บทที่ 6   เกมซ่อนเร้นใต้โต๊ะประชุม 1/2

 เกวลินสูดลมหายใจ เข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจในฐานะรองประธานสาวกลับคืนมา สองขาก้าวผ่านประตูทางเข้าและกดลิฟต์ขึ้นสู่ชั้นเพนต์เฮาส์ของตัวเอง ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้เกวลินต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นที่เคยเต็มไปด้วยความอัปยศและข้าวของที่กระจัดกระจาย บัดนี้กลับสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อยราวกับไม่เคยมีเรื่องราวร้ายๆ เกิดขึ้น บอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดสูทสีดำสามคนกำลังยืนเฝ้าอยู่อย่างเข้มแข็ง เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา พวกเขาก็ตระหนักและก้มศีรษะทำความเคารพอย่างนอบน้อม

"อรุณสวัสดิ์ครับคุณเกล"  ‘อนันต์’ หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดร่างใหญ่ก้าวเดินเข้ามาทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำสุภาพ

"อืม... ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหมอนันต์?" เกวลินเอ่ยถามเสียงเรียบ พยายามรักษามาดนิ่งเอาไว้ แม้ในใจจะเหนื่อยล้าเต็มที

"เรียบร้อยครับคุณเกล เฟอร์นิเจอร์ชุดเก่าทั้งหมดภายในห้องนอน รวมถึงเตียงและเครื่องนอน... ผมให้คนนำไปทำลายและขนไปทิ้งที่บ่อขยะนอกเมืองเรียบร้อยแล้วครับตามคำสั่ง  ส่วนเฟอร์นิเจอร์ชุดใหม่ทั้งหมด โซฟาหนังแท้ในห้องนั่งเล่นและเตียงนอนแบรนด์หรูที่นำเข้ามาใหม่ ทางร้านส่งช่างมาประกอบและติดตั้งให้เสร็จสิ้นตั้งแต่เมื่อตอนตีสามที่ผ่านมาครับ"  อนันต์รายงานรายละเอียดอย่างเป็นมืออาชีพเกวลินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ดีมาก ขอบใจพวกนายมากนะที่จัดการได้รวดเร็วขนาดนี้"

"เป็นหน้าที่ของพวกผมครับ... อ้อ อีกเรื่องครับคุณเกล เรื่องคลิปวิดีโอที่โพสต์ไปเมื่อวาน บัดนี้กลายเป็นกระแสไวรัลดับเบิ้ลเอ็กซ์ไปทั่วโลกโซเชียลแล้วครับ ทางฝั่งนายนนท์และคุณรินดา  พยายามติดต่อเข้ามาหาคุณเกลหลายสายมาก แต่ผมให้คนบล็อกเบอร์และกันตัวไม่ให้เข้ามาในพื้นที่ของคอนโดเรียบร้อยครับ"

"หึ... ปล่อยพวกมันไป ตอนนี้พวกมันคงแทบไม่มีหน้าจะเดินในสังคมแล้วล่ะ แต่อย่าประมาทนะอนันต์ คนอย่างรินดาและนนท์ ถ้าจนตรอก... มันทำได้ทุกอย่าง เฝ้าระวังไว้ให้ดี"  เกวลินแสยะยิ้มเย็นเยียบ แววตาฉายประกายความแค้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่

"รับทราบครับคุณเกล"

"พวกนายไปพักผ่อนเถอะ ฉันต้องการเวลาส่วนตัวนิดหน่อย"   หลังจากบอดี้การ์ดแยกย้ายไปประจำจุด เกวลินก็ก้าวเดินเข้าไปในห้องนอนห้องใหม่ของเธอ กลิ่นอายของความสดใหม่จากเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงช่วยเจือจางกลิ่นคาวโลกีย์อันน่ารังเกียจเมื่อวันวานไปจนหมดสิ้น

เตียงนอนคิงไซส์หลังใหม่เอี่ยมตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ดูหรูหราและน่านอนเป็นที่สุด เกวลินทิ้งกระเป๋าและรองเท้าลงบนพื้น ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำหรู หญิงสาวจัดการเปลื้องชุด ผ้าซาตินยับๆ ออกจากกาย  เปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำอุ่นจัดไหลรินรดตั้งแต่ศีรษะลงมา สัมผัสของสายน้ำช่วยบรรเทาความปวดเมื่อยและชะล้างร่องรอยความอ่อนล้าออกจากร่างกาย ได้ราวกับถูกบำบัดด้วยช่างนวดในสปา

ทว่า... ทุกครั้งที่ปลายนิ้วเรียวสัมผัสโดนรอยรักสีกุหลาบบนผิวเนื้อ ภาพความเร่าร้อนและเสียงคำรามในลำคอของเจคอปก็มักจะลอยเข้ามาในหัวสมองจนเธอต้องเผลอกัดริมฝีปากตัวเองด้วยความสั่นสะท้าน ‘ลืมมันไปซะเกวลิน... มันก็แค่ความผิดพลาดครั้งเดียวในชีวิต คืนเดียวเท่านั้น’ หญิงสาวบอกตัวเองซ้ำๆ ในใจ พยายามลบสัมผัสอันวาบหวามนั้นออกไป

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เกวลินสวมชุดคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูเนื้อนุ่ม เดินกลับเข้ามาในห้องนอน เธอมองดูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาเกือบเจ็ดโมงเช้า  วันนี้เธอมีเวลาเหลืออีกประมาณสองชั่วโมงก่อนที่จะต้องเข้าบริษัทไปร่วมประชุมครั้งสำคัญกับบิดาและพาร์ทเนอร์รายใหญ่ที่จะมาร่วมลงทุนในเครือบริษัทน้ำแร่ ด้วยความเพลียและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังหลงเหลืออยู่ เกวลินจึงตัดสินใจเอนกายลงนอนบนเตียงหลังใหม่ มันนุ่มสบายจนร่างบางแทบจะจมลงไปในฟูก หญิงสาวหลับตาลงพยายามดิ่งลงสู่ห้วงนิทรา  เพื่อเก็บแรงไว้สู้กับงานในตอนสาย โดยที่เธอ

ไม่มีวันคาดคิดเลยว่า... พายุอารมณ์รักและเกมไล่ต้อนครั้งใหม่ที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม กำลังรอคอยเธออยู่ในห้องประชุมบริษัทยักษ์ใหญ่ของเธอเองในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้!ภายในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทเจริญวารี จำกัด (มหาชน) บริษัทยักษ์ใหญ่ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายน้ำแร่ธรรมชาติอันดับต้นๆ ของประเทศ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและเป็นทางการ เครื่องปรับอากาศส่วนกลางส่งลมเย็นฉ่ำทว่าไม่ได้ช่วยลดอุณหภูมิความตื่นเต้นในใจของ ‘เกวลิน’ ได้เลย รองประธานสาววัยยี่สิบสี่ปีนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ประจำตำแหน่งข้างกาย ‘คุณดิลก’ บิดาของเธอผู้เป็นประธานบริหารสูงสุด วันนี้เกวลินอยู่ในชุดสูทกางเกงสีครีม  คัตติ้งเนี้ยบกริบที่ ขับให้ลุคของเธอดูดุดันและทรงอำนาจสมฐานะผู้บริหาร