INICIAR SESIÓN23คนเจ้าเล่ห์ หญิงสาวทานยาบำรุงพร้อมอาบน้ำเรียบร้อยเตรียมนอน เธอก็เผลอยิ้มออกมากับเหตุการณ์ในวันนี้ มือบางลูบไล้ครีมบำรุงที่เริ่มทายากขึ้น เจ้าตัวเล็กตอนนี้เหมือนจะไม่เล็กแล้วออด เสียงออดหน้าบ้าน “คุณซินเหรอ” แม้จะมีความกังวลแต่ร่างอ้อนแอ้นก็เดินไปเปิดประตู พบว่าเป็นเขาจริง ๆ “คุณซินมีอะไรหรือเปล่าคะ” “งานที่ฉันแก้มีปัญหาอีกแล้วเหรอ” หลังจากกลับมาจากทานกก๋วยจั๊บฉันและเขานั่งทานขนมหวานทับทิมกรอบ พร้อมแก้งานที่แทบจะไม่ได้เรียกว่าแก้ แต่เรียกว่าพรีเซ้นต์ให้เขาดูมากกว่า “ไม่” จิราภาทำหน้างุนงง วันนี้ชายหนุ่มชักทำตัวแปลก ๆ “ผมแค่ หะหิวน้ำ” ชายหนุ่มตีเนียนบอก “เดี๋ยวฉันไปเอามาให้นะคะ” เธอจึงบอกเขาเพียงเท่านั้นเตรียมจะหมุนตัวกลับ “ไม่ต้องคุณ” เขาเรียกเอาไว้ “…” “ผมเข้าไปเอาเองคุณเดินจะไม่ไหวแล้ว” และรีบบอกเหตุผลให้แก่เธอ จิราภายอมแพ้กับความเจ้าเล่ห์ของสิรภพ ปล่อยให้ร่างสูงเข้าไปดื่มน้ำเอง “น้ำที่นี่เย็นชื่นใจจริง ๆ” ร่างสูงจิบน้ำไม่ต่างจากจิบแอลกอฮอล์ “ก็น้ำธรรมดา” เธอตอบกลับเขาไปพร้อมส่ายหน้า
22ตลอดไปใช่ไหม “เธอมาหาฉันเองนะ” จิราภาเห็นใบหน้าหล่อเหลามองจ้องมาที่เธอ จึงรีบแก้ตัว ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินหนีเมื่อขนมผิงโดนโอวเซินพากลับบ้านไปแล้ว สิรภพยังคงไม่ได้พูดอะไร ส่วนอีกคนรีบเก็บข้าวของต่าง ๆ “ผมยังไม่ได้ว่าอะไรคุณสักหน่อย” ร่างสูงตอบราบเรียบ ปากหนักอยากจะเข้ามาพูดดี ๆ กับเธอ แต่มาถึงกลับไม่กล้าพอ “แล้วที่คุณมามีอะไร” คนท้องเดินท่าเหมือนเป็ด ในมือถืออุปกรณ์ทำขนม เธอเตรียมตัวจะไปทานข้าวเย็นและคิดไว้แล้วว่าจะไปลองทานก๋วยจั๊บหน้าปากทางเข้าหมู่บ้าน เธอเห็นจี๊ดซื้อมากินบ่อยกลิ่นหอม ๆ ของมันทำให้เธออยากทานตาม “ผมก็ แค่จะมาบอกว่าให้เตรียมตัวพรุ่งนี้เช้าเราจะไปถ่ายงาน” คนปากแข็งทำหน้าครุ่นคิด ปากพลันพูดในสิ่งเดิมซ้ำ “คุณบอกฉันในไลน์แล้วนี่คะ” หญิงสาวรีบตอบเธอทราบแล้วว่าพรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวไปถ่ายงาน “เหรอ สงสัยผมลืมช่วงนี้ทำหลายอย่าง” ชายหนุ่มรีบแก้ตัวน้ำเป็นขุ่น “แล้วนั่นอะไร ทับทิมกรอบเหรอ” สายตาคมเหลือบไปเห็นขนมหวานสีชมพูน้ำสีขาวเขาจึงเดาเมนูออกมาไม่ยาก “คุณขนมผิงเธอเอามาฝากฉัน คุณกินมั้ยล่ะ” “ฉันยังไม่ได้กินหรอก ไม่มีเชื้อโร
