Share

14 l นึกถึง

last update publish date: 2026-10-30 22:56:58

14

นึกถึง

ระหว่างรอเมนูอาหารสายตาของหญิงสาวจ้องมองการทำอาหารของสองเจ้าของร้าน เป็นสามีภรรยากำลั
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   17 l ลูกชาย

    17ลูกชายเมื่อลงมาจากรถเธอก็ต้องรู้สึกประหลาดใจเพราะร่างสูงใหญ่ยืนบังหน้าประตูทางเข้า ไม่เพียงเท่านั้น เขายังหยักคิ้วกวนส่งมา พร้อมกับสายตาล่อกแล่กที่ถือวิสาสะมองผ่านเธอไปยังรถหรูคันข้างหลัง“งานเสร็จแล้วหรือไง ถึงออกไปเที่ยวเตร่ได้”“เสร็จแล้วค่ะ” “แล้วฉันก็ไม่ได้เที่ยวเตร่ด้วย” จิราภาตอบความจริง เมื่อเช้าหลังจากใส่บาตรทานข้าว เวลายังเหลือให้เธอเร่งทำงานจนเสร็จ เหลือเพียงตรวจทานอีกรอบเดียวก็จะส่งให้ชายหนุ่มผ่านเมล“ใครมาส่ง” รอบนี้น้ำเสียงห้วน“เรื่องส่วนตัวค่ะ” หญิงสาวก็ตอบห้วนเช่นเดียวกัน“หึ” เขายิ้มมุมปาก ดูจากรถคันนั้นคงมีเงินอยู่ไม่น้อย เธอคงคิดที่จะหาพ่อของลูกให้ได้เลยสินะ“นี่มันของ ๆ ฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาหยิบจับ” ร่างเล็กมองไปยังสมุดเล่มนั้นที่อีกคนถือไว้ และเธอก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะเปิดดูเปิดอ่านแล้วหรือยัง แต่คิดว่าไม่ ในเมื่อเขายังไม่รับเจ้าหนูเป็นลูก คิดแล้วเธอก็เจ็บในใจ“เปล๊า ผมก็แค่เห็นมันหล่นเลยเก็บมา”“ขอบใจ” มือบางเอื้อมเข้าไปคว้าสมุดสีชมพูออกมา ก่อนจะรีบเดินเข้าไปนั่งบนรถคันหรู และรถขับออกไปทันทีเหตุการณ์นี้ทิ้งความรู้ไม่พอใจให้เขาเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มยืนมองรองเท้าแ

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   16 | สมุดชมพู

    16สมุดสีชมพูคลินิกสูติกรรม นรีเวชกรรมหมอภวัฒน์ บรรยากาศเดิม ๆ เพิ่มเติมคือหญิงสาวมีเพื่อนที่มาฝากครรภ์กับหมอภวัฒน์ “ปรางทำไมวันนี้หน้าไม่ค่อยดีเลย” สาวลูกครึ่งผมสีทองถาม พร้อมกับยกมือไปแตะมือขาวซีดของเพื่อนด้วยความเห็นใจคนท้องเหมือนกัน “ก็ลูกปรางไม่ดิ้นเลยจิน แถมวันนี้พี่ติติดนำเสนอโพรเจกต์งานสำคัญด้วย” ติคือสามีของปรางซึ่งตั้งแต่เราสองคนได้เจอกันครั้งแรก หญิงสาวมักแอบมองปรางอยู่บ่อยครั้ง เพราะติสามีของเธอประคบประหงมจนเธอรู้สึกอิจฉา และปรางก็ได้ชวนเธอคุยแถมเธอยังกล้าเล่าเรื่องราวตัวเองให้ปรางฟัง ปรางปลอบใจให้คำแนะนำเรื่องลูก มือบางเลื่อนเข้าไปแตะหน้าท้องนูนของเพื่อน อายุครรภ์ตอนนี้เข้าสู่ไตรมาสที่สาม ก่อนจิราภาจะเดินไปที่เคาน์เตอร์ ไม่สนใจสายตาของคนท้องอีกหลายคนที่เห็นว่าเธอกำลังจะแทรกคิว จิราภาตะเบ็งเสียงลและพยายามเล่าบอกอาการต่าง ๆ ให้เจ้าหน้าที่ทราบ เมื่ออาการค่อนข้างวิกฤต ไม่นานหมอหนุ่มรูปหล่อเจ้าของคลินิกเดินออกมาด้วยความกระตือรือร้น ช่วยพยุงปรางไปยังรถเข็นเข้าห้องตรวจตัดหน้าคนไข้ท่านอื่น จิราภาเห็นแบบนั้นก็รู้สึกโล่งอกไปขั้นหน

