ANMELDENจุ๊บ... เขาจูบปากเธอเบา ๆ แล้วลุกขึ้นออกไปจากอ่าง หันกลับมายกร่างของหยาดฝนให้ลุกยืน เธอเปลือยกายไร้อาภรณ์ยืนตัวสั่นมองเขาอย่างหวั่น ๆ
“มะ” เขาช้อนร่างอุ้มเธอขึ้น พร้อมกับพาเธอไปที่ห้องอาบน้ำ หลุยส์เปิดฝักบัวให้สายน้ำไหลรินรดสองร่างไล่ฟองสบู่ที่จับร่างกายของทั้งคู่
หยาดฝนไม่ได้เอ่ยห้าม รสรักของหลุยส์ยังคงประทับติดตรึงในหัวใจของเธอจนยากที่จะลืม
หลุยส์ปิดน้ำ ผลักร่างเล็ก ๆ ให้หลังชนฝา ส่งใบหน้าลงไปชิดใกล้ “ผมคิดถึงคุณมาก คิดถึงทุกลมหายใจ” ปากพร่ำบอก ลมหายใจของชายหนุ่มกระเส่า ปลายนิ้วไล่แตะลงไปบนเนื้อนวลใสของหยาดฝน
เธอเองก็ปฏิเสธเขาไม่ได้ เพราะหยาดฝนก็คิดถึงหลุยส์แทบใจจะขาดเหมือนกัน ยิ่งเห็นหน้าของลูกด้วยแล้ว มันยิ่งตอกย้ำให้เขาอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป
ใบหน้าคมสันของหลุยส์คลุกเคล้าลงมาบนเนื้อตัวของเธอที่พราวไปด้วยหยดน้ำ สายน้ำที่เย็นฉ่ำ ไม่ได้ทำให้สองร่างกายนั้นเย็นลงไปได้ มันกับร้อนระอุขึ้นมาเพราะความปรารถนาที่ต่างขับส่งออกมาจากร่างกาย
สองเต้าของเธอถูกทั้งมือและปากร้อน ๆ ของหลุยส์เล่นงาน หญิงสาวได้แต่แอ่นหน้าอกรับ น้ำตาแห่งความเสียวซ่านซึมออกมา ปากก็ขบกัดกลั้นความเสียวและเสียงแห่งความสุขที่ได้รับจากการประโลมลูบไล้ที่ชายหนุ่มสุดหล่อกำลังทำอยู่
ใบหน้าระร้ายของหลุยส์เคลื่อนต่ำ ก่อนจะหยุดลงตรงรอยแผลเป็นเส้นยาว ๆ ตรงขอบบิกินี
“นี่ใช่ไหม ตรงที่อาเธอร์ออกมา”
“ค่ะ” เธอขานรับ
หลุยส์ใช้มือลูบไล้ด้วยความสงสารและเอ็นดู เธอต้องอยู่คนเดียวเปลี่ยวดาย หอบท้องลูกของเขาอยู่เพียงลำพัง ชายหนุ่มได้แต่คิดอยู่ในใจว่า ต่อจากนี้ไป เขาจะไม่ให้เธอกับลูกลำบาก
หลุยส์ใช้ฝ่ามือลูบโหนกสาวที่นูนเด่น หยาดฝนพยายามใช้มือของเธอห้ามปราม แผ่นหลังของหญิงสาวเอนไปแตะที่ฝาผนังอีกครั้ง ยึดเอามันเป็นที่ตั้งตนไม่ให้ล้มลงไป แม้ว่าจะมีหลุยส์ช่วยจับประคอง แต่เขากำลังทำอะไร ๆ ที่มากไปกว่านั้น
ขาหนึ่งของเธอถูกเขายกขึ้นสูง หลุยส์ฉกใบหน้าลงไปชิดใกล้ ก่อนจะแตะปลายลิ้นของเขาลงไปฉวัดเฉวียน
“อื้อ... อ่า...” เธอถึงกับออกปากคราง มันสาดเสียวแทบจะหมดเรี่ยวแรงในการยืน ขาเดียวที่ตั้งอยู่สั่นสะท้าน กล้ามเนื้อตรงส่วนอ่อนไหวสั่นระริก ๆ
ทั้งปลายจมูก ปลายลิ้น ริมฝีปากของหลุยส์ตั้งใจประหัตประหารให้เธอแดดิ้น ลิ้นร้อน ๆ ทะลุทะลวงซอกซอนเข้าไปด้านใน กลีบเนื้อสาวที่ยังคงปิดสนิท
