Partager

ปีศาจ

last update Date de publication: 2025-12-25 15:15:38

"ขอโทษนะคะ ฉันมาทำงานชงเหล้าไม่ได้มาขายตัว! "

"เหอะ อย่าทำเป็นเล่นตัวคิดว่าฉันจำเธอไม่ได้รึไง? " ฟอลคอร์เค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะเอ่ย

"!!!"

"มึงเคยเจอน้องเขาหรอวะ" ลูก้าเอ่ยพร้อมกับที่ตอนนี้พวกเพื่อนๆ ของเขากำลังมองมาทางเขาเป็นตาเดียวกัน

"เมื่อเย็นทำตัวเรื่องมากเรียกร้องคำขอโทษก็แค่อยากจะอัพราคาค่าเสียหายอย่านึกว่าฉันไม่รู้"

"...."

"ส่วนตอนนี้" ฟอลคอร์เอ่ยก่อนจะเงียบไปพร้อมกับมองร่างบางทั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูกก่อนจะเอ่ยต่อ

"ที่ทำเป็นเล่นตัวก็คงอยากได้ค่าตัวเพิ่มสินะ"

"ทุเรศ!! " ลลิตาที่ได้ยินที่มาเฟียหนุ่มเอ่ยก็เอ่ยขึ้นมาเสียงดังลั่นอย่างทนไม่ไหวกับคำพูดของเขาพร้อมกับลุกขึ้นเตรียมออกไปจากห้องทันที

หมับ!

"จะไปไหน" ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้ไปไหนไกลมือหนาก็กระชากข้อแขนเธอไว้เสียก่อน

"ปล่อย!! ฉันจะกลับส่วนค่าตัววันนี้ฉันไม่เอา ถือว่าทำบุญ" ลลิตาเอ่ยพร้อมกับพยายามจะสะบัดข้อมือออกจากมือแกร่งแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเหมือนยิ่งเธอสะบัดเขาก็ยิ่งบีบไว้แน่นเท่านั้น

"1 แสน ต่อ 1 น้ำ"

"..!!!"

"ว้าว สาวน้อยฉันว่าเธอควรรีบคว้าไว้นะ" ลูก้าเอ่ย

"นั้นสิ ปกติไอฟอลคอร์เอาไม่ต่ำกว่า 3 น้ำเท่ากับเธอได้ 3 แสนในคืนเดียวเลยนะ" เซย์จิเอ่ย

"คนรวยอย่างพวกนายนี้มันชอบใช้เงินซื้อคนอื่นจนชิน แต่ขอโทษด้วยฉันไม่สนใจสักนิด! "

"ฉันให้เธอเรทนี้ก็นับว่าสูงเกินไปด้วยซ้ำกับผู้หญิงแบบเธอ..."

"แต่ถ้าเธอยังไม่พอใจฉันให้เพิ่มอีกได้ว่ามาสิจะเอาเท่าไหร่?" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างดูถูก

"เก็บเงินสกปกของนายไว้อมตอนตายเถอะ ปล่อย!! "

"นี้!! อย่ามาเล่นตัวให้มาก คนอย่างเธอผ่านมาจนกลวงไม่รู้จะกลวงยังไงอย่างคิดว่าฉันดูไม่ออก"

เพี๊ยะ!!!

"เฮ้ย!! " เสียงของเหล่าเพื่อนของฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกันอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ หญิงสาวก็ฟาดฝ่ามือเรียวเข้าปะทะที่แก้มซีกซ้ายของฟอลคอร์อย่างแรง

"คนอย่างนายมันน่ารังเกียจ" ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกลียดชังก่อนจะสะบัดข้อมือตนเองออกพร้อมกับหันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากห้อง

หมับ!