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   15 | ต้นมะลิ

    15ต้นมะลิ แปะ “อื้อ อุ๊ย” คนนอนหลับลึกสะดุ้งตื่นด้วยความตระหนกเธอตาลีตาเหลือกมองสิ่งรอบ ๆ พบกับฟ้าด้านนอกหน้าต่างกำลังแลบจนหญิงสาวเผลอกรีดร้อง “อ๊ายอึ” มือบางยกขึ้นมาปิดหน้าเอาไว้ “หนิเธอ” เสียงเข้มต้องรีบเอ่ยท้วงเป็นอันได้ผลเมื่อจิราภาตั้งสติมองมาที่เขาแต่ทว่าจะคงหวาดกลัวแสงฟ้าแลบด้านหลังนั้น “ฉันกลัว” เสียงสะอื้นดังแต่เธอพยายามสะกดกลั้นมันเอาไว้เพราะสายตาคมจ้องมองอย่างกินเลือดกินเนื้อ “อย่างคุณไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้วม้าง” สิรภพตอบหน้าตายทำไมเขาถึงชังเธอแกมหมั่นไส้ถึงเพียงนี้ ทั้งที่พอมานึกคิดดี ๆ เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา “…” รอบนี้หญิงสาวไม่ได้ตอบกลับเพราะ แรงสั่นไหวระริกของดวงตามองไปผ่านร่างสูง สายฝนตกลงมาอย่างหนักเสียงฟ้าร้องแรงสั่นสะเทือนทำให้สองร่างรับรู้ ไม่นานบรรยากาศหนาวเหน็บก็คลายลงเมื่อเสื้อแขนยาวแบรนดังกำลังคลุมอยู่บนตัวเธอ กลิ่นนี้... 12 สิงหาคม ที่เรารู้จักกันดีในวันแม่แห่งชาติของไทย เด็กหญิงสวมชุดนักเรียนคอบัววัยสิบสามปีในมือถือต้นมะลิที่แตกออกไม้บานส่งกลิ่นหอมที่เพิ่งซื้อเมื่อวานร้านดอกไม้ข้างบ้าน เด็กหญิงดีใจ

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   14 l นึกถึง

    14นึกถึง ระหว่างรอเมนูอาหารสายตาของหญิงสาวจ้องมองการทำอาหารของสองเจ้าของร้าน เป็นสามีภรรยากำลังช่วยกันทำออเดอร์ที่เราเพิ่งส่งไปเมื่อครู่ สิ่งหนึ่งที่ทำให้คนในช่วงนี้ยิ้มยากกลับยิ้มง่ายคือ มือเหยี่ยวย่นของลุงบุน เธอจำได้เพราะได้ยินป้าสีเรียก กำลังยกผ้าขึ้นซับเหงื่อให้ป้าสี เพียงแค่การกระทำเล็กน้อยกลับทำให้คนท้องอ่อนไหว เสียงสนทนายังมีขึ้นมาเป็นระยะ แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนโดนห้อยสอยมาด้วยสนใจ เพราะเท่าที่เสียงพูดคุยดังออกมา มีแต่ฝ่ายหญิงชวนคุย ไม่นานจานพลาสติกหลากหลายสีถูกลุงบุนถือมาเสิร์ฟ จิราภากลืนน้ำลายมือสั่นเพราะหิวมาก รีบคว้าไปยังไก่ย่างสีส้ม ข้าวสวยที่ตนสั่งเพียงสองอย่าง เมนูอื่น ๆ เธอไม่กล้าสั่งเพราะสีมันดูแดงพริกสดพริกแห้ง เธอเป็นคนทานเผ็ดไม่เก่ง หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าใบหน้าสวย ๆ ของตนตื่นตะลึงกับไก่ย่างโดนเสียบไม้วางคู่กับข้าวสวย เธอหันไปมองอาหารที่ถูกทยอยนำมาเสิร์ฟ ถึงแม้สีมันจะดูจัดจ้านแต่เธอกลับอยากลองมัน...แต่ก็ไม่กล้าพอ จึงได้แต่ใช้ส้อมกับช้อนดึงทึ่งไก่ออกจากไม้ซึ่งยากพอสมควร เมื่อนำเข้าปากกับพบว่าอาหารธรรมดาโลโซรสชาติถูกปากอร่อยกว่าขึ้นห้าง กลิ่นหอมข

