LOGIN
>นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อของ มาเฟียคลั่งรัก<
ณ สาธารณรัฐอิตาลี ตับ ตับ ตับ! "อ่าา เสี่ยขา แรงอีกค่ะกระแทกแรงอีกค่ะ" หญิงสาวรูปร่างอรชรผมสีบอนทองแบบสาวยุโรปเอ่ยร้องเสียงกระเส่าด้วยความเสียวจับใจให้ชายหนุ่มรูปร่างกำยำอัดกระแทกรูสวาทของเธอให้แรงขึ้น เพี้ยะ! เสียงมือหนาฟาดเข้าที่หน้าของหญิงสาวอย่างแรงอย่างรู้สึกขัดใจก่อนที่เขาจะตวาดขึ้น "บอกกี่ครั้งว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงพูดมาก! " "เอ็มม่าขอโทษค่ะเสี่ยเอ็มม่าขึ้นให้นะคะเสี่ยจะได้อารมณ์ดี" หญิงสาวเอ่ยด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนักก่อนจะรีบพลิกตัวขึ้นคล่อมท่อนเอ็นเอาไว้และร่อนสะโพกใส่ท่อนเอ็นร้อนอย่างเอาใจชายหนุ่ม ตับ ตับ ตับ! "อย่าหยุด เร็วกว่านี้!! " ชายหนุ่มเอ่ยสั่งหญิงสาวที่เขาเลี้ยงไว้ดังลั่นเมื่อเธอชะลอความถี่ลง "ค่ะ เสียขา อ้ะๆๆ " หญิงสาวเอ่ยด้วยเสียงเหนื่อยหอบเพราะเธอเริ่มเหนื่อยและเมื่อยกับการขึ้นขย่มท่อนเอ็นร้อนของชายหนุ่มที่เธอขย่มเท่าไหร่ก็ไม่แตกสักทีแต่เธอกับเสร็จไปแล้วถึงสองครั้ง ตับ ตับ ตับ! "ไม่ได้เรื่อง!! " "ถ้ายัยเอ็มม่าทำให้เสี่ยไม่ถึงใจ ให้ซาร่าขึ้นอีกรอบไหมคะซาร่าไปล้างมาเรียบร้อยแล้วค่ะ" ซาราหญิงสาวอีกคนที่ชายหนุ่มเลี้ยงไว้เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเอ่ยขึ้นก่อนจะมองไปยังช่วงล่างของตัวเองที่พึ่งจะล้างจากการร่วมรักกับชายหนุ่มไปก่อนหน้านี้ เธอที่เป็นเด็กเลี้ยงของเขามานานย่อมรู้ดีว่าฟอลคอร์นั้นชอบแบบไหนและเมื่อเสร็จรอบแรกแล้วเขาจะไม่ต่อรอบสองเพราะไม่ชอบน้ำที่เอ่อล้นจนเฉอะแฉะเธอจึงรีบไปล้างของตนเพื่อที่จะมาเอาใจเขาต่อ "ลงไป" ฟอลคอร์มองไปยังซาร่าที่อยู่ในสภาพเปลื่อยเปล่าก่อนจะเอ่ยไล่หญิงสาวที่กำลังขย่มท่อนเอ็นร้อนของเขาอยู่ "แต่ว่า..." เอ็มม่าที่กำลังขย่มท่อนเอ็นร้อนอยู่นั้นเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าไม่ยอมแต่ก็ยังเอ่ยไม่ทันจบซาร่าที่คลานขึ้นมาที่เตียงขนาดคิงไซส์ก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับมองเจ้าหลอนด้วยสายตาที่อยู่เหนือกว่า "ลงไปสิ" "จิ๊" เอ็มม่าที่ไม่มีทางเลือกมากนักจึงได้แต่จำใจพร้อมกับถอดรูสวาทที่ครอบท่อนเอ็นร้อนไว้ออกและจิ๊ปากอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำเพื่อเตรียมรอที่จะขึ้นต่อ ซาร่าเมื่อเอ็มม่าลุกออกไปแล้วก็ขึ้นไปนั่งคร่อมช่วงล่างของฟอลคอร์ทันทีพร้อมกับใช้กลีบกุหลาบอูมที่พึ่งผ่านศึกกับชายหนุ่มมาถูกไถกับท่อนเอ็นร้อนขณะที่เธอกำลังใช้ปากแกะซองถุงยางอนามัยอันใหม่และใช้มือเรียวถอดถุงยางอนามัยอันเก่าของเขาออก "อืม~ " ฟอลคอร์ครางในลำคอเบาๆ เมื่อซาร่าใช้ปากสวมถุงยางอนามัยให้แก่เขาอย่างพึ่งพอใจก่อนที่เธอจะจับท่อนเอ็นร้อนขนาดมหึมาของชายหนุ่มยัดเข้าไปยังรูสวาทของเธอ "อ่าา เสี่ยขา" ซาร่าครางออกมาเสียงกระเส่าเมื่อรูสวาทของเธอได้ครอบท่อนเอ็นร้อนของเขาจนสุดลำก่อนจะเริ่มร่อนเอวด้วยจังหวะที่ร้อนแรงอย่างที่ชายหนุ่มชอบ ตับ ตับ ตับ! "อ่า แบบนั้นแหละ" ฟอลคอร์คำครามออกมาจากในลำคอเบาๆ อย่างพอใจแต่ก็เพียงไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างขัดจังหวะ ก๊อกๆ "ไม่ต้องไปสน! " ฟอลคอร์เอ่ยอย่างขัดใจเมื่อเห็นว่าซาร่าชะงักไป "ค่ะ เสี่ยขาอ้ะๆๆๆ " ซ่าราเอ่ยพร้อมกับร่อนสะโพกให้เร็วขึ้นจนรับรู้ได้ถึงท่อนเอ็นร้อนที่กำลังจะแตะของสวรรค์แต่เสียงคนเคาะประตูเจ้ากรรมก็ยังคงดังไม่ยอมหยุด ตับ ตับ ตับ! ก๊อกๆ "โถ่เว้ย! ใครแมร่งมาตอนกูเอาอยู่วะ! " ฟอลคอร์ที่ใกล้จะเสร็จเมื่อได้ยินเสียงประตูที่เคาะไม่ยอมหยุดก็สบดออกมาอย่างหัวเสียพร้อมกับผลักหญิงสาวที่กำลังขย่มท่อนเอ็นร้อนของเขาอยู่ลงไปก่อนจะหยิบเสื้อคุมอาบน้ำและถามเสียงดังลั่น "ใคร!! " "ผมเองครับนาย" แดนดินมือขวาคนสนิทของฟอลคอร์เอ่ย "เข้ามา" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับเดินไปนั่งยังโซฟากลางห้องของโรงแรมหรู แกร็ก~ แดนดินที่ได้ยินคำอนุญาติจากผู้เป็นนายก็รีบเปิดประตูเข้าไปทันที "มีอะไร? " "นายใหญ่สั่งให้มาบอกนายว่าให้นายไปเช็คสินค้าที่ประเทศไทยแทนครับ" "แล้วทำไมพี่ไม่ไปเอง? " ฟอลคอร์เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมกับหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาจุดสูบ "คุณโมเน่เธออยากไปเที่ยวฮาวายครับ" "ไปกันสองคน? " "ครับ พึ่งสั่งให้เตรียมเครื่องบินส่วนตัวเมื่อสักครู่นี้เองครับ" "ดี! พึ่งจะคลอดไอแฝดสยองจะไปผลิตเพิ่มอีกแล้ว" ฟอลคอร์เอ่ยเมื่อนึกถึงหลานของตนเองที่เป็นเด็กแฝดที่เอาแต่ร้องไม่ยอมหยุดโดยเฉพาะหลานแฝดคนผู้หญิงที่จะร้องไห้ทุกครั้งเมื่อเขาเข้าใกล้หรือจะอุ้ม "นี่เอกสารครับ" เเดนดินเอ่ยพร้อมกับยื่นเอกสารที่ดราก้อนเตรียมไว้ให้กับผู้เป็นนาย "กี่โมง" ฟอลคอร์รับเอกสารพร้อมกับเปิดดูอย่างผ่านๆ "ถ้าเวลาประเทศไทยก็ 2 ทุ่มตรงครับ" " 2 ทุ่ม ตอนนี้..." ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับหันไปมองนาฬิกาที่ไกลจะ 3 ทุ่มแล้ว เวลาที่อิตาลีตอนนี้ห่างจากไทย 6 ชั่วโมงถ้าบินไปไทยใช้เวลาประมาณ 14-15 ชั่วโมง อย่างไวสุดเขาก็จะถึงตอนประมาณ 1 ทุ่มพอดี "ไอพี่เวร! " ฟอลคอร์สบดออกมาอย่างหัวเสียที่พี่เขาบอกในเวลากระชั้นชิดเกินไปโดยไม่มีเวลาได้เตรียมตัว "ถ้าไม่ไปตอนนี้เราจะไม่ทันนะครับ" "เอาครื่องบินส่วนตัวไป" ฟอลคอร์เอ่ยสั่งพร้อมกับลุกขึ้นจากโซฟาตัวหรูเพื่อที่จะเตรียมไปเปลี่ยนเสื้อผ้า "นายใหญ่เอาไปกับคุณโมเน่ครับ" "กูรู้แล้วอีกลำล่ะ" "นายท่านเอาไปเที่ยวฮ่องกงกับคุณนายครับ" "ให้มันได้อย่างงี้ ทั้งพ่อทั้งพี่" ฟอลคอร์เอ่ยอย่างหัวเสียอีกครั้งที่ทั้งพ่อและพี่ของตนมัวแต่เอาใจภรรยาของตัวเองและทิ้งภาระไว้ให้เขาจัดการโดยเฉพาะคนเป็นพี่ที่ตอนนี้ติดเมียจนแทบจะไม่เอาอะไรเลยตั้งแต่แต่งงานไปต่างจากเมื่อก่อนที่เอาแต่บ้างานก่อนจะหันมาเอ่ยถามถึงมือซ้ายคนสนิทของเขา "แล้วเจสันไปไหน? " "เตรียมเอกสารรออยู่ที่สนามบินแล้วครับ" "อืม" ฟอลคอร์เอ่ยตอบเพียงสั้นๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าไปสนามบินอย่างไม่ชายตามองหญิงสาวทั้งสองที่นั่งอยู่บนเตียง- ทางด้านลลิตา -"สายเปย์ชิปหายให้เงินมึงช็อปปิ้งทีเยอะกว่าค่าขนมกูทั้งเดือนอีก" เชอรี่เอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเพื่อนรักของเธอวางสายจากมาเฟียหนุ่ม"ระดับคุณหนูเชอรี่มีหรอจะได้ไม่ถึง 3 แสนต่อเดือนแค่กระเป๋ามึงก็เกินแล้วค่า" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังกระเป๋าหนังแบรนด์หรูของเพื่อนรักที่ราคาคงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้านเป็นแน่"อันนี้ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่กูไปช่วยงานที่บริษัทย่ะ ค่าขนมกูแม่กับป๊าจำกัดวงเงินให้แค่เดือนละแสนเท่านั้น""เขากลัวมึงเอาไปเปย์ผู้ชายรึป่าว" ร่างบางเอ่ยอย่างหยอกล้อ"กูก็ว่างั้นแหละ แต่มึงกอบโกยจากเขามาหมดตัวเลยนะ""ชาตินี้ก็คงไม่หมด" "รวยขนาดนั้นเลยหรอวะ""อืม" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับนึกถึงธุรกิจสีเทาที่มาเฟียหนุ่มทำที่ดูแล้วคงจะได้เงินเยอะชนิดที่ใช้ชาตินี้ยันชาติหน้าก็คงไม่หมด"ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า" เชอรี่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะจูงมือเพื่อนรักของเธอไปที่รถโดนที่มีเจสันขับรถตามพวกเธอไปด้วยณ ห้างดังย่านกลางเมือง"ชุดนี้เป็นไง""ถ้าให้กูใส่ชุดนี้มึงไม่ต้องให้กูใส่หรอกค่ะแก้ผ้าง่ายกว่าถ้าจะเห็นทะลุปรุโปร่งขนาดนี้" ร่างบางเอ่ยเมื่อเห็นชุดที่เชอรี่หยิบขึ้นเพราะมันเป็นชุดนอนสายเดี่ยวส
- วันต่อมา -ณ มหาวิทยาลัย Uกริ๊ง กริ๊ง~เสียงออดหมดชั่วโมงดังขึ้นพร้อมกับเหล่านักศึกษาที่พากันทยอยเดินออกจากห้องสอบ"มึงทำข้อสอบได้ไหม? " เสียงของเชอรี่เอ่ยถามเพื่อนรักของตนขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินลงจากตึกคณะไปนั่งยังโต๊ะหินอ่อนประจำของพวกเธอ"พอได้" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง"กูถามอะไรหน่อยสิ" เชอรี่ที่เอ่ยขึ้นหลังจากลังเลอยู่นานว่าควรจะถามเรื่องนี้กับเพื่อนรักของเธอดีไหม".....""เรื่องที่บ้านของซันฝีมือเขาใช่ไหมวะ""มึงรู้" ลลิตาเอ่ยเสียงแผ่วด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง"ก็อยู่ๆ บ้านของซันก็มีข่าวถูกถอนหุ้นใหญ่โตวันเดียวกับที่ซันพามึงหนีไปพออีกวันก็กลับมาปกติถ้าไม่ใช่เพราะเขาจะใครได้อีก""มึงรู้ได้ไงว่าซันพากูหนี? ""ก็วันนั้นซันทักมาบอกกูเองว่าไม่ต้องรอมึงซันจะไปส่งเอง"".....""แต่คุณฟอลคอร์โหดมากเลยเนาะ แค่วันเดียวก็แทบจะทำให้บ้านซันล้มละลายได้กูเริ่มกลัวแล้วเนี้ย" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับทำหน้าขนลุกเมื่อพูดถึงฟอลคอร์"....." "อุ๊ย อีลิตา" เชอรี่ที่เห็นซันเดิมมาด้วยใบหน้าที่ยังคงมีรอยซ้ำที่ปกปิดไว้ไม่หมดก็เอ่ยเรียกลลิตาทันที"อะไรมึง? ""นู้น" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับบุ้ยปากไปทางซันที่กำลังเ
