LOGINShare
รู่น่ะ
publish date:
2026-11-04 21:55:56
Latest chapter
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง ความอาดูร
เปรมมนัสประคองร่างของมนต์จันทร์ที่อ่อนแรงไปด้วย แต่สุดท้าย เขาก็ตัดสินใจอุ้มเธอตามหลังเด่นคูนไปติด ๆเปรมมนัสขับรถมุ่งหน้าเข้าเมืองสระบุรี เพื่อพาทุกคนไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลเอกชนกลางเมืองเมื่อไปถึง ทุกคนถูกแยกตัวกันไปรักษาพยาบาล เด่นคูนไม่ยอมทำแผลเขาขอเฝ้าดูอาการของพราวนภาอย่างใกล้ชิด เธอถูกส่งตัวเข้าไปในห้องรักษาพิเศษ แพทย์ลงความเห็นว่า เธอมีอาการหนักเด่นคูนถูกหมอซักไซ้ไล่เลียงอย่างหนัก แต่เขาก็ไม่ได้ปกปิดอะไร ชายหนุ่มตั้งใจที่จะบอกความจริงกับหมอ และพราวนภาต้องได้รับการรักษาอย่างถูกทางแพทย์หนุ่มที่เป็นเพื่อนของเปรมมนัสถูกเรียกมาดูเคสนี้อย่างเร่งด่วน เขาได้ขอร้องให้ที่นี่เก็บเรื่องของพราวนภาเป็นความลับ ทางโรงพยาบาลก็ตอบรับเป็นอย่างดีเปรมมนัสและมนต์จันทร์ถูกนำตัวไปยังห้องฉุกเฉิน พยาบาลได้ทำแผลให้กับเขา แม้ว่ามนต์จันทร์จะยังรู้สึกอ่อนเพลีย หมอยืนยันให้เธอนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล แต่หญิงสาวก็ปฏิเสธ เธอยืนยันว่าอยากกลับบ้าน หมอจึงขอเติมน้ำเกลือให้เธอสักหนึ่งกระปุก หลังจากนั้นจะอนุญาตให้เธอกลับบ้านได้ที่บ้านของคุณพงศ
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง บทสรุปที่บ้าบิ่น
เปรมมนัสจอดรถยนต์โดยที่ไม่ดับเครื่อง ก่อนจะกระโจนลงมาทันที เขามองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นใครนอกจากเด่นคูน“มนต์อยู่ที่ไหน” คำถามแรกที่หลุดออกมาจากปากเปรี้ยง... กำปั้นแน่น ๆ ของเด่นคูนกระแทกเข้ามาที่หน้าของเปรมมนัสในทันที“อั๊ก...” เปรมมนัสร้องออกเสียง และหงายหลังลงไปก้นจ้ำเบ้ากับพื้นทันทีเช่นกัน เลือดสด ๆ ออกมาจากที่มุมปากของเขา“นี่ คือการตอบแทนที่คุณได้ทำร้ายจิตใจของคุณพราว”เด่นคูนส่งมือให้เปรมมนัส แล้วดึงเขาให้ลุกขึ้น พอเด่นคูนเห็นว่าเปรมมนัสตั้งหลักได้ เขาก็งัดกำปั้นใส่เปรมมนัสอีกหลายที แต่ครั้งนี้ เปรมมนัสไม่ยอมเป็นเป้านิ่งของเด่นคูนอีกแล้วสมัยเรียนเปรมมนัสก็ได้แชมป์นักมวยสมัครเล่นของชั้นปีเหมือนกัน หมัดแลกหมัด ต่างฝ่ายต่างไม่รามือ เด่นคูนชกเข้าเบ้าหน้าของเปรมมนัสหลายหมัด ทั้งกระหน่ำไปบนลำตัว และสีข้างเปรมมนัสเองก็ไม่ยอมเด่นคูนเหมือนกัน ชกย้ำ ๆ ไปตามร่างกาย และใส่กระทุ้งหน้าท้องของเด่นคูนจนจุก แล้วมีหมัดหนึ่งเขาสอยปลายคางของเด่นคูน จนเลือดกระฉูดออกมาจากปาก แล้วทำให้เด่นคูนหงายหลังลงไปนอนนิ่งอยู่
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง อยากให้ทุกอย่างมันชัดเจน