ไม่มีใครได้เชยชมอีกเลย หลังจากที่เธอมีอะไรกับเขา พูเนื้อสาวยังหนีบแน่น ยิ่งร่องรักของเธอตอนที่เขาสอดปลายลิ้นเข้าไป มันดูดหนึบหนับจนหลุยส์ออกอาการสะท้านสะเทือน อยากให้อาวุธใหญ่ของตัวเองเข้าไปโลดแล่นอยู่ข้างในนี้ที่สุด มันคงจะเมามันมากจริง ๆ
ลมหายใจของหญิงสาวขาดช่วง หยาดฝนเหนื่อยเหมือนไปวิ่งออกกำลังกายรอบสนามฟุตบอลใหญ่ เธอหอบโยน สองมือกำขยุ้มเส้นผมของหลุยส์เอาไว้แน่น สายน้ำหวาน ๆ หลั่งไหลออกมาอย่างมากมาย ช่างเหมือนในตอนที่เธอฝันเห็นเขาเลย มันน่าอายที่สุด
แกนบุรุษแข็งใหญ่ พองจนเส้นเลือดปูดโปน หลุยส์เบียดบดมันไปตามลำตัวของเธอ ตอนที่เขาลุกขึ้นยืนโอบกอด ลูบไล้ไปทั่วร่างงาม จนใบหน้าของเขาชิดแนบกับใบหน้าของเธอ
เขาส่งสายตาเว้าวอน “เป็นของผมอีกครั้งนะ” เขาเอ่ยปาก แล้วงับริมฝีปากล่างของเธอ ที่กำลังเผยอยวบอ้ากว้างโกยเอาอากาศเข้าปอด หลุยส์ส่งปลายลิ้นเข้าไปพันเกี่ยว มือข้างหนึ่งของเขายกขาของเธอขึ้นสูง แล้วอีกมือจับแท่งเนื้อแข็งแรงเข้าไป
เมื่อมังกรยักษ์เผชิญหน้ากับกลีบงาม น้ำหล่อลื่นออกมาจากปากบ่อจนท่วมท้น ทำให้เจ้าตัวใหญ่หาทางเข้าไปได้ไม่ยาก แม้จะเจ็บเหมือนร่างกายจะแยกออกจากกัน
หยาดฝนก็ไม่ได้ขัดขืนเขา เธอเขย่งปลายเท้าอีกข้าง แอ่นร่างขยับตามลำแข็งที่พยายามแทงสอดใส่ สองอวัยวะที่สวรรค์สร้างให้มาเป็นของคู่กัน ช่างเหมือนมีแรงดึงดูด
หลุยส์แทงพรวดเข้าลึก ร่างบางสะดุ้งตัวสั่น แต่ก็ไม่อาจทานความแรงและเร็วของสะโพกสอบที่ต้องพาตัวเองให้เข้าไปถึงจุดหมาย ปากของเขาก็ครอบครองปากของเธอ ฝ่ามือหนาอีกด้านถูกเจ้าของยกขึ้นมาคลึงเต้านม
ช่วงล่างของหลุยส์กับหยาดฝนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ความหนึบหนับดูดแรงจนชายหนุ่มคำรามออกเสียงพึงพอใจอยู่ในลำคอ จังหวะสนุกกำลังจะเริ่มขึ้น
“โอ้ว... เรนนี่ มันแน่นมาก ผมจะระเบิดความสุขใส่ตัวคุณอยู่แล้ว ที่รักจ๋า อ้า... ซี้ด...” หลุยส์ลากเสียงยาว เธอปรือตามองเขาแบบพริ้ม ๆ เป่าปากพ่นลมออกมาอยู่ตลอดเวลา มันรัญจวนเหมือนใจจะขาดรอน ๆ
หยาดฝนต้องร่อนสะโพกแอ่นโหนกตามจังหวะการบดขยี้ของเขา
“ที่รัก ผมจะขยับแรงแล้วนะ”
เธอไม่ตอบออกเสียง แต่พยักหน้า หญิงสาวคิดอยู่ในใจ อะไรจะเกิดก็ต้องให้มันเกิด แล้วทั้งสองคนก็เลยเถิดกันมาถึงขนาดนี้แล้ว ท่อนล่างของหลุยส์ส่งเข้า ๆ ออก ๆ ในตัวของหญิงสาวอย่างเมามัน จากจังหวะเนิบนาบ เร่งเร้าเป็นจังหวะหนัก ๆ เขากระแทกกระทั้นจนเธอร้องออกเสียงความสุข