"ที่นายบอกว่าไม่มีเพราะนายไม่เคยเจอมากกว่า""งั้นเธอจะบอกว่าตัวเองเคยเจองั้นหรอ? "".....""ไอหน้าโง่ตัวไหนล่ะ หรือเธอจะบอกว่าไอหน้าโง่ที่มันพาเธอหนีแล้วโดนกระทืบจนเกือบตายน่ะหรอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มอย่างเย้ยยัน"ใช่""......" ฟอลคอร์เงียบลงหลังจากที่ร่างบางเอ่ยก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตายากที่จะคาดเดา"ถ้าไม่ใช่เพราะนายฉันคงได้คบกับเขาไปแล้ว นายมันปีศาจ! ""งั้นก็เสียใจด้วยนะที่ต้องผิดหวัง! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงโทสะ".....""กินยาสะ ฉันมีงานที่ต้องไปทำงานต่อ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับยื่นแก้วยาให้กับร่างบางแต่เธอก็เมินหน้าหนีไปทางอื่นมาเฟียหนุ่มที่เห็นท่าทีของร่างบางก็กระตุกยิ้มร้ายออกมาก่อนจะกระดกแก้วยาใส่ปากพร้อมกับบีบปากร่างบางคนเปิดออกพร้อมกับประกบปากจูบและดันยาเข้าไป"อื้อ~ " ร่างบางเอ่ยครางออกมาอย่างตกใจก่อนจะกลืนยาที่มาเฟียหนุ่มดันเข้ามาในปากเธอลงคอ"หึ" ฟอลคอร์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับเค้นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปหลังจากมาเฟียหนุ่มออกจากห้องไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อกๆ"ใครคะ? " แกร็ก~"หมอเองค่ะ" หมอแจนเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูเข้ามาห
"หึ เธอคงรักมันมาสินะ" ฟอลคอร์เค้นหัวเราะออกจากลำคอก่อนจะเอ่ยแต่ก็ได้เสียงตอบรับจากร่างบาง".....""ลิตา โถ่เว้ย! " เขาเอ่ยเรียกเธออีกครั้งก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหน้ามาทางเขาถึงเห็นว่าร่างบางหมดสติไปแล้วพร้อมกับสบดออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะหยิบเสื้อสูทตนเองมาคลุมตัวร่างบางเอาไว้พร้อมกับอุ้มเธอออกไป"ไปเตรียมรถ""ครับ" แดนดินที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยรับคำสั่งพร้อมกับรีบไปเตรียมรถทันที- บนรถ -ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนท้องถนนที่แออัดในเมืองหลวงแดนดินมือซ้ายคนสนิทก็เอ่ยถามผู้เป็นนาย"นายจะไปโรงพยาบาลหรือจะให้ตามหมอไปรักษาที่บ้านครับ""ไปโรงพยาบาล" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับทอดสายตาออกไปยังนอกหน้าต่างรถที่การจารจรค่อนข้างที่จะติดขัดใจจริงเขาอยากจะตามหมอไปรักษาดูอาการที่บ้านเพราะป้องกันการเป็นข่าวแต่ก็กลัวว่ากว่าจะขับไปถึงบ้านมันจะนอนเกินไป"ครับ"ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง YAYO"ห้ามให้ใครถ่ายรูปหรือข่าวเล็ดลอดไปเด็ดขาด"หลังจากมาถึงยังโรงพยาบาลมาเฟียหนุ่มก็หันไปเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทของตนก่อนจะเดินตามบุรุษพยาบาลที่เข็นร่างบางที่หมดสติเข้าไป"ครับนาย" แดนดินเอ่ยรับคำสั่งก่อนจะหันไปเอ่ยสั่งกำชับลูกน้อยอีกท
