บทที่ 46

@โรงพยาบาล

ตอนนี้ดารินทร์ถูกพาเข้าห้องพักฟื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างบางนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงสีขาวสะอาด ผ้าห่มถูกดึงขึ้นมาคลุมถึงหน้าอก ใบหน้าที่เคยซีดเผือดก่อนหน้านี้ดูดีขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ติ๊ด…ติ๊ด… คล้ายจะย้ำเตือนว่าหัวใจของเธอยังเต้นอยู่ แต่สำหรั