INICIAR SESIÓNCompartir
บทนำ [ภาคท่านอ๋องขย่มรัก]
Fecha de publicación:
2026-10-23 10:38:35
Último capítulo
เทพธิดาสวาท บทที่ 17 รุมขย่มโยก 1
บทที่ 17 รุมขย่มโยกกลางป่าลึก ใต้เงาราตรีอึมครึมแสงจากกองไฟสาดส่องใบหน้าหลายชีวิตที่โอบล้อมอยู่รอบอดีตฮ่องเต้และเทพธิดา พวกเขาเดินทางข้ามภูเขา ทะลุผ่านป่าลึก หลีกเลี่ยงเส้นทางหลักที่เต็มไปด้วยทหารจากแคว้นต่างๆ ที่กำลังลาดตระเวนค้นหาผู้รอดชีวิตจากต้าหยาง หรือแม้กระทั่งฮ่องเต้ที่ตกอยู่ในสภาพสิ้นไร้ไม้ตอก ไม่มีที่ไหนปลอดภัยอีกแล้ว ทั้งสองรู้ดีว่าการเอาชีวิตรอดนั้นยากเย็นแสนเข็ญ แต่ตราบใดที่ยังมีกันและกัน ความหวังเล็กๆ ก็ยังคงส่องประกายอยู่ในใจทว่าสภาพในตอนนี้เริ่มจนตรอกมากขึ้นทุกที ฝุ่นเปรอะ เปื้อนเลือด เสียงกระซิบกระซาบสะกดอากาศรอบกายให้แน่นขึง ดาบในมือทหารสั่นไหวด้วยอารมณ์ที่ไม่อาจกลั้น“แคว้นฉินไม่ยอมให้เราผ่านเข้าเมืองชายแดนด้วยซ้ำ มันมองพวกเราเหมือนสุนัข!”"ฝ่าบาท! พระองค์จะยังปกป้องนางอยู่อีกหรือ!? ถ้าไม่มีนาง แคว้นต้าหยางคงไม่ล่มสลาย!"เสียงหนึ่งตะโกนขึ้น ทำให้หลายคนพยักหน้ารับ"เทพธิดาเรอะ? ข้าบอก
เทพธิดาสวาท บทที่ 16 โอบกอด 2
การหลบหนีของหลงเทียนอี้และหลินหลินนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบากและไร้จุดหมาย เส้นทางที่เคยคุ้นเคยบัดนี้กลับเต็มไปด้วยอันตรายแฝงเร้น ข่าวการตายของท่านอ๋องจ้าวเฉียนแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง ทหารจ้าวออกไล่ล่า ไหนจะทหารแคว้นลู่และแคว้นฉินที่ฉวยโอกาสกัดกินกองทัพแคว้นต้าหยางที่ถูกทิ้งไว้ในสมรภูมิก่อนหน้านี้ แตกพ่ายไม่เป็นท่า เมื่อไร้ผู้นำและต้องเผชิญหน้ากับแคว้นลู่ที่ฉวยโอกาสรุกหนัก พวกเขากระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทาง และนั่นยิ่งทำให้สถานการณ์ของหลงเทียนอี้เลวร้ายลงไปอีกหลงเทียนอี้รวบรวมทหารที่กระจัดกระจายได้ประมาณห้าร้อยคน หมายใจว่าจะยกกำลังไปกอบกู้เมืองหลวงที่กำลังถูกปิดล้อมให้จงได้"ฝ่าบาท! พวกเราต้องรีบเคลื่อนพลกลับแนวหน้าเดี๋ยวนี้! หากปล่อยไว้ ลู่หวังเฉียนจะตีทะลวงเข้าเขตวังหลวงแล้ว!"เสียงทหารรายงานหน้าตาตื่น แต่หลงเทียนอี้กลับยืนนิ่ง ริมฝีปากขบแน่น ร่างเต็มไปด้วยรอยแผลสดใหม่"ฝ่าบาท!""เงียบ!" หลงเทียนอี้คำรามออกมา เสียงแตกพร่าเพราะความขัดแย้งในใจ เขาทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นอย่างหมดแรง ฝ่ามือทุบหินเบื้องหน้าจนเ
เทพธิดาสวาท บทที่ 16 โอบกอด 1
