Masuk“ผมใส่ถุงยางครับแม่” ตอบแล้วรีบลุกขึ้นเดินเร็วๆ ออกจากห้องนั่งเล่น ขืนช้ากว่านี้ได้โด
“มีไม่มีเราได้รู้กันวันนี้แหละปลา ไปกันเถอะ เสร็จรึยัง เนี่ยก็จะทุ่มแล้วเดี๋ยวดึก” “จ้ะพี่คม แล้วเนี่ยลูกหมีกับหนูมิณนี่จะมาไหมคะ” “เห็นบอกว่าไม่ได้มานะวันนี้” “อ้อ...งั้นไปกันเถอะ ถ้าลูกหมีมานะจะได้มาช่วยจับพิรุธพี่ชายช่วยเรา” หึหึ “แค่เราสองคนก็พอแล้วปลา” แล้วคมศรก็โอบประคองภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของตัวเองออกจากห้องลงบันไดไปอย่างระมัดระวัง มัลลิกาลุกนั่งหลายรอบจนคนเป็นป้านั้นอดพูดให้ไม่ได้ ก็นางดูโทรทัศน์ไม่รู้เรื่องเลย เพราะหลานสาวเอาแต่ลุกแล้วนั่งลงที่เดิมพร้อมถอนหายใจแรง “หนูเป็นอะไรลูก เอาแต่ถอนหายใจแรงและลุกนั่งแบบนี้ ป้าดูละครไม่รู
งานเลี้ยงคืนนี้เป็นงานเลี้ยงที่คมธรรมตั้งใจจัดขึ้นเพื่อต้อนรับผู้จัดการคนใหม่ของฟาร์มกุลธีร์ด้วย ไม่ใช่แค่เลี้ยงฉลองการเกิดลูกควายตัวใหม่ของฟาร์ม แต่เป้าหมายหลักๆ คืออยากให้พ่อกับแม่ได้รู้จักกับมัลลิกาด้วย และตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอยากให้ท่านทั้งสองรู้จักหล่อน คมธรรมช่วยคนงานเตรียมงานเลี้ยงที่ลานกว้างของฟาร์ม ที่มักจัดเป็นงานเลี้ยงประจำของฟาร์ม วันนี้คนงานทุกคนได้อภิสิทธิ์เลิกงานเร็วกว่าปกติ เพื่อจะได้ไปเตรียมตัวมางานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ แม้แต่สัตวแพทย์หนุ่มอย่างดิศรณ์เองก็ได้กลับบ้านพักเร็วกว่าปกติ ดิศรณ์เป็นลูกชายคนเดียวของท่านผู้ว่าของจังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งท่านเพิ่งย้ายกลับมาอยู่ที่จังหวัดตัวเองเมื่อตอนเกษียณอายุเมื่อปีที่แล้ว จึงย้ายกลับมาอยู่กับลูกชายและภรรยา เมื่อพ่อย้ายกลับมา สัตวแพทย์หนุ่มก็ย้ายออกมาอยู่ที่บ้านพักของฟาร์มเพื่อความเป็นส่วนตัวตามแบบหนุ่มรักสงบ งานเลี้ยงเย็นนี้เป็นงานเลี้ยงที่จัดขึ้นเฉพาะในฟาร์มมีแค่คนงานเท่านั้นที่มาร่วมงาน มีกับข้าวที่ค
“เพื่อนที่พูดถึง เพื่อนหรือผัว” ดิศรณ์ยังไม่ทันได้พูดตอบ เสียงทุ้มห้าวของคนที่สนใจลูกควายน้อยก่อนหน้านี้เองที่แทรกดังขึ้นพร้อมเดินตรงมาหาพวกเขาทั้งสอง“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยคุณเจ้านาย” มัลลิกาตอบกลับทันควันพร้อมกับเบือนหน้าเบ้ปากใส่เขาเล็กน้อย“เกี่ยวแน่ เพราะในอนาคตคุณผู้จัดการคนสวยจะเป็นเมียผม”“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณเพื่อน เดี๋ยวจะไปเตรียมวัคซีนป้องกันโรคให้เจ้าละมุดมันหน่อยครับ” ดิศรณ์เอ่ยขอตัวเมื่อไม่อยากอยู่เป็นตัวขวางคอเพื่อนรัก“ไปเลยมึงไอ้หมอเปอร์”“เออ...จะไปเดี๋ยวนี้แหละ แล้วเจอกันงานเลี้ยงคืนนี้นะครับคุณเพื่อน” แล้วสัตวแพทย์หนุ่มก็เดินไปเก็บข้าวของของตัวเองแล้วเดินจากไปทิ้งให้มัลลิกาอยู่กับคมธรรมสองคน“ทีนี้ก็เหลือแต่เราสองคนแล้ว พูดมาสิเพื่อนหรือผัว”“โอ๊ย...คุณคมธรรมคะ มันเรื่องส่วนตัวของฉันค่ะ คุณไม่ต้องอยากเสือกค่ะ”“ปากร้าย เดี๋ยวก็จูบโชว์เจ้าละมุดและคนงานซะเลย”“อย่านะ อย่ามาคิดลวนลามฉัน