ช่างเหมือนบ้า การกระทำแบบนี้ มันทำให้มีความสุขสันต์อย่างประหลาด ร่างเล็ก ๆ กระตุกตัวเกร็งจิกเล็บลงไปบนเนื้อไหล่ของหลุยส์ พร้อมเสียงกรีดร้องแหลมเล็ก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก... “พ่อครับ แม่ครับ เธอร์ตื่นแล้ว”ทั้งสองคนตกใจ รีบวิ่งวุ่นหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ ก่อนที่หลุยส์จะไปเปิดประตูให้กับเธอร์ส่วนหยาดฝนจัดทรงผมแล้วนั่งลงที่ปลายเตียง“แม่ครับ อรุณสวัสดิ์” เด็กชายวิ่งเข้าไปหาแม่ด้วยความคิดถึง“อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์ครับนอนได้ไหมเมื่อคืน” เธอถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง“สบายมากครับ เธอร์โตแล้ว เธอร์โตเป็นหนุ่มแล้ว”“จริง ลูกชายของพ่อโตเป็นหนุ่มแล้ว” หลุยส์เข้าไปเขย่าหัว“เธอร์หิวครับ”“จริงด้วย พ่อกับแม่ขอโทษนะครับที่ตื่นสาย”“พ่อครับ แม่ครับ เธอร์จะออกไปช่วยป้าแต้วทำแพนเค้ก พ่อกับแม่ต้องรีบอาบน้ำนะครับ”อาเธอร์หมุนตัวจะวิ่งออกไป แต่กับหยุดชะงักหันกลับมา เห็นแม่ฝนกำลังชี้หน้าคุณพ่อ ทำปากขมุบขมิบ ทั้งสองแก้เก้อโดยการรีบยืนจับมือกัน และหันหน้ามามองลูกชาย“ป้าแต้วถามเธอร์ว่า เธอร์พร้อมที่จะเป็นพี่ชายหรือยัง เธอร์จะบอกพ่อกับแม่นะครับ ว่าเธอร์พร้อมแล
คุณพ่อได้เล่าไปเรื่อย ๆ เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น อาเธอร์ก็หลับสนิทลงไป แม่ฝนหยิบเอาผ้าห่มมาห่มให้ขณะนั้นเอง แต้วก็หอบผ้าห่ม หมอนของตัวเองเข้ามาในห้องของอาเธอร์“คุณ ๆ กลับไปนอนเถอะค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว แต้วจะดูน้องอาเธอร์เอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”“ไปเถอะคุณ” หลุยส์รั้งตัวของหยาดฝนให้ลุกเดินไปกับเขา เธอยังคงมองลูกชายอย่างอาลัยอาวรณ์“ตั้งแต่เกิดมา เราสองคนไม่เคยแยกกัน” ทำตาละห้อย“ฉันอยากนอนกับลูกนะคะ”“นอนไม่ได้ ลูกเป็นผู้ชาย แล้วก็โตแล้ว ห้าขวบแล้วนะ” พูดไป นัยน์ตาของเขามองเธอแบบมีเลศนัย“เรนนี่ คุณเดินช้าน่ะ ผมอยากอาบน้ำแล้ว”“ช้าที่ไหนกันคะ”เธอขัดขืนตอนที่เขาผลักหลังดันเธอให้เดินเร็ว จนไปถึงประตูห้องนอนของหลุยส์ เขาดันตัวของหยาดฝนให้เข้าไปในห้อง ชายหนุ่มปิดประตูลงกลอน“คุณคะ ทำไมต้องลงกลอนด้วยล่ะคะ หากเกิดอาเธอร์อยากจะเข้ามาหาเราล่ะ”“ไม่หรอกน่า อาเธอร์หลับไปแล้ว ไม่มีทางตื่นขึ้นมาในตอนนี้หรอก”
