เท่าไหร่?

- ทางด้านฟอลคอร์ -

ณ โกดังย่านชานเมือง

เวลา 19.25 น.

"มาช้านะ" เฟยหลงที่กำลังยืนตรวจเอกสารอยู่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงของฟอลคอร์เดินเข้ามายังโกดัง

"พอดีเจอเรื่องน่ารำคาญมานิดหน่อยว่าแต่พี่มาได้ไงผมนึกว่าอยู่ญี่ปุ่น"

"เห็นว่าที่ไทยไม่มีใครอยู่เลยบินมาช่วย"

"แค่นั้น? " ฟอลคอร์เอ่ยเพราะเขารู้ดีว่าที่เฟยหลงบินมาไทยเพราะข่าวที่พึ่งออกไปเมื่อเช้านี้

"พูดมาก ทีหลังอย่ามาสายอีกฉันรับของแทนให้หมดแล้วแกตรวจอีกทีแล้วกัน" เฟยหลงเอ่ยพร้อมกับยื่นแฟ้นเอกสารปึกใหญ่ให้

"หมดนี่เลยหรอ? " ฟอลคอร์เอ่ยเมื่อรับแฟ้มเอกสารเล่มหนาที่เฟยหลงส่งให้มาเปิดดูด้วยสีหน้าสงสัยเพราะว่ามันเยอะมากเกินกว่าที่เขาจะทำเสร็จหมดในระยะเวลาอันสั้น

"ใช่ ไอดราก้อนไม่ได้บอกอะไรแกหรอ? "

"ไม่ครับ บอกแค่ให้เช็คสินค้าแทน"

"งั้นก็ยินดีด้วยเพราะแกต้องอยู่ไทยแทนไอดราก้อน 1 ปี" เฟยหลงเอ่ยพร้อมกับตบบ่าฟอลคอร์เบาๆ

"1 ปี!! "

"ใช่ แกต้องอยู่ตรวจสอบสินค้าและวัสดุทุกอย่างจนกว่าโรงงานใหม่ที่นี้จะสร้างเสร็จ"

"ผมคนเดียวหรอ? " ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับใช้นิ้วเรียวชี้ไปที่หน้าตนเอง

"ใช่ ฉันไปก่อนนะมีเรื่องที่ต้องจัดการ" เฟยหลงเอ่ยจบก็เดินออกไปทันที

"ไอพี่เวร!! " ฟอลคอร์ที่เดินไปนั่งยังห้องทำงานพร้อมกับเปิดแฟ้มเอกสารก็เอ่ยขึ้นอย่างหัวเสียที่โดนพี่หลอกมาทำงานแทน

- 3 ชั่วโมงต่อมา -

"ของครบหมดแล้วแน่นะ" มาเฟียหนุ่มที่พึ่งเดินออกมาจากห้องทำงานของตนเอ่ยถามมือขวาคนสนิทที่พึ่งจะเช็คของที่เข้ามาวันนี้เสร็จ

"ครับนาย"

"ดี" มาเฟียหนุ่มเอ่ยเพียงสั้นๆ พร้อมกับใช้สายตากวาดมองไปยังลังสินค้าที่ดูไม่น่าจะมีปัญหาอะไรก่อนจะเดินไปที่รถของตนโดนมีเหล่าลูกน้องเดินตามไปด้วย

"นายจะไปบ้านหรือคอนโดครับ"

"กูจะไป Ss club "

Ss club เป็นคลับที่ฟอลคอร์เป็นหุ้นส่วนร่วมกับพวกเพื่อนและเป็นครือเดียวกันกับ absolut ที่ดราก้อนเป็นหุ่นส่วนกับพวกเอเทรนด้วยเช่นกัน

"ครับ"

ณ Ss Club

เวลา 22.00 น.

ทันทีที่มาเฟียหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่ออย่างไร้ที่ติก้าวขาลงมาจากรถตู้คันหรูพร้อมกับบอดี้การ์ดนั้นก็สามารถเรียกสายตาทุกคู่ของนักท่องราตรีและสาวๆ บริเวณนั้นให้มาหยุดอยู่ที่เขาได้เป็นอย่างดี

แกร็ก~

"มาแล้วหรอ? " บลูไนท์หนึ่งในเพื่อนสนิทและเป็นเจ้าของคลับแห่งนี้ที่เขาเป็นหุ้นส่วนด้วยเอ่ยขึ้นเมื่อประตูห้อง Vvip ถูกเปิดออก

"อืม" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับเดินมาทิ้งตัวนั่งยังโซฟาตัวหรู

"มึงมาเมื่อไหร่ ทำไมกูไม่เห็นรู้" ลูก้าหนุ่มอนันตาสีฟ้าเอ่ยอย่างสงสัยที่เพื่อนรักของเขามาโดยไม่ได้บอกก่อน

"กูด้วย" เซย์จิหนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นอิตาลีเอ่ยขณะที่กำลังโอบเอวสาวๆ ที่มาดูแลเขาอยู่

"พึ่งถึงเมื่อเย็นแล้วก็เข้าโกดังเลย"

"แล้วพี่มึงไปไหนสะล่ะ ปกติงานพวกนี้พี่มึงจัดการไม่ใช่รึไง" ลูก้าเอ่ยอย่าสงสัยเพราะปกติแล้วงานที่ต้องใช้ความรอบคอบดราก้อนจะเป็นคนจัดการเองทั้งหมดเพื่อไม่ให้เกิดการผิดพลาด