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ออกไปก็ถูกมือหนาของฟอลคอร์กระชากผมเธอให้กลับมาประชันหน้ากับเขาเสียก่อน

"สาวน้อยเธอเล่นผิดคนแล้ว" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งจิบเหล้าด้วยท่าทีสบายใจ

"เธอกล้ามากนะที่ตบฉัน! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเดือดพล่านพร้อมกับจ้องร่างบางอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนกล้าตบหน้าเขามาก่อน

"คนอย่างนายมันก็สมควรโดนแล้...อุ๊ป" ลลิตาเอ่ยพร้อมกับสบตากับร่างสูงอย่างไม่เกรงกลัวแต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกร่างสูงกระชากหน้าเข้าไปประกบจูบอย่างรุ่นแรงเสียก่อน

"อ่อย อะ อะเอว ( ปล่อยนะไอเลว ) " ลลิตาเอ่ยท้วงในลำคอพร้อมทั้งพยายามผลักอกแกร่งออก

ฟุบ~

"กรี๊ดดดด ปล่อยฉันนะไอเลว" ร่างบางส่งเสียงกรีดร้องออกมาทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์เหวี่ยงมาที่โซฟาตัวหรูพร้อมกับเขาที่รีบเดินตามขึ้นมาค่อมตัวเธอไว้ท่ามกลางสายตาของเหล่าเพื่อนของเขาและสาวๆ ที่ถูกเรียกมาบริการ

แต่ว่ามาเฟียหนุ่มกับไม่สนใจเสียงกรีดร้องของหญิงสาวพร้อมทั้งดูดเม้มไปตามซอกคอขาวอย่างคนคลั่ง

สองมือหนาลูบไร้ไปตามเรือนร่างของร่างบางที่อยู่ในชุดเดรสสั้นที่ดิ้นไปมามันยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาปะทุขึ้นเรื่อยๆ

"อึก~ ปล่อยฉันเถอะนะ" ลลิตาที่ทนไม่ไหวกับการกระทำอันอุกอาจของมาเฟียหนุ่มก็ได้แต่ร้องไห้พร้อมทั้งพยายามเอ่ยของร้องอ้อนวอนให้เขาหยุด

"พอเถอะน่า" บลูไนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมกับมองดูการกระทำของเพื่อนตัวเองที่เหมือนกับสัตว์ป่ากำลังคลั่ง

"เออ พอเถอะสงสารน้องเขา กูยกผู้หญิงของกูให้" ลูก้าเอ่ยอย่างสงสารร่างบางที่ตอนนี้ตัวสั่นด้วยความกลัวอยู่ใต้ร่างเพื่อนรักของเขาพร้อมกับน้ำตาอาบสองแก้มนวล

"อย่ามาเสือก! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยุดหงิดที่ถูกขัดอารมณ์ก่อนจะยืดตัวขึ้นมาเต็มความสูงพร้อมกับกำลังปลดกระดุมเสื้อของตนเองอย่างรีบร้อน

"ไหนมึงสัญญากับแม่มึงว่าจะไม่ฝืนใจใครไง? " เซย์จิเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

"ฮึก~ ฉันขอโทษปล่อยฉันไปเถอะนะ" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมกับยกสองมือขึ้นมายกมือไหว้มาเฟียหนุ่มทั้งน้ำตา

"....." ฟอลคอร์ที่ได้ยินที่เซย์จิเอ่ยก็ชะงักไปพร้อมกับมองร่างบางใต้ร่างด้วยสายตาว่างป่าวก่อนจะลุกออกจากตัวเธอ

"ไปสิสาวน้อยก่อนที่ไอปีศาจนี่จะเปลี่ยนใจ" ลูก้าเอ่ย

ลลิตาที่ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นและรีบวิ่งออกไปจากห้องทันทีด้วยความกลัว

"ไอแดนดิน ไอเจสันเข้ามาหากูเดียวนี้! " ทันทีที่ลลิตาวิ่งออกไปร่างสูงก็ทิ้งตัวลงกับโซฟาหรูพร้อมทั้งกระชากหญิงสาวที่นั่งข้างลูก้ามาคนหนึ่งและเอ่ยขึ้นเสียงดังลั่น

แกร็ก~

ทันทีที่ได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนายทั้งคู่ที่ยืนอยู่หน้าห้องก็เปิดประตูเข้ามาทันที

"ไปสืบประวัติของยัยนั้นมาให้กู"

"ครับ" ทั้งคู่รับคำสั่งของผู้เป็นนายก็ออกไปทันที

"สนใจรึไง? " บลูไนท์ที่กระดกแก้วเหล้าสีอำพันเอ่ยด้วยสายตาเรียบเฉย

"มึงก็รู้ว่ากูอยากได้อะไรก็ต้องได้"

