INICIAR SESIÓN“ก่อนแต่งงาน ผมกับเอยไปตรวจสุขภาพกันมาแล้วครับ ทุกอย่างปกติดี” ธีรุตม์ตอบด้วยน้ำเสียง
ธีรุตม์ชูแผงยาในมือขึ้นถาม สีหน้าเคร่งเครียดลงอย่างเห็นได้ชัดทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว...ยาเม็ดเล็ก ๆ จำนวนยี่สิบเอ็ดเม็ดที่เรียงอยู่ในแผงนั้น เขาเพิ่งค้นพบว่ามันคือยาอะไรชาลิสาหยุดมองแผงยาในมือสามี ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรง ๆ“ยาคุมค่ะ”เธอตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ไม่มีท่าทีตกใจหรือคิดจะปิดบังแม้แต่น้อยธีรุตม์จ้องหน้าภรรยานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป“ทำไมเอยถึงต้องกินยาคุม?”ชาลิสาไม่ได้ตอบในทันที เธอเดินเลี่ยงเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัว ก่อนจะกลับออกมาและพบว่าธีรุตม์ยังคงนั่งอยู่บนเตียง ในมือของเขายังถือแผงยาคุมกำเนิดของเธอเอาไว้ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด“พี่ถามว่าทำไมเอยถึงต้องกินยาคุม”ชายหนุ่มถามย้ำด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น ความไม่พอใจฉายชัดทั้งในแววตาและสีหน้า“เอยคิดว่าเรายังไม่ควรมีลูกกันตอนนี้ค่ะ”ชาลิสาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แม้จะสบตาสามีตรง ๆ แต่แววตาของเธอกลับเจือความเศร้าอยู่ไม่น้อย&ldquo
ลุงผันยกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบออกจากท้ายรถ หลังจากขับมาจอดตรงหน้าบันไดทางขึ้นบ้าน“ลุงผันช่วยยกกระเป๋าขึ้นไปไว้ที่ห้องให้ด้วยนะครับ”ธีรุตม์บอก ก่อนหิ้วถุงของฝากสองใบเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ซึ่งขณะนี้บิดามารดา และน้องสาวของเขากำลังนั่งดูโทรทัศน์กันอยู่“เป็นยังไงบ้างลูก เที่ยวสนุกไหม ดูหน้าตาสดใสกันทั้งคู่เลย” อนงค์เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงสดใส“อุ๊ย! พี่เอยอ้วนขึ้นหรือเปล่าคะ หน้ากลมขึ้นนะเนี่ย” ธีรินทร์แซวด้วยน้ำเสียงซุกซน“ยังจะมาแซวพี่เค้าอีก”ธีรุตม์ยื่นมือไปหยีผมน้องสาวเบา ๆ อย่างหมั่นไส้ เมื่อเห็นชาลิสารีบยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเองทันทีที่ถูกทักว่าหน้ากลมขึ้น“ไม่อ้วนหรอก กำลังดี พี่ชอบ” เขาก้มลงกระซิบข้างหูภรรยา ก่อนสบตาเธอด้วยแววตาเจ้าเล่ห์จนชาลิสาหน้าแดง“พี่เอย ที่ญี่ปุ่นเป็นยังไงบ้างคะ หนาวไหม” ธีรินทร์หันมาถามอย่างสนใจ“หนาวแล้วค่ะ แต่ยังไม่มีหิมะเลย” ชาลิสาตอบพร้อมรอยยิ้ม“ของรินทร์จะไปเดือนหน้า สงสัย