“ให้แต้วจัดการเหอะ คุณน่ะเหนื่อยกับการเลี้ยงอาเธอร์มามากแล้ว” พูดไปมือก็จิ้มเอาสับปะรดที่อยู่ในจานใส่ปากให้กับหญิงสาว เธอสั่นหน้า“ไม่อ้วนหรอกน่า ความหวานจากผลไม้น่ะมีประโยชน์ และอีกอย่างไฟเบอร์เยอะ”หญิงสาวจำใจต้องเคี้ยวมับ ๆ โดยมีหลุยส์นั่งมองแต้วอาบน้ำอาเธอร์เสร็จ เธอก็พาเด็กน้อยเข้ามาหาพ่อกับแม่ในครัว“เสร็จแล้วค่ะคุณหลุยส์”ชายหนุ่มหันไปมอง“งั้นก็ถึงเวลาที่อาเธอร์จะเห็นของขวัญชิ้นใหม่แล้วล่ะสิ”“อะไรกันอีกคะคุณ ที่คุณจะให้ลูกนะคะ ฉันบอกคุณแล้วไงคะว่า คุณอย่าสปอยลูกแบบนี้”“ไม่ได้สปอยสักหน่อย นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นมากสำหรับลูก”“อะไรคะ”“ตามผมมาสิ” เขาจับมือเธอ แล้วเข้าไปดึงแขนอาเธอร์ ไปยังห้องนอนเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้ห้องนอนของเขาเมื่อหลุยส์ผลักประตูเข้าไป ทุกคนถึงกับตกตะลึงห้อง ทั้งห้องทาสีขาว ผ้าม่านสีเทาทึบแสง ไม่มีแสงลอดเข้ามาจากด้านนอกได้ที่มุมห้อง มีเตียงขนาดพอดีตัวสำหรับเด็
“มันเป็นเสียงสะท้อนนะลูก เวลาที่เราตะโกน แล้วเสียงของเราเดินทางไปกระทบกับสิ่งที่ขวางกั้นอยู่ ทำให้มันสะท้อนกลับมาน่ะ”“จริงหรือครับ มันดีจัง พ่อลองตะโกนสิ”หลุยส์รีบทำตาม “ผมรักคุณเรนนี่ รักมาก ๆ รักมากถึงมากที่สุด อยากให้คุณได้ยินคำนี้มาตลอดเวลาที่ผมรอคอย ยกโทษให้ผมได้ไหมครับ อยู่กับผมได้ไหมครับ”ตาของเขามองไปที่หญิงสาวด้วยความเว้าวอนมือน้อยของน้องอาเธอร์หันไปจับใบหน้าของแม่“แม่จ๋า แม่ตอบพ่อสิครับ ผมอยากอยู่กับพ่อ แล้วแม่อยากอยู่กับพ่อไหม” เด็กชายบอกความในใจของเขาไปกับแม่ สายตามองแม่ด้วยความหวังหยาดฝนถึงกับหลั่งน้ำตา ภาพพ่ออุ้มลูกชายตรงหน้ามันช่างประทับใจ ริมฝีปากของเธอสั่นระริก ๆ ขยับอ้าปาก ก่อนจะส่ายหน้าระรัวหลุยส์ดึงตัวของเธอเข้ามากอด แล้วเขาก็น้ำตาไหล“อย่าปฏิเสธเลยนะ ให้โอกาสผมสักครั้งเถอะ ผมจะดูแลคุณกับลูกให้ดีที่สุด”หยาดฝนร้องไห้ฮือ ๆ อยู่ในอ้อมกอดของเขาโดยมีเด็กชายอาเธอร์คอยลูบหลังคุณแม่ปลอบประโลม“แม่จ๋า แม่อย่าร้องเลยนะครับ เธอร์ไม่อยากเห็นแม่ร้องไห้เลย” เด็กน้อยทำเสียงสั่นผู้เป็นแม่สบตากับลูกชาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบตากับหลุยส์ทั้งม่านน้ำตา เขาจับปลายทางของเธอขึ้น