"แต่ดูเหมือนคนนี้จะยากหน่อยนะ"

"มึงพูดทำยังกับไม่รู้นิสัยมัน" เซย์จิเอ่ยอย่างรู้นิสัยเพื่อนเขาดีว่าถ้าฟอลคอร์ถ้าอยากได้อะไรแล้วก็ต้องได้ไม่ว่าจะใช้วิธีสกปรกแค่ไหนเขาถึงได้ชื่อว่าเป็นปีศาจร้ายของกลุ่ม!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   กอบโกย

    - ทางด้านลลิตา -"สายเปย์ชิปหายให้เงินมึงช็อปปิ้งทีเยอะกว่าค่าขนมกูทั้งเดือนอีก" เชอรี่เอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเพื่อนรักของเธอวางสายจากมาเฟียหนุ่ม"ระดับคุณหนูเชอรี่มีหรอจะได้ไม่ถึง 3 แสนต่อเดือนแค่กระเป๋ามึงก็เกินแล้วค่า" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังกระเป๋าหนังแบรนด์หรูของเพื่อนรักที่ราคาคงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้านเป็นแน่"อันนี้ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่กูไปช่วยงานที่บริษัทย่ะ ค่าขนมกูแม่กับป๊าจำกัดวงเงินให้แค่เดือนละแสนเท่านั้น""เขากลัวมึงเอาไปเปย์ผู้ชายรึป่าว" ร่างบางเอ่ยอย่างหยอกล้อ"กูก็ว่างั้นแหละ แต่มึงกอบโกยจากเขามาหมดตัวเลยนะ""ชาตินี้ก็คงไม่หมด" "รวยขนาดนั้นเลยหรอวะ""อืม" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับนึกถึงธุรกิจสีเทาที่มาเฟียหนุ่มทำที่ดูแล้วคงจะได้เงินเยอะชนิดที่ใช้ชาตินี้ยันชาติหน้าก็คงไม่หมด"ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า" เชอรี่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะจูงมือเพื่อนรักของเธอไปที่รถโดนที่มีเจสันขับรถตามพวกเธอไปด้วยณ ห้างดังย่านกลางเมือง"ชุดนี้เป็นไง""ถ้าให้กูใส่ชุดนี้มึงไม่ต้องให้กูใส่หรอกค่ะแก้ผ้าง่ายกว่าถ้าจะเห็นทะลุปรุโปร่งขนาดนี้" ร่างบางเอ่ยเมื่อเห็นชุดที่เชอรี่หยิบขึ้นเพราะมันเป็นชุดนอนสายเดี่ยวส

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ตัดความสัมพันธ์

    - วันต่อมา -ณ มหาวิทยาลัย Uกริ๊ง กริ๊ง~เสียงออดหมดชั่วโมงดังขึ้นพร้อมกับเหล่านักศึกษาที่พากันทยอยเดินออกจากห้องสอบ"มึงทำข้อสอบได้ไหม? " เสียงของเชอรี่เอ่ยถามเพื่อนรักของตนขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินลงจากตึกคณะไปนั่งยังโต๊ะหินอ่อนประจำของพวกเธอ"พอได้" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง"กูถามอะไรหน่อยสิ" เชอรี่ที่เอ่ยขึ้นหลังจากลังเลอยู่นานว่าควรจะถามเรื่องนี้กับเพื่อนรักของเธอดีไหม".....""เรื่องที่บ้านของซันฝีมือเขาใช่ไหมวะ""มึงรู้" ลลิตาเอ่ยเสียงแผ่วด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง"ก็อยู่ๆ บ้านของซันก็มีข่าวถูกถอนหุ้นใหญ่โตวันเดียวกับที่ซันพามึงหนีไปพออีกวันก็กลับมาปกติถ้าไม่ใช่เพราะเขาจะใครได้อีก""มึงรู้ได้ไงว่าซันพากูหนี? ""ก็วันนั้นซันทักมาบอกกูเองว่าไม่ต้องรอมึงซันจะไปส่งเอง"".....""แต่คุณฟอลคอร์โหดมากเลยเนาะ แค่วันเดียวก็แทบจะทำให้บ้านซันล้มละลายได้กูเริ่มกลัวแล้วเนี้ย" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับทำหน้าขนลุกเมื่อพูดถึงฟอลคอร์"....." "อุ๊ย อีลิตา" เชอรี่ที่เห็นซันเดิมมาด้วยใบหน้าที่ยังคงมีรอยซ้ำที่ปกปิดไว้ไม่หมดก็เอ่ยเรียกลลิตาทันที"อะไรมึง? ""นู้น" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับบุ้ยปากไปทางซันที่กำลังเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   อ่อนโยน

