให้บรรยากาศภายในห้องเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครNc18+

    "โอ้ยยยย เจ็บนะ" ร่างบางเอ่ยร้องขึ้นทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์ฟาดโดยใช้เข็มขัดเพี๊ยะ!!!!แต่มาเฟียหนุ่มไม่ฟังเสียงร้องของเธอพร้อมทั้งใช้เข็มขัดฟาดมาอีกครั้ง"โอ้ยยยยย ฮึก~ " ร่างบางร้องออกมาพร้อมน้ำตาเป็นครั้งแรกที่เธอโดนเขาตีแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังคงไม่หยุดพร้อมทั้งง้าเข็มขัดฟาดเธออีกครั้งด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาเพี๊ยะ เพี๊ยะ!!"โอ้ยยยยย เจ็บพอแล้ว""หึ เจ็บสิดียิ่งเจ็บเท่าไหร่จะได้จำให้ขึ้นใจ" ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงและแววตาดุดัน"ฮึก~ ""แล้วเธอรอดูความชิปหายของครอบครัวชู้รักของเธอได้เลย ลลิตา""ไม่นะ ขอร้องพวกเขาไม่ผิดอะไรด้วยเลยฉันเองที่ผิดฉันเองที่อยากไปจากนายเอง""อยากไปจากฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ? ""......""งั้นก็นอนฝันไปเถอะ""......""เพราะทางเดียวที่เธอจะไปจากฉันได้ก็ไปได้ด้วยความตายเท่านั้น! "เพี๊ยะ!!“เจ็บ ฉันไม่ใช่หมูไม่ใช่หมาที่นายจะมาเฆี่ยนตีแบบนี้นะ” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างทนอดกลั้นไม่ไหว"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันให้เธอได้ทุกอย่างแต่เธอทำแบบนี้งั้นหรอ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขาออกจนเหลือเพียงแค่ร่างแกร่งที่เปลือยเปล่าพร้อมกับแก่นกายมหึมาที่เริ่มขยายใหญ่ข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status