“เรนนี่ คุณช่วยหยิบจับอะไรออกมา แล้วช่วยเอาใส่เข้าไปในปากของคุณด้วย” เขาเล่นลิ้น พลางก้มลงมาหอมแก้มเธอฟอด...ฟอด... จุ๊บแรกของพ่อ จุ๊บที่สองของลูก“อาเธอร์ไปกับพ่อ เราจะไปเอาม้ากัน”“เย่...” กระโดดแบบดีอกดีใจ“แล้วขี่ขึ้นมาหาแม่ใช่ไหมครับ”“ใช่ เรนนี่จ๋า รอเราสองคนอยู่ที่นี่นะครับ”“อือ...” คุณแม่พยักหน้า มองพ่อที่อุ้มลูกชายกลับไปที่รถ แล้วขับลงเนินไปยังคอกม้า ที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็เห็นหยาดฝนหยิบมือถือของหลุยส์ขึ้นมา เธอแปลกใจที่เขาไม่ได้ล็อกหน้าจอ เห็นหลุยส์ใช้รูปของอาเธอร์เป็นภาพพักหน้าจอแล้ว เธอเปิดเข้าไปด้านใน หยาดฝนได้เห็นรูปของตัวเองที่หลุยส์ได้แอบถ่ายเอาไว้ตอนที่เธอหลับ“อะไรของเขาเนี่ย” อดที่จะอมยิ้มไม่ได้หยาดฝนยกหน้าขึ้นมา เห็นหลุยส์กำลังควบม้าสีดำตัวทะมึน โดยมีอาเธอร์นั่งอยู่ด้านหน้า หญิงสาวยกมือถือขึ้นมาพร้อมกับเปิดกล้องถ่ายรูปสองพ่อลูกเอาไว้“แม่ครับ สนุกมากครับ”อาเธอร์ตะโกนออกมาตอนที่วิ่งผ่านตรงที่แม่ฝนนั่งอยู่ น้ำตาของแม่ค่อย ๆ ไหล นี่มันสวรรค์ชัด ๆ เป็นความโชคดีของเธอกับลูกใช่ไหมหลุยส์พาอาเธอร์ขี่ม้าวิ่งไปชมรอบ ๆ สวนองุ่นของเขา แล้วกลับมาทางที่หยาดฝนนั่งอยู่ เมื่อเห็
บ่ายคล้อยของวันนั้นจุ๊บ... หลุยส์จุมพิตลงไปที่กลางหน้าผากของหยาดฝน“ที่รัก” เขากระซิบบอกเธอเบา ๆ หญิงสาวลืมตาขึ้นมามอง“จะบ่ายสามโมงแล้วนะ คุณหลับไปจนเลยเวลาอาหารเที่ยงมาแล้วด้วย แล้วตอนนี้ ผมจะพาอาเธอร์ไปขี่ม้าเล่น และผมอยากจะให้คุณไปกับพวกเราด้วย”หยาดฝนคิดว่าเธอฝันไป ใบหน้าของหลุยส์อยู่ใกล้แค่เอื้อม หญิงสาวยกมือขึ้นมาแตะ ก่อนจะพูด“คุณกลับมาแล้วหรือคะ คุณจะมาอยู่กับฝนกับลูกใช่ไหม” หยาดฝนคิดว่าตัวเองฝันไป“ใช่” หลุยส์ตอบพร้อมกับจับมือของเธอแนบไปที่แก้มของเขา ปลายคางสาก ๆ และหนวดเคราของหลุยส์ที่เริ่มยาวออกมาทิ่มลงไปบนหลังมือของเธอหยาดฝนจึงสะดุ้ง แล้วเธอก็จำได้ทุกอย่างว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง“คุณ”“ก็ใช่ไง ผมเอง” เขายิ้ม พร้อมกับใช้มือช้อนศีรษะของเธอขึ้น ปลุกเธอให้นั่ง“ไปล้างหน้าล้างตาสิ ผมให้แต้วจัดปิกนิกให้ด้วย เราจะไปนั่งเล่นที่บนเขานู้นกัน” พูดพร้อมกับชี้ให้เธอดูออกไปที่นอกหน้าต่างหยาดฝนพ่นลมหายใจออกมา ขยับตัวเองอย่างช้า ๆ ร่องรอยที่หลุยส์ประทับความรักลงบนตัวเธอเมื่อเช้าสร้างความระบมให้กับเธอเช่นเดียวกัน“เป็นอะไร ขยับตัวช้าจัง”เธอมองค้อนเขา“อ๋อ... รู้แล้ว” ยิ้มมีเลศนัย“วันห