“แต่คุณก็ไม่เคยปฏิเสธ” เด่นคูนเถียงแทนเจ้านาย“คุณก็รู้นี่ว่า พราวนภานิสัยเป็นอย่างไร เธอไม่มีทางยอมรับความเป็นจริงได้หรอก ทั้ง ๆ ที่ผมกระทำกับเธอเหมือนกับเพื่อนผู้หญิงทั่วไปในกลุ่ม เธอไม่ได้เป็นคนพิเศษอะไรสำหรับผม พราวนภาคิดไปเองทั้งนั้นว่า เธอคือคนพิเศษมากมาย” เปรมมนัสถอนหายใจอีกอย่างหนักอกหนักใจ“ผมขอร้องเถอะ จากนี้ไป ไม่ว่าพราวนภาต้องการอะไรจากผม หรือว่าอยากจะทำร้ายใครสักคนนึง คนคนนั้นต้องเป็นผม ไม่ใช่มนต์จันทร์”เด่นคูนลูบไล้ฝ่ามือของเขาไปเขี่ยปอยผมของพราวนภา ใบหน้าของเธอซีดราวกระดาษ“คุณเคยรักใครหรือเปล่า” เปรมมนัสถามขึ้น“ถ้าคุณเคยรักใคร คุณก็จะเข้าใจว่า คุณน่ะไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นทุกข์ทรมานหรอก ไม่ว่าจะมาจากเรื่องไหน ๆ จริงไหม อีกอย่างอาการของพราวนภานั้น มันก็คงเป็นโรคทางจิตชนิดหนึ่ง พราวนภามีปัญหาทางจิตใจ แต่ความรักจากคนที่รักเธอจริง ๆ จะเยียวยาให้พราวนภากลับมาเป็นคนใหม่ ผมจะช่วยเหลือคุณเอง หากคุณช่วยเหลือผม ผมจะหาหมอดี ๆ ยาดี ๆ มาให้”“คุณจะเอาอะไรมาการันตี”
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง รักแท้
จุ๊บ... ริมฝีปากของเธอแตะริมฝีปากของเขาอย่างเชิญชวน มือน้อย ๆ ลูบใบหน้าและลำคอของเด่นคูน และดึงเข้าหาตัวเอง พราวนภาจูบปากกับเขาอย่างเร่าร้อนและในวินาทีนั้น เด่นคูนก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ลืมบรรทัดฐานระหว่างเขาและเธอที่ได้ตั้งเอาไว้ เขาสวมกอด และจูบตอบกับเธออย่างบ้าคลั่ง เพื่อระบายความอัดอั้นที่อยู่ในใจมาแสนนาน“เด่น อื้อ...” เสื้อผ้าของเธอถูกดึงและทึ้งออก พร้อมกับหันมาถอดเสื้อผ้าของเขาเองด้วย กายหยาบสัมผัสกายหยาบ เด่นคูนแตะต้องเธอไปทุกสัดส่วน ไม่เว้นแม้แต่ตารางนิ้วเดียว ร่างร้อนฉ่าของพราวนภาส่ายดิ้นทุรนทุรายกับพิษชิวหาที่เล่นงานเธอจนเยิ้มหลังจากนั้น เขาก็สอดใส่ และกระแทกร่างของเจ้านายอย่างที่เขาอยากทำ ทั้งเนิบนาบ ทั้งหนักหน่วงและรุนแรงพราวนภาเองก็รับการกระทำของเด่นคูนได้ทุกกระบวนท่า ไม่ว่าจะตะแคงข้าง โก้งโค้ง หรือแม้แต่ขึ้นขย่มต่อเหมือนจ๊อกกี้ที่ไม่เคยได้จับม้าแข่งมาแสนนานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเกมต่อเกม จนสุดท้ายพราวนภาก็ทิ้งร่างหลับลงไปใต้ร่างหนาของเด่นคูนด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ที่เขาพาท่องไปยังสวรรค์ชั้นฟ้าครั้งแล้วครั้
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง เธอผู้ไม่เคยรู้จักความรัก