    "ที่นายบอกว่าไม่มีเพราะนายไม่เคยเจอมากกว่า""งั้นเธอจะบอกว่าตัวเองเคยเจองั้นหรอ? "".....""ไอหน้าโง่ตัวไหนล่ะ หรือเธอจะบอกว่าไอหน้าโง่ที่มันพาเธอหนีแล้วโดนกระทืบจนเกือบตายน่ะหรอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มอย่างเย้ยยัน"ใช่""......" ฟอลคอร์เงียบลงหลังจากที่ร่างบางเอ่ยก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตายากที่จะคาดเดา"ถ้าไม่ใช่เพราะนายฉันคงได้คบกับเขาไปแล้ว นายมันปีศาจ! ""งั้นก็เสียใจด้วยนะที่ต้องผิดหวัง! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงโทสะ".....""กินยาสะ ฉันมีงานที่ต้องไปทำงานต่อ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับยื่นแก้วยาให้กับร่างบางแต่เธอก็เมินหน้าหนีไปทางอื่นมาเฟียหนุ่มที่เห็นท่าทีของร่างบางก็กระตุกยิ้มร้ายออกมาก่อนจะกระดกแก้วยาใส่ปากพร้อมกับบีบปากร่างบางคนเปิดออกพร้อมกับประกบปากจูบและดันยาเข้าไป"อื้อ~ " ร่างบางเอ่ยครางออกมาอย่างตกใจก่อนจะกลืนยาที่มาเฟียหนุ่มดันเข้ามาในปากเธอลงคอ"หึ" ฟอลคอร์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับเค้นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปหลังจากมาเฟียหนุ่มออกจากห้องไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อกๆ"ใครคะ? " แกร็ก~"หมอเองค่ะ" หมอแจนเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูเข้ามาห

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   สัญญา

    "หึ เธอคงรักมันมาสินะ" ฟอลคอร์เค้นหัวเราะออกจากลำคอก่อนจะเอ่ยแต่ก็ได้เสียงตอบรับจากร่างบาง".....""ลิตา โถ่เว้ย! " เขาเอ่ยเรียกเธออีกครั้งก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหน้ามาทางเขาถึงเห็นว่าร่างบางหมดสติไปแล้วพร้อมกับสบดออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะหยิบเสื้อสูทตนเองมาคลุมตัวร่างบางเอาไว้พร้อมกับอุ้มเธอออกไป"ไปเตรียมรถ""ครับ" แดนดินที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยรับคำสั่งพร้อมกับรีบไปเตรียมรถทันที- บนรถ -ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนท้องถนนที่แออัดในเมืองหลวงแดนดินมือซ้ายคนสนิทก็เอ่ยถามผู้เป็นนาย"นายจะไปโรงพยาบาลหรือจะให้ตามหมอไปรักษาที่บ้านครับ""ไปโรงพยาบาล" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับทอดสายตาออกไปยังนอกหน้าต่างรถที่การจารจรค่อนข้างที่จะติดขัดใจจริงเขาอยากจะตามหมอไปรักษาดูอาการที่บ้านเพราะป้องกันการเป็นข่าวแต่ก็กลัวว่ากว่าจะขับไปถึงบ้านมันจะนอนเกินไป"ครับ"ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง YAYO"ห้ามให้ใครถ่ายรูปหรือข่าวเล็ดลอดไปเด็ดขาด"หลังจากมาถึงยังโรงพยาบาลมาเฟียหนุ่มก็หันไปเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทของตนก่อนจะเดินตามบุรุษพยาบาลที่เข็นร่างบางที่หมดสติเข้าไป"ครับนาย" แดนดินเอ่ยรับคำสั่งก่อนจะหันไปเอ่ยสั่งกำชับลูกน้อยอีกท

