แอบรักท่านประธาน

บทนำ : "สัญญาแต่งงาน"

สายฝนโปรยปรายลงมาเหนือกรุงเทพฯ ในช่วงหัวค่ำ รถยนต์สีดำคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดหน้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง

หญิงสาววัยยี่สิบเอ็ดปี "แพรไหม" นักศึกษาปีสุดท้ายที่เพิ่งเริ่มฝึกงานในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ กอดแฟ้มเอกสารแน่นพลางถอนหายใจ เธอเป็นเพียงเด็กฝึกงานธรรมดาที่ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงคุณยายเพียงลำพัง

ขณะกำลังจะเดินข้ามถนน เสียงเบรกดังขึ้น

"เอี๊ยด!"

รถหรูหยุดห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว

ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเปิดประตูลงมา ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาเย็นชาจนคนรอบตัวไม่กล้าสบตา

เขาคือ "ธีร์ วรัช" ประธานบริษัท W Group วัยสามสิบปี ผู้บริหารหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเข้มงวด เด็ดขาด และไม่เคยมีข่าวเรื่องความรัก

แพรไหมรีบยกมือไหว้

"ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ"

ธีร์มองเธอเพียงครู่เดียวก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ครั้งหน้าระวังให้มากกว่านี้"

เขากำลังจะขึ้นรถ แต่โทรศัพท์ของแพรไหมก็ดังขึ้น

"คุณยายคะ...อะไรนะ?"

ใบหน้าของเธอซีดเผือดทันที

"ค่าผ่าตัด...ต้องใช้ภายในอาทิตย์นี้เหรอคะ"

สายตาของธีร์เหลือบมองโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะเดินขึ้นรถและจากไป

วันรุ่งขึ้น

แพรไหมเดินเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของ W Group เพื่อเริ่มวันแรกของการฝึกงาน

เธอไม่รู้เลยว่า คนที่เกือบขับรถชนเธอเมื่อคืน คือประธานบริษัทที่พนักงานทุกคนหวาดเกรง

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เธอก้าวเข้าไปพร้อมกับชายคนหนึ่ง

พนักงานทุกคนรีบก้มหัวทันที

"สวัสดีครับท่านประธาน"

แพรไหมหันไปมองด้วยความตกใจ

"คุณ..."

ธีร์เหลือบมองเธอเพียงแวบเดียว

"เด็กฝึกงาน?"

แพรไหมรีบก้มศีรษะ

"ค่ะ"

ธีร์ไม่พูดอะไรอีก ก่อนเดินออกจากลิฟต์ ทิ้งให้เธอยืนนิ่งด้วยหัวใจที่เต้นแรง

หลายวันผ่านไป

แพรไหมทำงานอย่างตั้งใจ แม้จะถูกตำหนิบ่อยครั้งจากหัวหน้างาน และต้องเผชิญกับมาตรฐานอันเข้มงวดของประธานบริษัท

วันหนึ่ง เลขานุการของธีร์เดินมาหาเธอ

"ท่านประธานเรียกพบ"

แพรไหมตกใจ

"เรียก...หนูเหรอคะ"

เมื่อเข้าไปในห้องทำงาน เธอเห็นธีร์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ มองวิวเมืองด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เขาพูดขึ้นโดยไม่หันมา

"ผมรู้เรื่องค่าผ่าตัดของคุณยายแล้ว"

แพรไหมเบิกตากว้าง

"คุณ..."

ธีร์หันกลับมามองเธอ

"ผมมีข้อเสนอ"

เขาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ

"แต่งงานกับผมหนึ่งปี"

แพรไหมชะงัก

"คะ?"

"เป็นการแต่งงานตามข้อตกลง"

"คุณจะได้รับเงินสำหรับค่ารักษาของคุณยายทั้งหมด รวมถึงค่าใช้จ่ายอื่น ๆ"

"เมื่อครบหนึ่งปี เราหย่ากัน"

แพรไหมนิ่งงัน

"ทำไมต้องเป็นฉัน"

ธีร์ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ครอบครัวกำลังกดดันให้ผมแต่งงาน"

"ผมต้องการภรรยาที่ไม่สร้างปัญหา"

เขาสบตาเธอ

"และคุณกำลังต้องการความช่วยเหลือ"

แพรไหมกำมือแน่น

นี่คือโอกาสช่วยชีวิตคุณยาย...

แต่ก็อาจเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ไม่มีความรักเลยแม้แต่น้อย

เธอจะตอบรับ...หรือปฏิเสธ?