“ก่อนแต่งงาน ผมกับเอยไปตรวจสุขภาพกันมาแล้วครับ ทุกอย่างปกติดี” ธีรุตม์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “อีกอย่าง ผมก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ช่วงนี้ทั้งผมกับเอยงานยุ่งกันมาก ลูกอาจจะเห็นว่าพ่อแม่ยังไม่ว่าง เลยยังไม่อยากมาก็ได้ครับ”“นั่นสิ ถ้าอย่างนั้นก็ให้เอยลาออกจากงานไปเลยดีกว่า จะได้มีเวลาตั้งใจมีลูก แล้วพอคลอดก็จะได้เลี้ยงลูกเองด้วย”ธีรุตม์เงียบไป ก่อนหันมองภรรยาที่ยังคงก้มหน้าหั่นผลไม้อยู่ข้าง ๆก่อนหน้านี้ชาลิสายังเงยหน้าขึ้นมายิ้มและพูดคุยกับเขาเป็นระยะ แต่ตั้งแต่โซ้ยโกวเดินเข้ามา เธอกลับเอาแต่ก้มหน้า ไม่พูดอะไรอีกเลย“โซ้ยโกวมีชาตัวใหม่มาไม่ใช่เหรอคะ รินทร์อยากลองชิมแล้วสิ โกวพาไปดูหน่อยได้ไหมคะ รินทร์จะได้เลือกมาลองชงดื่มดู” ธีรินทร์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นทั้งพี่ชายและพี่สะใภ้เงียบไป โดยเฉพาะชาลิสาที่ดูผิดไปจากเมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัดพูดจบ เธอก็รีบเข้าไปจูงแขนโซ้ยโกวออกจากห้องทันที“โซ้ยโกวเขาก็เป็นแบบนี้แหละ อย่าไปถือสาเลยนะ” หยี่โกวพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ“เดี๋ยวโกวฝากชาไปให้พ่อแ
ท่ามกลางแสงสลัวของยามรุ่งสาง ชาลิสาที่ยังคงหลับใหลอยู่ในท่าตะแคงรู้สึกถึงอ้อมแขนแข็งแรงที่โอบกระชับเข้ามาจากด้านหลัง ก่อนสัมผัสอุ่น ๆ จากปลายจมูกของใครบางคนจะคลอเคลียอยู่ข้างใบหูหญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากของเขาประทับลงบนผิวแก้ม แล้วเลื่อนมาหยุดอยู่ตรงซอกคอ สัมผัสแผ่วเบานั้นทำให้เธอค่อย ๆ ตื่นจากภวังค์ยังไม่ทันได้ลืมตาเต็มที่ ร่างของเธอก็ถูกประคองให้พลิกกลับมาหาเจ้าของอ้อมแขนธีรุตม์โน้มใบหน้าลงมาใกล้ ก่อนแตะริมฝีปากกับเธออย่างอ่อนโยนชาลิสาปรือดวงตาขึ้นมองสามี ขณะที่เขาถอนจูบออกเพียงนิดเดียว รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่มเมื่อเห็นท่าทางงัวเงียของภรรยา“พี่ธีร์...จะเช้าแล้วนะคะ”“อืม...”เขาตอบรับเพียงสั้น ๆ ก่อนก้มลงจูบเธออีกครั้ง คราวนี้เนิ่นนานกว่าเดิมชาลิสาหลับตาลง ปล่อยให้ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของสามีขับไล่ความง่วงงุนที่ยังหลงเหลืออยู่ มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นโอบรอบลำคอของเขา เมื่อธีรุตม์กระชับอ้อมแขน เธอก็ขยับเข้าไปใกล้โดยไม่รู้ตัวชายหนุ่มผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าของภรรยา ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่ระอยู่ข้างแก้มให้พ้นทาง“เรามีลูกกันสักคนนะเอย”เสียงทุ้มกระซิบอยู