ณ Ss club"เป็นไรวะ อารมณ์ดีแต่เช้า" เซย์จิเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฟอลคอร์เดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอารมณ์ดี"จะอะไรสะอีกละมึงก็คงสะใจนะสิ" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งมองๆอลคอร์ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ กับข่าวเมื่อเช้า"เรื่องอะไรวะทำไมกูไม่รู้? " ลูก้าเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย"บริษัท SSY ไง ที่มันใช้บริษัททุกเครือที่มันร่วมลงทุนด้วยให้ถอนหุ้นออก""กับแค่ผู้หญิงคนเดียวต้องทำขนาดนั้นเลยหรอวะ" ลูก้าหันไปเอ่ยถามฟอลคอร์ที่นั่งทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ที่โซฟาหรู"ยัยนั้นไม่มีค่าพอให้กูทำขนาดนั้นหรอก กูแค่อยากสั่งสอนไอเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมว่าอย่ามายุ่งกับของๆ กู""หึ" บลูไนท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยยันจนทำให้ฟอลคอร์หันไปเอ่ยถาม"หัวเราะอะไรมึง""เปล่า" บลูไนท์เอ่ยพร้อมกับกระดกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรงดเดียวหมดก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก"มึงว่ามันเป็นเอามากไหม? " ลูก้าหันไปเอ่ยถามเซย์จิและหันไปมองฟอลคอร์"สุดๆ สงสัยคงจะมีว่าที่นายหญิงคนใหม่เพิ่มมา" เซย์จิเอ่ย"หุปปากยัยนั้นเป็นแค่ผู้หญิงขายตัวแลกเงินไม่คู่ควรกับตำแหน่งนั้นเลยด้วยซ้ำ""แล้วใครคู่ควร" บลูไนท์เอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ แต่ก็ทำให้บรรยากาศภายในห้องเ
"โอ้ยยยย เจ็บนะ" ร่างบางเอ่ยร้องขึ้นทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์ฟาดโดยใช้เข็มขัดเพี๊ยะ!!!!แต่มาเฟียหนุ่มไม่ฟังเสียงร้องของเธอพร้อมทั้งใช้เข็มขัดฟาดมาอีกครั้ง"โอ้ยยยยย ฮึก~ " ร่างบางร้องออกมาพร้อมน้ำตาเป็นครั้งแรกที่เธอโดนเขาตีแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังคงไม่หยุดพร้อมทั้งง้าเข็มขัดฟาดเธออีกครั้งด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาเพี๊ยะ เพี๊ยะ!!"โอ้ยยยยย เจ็บพอแล้ว""หึ เจ็บสิดียิ่งเจ็บเท่าไหร่จะได้จำให้ขึ้นใจ" ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงและแววตาดุดัน"ฮึก~ ""แล้วเธอรอดูความชิปหายของครอบครัวชู้รักของเธอได้เลย ลลิตา""ไม่นะ ขอร้องพวกเขาไม่ผิดอะไรด้วยเลยฉันเองที่ผิดฉันเองที่อยากไปจากนายเอง""อยากไปจากฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ? ""......""งั้นก็นอนฝันไปเถอะ""......""เพราะทางเดียวที่เธอจะไปจากฉันได้ก็ไปได้ด้วยความตายเท่านั้น! "เพี๊ยะ!!“เจ็บ ฉันไม่ใช่หมูไม่ใช่หมาที่นายจะมาเฆี่ยนตีแบบนี้นะ” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างทนอดกลั้นไม่ไหว"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันให้เธอได้ทุกอย่างแต่เธอทำแบบนี้งั้นหรอ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขาออกจนเหลือเพียงแค่ร่างแกร่งที่เปลือยเปล่าพร้อมกับแก่นกายมหึมาที่เริ่มขยายใหญ่ข




![สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


