تسجيل الدخولمشاركة
หมดเวลาแอ๊บ
تاريخ النشر:
2026-09-01 13:49:24
أحدث فصل
เทหน้าตักรักนางมารร้าย สามวันจากนารี... เป็นอื่่น
“โทษทีแก้ว” เหมือนพิมพ์บอกหลังจากหยุดหัวเราะได้แล้ว “ไหนแก้วลองเล่าให้ฟังหน่อยสิว่าผู้ชายคนนั้นเป็นยังไง” “ก็ตัวสูง ขาว หน้าตาจัดว่าดีเลยล่ะค่ะ สาวๆ เห็นแล้วกรี๊ดกันใหญ่” “หอบกล้วยไม้ช่อใหญ่ ขับมินิสีเหลืองด้วยใช่ไหม” เหมือนพิมพ์ช่วยเสริม “ใช่ค่ะ คุณพิมพ์รู้ได้ไง คุณปุ่นบอกเหรอคะ” เหมือนพิมพ์หัวเราะ “เปล่า พิมพ์จำได้เพราะพล็อตมันซ้ำ พี่เขาทำบ่อย” “คะ?” “แก้วไม่รู้สึกว่าผู้ชายตัวสูง ผิวขาว ปากแดงๆ คนนั้นดูคล้ายใครสักคนที่แก้วรู้จักเหรอ” “เอ๊ะ! หรือว่า?” “พี่เขาชื่อเป้ ปรีติ เป็นพี่ชายแท้ๆ ดีเอ็นเอตรงกับยัยปุ่นเลยจ้ะ” “โอ๊ย! แก้วไม่อยากจะเชื่อเลยคุณพิมพ์ ก็พี่เขา...” เหมือนพิมพ์หัวเราะอีกครั้ง “พี่เป้ขี้หวง เพราะแบบนี้แหละยัยปุ่นถึงไม่เคยมีแฟนเลย ก่อนจะไปทำงานที่ HANO เมื่อไหร่ที่ระแคะระคายว่ามีผู้ชายเข้ามาเกาะแกะ พี่เป้ก็จะขับรถหรูพร้อมหอบช่อดอกไม้ไปให้ยัยปุ่น พอเห็นแบบนั้นผู้ชายก็เลยเปิดไปหมด เพราะเข้าใจว่ายัยปุ่นมีแฟนแล้วทั้งที่ความจริงโสดสนิท อ้อ แต่คราวนี้พี่เป้ไม
เทหน้าตักรักนางมารร้าย เซอร์ไพรส์
“อ้าว ชิน” มณฑกานต์เอ่ยปากทักวิศวกรหนุ่มรุ่นน้องที่เทียวขายขนมจีบให้ล่ามสาวน้องนุชสุดท้องมาพักใหญ่แล้ว ซึ่งเยี่ยมหน้าเข้ามาในห้องทำงานขณะที่เธอกับทอไหมกำลังจะเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับบ้านเพราะได้เวลาเลิกงานแล้ว “ไม่ได้นัดกับปุ่นเหรอ” ทอไหมถามขึ้นบ้าง “เอ่อ ก็กะว่าถึงเวลาเลิกงานจะมารับไปกินข้าวครับ” “อ้าว! แล้วยัยปุ่นรีบร้อนออกไปหาใคร พี่คิดว่านัดกับชินไว้ซะอีก” “ออกไปนานแล้วเหรอครับ” “ยังไม่ถึงสิบนาทีเนอะพี่แป๋ม ชินรีบขับรถตามไปดูสิน่าจะยังอยู่แถวหน้าโรงงาน พวกเจ้าจิ๋ว เจ้าสุอาจจะเรียกให้ไปรับของขวัญวันเกิดก็ได้มั้ง เพราะเมื่อเที่ยงได้ยินวิดีโอคอลคุยกัน ใช่ไหมคะพี่แป๋ม” “อืม” “ขอบคุณครับ” ชินพัตต์บอกก่อนจะรีบเร่งไปที่ลานจอดรถเพื่อขับรถไปให้ทันปุณยวีร์ซึ่งมีวันคล้ายวันเกิดในวันนี้ โดยเขาตั้งใจจะใช้โอกาสพิเศษนี้พาเธอไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน จากนั้นก็จะขอเธอเป็นแฟนอย่างเป็นทางการ หวังว่าครั้งนี้เขาจะไม่ผิดหวัง ปุณยวีร์กวาดสายตามองหาเจ้าของสายโทร.เข้าที่ทำให้เธอว้าวุ่นใจนั่งไม่ติดที่จนต้อ
เทหน้าตักรักนางมารร้าย ขอเวลา