บทที่ 16 โอบกอดหลังการหลบหนี ร่างหลงเทียนอี้ทรุดลงพร้อมเลือดที่ไหลอาบไหล่ ดวงตาแดงก่ำ หอบหายใจแรงขณะมองไปยังหลินหลินทั้งสองหยุดพักเอาแรงที่ริมลำธารใสสะอาด สายน้ำไหลเอื่อยกระทบโขดหินส่งเสียงซู่ซ่า สีหน้าของหลงเทียนอี้ยังคงซีดเซียว แต่ดวงเนตรกลับฉายแววชื่นชมอย่างปิดไม่มิด"หลินหลิน... เจ้าทำได้อย่างไรกัน" หลงเทียนอี้เอ่ยเสียงแผ่ว พลางจับมือเรียวของเธอขึ้นมาบีบเบาๆ "ปาฏิหาริย์ในวังแคว้นจ้าว... พื้นดินที่แยกตัวออก... ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะทำสิ่งเช่นนั้นได้"หลินหลินส่ายหน้าช้าๆ แววตาฉายแววซับซ้อน ปนเปไปด้วยความละอายใจ "ปาฏิหาริย์อันใดกันเพคะ... มันเป็นเพียงการใช้สภาพธรณีวิทยาของพื้นที่เท่านั้น"หลงเทียนอี้เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "ความเข้าใจอันใด?""ตั้งแต่หม่อมฉันถูกพามายังแคว้นจ้าว หม่อมฉันก็สังเกตเห็นว่าที่นี่เป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยภูเขาหินปูนและมีรอยเลื่อนที่ซับซ้อนอยู่ใต้ดินเพคะ" หลินหลินอธิบายเสียงเรียบ "และวังแคว้นจ้าวก็ถูกสร้างอยู่บนเขาหินปูนนั้น ยิ่ง
เทพธิดาสวาท บทที่ 15 ดิ้นรน 2
“เรื่องรบราฆ่าฟันเป็นเรื่องของบุรุษ ส่วนเจ้าแค่อ้าขารับน้ำกามก็พอ ข้าได้เตรียมกลุ่มชายฉกรรจ์ไว้สำหรับปรนเปรอเจ้าโดยเฉพาะ ทำหน้าที่ชำเรากาม สับเปลี่ยนหมุนเวียนทั้งวันทั้งคืน พวกเขาล้วนมีฝีมือ ทำให้เจ้าเพลิดเพลินได้แน่นอน”“ม...ไม่นะ”แววตาของหลินหลินฉายแววหวาดหวั่นสุดขีดเมื่อได้ยินถ้อยคำเหยียดหยามจากจ้าวเฉียน ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความกลัวและรังเกียจ แต่ในวินาทีนั้นเอง ภาพของหลงเทียนอี้ที่ยืนอยู่เคียงข้างเธอ ก็ทำให้ประกายแห่งความเด็ดเดี่ยวกลับมาในดวงตาของหลินหลินอีกครั้ง"ท่านไม่มีวันทำสำเร็จหรอก! หม่อมฉันไม่มีวันยอมอีกต่อไปแล้ว!!หลินหลินตะโกนออกไปสุดเสียง ในขณะที่จ้าวเฉียนกำลังเพลิดเพินกับการมองท่าทีหวาดกลัวของเหยื่อ หลินหลินก็สะบัดมือไปคว้ามีดสั้นที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นมีดที่เธอคว้ามาจากหนานอวี๋โดยที่นางไม่ทันได้รู้ตัว"เทียนอี้! นี่!" หลินหลินโยนมีดสั้นนั้นไปให้หลงเทียนอี้อย่างแม่นยำ ด้วยพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ หลงเทียนอี้รับมีดไว้ได้อย่างหวุดหวิด แม้จะยังโซซัดโซเซ แต่แววตาของพระองค์กลับมาคมก
เทพธิดาสวาท บทที่ 15 ดิ้นรน 1