21เปลี่ยนไปแล้วคืนนั้นสิรภพไม่ได้ทำอะไรเธอ วันนี้เธอได้กดส่งเมลงานฟาร์มมุกที่จะไปถ่ายอยู่ภาคใต้แล้ว เหลือเพียงแค่เขาจะพาเธอไปวันไหน ตอนนี้หญิงสาวเริ่มเดินลำบากท้องใกล้เข้าสู่ไตรมาสสาม มือบางคนส่วนผสม กลิ่นแต่งสังเคราะห์วนิลลาลอยฟุ้งก่อนเธอจะได้ยินเสียงสะอื้นดังออกมาเป็นระยะจิราภาปิดเตาวางทุกอย่างลง เดินตามเสียง และเมื่อเข้ามาใกล้ ๆ พบว่าแม่บ้านสาวกำลังคุยโทร.มือยกขึ้นมาปาดน้ำตา“จริงเหรอยาย ไม่ได้โกหกฉันใช่มั้ย ฮึก ฮือ”“เงินไม่พอหรอก ฉันก็ไม่ได้ใช้อะไรสักบาท”“นี่ฉันมาทำงานในที่ที่ไม่มีความสุข แต่มันได้เงินมากกว่าเดิม ฮือ มันก็ยังไม่พอเลย”ทุกประโยคตอกย้ำความรู้สึกของคนพูดและคนเป็นต้นเหตุของการไม่มีความสุขของคนอื่น“ฮึบ คุณจินนี่มีอะไรให้ฉับรับใช้หรือคะ?” จี๊ดรีบเก็บโทร.เครื่องเก่าลง โดยเจ้าตัวไม่รู้เลยว่าบทสนทนาเมื่อครู่คนตรงหน้าจะได้ยิน“…” จิราภาไม่ได้ตอบอะไรไป แต่ทว่ามือขาวยื่นธนบัตรสีเทาปึกหนึ่งมาให้สาวใช้ตรงหน้า“คะคืออะไรคะ” “คุณให้จี๊ดทำไมจะไล่จี๊ดออกเรื่องอะไร…อะ” แม่บ้านสาวรัวคำพูดเพรากลัวตกงานจนต้องหยุดชะงักลง เพราะคำตอบ“เอาไปจ่ายค่ารักษาแม่เธอ” หญิงสาวรับรู้ปัญหาของ
20ลองเปลี่ยนผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ จี๊ดแม่บ้านสาวเข้ามาทำความสะอาดทุกวันปกติ โดยที่ไม่มีการพูดคุยกับหญิงสาวที่อยู่ร่วมในบ้าน“เสร็จแล้วค่ะ” มือละจากการเช็ดถูวางทุกอย่างลงในถังทำความสะอาด“อืม” จิราภาตอบรับคำ ข้อที่สองในหนังสือบอกว่าต้องพูดเพราะ อ่อนหวานแสดงถึงความจริงใจ “ห้องเธอตรงนู้นนะ” นิ้วเรียวชี้ไปทางขวาซึ่งห้องของจี๊ดจะอยู่ติดกับห้องเธอ“ทราบแล้วค่ะ”“กิน เออะ” ยังไม่ทันพูดจบประโยคดีแม่บ้านสาวก็เดินเข้าห้องนอนตนเองด้วยความรีบร้อน“จะชวนกินข้าว อดไปเถอะ ชิ๊”มือบางหยิบมือถือเข้ามาเปิดดูมีข้อความของอีกคนหายไปส่งมาคาไว้‘ผมคุยกับจี๊ดแล้ว จี๊ดจะมาเป็นแม่บ้านให้คุณ พูดจากับเธอดี ๆ ด้วยล่ะ’จิราภาขยับปากอ่านตาม“อะไร ๆ ก็โทษแต่ฉัน” เธอละความสนใจเรื่องอื่น เปิดวิดิโอที่ตนบันทึกเอาไว้ รอบนี้หญิงสาวตั้งใจจะลงครัว โอวเซินไม่ชอบทานขนมหวาน งั้นเธอจะทำเบเกอรี่ไปให้เขาชิมแทนผ่านไปสามชั่วโมงหลังคาบ้านบนศีรษะก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำขวับเงา แม้ผมของเธอจะไม่ได้ได้ติดสีแม้แต่ครั้งแรก กว่าสีทองจะหายไปทังหมด การย้อมครั้งนี้ใช้ไปทั้งหมดสามขวดในขณะที่เธอจะออกไปซื้อวัตถุดิบในการลงมือทำเบเกอรี่“คุณจะออกไปไ