“แล้วมึงล่ะ เมื่อไหร่จะมีบ้าง” ริวถามกลับทันที “ดูน้องเอยชอบเด็กมากเลยนะ แถมเด็กก็ติดเขาด้วย”ชายหนุ่มพยักพเยิดไปทางลูกสาวที่กำลังเดินจับมือชาลิสาอย่างสนิทสนม“ดูน้องรุ้งสิ เจอน้องเอยปุ๊บก็โผเข้าหาเลย ทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน ปกติลูกกูต้องใช้เวลาทำความคุ้นเคยตั้งนานกว่าจะยอมให้อุ้ม แต่นี่เจอหน้ากันแป๊บเดียวก็ยอมให้จูงมือไปไหนต่อไหนแล้ว ไม่คิดจะหันมามองพ่อแม่บ้างเลย”ริวพูดพลางหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันไปยิ้มให้ภรรยา“แต่ก็ดีเหมือนกันเนอะ พวกเราเบาแรงไปเยอะเลย มีคนช่วยเลี้ยงลูกแล้ว”แพทยิ้มตอบสายตาหวาน ๆ ของสามี แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เอกภพก็ส่งเสียงขัดขึ้นมาเสียก่อน“โอ๊ย! จะอ้วก ไปหวานกันไกล ๆ เลย ไอ้ผัวเมียคู่นี้!”พูดจบก็ทำมือไล่ทั้งคู่ด้วยท่าทางหมั่นไส้แพทได้แต่หัวเราะ ส่วนริวแกล้งยกเท้าทำท่าจะเตะเพื่อน“พวกมึงแต่ละตัวก็รีบมีลูกมีเมียเป็นของตัวเองกันได้แล้วนะ ไม่ใช่เอะอะก็จะให้กูพาน้องรุ้งมาให้เล่น ไอ้ธีร์มันมีเอยแล้ว อีกหน่อยก็คงมีลูกตามมา เหลือพวกมึงสองตัวนี่แหละ เมื่อไหร่จะแต่งงานกันสักทีวะ”ริวหันไปมองเอกภพกับภาคภูมิที่กำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่“ของกูยังไม่รีบเว้ย เนื้อคู่กำลัง
ชายหนุ่มถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนเดินกลับเข้าห้องนอน เมื่อเห็นชาลิสานอนหันหลังให้อยู่บนเตียง เขาก็ไม่ได้ปลุกเธอขึ้นมาพูดคุย เพียงเดินเข้าไปอาบน้ำ แล้วกลับมาล้มตัวลงนอนวันนี้เขาเหนื่อยมามากพอแล้ว เรื่องของชาลิสาเอาไว้ค่อยคุยกันวันหลังก็แล้วกัน พรุ่งนี้ยังมีงานสำคัญรออยู่ หลังจากที่เขาลางานไปหลายวันธีรุตม์หลับตาลงอย่างอ่อนล้าเวลาผู้หญิงมาอยู่รวมกัน ทำไมถึงได้มีแต่เรื่องจุกจิกวุ่นวายไม่จบไม่สิ้นนักนะชาลิสาพยายามกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้จนกระทั่งสามีเดินเข้าห้องน้ำไป น้ำตาที่ฝืนกลั้นมาตลอดก็ไหลพราก หญิงสาวรีบยกมือขึ้นปิดปาก ไม่ให้เสียงร้องไห้เล็ดลอดไปถึงคนในห้องน้ำเธอได้ยินบทสนทนาระหว่างธีรุตม์กับธีรินทร์ทั้งหมด และยิ่งนึกถึงคำพูดของสามี ก็ยิ่งรู้สึกผิดหวัง เธอไม่ได้หวังให้เขาทะเลาะกับญาติผู้ใหญ่เพื่อตัวเอง เพียงแค่อยากให้เขาพูดปกป้องเธอบ้าง แต่เขากลับมองเรื่องที่เธอต้องเผชิญมาตลอดหลายวันเป็นเพียงปัญหาจุกจิกที่ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ##########หนึ่งเดือนหลังเสร็จสิ้นงานศพของอากง ชาลิสาได้รับโทรศัพท์จากตั่วโกวที่โทรมาขอคำปรึกษาเรื่องบัญชีของร้านขายใบชา เนื่องจากปัญหาค่อนข้างซับซ้อนและอธิบายกันทา







