บทที่ 41

ร่างบางยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูให้เขา เพราะเมื่อคิดใตร่ตรองแล้ว การที่เขาจะเข้ามาในห้องคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร ถ้าไม่งั้นเขาจะมายืนอยู่หน้าห้องใหม่ของเธอแบบนี้ได้อย่างไร

“ย้ายที่อยู่ทำไม?”

“อยากย้ายค่ะ”

“กวน?”

“ฉันไม่ได้กวนนะคะ!”

“เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเสียงใส่พี่แล้วเหรอดารินทร์” ดาร