“คุณอ้อนตัดสินใจนานไหมคะตอนที่พี่ปุ้นขอแต่งงาน” “ไม่ถึงห้านาทีค่ะ” อรพินท์ตอบด้วยรอยยิ้มหวานปนเขิน ได้ยินคำตอบของหญิงสาวที่มีบุคลิกนุ่มนวลเข้าไปบรรดาสมาชิกที่ล้อมวงกันอยู่ก็ถึงกับตบมือเกรียวกราว “ก็อย่างที่ปุ้นบอกนั่นแหละค่ะ เมื่อเราสองคนมั่นใจกันแล้วก็ไม่รู้จะรอทำไมอีก แต่งกันเลยดีกว่า” “พี่อ้อยล่ะคะ ทำไมถึงตกลงแต่งงานกับพี่ต้อ” กีรฎาหันไปถามสุพรรษาบ้าง “แต่คู่พี่นี่พี่ไม่ได้เป็นคนขอแต่งนะ พี่ถูกบังคับ” วัชระชิงตอบก่อนจึงได้รางวัลเป็นฝ่ามืออรหันต์จากภรรยา “พี่เสียดายเงินที่มันกินเหล้าหมดไปแต่ละวันเลยต้องรีบเข้าไปช่วยจัดการบัญชีรายรับรายจ่าย” “จัดการจนเหลือติดกระเป๋าแค่วันละร้อย ไม่น่าพลั้งรับปากแต่งเลยตู” วัชระโอดครวญเรียกเสียงฮาจากสมาชิกได้อีกครั้ง “แล้วคู่พี่หวานกับพี่ต้นล่ะคะ” กนิษฐา พนักงานใหม่จากแผนกประกันคุณภาพที่ตรัยพามาด้วยถามขึ้นบ้าง “พี่สามสิบแล้ว งานวิจัยบอกว่าช่วงอายุที่เหมาะสมในการมีลูกมากที่สุดก็คือช่วงนี้แหละ ลูกจะได้ฉลาด” “อ้าว! ไม่ใช่ว่าจะมาจัดการบัญชีรายรับร
เทหน้าตักรักนางมารร้าย แต่งงานกันนะ
อรพินท์น้ำตาไหลพรากเมื่อได้รับรู้ความจริงจากปากอีกฝ่าย เธอหันกลับไปสวมกอดและซุกหน้าอยู่กับอกกว้างของเขา “พอแล้วค่ะปุ้น ไม่ต้องขอโทษอะไรอีกแล้ว อ้อนเข้าใจทุกอย่างแล้ว เอาเป็นว่าตอนนี้เราไม่มีอะไรค้างคาใจกันอีกแล้วนะคะ” “เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่นะอ้อน” อรพินท์พยักหน้าแรงๆ อยู่กับอกกว้าง “แต่งงานกับผมนะครับอ้อน” “คะ!? แต่งงาน! เมื่อกี้เราเพิ่งตกลงกลับมาเริ่มต้นกันใหม่เองนะคะปุ้น” ภควัตยิ้มใส่ตาหญิงสาวที่ปกติแล้วจะมีบุคลิกค่อนข้างนุ่มนวล มีไม่บ่อยครั้งหรอกที่เธอจะอุทานเสียงดังให้ได้ยิน “เราคบกันเป็นแฟนมานานแล้ว เมื่อตกลงมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งก็ควรจะเริ่มสเต็ปต่อไปสิครับ” “แต่ว่าแต่งงาน... มันจะไม่เร็วไปหน่อยเหรอคะ เราห่างกันไปตั้งนาน ปุ้นแน่ใจแล้วเหรอคะว่ารู้จักอ้อนดีพอ มั่นใจแล้วเหรอคะว่าอยากสร้างครอบครัวกับอ้อนจริงๆ” “ถ้างั้นผมขอถามอ้อนอีกข้อหนึ่งก็ได้” “อะไรคะ” “อ้อนรักผมไหม” “รักสิคะ รักมาก อ้อนไม่เคยรักใครนอกจากปุ้น” ภควัตยิ้มกว้าง เท่านี้แหละที
เทหน้าตักรักนางมารร้าย ไม่ได้อ่อนแอขี้แพ้
ใบหน้าขาวสะอาดสะอ้าน มีไรเขียวจางๆ เหนือริมฝีปากผุดยิ้มขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบวัน จากที่รู้สึกมืดมนไปหมดเมื่อรู้ว่าอดีตคนรักหายตัวไป มาถึงตอนนี้เขาเริ่มมองเห็นแสงสว่างรำไรแล้ว ภควัตตัดสินใจขับรถไปยังชายทะเลมีชื่อแห่งหนึ่งในจังหวัดทางภาคตะวันตก ซึ่งเขาและอรพินท์เคยใช้เวลาร่วมกันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่หญิงสาวจะหนีหายไปจากชีวิตของเขา