19สับสน NC “อ๊า” เพียงเท่านั้นสัมผัสปลายร้อนของลิ้นสากปัดป่ายขึ้นลงตามรอยแยก จิราภาเม้มปาก มือสากจับดันขาของเธอให้ออกกว้าง ส่วนเธอขยับช่วยเขาอีกแรง ก่อนจะค่อย ๆ เอนหลังใช้มือยัน เสียงเฉอะฉะดังจนเธอรู้สึกสยิวมวนท้อง มือบางกำผ้าปูที่นอนระบายอารมณ์สวาท นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้ เบื้องล่างร่างกำยำกำลังละเลงลิ้นช้อนไปมา และบางครั้งสิรภพมักจะใช้ปากร้ายดูดติ่งรักของเธอเสียงดังจ๊วบใบหน้าคมคายผละออกมามองสบตาคนเบื้องบน เขายิ้มมุมปาก ใช้มือบี้และลูบตรงนั้นเล่น น้ำใสลื่นไหลช่วยให้การลูบไล้นี้มันมือร่างสูงย้ายมือมาปลดกางเกงตัวเองออก ควักเจ้ามังกรใหญ่ออกมาสาวเรียกความพรักพร้อมแต่ทว่ามันแข็งขึงตึงจวนจะพุ่งออกมาเพราะภาพของจิราภาเบื้องหน้า เย้ายวนกายหยาบทำให้ตัวตนของเขาอยากกระโจนเข้าไปในโพรงนั้นชายหนุ่มหายใจถี่ ๆ กลิ่นของหญิงสาวหอมจนเขาหลงมัว ลุกขึ้นยืนช้า ๆ ย่อตัวลงให้ปลายมนสีชมพูจ่อเข้าปากทางรักเพียงแค่หัวเข้าไปเท่านั้น“อ่า แน่น” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับกัดฟัน หลายเดือนที่เขาไม่ได้ร่วมรักกับใคร แม้แต่กับเธอจิราภาเบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อความคับตึงเข้ามาแทรกแซงความรู้สึกเสียวก่อนหน้
18ความรู้สึกนี้...เรียกว่าอะไร NC“คุณซินมาที่นี่ทำไมอีก”“มาถึงก็มองผมในแง่ลบเลย ทำไมเดี๋ยวนี้ผมไม่มีค่าให้คุณจับใช่มั้ย”“ใช่” “คุณมันอันตราย” หญิงสาวโมโหเลือดขึ้นหน้าปุด ๆ วันนี้เธอไม่ได้นอนกลางวันเรี่ยวแรงที่มีเริ่มอ่อนล้า กลับมายังมาเจอคนตรงหน้าหาเรื่องอีก“ได้เหยื่อใหม่เเล้วสินะ ว่าเเต่เขามีเงินมากพอเท่าตระกูลผมมั้ยล่ะ?” สิรภพนั่งมองเหตุการณ์ทั้งหมด เขาย่อมรู้จักคนที่มาส่งดี เขาอาศัยที่นี่มาตั้งแต่เด็ก ๆ ผู้ชายสวมแว่นใบหน้าตี๋มันชื่อ ‘หมอก’เผียะ!จิราภาตวัดฝ่ามือลงบนใบแก้มสากนั้น ก่อนมือของเธอจะสั่น เพราะความโมโหและตื่นกลัวของเสียงแรงกระทบนั้น ที่ทำเอาใบหน้าหล่อตวัดเอียงตาม“เจ็บใช้ได้..” มือแกร่งลูบไปบนแก้มของตน ที่โดนหญิงสาวร่างเริ่มอวบง้างมือตบเขาเต็มแรงชายหนุ่มก้าวเข้าไปพะชิตร่างนั้นจับใบหน้านวลบดริมฝีปากจูบหนักหน่วง ภาพของเธอยิ้มมีความสุขกับคนอื่น รองเท้าคู่ใหม่แบรนด์ดังที่อีกคนซื้อให้เธอ นั่งรถมาส่งกันในเวลาไม่กี่เดือน อารมณ์หงุดหงิดเขาระบายดูดดึงกับเธอไปหมดแล้ว จิราภาไร้เรี่ยวแรงเธอปล่อยให้คนมีอำนาจลิ้มรส แม้โดนเขากัดจนเลือดซึม เธอพยายามอดกลั้นไม่ส่งเสียง แต่ทว่าส่ง