บทที่ 15 ดิ้นรนดวงตาของหลงเทียนอี้เบิกกว้าง ทันทีที่เห็นเธอคุกเข่าลงหน้ากรงเหล็กนั้น ดึงเครื่องมือเล็กๆ ออกมาจากชายเสื้อ“หม่อมฉันไม่มีทางทิ้งท่านหรอก” เธอกระซิบ ริมฝีปากสั่น “หม่อมฉันต้องแกล้งทำเป็นเลือกเขา เพื่อให้เขาเผลอระวังตัวน้อยลง... ตอนนี้แคว้นจ้าวมั่นใจแล้วว่าเทพธิดาจะอยู่ข้างพวกเขา เราถึงมีโอกาส”ภายในถ้ำศักดิ์สิทธิ์ เสียงโซ่เหล็กกระทบพื้นหินดังก้อง หลงเทียนอี้มองเธออย่างลึกซึ้ง รู้สึกถึงเปลวไฟอบอุ่นแผดเผาภายในอก“อื้ออ...”“ชู่…” เธอกระซิบ แล้วเสียบก้านปิ่นปักผมใช้แทนกุญแจเข้าไปในกลอน ขยับอยู่นานเสียงแกร๊ก ดังขึ้นเบาๆ เมื่อโซ่เส้นแรกคลายตัว แม่กุญแจหลุดออก เสียงโซ่เหล็กหล่นกับพื้นดังก้องในความเงียบหลินหลินตัวสั่นเล็กน้อยขณะพยายามไขแม่กุญแจที่พันธนาการหลงเทียนอี้"อีกนิดเดียว…" เธอพึมพำ มือน้อยสั่นเพราะรู้ดีว่าทุกวินาทีมีค่า แต่ยังไม่ทันที่พวกเ
เทพธิดาสวาท บทที่ 14 แตกหัก 2
สวบบบ...“อ๊า!!”“เทพธิดาค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักลงมาเพคะ อา รูหอยปลิ้นเชียว ขี่ ค ท่านอ๋อง เสียวสุดๆ เลยใช่มั้ย เอาล่ะ หม่อมฉันจะช่วยโยกเอวนะเพคะ ขย่มลึงค์ท่านอ๋องช้าๆ”หนานอวี๋กดไหล่เธอ พร้อมช่วยโยกเอวหมุนควง สาวรูดจนหัวลึงค์เกือบหลุดรูตอดปลิ้น ก่อนจะโยกสาวกลับคืนจนมิดด้าม ทำซ้ำๆ กระแทกอวัยวะเข้าหากันดังป้าบๆๆๆ“ซี้ดด อา อร๊างๆ” พระองค์ช่างมากเล่ห์ก็จริง แต่ก็ยังคงมีเสน่ห์ร้อนแรงยั่วกำหนัดร้ายกาจ“ข้าจะเด้าสวนล่ะ ดูไว้ให้ดีๆ หลงเทียนอี้ ดูหอยของนางว่ามีความสุขแค่ไหน” ร่างกำยำเด้งเอวกระแทนสวนดังตับๆๆๆๆๆ เรี่ยวแรงอันทรงพลังที่ทรงถาโถมใส่ บัดนี้เพิ่มเป็นสองเท่า! หลินหลินเสียวแทบขาดใจ กระตุกเอวหนีจนองคชาติลำเขื่องหลุดรูหอย“แฮ่ก... แฮ่ก...”“มานี่ เทพธิดาของข้า” ร่างกำยำประคองร่างเธอมาที่หน้ากรงขัง จัดท่าทางให้แอ่นอ้าเห็นท่อนเอ็นตำขยี้รูแฉะแน่นแบบชัดๆ อวดให้หลงเทียนอี้หึงแทบคลั่ง แท่งลึงค์แข็งโด่จนปวดร้าว หนานอวี๋ยังไม่เต็มอิ่มจึงเข้าไปประกบดูดน้ำกามแล้วบดรู สอดกระเด้าพั่บ
También te puede gustar
สนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน716.3K vistasบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.8K vistasฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม39.9K vistasซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ51.4K vistasย้อนชะตาหมอยาแม่ลูกอ่อน
จิ๋วโหย่ว658 vistasท่านแม่ทัพ หากอยากหย่านักท่านได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้!!
ภัสสพิชชา190 vistasข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก
บ้านนิยายบายโซ82 vistasหนี้รักในรอยแค้น
ม่านอวี้77 vistas
