บทที่ 6   เกมซ่อนเร้นใต้โต๊ะประชุม 2/2

ทว่าสิ่งที่แปลกตาไปคือเสื้อเชิ้ตตัวในที่เป็นคอเต่าผ้าไหมเนื้อดีสีครีม ซึ่งเธอจงใจเลือกมาเพื่อปิดบัง ‘รอยตราสีกุหลาบ’ หลายจุดบนซอกคอขาวผ่อง ผลงานอันเร่าร้อนจากผู้ชายแปลกหน้าเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เกวลินขยับตัว ความรู้สึกขัดยอกและปวดร้าวตรงน้องสาว จะแล่นริ้วขึ้นมาเตือนความจำอยู่เป็นระยะใบหน้าหวานลอบเนียนสูดลมหายใจเพื่อข่มความเจ็บแปลบเอาไว้ในอก‘ลืมมันไปซะเกวลิน  ตอนนี้แกต้องโฟกัสกับงานตรงหน้า การร่วมทุนครั้งนี้คู่อนาคตของบริษัทเลยนะ’  หญิงสาวเตือนสติตัวเองในใจ มือเรียวเปิดไอแพดตรวจสอบตัวเลขและข้อเสนอโครงการร่วมทุนเป็นรอบสุดท้าย

"เกล... ฝ่ายโน้นเขามาถึงหรือยัง? เห็นเลขาฯ บอกว่ารถเลี้ยวเข้ามาในตึกแล้วนะ"  คุณดิลกหันมาเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเคร่งเครียด ดวงตาของชายวัยกลางคนมีรอยคล้ำและแฝงไปด้วยความกังวลบางอย่างที่เกวลินรู้สึกได้ แต่เธอก็คิดว่าบิดาคงเพียงแค่เครียดเรื่องการเจรจาธุรกิจครั้งใหญ่เท่านั้น

"น่าจะกำลังขึ้นลิฟต์มาค่ะคุณพ่อ เกลเตรียมเอกสารและพรีเซนเตชันไว้พร้อมทั้งหมดแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ"  เกวลินส่งยิ้มให้บิดาเพื่อความสบายใจไม่กี่นาทีต่อมา ประตูกระจกเลื่อนหน้าห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกกว้างโดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย  เลขานุการส่วนตัวของคุณดิลกเดินนำเข้ามา พร้อมกับผายมือเชิญ ‘แขกวีไอพี’ คนสำคัญที่เดินทางข้ามทวีปมาเพื่อการร่วมทุนในครั้งนี้

"ท่านประธานคะ คุณเจคอป แบล็กเวลล์ ประธานบริหารของ แบล็กเวลล์ กรุ๊ป มาถึงแล้วค่ะ" ทันทีที่ร่างสูงใหญ่ของแขกผู้มาเยือนก้าวผ่านประตูเข้ามาในห้องประชุม หัวใจของเกวลินที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติก็พลันหยุดชะงักไปในวินาทีนั้น ร่างบางระหงตัวแข็งทื่อ ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างจนแทบถลน ปากอวบอิ่มเผยอค้างราวกับถูกสาปให้เป็นหิน ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอติดขัดอยู่ที่ลำคอ

ผู้ชายตรงหน้า... ร่างสูงใหญ่กำยำกว่าร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรในชุดสูทสีเทาชาร์โคลสั่งตัดพิเศษที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและอกแกร่งได้อย่างไร้ที่ติ  เส้นผมหนาสีน้ำตาลเข้มจัดแต่งทรงไว้อย่างเนี้ยบกริบ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวกับรูปสลักของเทพเจ้ากรีก... และที่สำคัญที่สุดคือนัยน์ตาสีฮาเซลนัทคู่นั้นที่เคยสบประสานกับเธอท่ามกลางความมืดมิดและส่งเสียงคำรามอย่างดุดันบนเตียงนอนเมื่อคืนนี้!

‘เจคอป!’   เกวลินกรีดร้องเรียกชื่อเขาอยู่ในใจ  โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุนไปดื้อๆ ผู้ชายแปลกหน้าที่เธอไปวันไนท์สแตนด้วยเพราะความเมาและความแค้น...คาสโนว่าตัวพ่อที่เธอคิดว่าจะไม่มีวันได้เจอกันอีกในชีวิตนี้... แท้จริงแล้วคือ  มหาเศรษฐีพาร์ทเนอร์รายใหญ่ที่คุณพ่อของเธอพยายามตื้อติดต่อมาร่วมทุนด้วยงั้นเหรอ?!  เจคอปก้าวยาวๆ เข้ามาในห้องประชุมด้วยท่าทางสง่างามและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตราย ทันทีที่สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขากวาดมองรอบห้อง แล้วมาหยุดอยู่ที่ร่างของรองประธานสาวนัยน์ตาสีฮาเซลนัทก็วาวโรจน์ขึ้นมาด้วยประกายความขบขันและพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด  รอยยิ้มมุมปากที่แสนเจ้าเล่ห์และดูร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาเพียงชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าให้เป็นทางการอย่างรวดเร็ว

"สวัสดีครับคุณดิลก ยินดีที่ได้พบกันอย่างเป็นทางการเสียทีนะครับ"

เจคอปเอ่ยทักทายน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง พร้อมกับยื่นมือไปเช็กแฮนด์กับคุณดิลกอย่างนอบน้อมตามมารยาทธุรกิจ

"โอ้ สวัสดีครับคุณเจคอป ทางเราเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับที่แบล็กเวลล์กรุ๊ปให้ความสนใจในบริษัทของเรา"  คุณดิลกยิ้มแย้มต้อนรับด้วยความดีใจ ก่อนจะหันมาทางบุตรสาวที่ยังคงนั่งตัวแข็งทื่อหน้าซีดเผือด  

"เอ่อ... นี่เกวลินครับ ลูกสาวของผมและดำรงตำแหน่งรองประธานบริหาร เธอจะเป็นคนดูแลโปรเจกต์ร่วมทุนในครั้งนี้ทั้งหมดครับ"  เจคอปเบนสายตาคมกริบกลับมาที่ เกวลิน ชายหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะประชุมฝั่งที่เธอนั่งอยู่ โน้มตัวลงเล็กน้อยและยื่นมือหนามาตรงหน้าเธอ