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   13 l หงุดหงิด

    13หงุดหงิด รถหรูขับมาจอดบ้านหลังเล็กที่มีกำแพงไม่ได้สูงมากสามารถมองเห็นตัวบ้านได้ ปากหยักยิ้มมุมปากที่มองเห็นผมสีทองถูกมัดรวมเป็นหางม้า แต่มีสิ่งหนึ่งสะดุดสายตา พลันทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันปึ้ง จิราภาเห็นว่ารถหรูมาจอดก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งด้วยความยากลำบาก เพราะเธอใส่รองเท้าส้นสูงสีแดงเพลิงความสูงสามนิ้ว “รองเท้าอื่นไม่มีเหรอ” เสียงเข้มเอ่ยแกมดุ ไม่เข้าใจว่าเธอยังจะห่วงสวยไปอีกทำไม “ไม่มี” เธอตอบสั้น ๆ ก่อนจะรีบหยิบยาบำรุงขึ้นมากิน เธอพยายามเก็บสีหน้าท่าทางเพราะรู้สึกจะคลื่นไส้อีกกระรอกเมื่อกลิ่นน้ำหอมคนข้าง ๆ โชยขึ้นมา “อุบ” มือบางรีบหยิบถุงขยะมีกลิ่นขึ้นมาอาเจียน “เป็นอะไรไหวมั้ย” คนตัวโตได้ยินเสียงนั้นรีบตีไฟเลี้ยวเปิดไฟฉุกเฉินจอดก่อนจะโน้มตัวไปหาร่างบางโก่งคออยู่ ฝ่ามือหนาลูบหลังให้อัตโนมัติ “ฉันเหม็นกลิ่นน้ำหอมคุณ” มือบางเช็ดปากด้วยทิชชูเปียกที่เธอเตรียมมาพร้อมกับหยิบยาดมสมุนไพรยกขึ้นมาดม ยังดีกลิ่นนี้พอช่วยบรรเทาอาการแพ้ท้องได้ดี ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังเอ่ยลูบหน้าท้องเบา ๆ “อย่าทำแม่แพ้ท้องแรงสิคะ” “...” ชายหนุ่มที่เห็นแบบน

  • เปลี่ยนจากพลาด ให้กลายเป็นรัก   12.2 l เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

    ซ่า ซ่า ซ่าเสียงน้ำมันกระเด็นเสียงดังในกระทะ เมื่อคนไม่เคยทำอาหารกำลังลงครัวครั้งแรก จิราภาล้างกระทะและไม่ทันได้เช็ดมันให้แห้งสนิทและเธอดันใส่น้ำมันลงไป พอมันเริ่มเดือดเลยกระเด็นกระดอนกระจายไปทั่ว “ต้องทำได้สิ” “เพื่อลูกเพื่อลูก” เธอพยายามปลอบใจตัวเอง วันนี้ตั้งใจจะหัดทำอาหารง่าย ๆ และง่ายจริง ๆ ไข่เจียวพิเศษเพิ่มหมูสับที่เพิ่งซื้อมา มือบางจับตะหลิวเก้ ๆ กัง ๆ มืออีกข้างเอื้อมมาแตะปัดน้ำมันกระเด็นใส่ เมื่อเสียงในกระทะเริ่มเงียบสงบหญิงสาวจึงนำไข่ใส่ลงไป ใช้เวลานานสำหรับเมนูไข่เจียวหมูสับ ในจานก็มีไข่เจียวไหม้เกรียมบางที่เสิร์ฟรอคนทำมากิน ในขณะร่างบางกำลังยกกระทะวางแต่เมื่อหันมาก็ต้องตกใจเมื่อมีใครบางคนยืนมองอยู่เงียบ ๆ “มาทำไม” “ทำไมจะมาไม่ได้นี่บ้านผม” สิรภพตอบลอยหน้าลอยตา ส่งความกงกวนนี้ไปให้อีกคนที่ตอนนี้ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยเหงื่อไคลจากการทำอาหาร “หึ” “มาเอาของที่คุณลืมใช่มั้ย อยู่ข้างหลังตรงโซฟาหยิบแล้วก็กลับไปเลย” จิราภาชี้ไปยังทางด้านหลังของเขา บุ้ยปากพร้อมเป็นนัย ๆ เชิงว่าไล่ “ของอะไร” เขางงเล็กน้อย “ก็ขวดนม จุกนมไง” หญิงสาวเปลี่ยนท่ามาเป็นเท้าสะเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status