วิศวกรหนุ่มเดินทางไปถึงที่หมายตอนสายๆ ของวันรุ่งขึ้น ถึงแม้ชายทะเลในวันธรรมดาจะค่อนข้างเงียบเหงามีผู้คนบางตา แต่การตามหาอรพินท์ก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่าย อีกอย่างเขาไม่รู้จริงๆ ด้วยซ้ำว่าเธออยู่ที่ไหนกันแน่ เขาแค่เดาว่าเป็นที่นี่เท่านั้น โชคดีที่สุดท้ายแล้วความพยายามของภควัตก็ประสบผลสำเร็จ ยามเย็นที่พระอาทิตย์ราแสงกำลังจะลาลับขอบฟ้าเหนือผืนน้ำด้านทิศตะวันตก ตอนที่ชายหนุ่มรู้สึกเหนื่อยล้าแล้วเต็มทน พลันดวงตาคู่เรียวรีของเขาก็ได้พบกับเจ้าของร่างที่คุ้นใจ อรพินท์กำลังเดินลงไปในทะเล เธอก้าวลึกลงไปเรื่อยๆ กระทั่งระดับน้ำสูงจนเกือบจะถึงหน้าอกอยู่แล้วแต่ก็ยังไม่ยอมหยุด ภควัตวิ่งสุดฝีเท้าตามลงไปในทะเลแล้วกระชากร่างเล็
เทหน้าตักรักนางมารร้าย ทำเหมือนรังเกียจ...
“ปุ่น เสาร์อาทิตย์นี้ว่างหรือเปล่า” สุพรรษาถามขึ้นมาระหว่างรับประทานอาหาร “ก็ว่างนะคะ พี่อ้อยมีอะไรเหรอ” “พี่ว่าจะพาเราไปทำบุญสะเดาะเคราะห์น่ะสิ” “สะเดาะเคราะห์!” “ก็ใช่น่ะสิ ชีวิตพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก ราหูอมแบบนี้ นี่อย่าบอกนะว่าไม่คิดจะทำบุญเลย” คนห่างวัดมานานค้อนขวับ “ไม่ใช่ว่าไม่คิด แต่มันไม่ค่อยมีเวลา” “งั้นเอาเป็นว่าตกลงนะ เดี๋ยวพี่จะนัดเวลาอีกทีแล้วกัน” สุพรรษาสรุป “ทำบุญเสร็จแล้วเราไปเที่ยวพักผ่อนคลายเครียดสักหน่อยไหมพี่” ตรัยกล่าวขึ้นบ้าง “กว่าจะทำบุญเสร็จก็หมดไปครึ่งวันแล้วมั้ง คิดว่าจะมีเวลาเที่ยวเหรอ” วนิดาทักท้วง “แต่ที่ผมจะพาพวกพี่ไปไม่ไกลนะครับ เป็นรีสอร์ตเปิดใหม่ในปราจีนนี่แหละ อยู่เส้น 304 จุดกางเต็นท์สวยสุดๆ ไปเลย มองเห็นวิวเขาใหญ่ ไปกางเต็นท์นอนสักคืน เช้าลุกขึ้นมาดูวิวสายหมอกตัดทิวเขาเขียวๆ ท่ามกลางอากาศเย็นสบาย บ่ายๆ วันอาทิตย์ค่อยกลับ” ฟารีดาพยักหน้าเห็นด้วย “เข้าท่านะ ตั้งแต่รู้จักกันมาฉันเพิ่งได้ยินแกพูดอะไรเข้าทีก็วันนี้แหละนายเต้” “ตอนแ
قد تعجبك أيضًا
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.2K وجهات النظرโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K وجهات النظرHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.5K وجهات النظرเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี65.2K وجهات النظرหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก52 وجهات النظرลุ้นรักทายาทมาเฟีย
เซนโด้95 وجهات النظرท่านประธานขา อย่าหยุดคลั่งรักฉัน
หอมกลิ่นอายฝน62 وجهات النظرร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex38 وجهات النظر