"ติดเมียพาเมียไปเที่ยวเลยทิ้งงานไว้ให้กู" ฟอลคอร์เอ่ยอย่างหัวเสียพร้อมกับกระดกเหล้าสีอำพันเข้าปากจนหมดในคราวเดียว

"ฮ่าๆ สงสัยมึงจะได้หลานสาวเพิ่มว่ะ" เซย์จิหัวเราะล่าอย่างชอบใจ

"ปากหรอไอสัส แค่คนเดียวก็ขนลุกจะตายอยู่แล้วเด็กอะไรร้องได้ทั้งวัน"

"เอ้า! ไอนี้ถ้าจะบ้าไม่ให้เด็กร้องจะให้ทำไร" ลูก้าเอ่ย

แต่ยังไม่ทันที่ฟอลคอร์จะได้เอ่ยตอบเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของหญิงสาวที่เป็นผู้จัดการที่นี่เอ่ย

ก๊อกๆ

"จุ๊บแจงเองค่ะนาย"

"เข้ามา" บลูไนท์เอ่ย

แกร็ก~

"ขอโทษที่มาช้านะคะ" จุ๊บแจงที่เมื่อได้รับอนุญาติก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเอ่ยและกวักมือเรียกลลิตาให้เข้ามาในห้อง

"มานี่"

"สวัสดีค่ะ" ลลิตาเอ่ยพร้อมกับกวาดสายตาดูแขกทุกคนในห้องจนเธอไปสะดุดตาเข้ากับดวงตาดุดันของชายที่เธอพึ่งเจอเมื่อเย็น

"..!! "

"ว้าว สวยดีหนิเด็กใหม่หรอฉันไม่เคยเห็น" เซย์จิเมื่อเห็นลลิตาก็เอ่ยขึ้นอย่างชอบใจ

"ใช่ค่ะ น้องลิตายังเรียนอยู่ไม่ได้ทำประจำรับงานเป็นช่วงๆ ค่ะคุณเซย์จิ"

"ทำไมมึงได้ของดีวะแลกผู้หญิงกับกูไหม" ลูก้าเอ่ยอย่างงอแง

"หึ" ฟอลคอร์ที่เห็นหญิงสาวก็จำได้ในทันทีพร้อมกับเค้นหัวเราะออกมาจากลำคอก่อนจะไล่สายตามองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะเธอตอนนี้กับตอนเมื่อเย็นช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ใบหน้าที่เคยไร้เคยสำอางตอนนี้กับถูกแต่งเติมอย่างจัดจ้านจากเสื้อยืนกลางกางวอมตอนนี้กับอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำสั้นเผลอให้เห็นผิวขาวเนียนและเนินอกที่อวบอิ่ม

"ไปนั่งกับเพื่อนฉัน" บลูไนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมกับปลายตามองไปยังฟอลคอร์ที่นั่งอยู่คนเดียวโดยยังไม่มีสาวสวยคอยบริการเหมือนกับคนอื่น

"เอ่อ..พี่จุ๊บแจง" ลลิตาที่ได้ยินบลูไนท์สั่งก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนักพร้อมกับหันไปเอ่ยเรียกหญิงสาวข้างๆ

"ไปนั่งสิ คนนี้เป็นหุ่นส่วนที่นี่กระเป๋าหนักมาก" จุ๊บแจงเอ่ยเสียงกระซิบพร้อมกับดันตัวลลิตาให้ไปนั่งข้างฟอลคอร์พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้าง

"ฝากน้องด้วยนะคะถ้าน้องทำอะไรไม่ถูกใจบอกจุ๊บแจงได้เลยค่ะ"

"แต่ว่า..." ลลิตาเอ่ยอย่างอยากจะขอความช่วยเหลือแต่ก็ยังเอ่ยไม่ทันจบหญิงสาวที่พาเธอมาก็รีบเอ่ยตัดบทและรีบออกไปจากห้องทันที

"งั้นจุ๊บแจงของตัวก่อนนะคะ"

"รับแบบไหนดีคะ" หลังจากจุ๊บแจงออกไปลลิตาก็ทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมและภาวะนาให้เขาจำเธอไม่ได้ก่อนจะเอ่ยถาม

"เหล้าเพียว"

"นี้ ถ้าเบื่อไอฟอลคอร์ก็มานั่งกับฉันได้นะทิปหนักไม่แพ้มันแน่" ลูก้าที่มองมาทางหญิงสาวอย่างเสียดายเอ่ยขึ้น

"ฉันด้วยเดียวให้มากกว่าสองเท่าเลย" เซย์จิเอ่ยเสริมแต่ร่างบางก็ทำเพียงแค่ยิ้มบางๆ ตอบกลับไปพร้อมกับส่งแก้วเหล้าสีอำพันให้กับร่างแกร่งที่กำลังมองเธออยู่

"เท่าไหร่? " ฟอลคอร์รับแก้วมากระดกดื่มรวดเดียวหมดพร้อมกับเอ่ยกับหญิงสาวด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"คะ? "

"ฉัน_งี่ย_อยากเอาตอนนี้คิดเท่าไหร่? "