ดิศรณ์กำลังดึงขาของควายน้อยออกมา และในที่สุดการทำคลอดที่ยาวนานก็สิ้นสุดลงเมื่อปลอดภัยทั้งแม่ควายและลูกควายตัวน้อย ลูกควายน้อยแข็งแรงดี พอออกมาก็วิ่งไปมาและทำให้ผู้ที่มาใหม่ที่เพิ่งจอดมอเตอร์ไซค์แล้วเดินตรงเร็วๆ มายังคอกของแม่ควายและลูกควายทันที“คลอดแล้วเหรอไอ้หมอเปอร์ ตัวผู้รึเมียวะ”“เมียว่ะไอ้หอย”“แล้วนี่ไอ้หมูกับไอ้เข้มมันไปไหน ทำไมถึงให้มึงและคนงานช่วยกันอยู่แค่นี้” มองไปยังลูกควายตัวน้อยที่แข็งแรงดีวิ่งไปมาในคอกแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกินเจ้าควายน้อยของเขา“มึงลืมรึไง มึงให้พวกมันสองคนไปส่งนมของเราที่ร้านในตลาด”“เออ...กูลืมไป ไหนดูซิ เจ้าควายน้อยของพ่อ ดีใจไหมที่จะได้มาอยู่ด้วยกัน” คมธรรมเดินเข้าไปในคอกแล้วเดินไปจับหัวลูบหัวเจ้าควายน้อยด้วยความเอ็นดู ภาพของคมธรรมกับควายตัวน้อยที่เพิ่งคลอดทำให้มัลลิกาที่ยืนมองอยู่ข้างนอกคอกนั้นอดยิ้มตามไม่ได้“ไอ้หอยมันรักควายทุกตัวของมันครับคุณเพื่อน มันจะดีใจทุกครั้งที่ลูกควายและแม่ควายคลอดออกมา
“คุณคมธรรมเช็กอีเมลนะคะ ฉันส่งให้คุณแล้วค่ะ ถ้าได้รับแล้วส่งให้ลูกค้าได้เลยค่ะ”“ครับ” คมธรรมเปิดอ่านอีเมลใหม่ที่ได้รับจากมัลลิกาแล้วเขาก็จัดการส่งต่อให้ลูกค้าต่างชาติของเขาทันที เมื่อส่งเสร็จแล้วก็ปิดคอมพิวเตอร์แล้วลุกขึ้นยืนคว้าโทรศัพท์มือถือยัดใส่กระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวขาดเข่า และคว้าหยิบเสื้อยีนส์ที่แขวนไว้ที่ข้างๆ โต๊ะทำงานขึ้นมาสวมทับเสื้อยืดสีดำที่ใส่อยู่การเคลื่อนไหวของคนตัวโตทำให้หัวใจของมัลลิกาเต้นแรง ไม่รู้ทำไมแค่เขาเคลื่อนไหวและมุมปากหนานั้นเผลอยิ้ม หล่อนถึงใจเต้นแรงไปทุกครั้ง ทั้งๆ ที่บอกว่าเกลียดเขา ไม่ชอบเขาที่เขาชอบทำลามกและลวนลามตัวเองทั้งทางร่างกายและสายตา และยิ่งไม่ชอบคือเขาเจาะหูและมีรอยสักที่อกซ้ายและแขนซ้าย เห็นแล้วรกหูรกตา แต่ทำไมเวลาเห็นเขาถอดเสื้อ เห็นรอยสักพวกนั้นทีไรตอนไปตรวจดูฟาร์ม หล่อนต้องใจสั่นและแอบชื่นชมรูปควายที่เขาสักที่อกซ้ายด้วยล่ะ และตุ้มหูที่ใส่ก็ยังเป็นรูปควายอีก เชื่อแล้วว่าเขารักควายของเขาในฟาร์มทุกตัวจริงๆ“ไปกันได้รึยัง ผมเสร็จแล้วนะ” คมธรรมเอ่ยเมื่อเห็นว่าสาวเชยแว่นหนากำลังมองจ้องมาท
“แค่นี้เบาๆ นะจ๊ะ แปลให้ฟังหน่อยสิ ผมอ่านไม่อออก” บุ้ยปากไปทางหน้าจอคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะของตัวเองพร้อมกับปล่อยร่างเล็กเป็นอิสระ แค่ได้เอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ เขาก็พอใจแล้ว สีสันในห้องทำงานแหละ“อย่าคิดจะทำแบบนี้อีกนะคุณคมธรรม ฉันไม่ชอบ”“กี่ครั้งแล้วที่พูดแบบนี้ แต่ผมก็ยังทำ แปลเอกสารเถอะ ผมไม่เล่นแล้ว” คำพูดที่เปลี่ยนไปจากเล่นเป็นจริงจังของคมธรรมทำให้มัลลิกาจริงจังกับเนื้อความในอีเมลบ้าง เธออ่านไม่นานและทำความเข้าใจแล้วบอกเขาว่ามันหมายถึงอะไร“คือทางอังกฤษจะส่งตัวแทนมาดูการรีดนมควายที่ฟาร์มของเราค่ะ ทางนั้นจะมาดูขั้นตอนการผลิตนมของเราด้วยว่าสะอาดรึเปล่าก่อนที่จะนำไปขายที่นั่นค่ะ”“อ๋อ...ตอบอีเมลไปเลยว่าได้อยู่แล้ว จะมาวันไหนให้เขาแจ้งเลยนะ ทางเราสะดวกอยู่แล้ว ฟาร์มของเรายินดีให้เขามาเยี่ยมชม”“ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะตอบอีเมลเขานะคะ”“อือ...ผมไปดูไอ้หมอเปอร์ทำคลอดควายก่อนนะ”“ให้ฉันไปด้วยได้ไหมคะ ฉันไม่เคยเห็น”“ไปสิ แต่ต้องส่งอีเมลก่อน