“คุณเล่นยา”“ใช่ แล้วจะทำไมล่ะเด่น คนอย่างพราวนภา ไม่มีใครรักจริง”“โธ่ คุณพราวก็ไม่น่าทำแบบนี้”“เด่น นายออกไป ออกไป” ชี้มือไปที่ประตู สายตาและร่างกายเหนื่อยอ่อนเด่นคูนไม่ทำตาม แต่กลับเดินเข้ามาหา“ฉันบอกให้ออกไป”“คุณพราวกำลังทำร้ายตัวเองอยู่นะครับ กำลังทำร้ายตัวเองเพื่อผู้ชายคนหนึ่งที่ได้รักคุณ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้รักคุณพราว”“อย่ามาพูดแบบนี้นะ ฮือ... ฉันรู้ดีอยู่แล้ว ฉันรู้ดี” พราวนภาคร่ำครวญ“คุณพราวรู้แบบนี้ ก็ดีแล้ว รู้ตัวเสียก่อน ก่อนที่จะตกล่องปล่องชิ้นไปกับไอ้ผู้ชายคนนั้น แล้วมาเลิกกันในภายหลัง คุณพราวยังเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนก็ได้นะครับ ยังไม่สาย ผมว่า เราควรหยุดเรื่องนี้ หากว่าสามีของผู้หญิงคนนี้ไปแจ้งความ มันจะเป็นปัญหาใหญ่จริง ๆ” สายตาของเด่นคูนมองอย่างเป็นห่วงเป็นใยพราวนภายืนร้องไห้“หยุดนะ คุณหยุดพูด เด่นไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันทำมันลงไปแล้ว หึ-หึ...” เดินกลับเข้าไปหาร่างของมนต์จันทร์ จ้องมองใ
เถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง เสียใจ
สายตาของพราวนภาจ้องมองไปยังรูปถ่ายของเปรมมนัสและเธอที่หยอกเย้าและหัวเราะต่อกระซิกกัน และเลื่อนไปดูรูปถ่ายใบหน้าของมนต์จันทร์ ผู้หญิงที่มากระชากหัวใจและเหยียบย่ำความรู้สึกของเธอ“เรื่องของหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ แต่ฉันก็อยากรู้เหมือนกันนะคะ ถ้าเกิดว่าผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียของคุณ จะมีผัวเป็นตัวเป็นตนอีกสักสิบผัว ผัวคนแรกอย่างคุณยังจะรับได้หรือเปล่า ฮ่า...”พราวนภาหัวเราะอย่างสะใจเหมือนคนที่เสียสติ แล้วเธอก็กดวางสายไปในทันทีเปรมมนัสเริ่มนั่งไม่ติด เขาร้อนอกร้อนใจมาก ชายหนุ่มรีบลงมาจากรถ เขาเดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่ตอนนั้นเอง สารวัตรพร้อมกับนายตำรวจอีกหลายนายขับรถเข้ามาที่อุทยานฯ เปรมมนัสถูกนำตัวไปสอบสวนมากมาย“คุณคิดว่าเกิดจากสาเหตุอะไรครับ” นายตำรวจถามหาสาเหตุ เปรมมนัสตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้กับสารวัตรฟังอย่างรวดเร็ว“ผมมีปัญหาส่วนตัวกับพราวนภา ลูกสาวของผู้พันตึก และผมได้โทร. คุยกับเธอแล้ว จากที่พูดคุย ผมคิดว่า พราวนภาเป็นคนเอาตัวของมนต์จันทร์ไป”“คุณเปรมมนัสแน่ใจกี่เปอร์เซ็นต์ครับ”
You May Also Like
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน102.0K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet191.9K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก411.5K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ70.5K viewsครามคนเลว
ทิพยเวช102 viewsใต้บัญชาอคิราห์
มุนดัล51 viewsฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ
องค์หญิงโนเนม167 viewsความลับสาวใหญ่
สนามอารมณ์503 views