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ทนให้ไหวแล้วกันNc18+

    ณ Ss club"เป็นไรวะ อารมณ์ดีแต่เช้า" เซย์จิเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฟอลคอร์เดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอารมณ์ดี"จะอะไรสะอีกละมึงก็คงสะใจนะสิ" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งมองๆอลคอร์ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ กับข่าวเมื่อเช้า"เรื่องอะไรวะทำไมกูไม่รู้? " ลูก้าเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย"บริษัท SSY ไง ที่มันใช้บริษัททุกเครือที่มันร่วมลงทุนด้วยให้ถอนหุ้นออก""กับแค่ผู้หญิงคนเดียวต้องทำขนาดนั้นเลยหรอวะ" ลูก้าหันไปเอ่ยถามฟอลคอร์ที่นั่งทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ที่โซฟาหรู"ยัยนั้นไม่มีค่าพอให้กูทำขนาดนั้นหรอก กูแค่อยากสั่งสอนไอเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมว่าอย่ามายุ่งกับของๆ กู""หึ" บลูไนท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยยันจนทำให้ฟอลคอร์หันไปเอ่ยถาม"หัวเราะอะไรมึง""เปล่า" บลูไนท์เอ่ยพร้อมกับกระดกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรงดเดียวหมดก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก"มึงว่ามันเป็นเอามากไหม? " ลูก้าหันไปเอ่ยถามเซย์จิและหันไปมองฟอลคอร์"สุดๆ สงสัยคงจะมีว่าที่นายหญิงคนใหม่เพิ่มมา" เซย์จิเอ่ย"หุปปากยัยนั้นเป็นแค่ผู้หญิงขายตัวแลกเงินไม่คู่ควรกับตำแหน่งนั้นเลยด้วยซ้ำ""แล้วใครคู่ควร" บลูไนท์เอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ แต่ก็ทำให้บรรยากาศภายในห้องเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครNc18+

    "โอ้ยยยย เจ็บนะ" ร่างบางเอ่ยร้องขึ้นทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์ฟาดโดยใช้เข็มขัดเพี๊ยะ!!!!แต่มาเฟียหนุ่มไม่ฟังเสียงร้องของเธอพร้อมทั้งใช้เข็มขัดฟาดมาอีกครั้ง"โอ้ยยยยย ฮึก~ " ร่างบางร้องออกมาพร้อมน้ำตาเป็นครั้งแรกที่เธอโดนเขาตีแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังคงไม่หยุดพร้อมทั้งง้าเข็มขัดฟาดเธออีกครั้งด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาเพี๊ยะ เพี๊ยะ!!"โอ้ยยยยย เจ็บพอแล้ว""หึ เจ็บสิดียิ่งเจ็บเท่าไหร่จะได้จำให้ขึ้นใจ" ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงและแววตาดุดัน"ฮึก~ ""แล้วเธอรอดูความชิปหายของครอบครัวชู้รักของเธอได้เลย ลลิตา""ไม่นะ ขอร้องพวกเขาไม่ผิดอะไรด้วยเลยฉันเองที่ผิดฉันเองที่อยากไปจากนายเอง""อยากไปจากฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ? ""......""งั้นก็นอนฝันไปเถอะ""......""เพราะทางเดียวที่เธอจะไปจากฉันได้ก็ไปได้ด้วยความตายเท่านั้น! "เพี๊ยะ!!“เจ็บ ฉันไม่ใช่หมูไม่ใช่หมาที่นายจะมาเฆี่ยนตีแบบนี้นะ” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างทนอดกลั้นไม่ไหว"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันให้เธอได้ทุกอย่างแต่เธอทำแบบนี้งั้นหรอ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขาออกจนเหลือเพียงแค่ร่างแกร่งที่เปลือยเปล่าพร้อมกับแก่นกายมหึมาที่เริ่มขยายใหญ่ข

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status